چقدر زیبا و شگفت‌انگیزه که آدمی‌زاد می‌تونه عشق و زندگی و دوستی رو تجربه کنه!

خونه موندن واقعاً عقلم رو زایل می‌کنه. من نیاز به بیرون دارم، نیاز به نور، هوای تازه، انسان‌ها!
از این در و دیوارها مـــــــتـــــــنــــــــفـــــــرم.

۳ از ۱۰ می‌دم. یکی هم به خاطر ابی.

۴/۱۰. چهارمی برای خانم هایده.
فکر کنم خیلی هم روز بدی نبود.*

«تو این باغِ پر از برگ و پر از خوابِ ستاره،
اگه پرمیوه‌ای، پرسایه‌ای، افتاده‌تر شو!»

عجب ترکیبی. چقدر ظریف و لطیف و دل‌نشین. خوابِ ستاره.
شهیار قنبری واقعاً نابغه‌ی ترانه‌سراییه. شیفته‌ی شعرهاش هستم.