من بالأخره کنکور دادم!!!
We survived!!

وقتی دیگه دفترچه‌ی دوم تموم شد، اون موقع که باورم نمی‌شد زنده موندم، به صندلی تکیه دادم و به همین فکر کردم. شاید هزار بار تو ذهنم تکرار شد: «من زنده‌ام هنوز و غزل فکر می‌کنم!/ باور نمی‌کنید؟ همین شعر شاهد است... من زنده‌ام هنوز و غزل فکر می‌کنم...»
من حتی اگه زنده هم نباشم غزل فکر می‌کنم. وجود من وابسته به عشقه؛ و عشق در من همیشه به شکل ادبیات نمود پیدا می‌کنه. به قول ماهده، ادبیات در من جاریه. جاری، جاری و زنده!

علیرضا قربانی معیار من برای دوست داشتن آدم‌هاست. یعنی واقعاً گاهی مقدار علاقه‌م به دیگران رو، میزانِ نزدیکی‌ شخصیتشون به ویژگی‌های این آدم مشخص می‌کنه.

چقدر زیبا و شگفت‌انگیزه که آدمی‌زاد می‌تونه عشق و زندگی و دوستی رو تجربه کنه!

خونه موندن واقعاً عقلم رو زایل می‌کنه. من نیاز به بیرون دارم، نیاز به نور، هوای تازه، انسان‌ها!
از این در و دیوارها مـــــــتـــــــنــــــــفـــــــرم.