چرا دیگه نمی‌تونم نسبت به جنگ اسرائیل بی‌طرف باشم؟

این روزا خیلی‌ها درباره جنگ اسرائیل صحبت می‌کنن و منم تصمیم گرفتم بررسی کنم که چرا دیگه نمی‌تونم بی‌طرف بمونم. توی این ویدیو، به تحلیل موضع کنستانتیل کیسین می‌پردازم که با روش First Principles Thinking استدلال‌های هر دو طرف رو بررسی کرده و به نتایج جالبی رسیده.

بیاید با هم ببینیم آیا واقعاً میشه بی‌طرف موند یا اینکه بی‌طرفی در این ماجرا یه توهمه؟

یووال نوح هراری:

‏«وقتی جنگی آغاز می‌شود، اولین قربانیان به شدت جلب توجه می‌کنند. اما پس از مدتی قربانیان فقط به یک عدد تبدیل می‌شوند. و این یکی از بزرگ‌ترین خطراتِ جنگ کنونی است. منظورم فرایند حساسیت‌زدایی و بی‌حس شدن مردم و عادت کردن به خشونت است.»

«اسرائیل در موقعیتِ حسّاسی قرار دارد. فکر نمی‌کنم که بقایش در خطر باشد. به نظرم هویتش در خطر است.»

از مصاحبه هراری با آتلانتیک

🧠 مغز و بدن عصر حجری در دنیای مدرن 🏙

چرا هنوز مثل اجداد شکارچی و گردآورنده‌مون فکر و رفتار می‌کنیم، در حالی که زندگی مدرن به کل تغییر کرده؟
در قسمت جدید پادکست «تاریخ گونه انسان» به این سوال می‌پردازیم که چطور ذهن و بدن ما برای بقا در دوران شکارچی‌گری فرگشته و حالا با فراوانی‌های دنیای مدرن تناسبی نداره. آیا این ناسازگاری باعث مشکلات روانی و جسمی شده؟ بیایید این تناقض جذاب رو با هم بررسی کنیم!

دوستان عزیز قد متوسط برادران نئاندرتال ما از ما ساپینزها کمتر بوده. جدیدا شنیدم که یک داوود نامی میگفت امکان آمیزش ساپینزها و نئاندرتالها‌ منتفی‌ه چون نئاندرتال‌ها غول پیکر و آدم‌خوار بودن! 😅
بهتره به نادانی خودمون اعتراف کنیم که سعی کنیم جهان رو همینجوری که هست ببینیم تا اینکه برای اینکه یک جوری واقعیت رو با باورهای خودمون هماهنگ کنیم دست به بافتن اراجیف ببریم.

خانواده: اختراع جدید یا واقعیتی باستانی؟

در این قسمت از «تاریخ گونه انسان» به این سوال مهم پرداختیم که آیا ساختار خانواده به شکلی که امروز می‌شناسیم، همیشه وجود داشته یا یک پدیده نسبتا مدرن است؟

🐕 سگ‌ها: قدیمی‌ترین دوست انسان‌ها!

در این قسمت از پادکست «تاریخ گونه انسان»، به نقش سگ‌ها به عنوان قدیمی‌ترین همراهان انسان‌ها می‌پردازیم. 🧑‍🤝‍🧑 در دوران پیش از تاریخ، انسان‌ها و سگ‌ها همواره در کنار هم زندگی می‌کردند، و این یکی از نکات مشترک مهم میان قبایل مختلف شکارچی و گردآورنده بود.

اما ما چقدر درباره ساختارهای اجتماعی و همکاری قبایل انسان‌های اولیه می‌دانیم؟

ما از اجدادمون خنگ‌تر شدیم؟ 🧠

آیا واقعاً انسان‌های امروزی از اجداد شکارچی و گردآورنده‌ی خودشون کم‌هوش‌تر شدن؟ توی این قسمت از پادکست «تاریخ گونه انسان» می‌پردازیم به این موضوع که چطور انسان‌های پیش از تاریخ باید برای بقا کلی مهارت و دانش مختلف می‌داشتن، ولی حالا بیشتر ما هیچ ایده‌ای از ساخت ابزار، کشاورزی یا حتی زنده موندن در طبیعت نداریم.

آیا این تخصصی شدن زندگی مدرن باعث کاهش حجم مغز ما شده؟ و آیا هوش دیگه عامل بقا نیست؟

گپی با اسکپتیک

پاسخ‌های کنستانتین کیسین به انتقادات: بازنگری در دیدگاه‌هایمان درباره جنگ اسرائیل و حماس
توی این ویدیو می‌ریم سراغ جواب‌های کنستانتین کیسین به انتقاداتی که به مواضعش درباره جنگ اخیر اسرائیل با حماس و حزب‌الله شده. کیسین با صراحت و دلیل حرف‌هاش رو توضیح می‌ده و من هم اینجا تلاش کردم که صحبت‌هاش رو برای مخاطب فارسی‌زبان روشن‌تر کنم.

این بحث خیلی حساسه و خیلی‌ از ما تحمل شنیدن نظر مخالف رو نداریم. ولی یکی از بهترین کارایی که می‌تونیم بکنیم اینه که به تقویت قدرت استدلالمون کمک کنیم و بتونیم دیدگاه‌های مختلف رو بشنویم. این ویدیو شاید یه تلنگر باشه برای فکر کردن به این ماجرا از یه زاویه دیگه.

کتاب «روان‌شناسی حماقت» به ویراستاری ژان فرانسوا مارمیون، مجموعه‌ای از مقالات و مصاحبه‌ها با روان‌شناسان، عصب‌شناسان و فیلسوفان است که به بررسی رفتارهای احمقانه انسان‌ها می‌پردازد. این کتاب با زبانی ساده و طنزآمیز، به ما نشان می‌دهد که چرا گاهی تصمیمات نادرست می‌گیریم، به باورهای غلط ایمان می‌آوریم و رفتارهای غیرمنطقی از خود نشان می‌دهیم. همچنین، تأثیر عوامل اجتماعی، عاطفی و فرهنگی بر حماقت را بررسی کرده و به ما کمک می‌کند تا این رفتارها را در خود و دیگران شناسایی کنیم. این کتاب در ایران توسط نشر خوب و با ترجمه بهنوش صابری‌نژاد منتشر شده است.

پ.ن. هیچ اطلاعی از کیفیت ترجمه ندارم

این متن یک نکته خیلی مهم درباره رشد و یادگیری رو مطرح می‌کنه: اگر ایده‌ای رو به بخشی از هویت خودت تبدیل کنی، ممکنه هر شواهدی که خلافش رو نشون بده، نادیده بگیری. چرا؟ چون حس می‌کنی اگر اون ایده اشتباه باشه، بخشی از هویت و وجودت زیر سؤال می‌ره.

برای اینکه جلوی این اتفاق رو بگیری و رشد کنی، یا باید از تغییر هویت نترسی یا هویتی رو برای خودت تعریف کنی که انعطاف‌پذیر و قابل تغییر باشه. مثلا به‌جای اینکه بگی «من باهوشم»، بگو «من همیشه یک دانش‌آموز هستم». چرا؟ چون «باهوش بودن» یک هویت ثابته و اگر چیزی یاد نگیری یا اشتباه کنی، حس می‌کنی هویتت آسیب دیده. دور و برت رو از آدمهایی پر می‌کنی که ازشون باهوشتری و این هویت «باهوشی» رو تایید کنه. اما رشدی توی این نیست. تو از آدمهایی که از تو کمتر می‌فهمن خیلی چیزی نمیگیری. اما اگر بگی «من یادگیرنده هستم»، هر اشتباه یا چالشی به فرصتی برای رشد و یادگیری تبدیل میشه.

زنهای غیر مسلمانی که مسلمان می‌شن مشکلات روانی جدی‌تری از مردانی که مسلمان می‌شن دارن

تحلیلگرایی که بدون واهمه حقیقت رو میگن و از ترس کنسل شدن خود سانسوری نمی‌کنن کم هستن. «دوگلاس موری» ژورنالیست و نویسنده نترسی‌ه که به مناطق جنگی مختلفی می‌ره و گزارش تهیه می‌کنه. همچنین از تریبون‌هایی که داره علیه بیخردی مبارزه می‌کنه.
همه چیز در زندگی دست به دست هم میده تا شما رو به سمت مرکز هل بده، و نه فقط از نظر سیاسی. مرکز، قلمرو مصالحه و سازشه. کنار اومدن با دیگران مهارت مهمیه، اما یک خطر داره: وقتی همیشه دنبال راه‌های کم‌دردسر و آشتی‌جویانه می‌گردید، کم‌کم خودتون رو فراموش می‌کنید و مثل بقیه در مرکز غرق می‌شوید.​​​​​​​​​​​​​​​​

برای دیدن زیرنویس (در این مورد بالانویس!) روی ویدیو بزنید.

نه مسلمین و نه ووک کوچکترین کمکی به مردم فلسطین نکردن و نمی‌کنن.

مصائب مسیح

#شوخی_با_ادیان

فرمانده فیدل و برنامه‌هایش
قسمت دوم: ابر گاو مردم

در میانه دهه ۱۹۶۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰، فیدل کاسترو یک برنامه هوشمندانه ملی پیوند نژادی و تلقیح مصنوعی برای افزایش تولید شیر و گوشت را شروع کرد (و شخصاً مدیریت آن را به عهده داشت) که محققان، آن را مسئول نابودی گله‌های بزرگ گاو گوشتی و شیری کوبا می‌دانند!

در دوران پیش از انقلاب، کشور میلیون‌ها گاو از دونژاد هندی و اسپانیایی داشت، اما هر دو به طرز بدی در تولید شیر ضعیف بودند.

طبق برنامه کاسترو گله‌های گاو بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ از صاحبان خود - چه ثروتمند، چه متوسط و چه فقیر - مصادره شدند. گاوهای کوبایی یا مردند یا از سال ۱۹۶۴ نتوانستند به اندازه کافی شیر تولید کنند تا نیازهای ملی را تأمین کنند.

از آن سال تا به امروز، دسترسی به شیر جیره‌بندی شده و تنها برای کودکان بسیار خردسال فراهم بوده است.

فرمانده ابتدا تلاش کرد که گاوهای نژاد هلشتاین که به تولید شیر معروف هستند را از کانادا وارد کند تا جایگزین گاوهای بومی کوبا شود. وقتی این کار ناکام ماند، فیدل سعی کرد نژادی از "ابر گاو" را پرورش دهد که در تولید شیر و گوشت از سایر گاوها پیشی بگیرد.

چون افزایش تولید شیر برای انقلاب ضروری بود، پول مشکلی نبود!

کوبا چند هزار گاو و گاو نر گران‌قیمت هلشتاین را از کانادا خرید و آن‌ها را در تأسیسات مجهز به تهویه مطبوع مانند مزرعه پرورش آزمایشی نینا بونیتا، درست بیرون شهر هاوانا، نگهداری کرد.

تقریباً یک سوم گاوهای هلشتاینی که از کانادا خریداری شده بودند، در چند هفته اول مردند! حتی با وجود یارانه‌های شوروی، تلاش برای فراهم کردن تأسیسات کنترل‌شده از نظر آب و هوا برای کل صنعت لبنیات کشور غیرممکن بود.

برنامه هلشتاین شکست خورد. اما برای کاسترو، راه‌حل واضح و ساده بود – ترکیب نژاد گاوهای هلشتاین یا براون سوئیس با گاوهای کوبایی برای تولید گاو فوق‌العاده‌ای که بتواند با شرایط آب و هوایی کنار بیاید و مقادیر بیشتری شیر تولید کند.

در حالی که تعداد دام‌ها در دهه اول حکومت کاسترو به طور موقت افزایش یافته بود، در اوایل دهه ۱۹۷۰ شروع به کاهش آهسته و پیوسته کرد.

هزاران گاو شیرده هر سال به دلیل سوء تغذیه و شرایط بد زندگی جان خود را از دست می‌دادند.

اما برنامه کاسترو خالی از پیروزی‌های کوچک نبود. برای مثال، گاو معروفی به نام اوبره بلانکا (ubre blanca) از نتایج این پروژه بود.

اوبره بلانکا یکی از ترکیب‌های هلشتاین کوبا بود که در حدود ۱۹۷۲ به دنیا آمد که بر طبق گزارش‌ها بسیار پرشیر بود.

کتاب رکوردهای گینس این گاو را به عنوان تولیدکننده ۱۱۰ لیتر شیر در یک روز در سال ۱۹۸۲ ثبت کرد و ۲۴هزار لیتر در یک دوره شیردهی ۳۰۵ روزه که همان سال به پایان رسید، رکورد قبلی را در هر دو دسته شکست.

کاسترو از فرصت استفاده کرد تا در تلویزیون ظاهر شود و درباره این که چگونه این گاو کاری را انجام داده که هیچ گاو آمریکایی نتوانسته، فخر بفروشد!

مطمئناً، اوبره بلانکا یک موفقیت بود، اما فراتر از آن او را تبدیل به نمادی از غرور ملی کردند. روزنامه گرانما، ارگان حزب کمونیست، به‌روزرسانی‌های روزانه‌ای از وضعیت سلامت و بهره‌وری او منتشر می‌کرد و او را در صفحه اول خود قرار می‌داد.

وقتی اوبره بلانکا در ۱۹۸۵ مرد، گرانما یک آگهی کامل برای او منتشر کرد. پاستور پونس، یک متخصص کشاورزی در مرکز بهداشت دام ملی کوبا نوشت: "او همه چیزش را برای مردم داد."

کاسترو دستور داد که مجسمه مرمری «ابر گاو مردم» ساخته شود، از ژنتیک‌دانان خواست تا تخمک‌های او را بگیرند و نمونه‌های بافت او را در مرکز مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی کشور نگهداری کنند.

همچنین دستور داد او را تاکسیدرمی کنند و در مرکز بهداشت دام ملی نزدیک هاوانا به نمایش دائم بگذارند.

مجسمه او هنوز در شهر زادگاه او، نزدیک محلی که زمانی در آن چرا می‌کرد، پابرجاست.
پس از مرگ اوبره بلانکا، بقیه هلشتاین‌های گرمسیری همچنان مقادیر کمی شیر تولید می‌کردند.

اما هیچ‌کدام از هفت فرزند اوبره بلانکا نتوانستند عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته باشند. برنامه ادامه یافت و تعداد زیادی از گاوهای شیرده کوبایی هر ساله به دلیل سوء تغذیه و شرایط نامناسب زندگی جان خود را از دست می‌دادند.

نهایتا حکومت انقلابی دریافت که به ایده‌های جدیدی نیاز دارد. اگر ابر گاوها کارساز نبودند، شاید باید به سمت دیگری می‌رفتند...

اینکه برنامه کاسترو برای رفع کمبود شیر، به جیره بندی شیر انجامید یادآور این جمله از میلتون فریدمن است که:
برنامه دولت برای حل یک مسئله معمولا به بدی خود آن مسئله است و اغلب آن مشکل را بدتر میکند!

سم هریس در این مقاله تیز و صریح، به یکی از بحث‌برانگیزترین موضوعات روز می‌پردازد: "اسلام‌هراسی". او با دقت نشان می‌دهد چطور این اصطلاح به جای روشنگری، به ابزاری برای خفه کردن هر نوع نقد منطقی تبدیل شده است. هریس با مثال‌های روشن و استدلال‌های قوی، تفاوت بین نقد یک ایدئولوژی و نفرت از پیروان آن را توضیح می‌دهد و نشان می‌دهد چرا باید بتوانیم درباره هر باور و عقیده‌ای - از جمله دین - آزادانه و منطقی بحث کنیم.

میلتون فریدمن (۱۹۱۲-۲۰۰۶) اقتصاددان برجسته آمریکایی و برنده جایزه نوبل اقتصاد بود. او مهم‌ترین مدافع اقتصاد آزاد و بازار آزاد در قرن بیستم به شمار می‌رود و از منتقدان سرسخت دخالت دولت در اقتصاد بود. نظریات او درباره پول‌گرایی (مانیتاریسم) و بازار آزاد، تأثیر عمیقی بر سیاست‌های اقتصادی غرب، به‌ویژه در دوران رونالد ریگان و مارگارت تاچر گذاشت. او معتقد بود آزادی اقتصادی پیش‌شرط آزادی سیاسی است و دولت باید کمترین دخالت را در اقتصاد داشته باشد.​​​​​​​​​​​​​​​​
اینجا او در مورد تنها وظایف اساسی دولت از نظر او سخن می‌گوید و توضیح می‌دهد که چرا هر چیزی غیر از اینها اساسی نیست.

@daabeh