‏متد `Main` در C# می‌تونه آرگومان بگیره. ⚙️

‏این آرگومان به صورت یک آرایه از رشته‌ها (`string[] args`) به متد پاس داده می‌شه.

‏این آرایه شامل آرگومان‌هایی هست که هنگام اجرای برنامه از طریق خط فرمان وارد شدن. می‌تونید از این آرگومان‌ها برای پیکربندی برنامه یا تعیین رفتارهای مختلف استفاده کنید. 💻

‏به این الگو، Args pattern گفته میشه.

https://t.me/csharp7

‏در C#، قرارداد نام‌گذاری PascalCase برای نام کلاس‌ها، متدها و پراپرتی‌ها رایج است. این به این معناست که حرف اول هر کلمه در نام، با حرف بزرگ شروع می‌شود.

‏مثال برای نام کلاس:

public class CustomerAccount
{
    // ...
}

‏مثال برای نام متد:

public void CalculateTotalPrice()
{
    // ...
}

‏مثال برای نام پراپرتی:

public string CustomerName { get; set; }

‏این قرارداد نام‌گذاری به خوانایی بهتر کد و درک سریع‌تر ساختار آن کمک می‌کند. 📝✨

https://t.me/csharp7

🔵 دوست داری برنامه نویس حرفه ای بشی یا مهارت های کامپیوتری خودت رو افزایش بدی؟ با عضویت در لیست تلگرامی زیر در بی نظیر ترین کانال های برنامه نویسی ما عضو شوید:

🟢 پایتون، هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، سی ++، سی شارپ، دات نت، نود جی اس، جاوا اسکریپت، شبکه، علم داده، پایگاه داده، sql، nosql ، مهارت های ICDL، سیستم عامل، لینوکس، فتوشاپ، گرافیک، اندروید، جاوا، ساخت اپلیکیشن موبایل، ری اکت، جی کوئری، php و laravel، دروس رشته کامپیوتر، کنکور کامپیوتر و ...

عضو لیست جامع شوید:

https://t.me/addlist/_UjG99eD_E4zYzhk
https://t.me/addlist/_UjG99eD_E4zYzhk
https://t.me/addlist/_UjG99eD_E4zYzhk

‏برای اجرای یک حلقه for ساده در C# که اعداد از 1 تا 10 را نمایش می‌دهد، می‌توانید از کد زیر استفاده کنید:

for (int i = 1; i <= 10; i++)
{
    Console.WriteLine(i);
}

‏در این مثال:
‏- int i = 1; : متغیر شمارنده i را با مقدار اولیه 1 تعریف و مقداردهی می‌کند.
‏- i <= 10; : شرط ادامه حلقه است. حلقه تا زمانی که i کوچکتر یا مساوی 10 باشد، ادامه پیدا می‌کند.
‏- i++ : پس از هر بار اجرای بدنه حلقه، مقدار i را یکی افزایش می‌دهد.
‏- Console.WriteLine(i); : مقدار فعلی i را در خروجی نمایش می‌دهد.

‏این حلقه 10 بار اجرا شده و اعداد 1 تا 10 را یکی یکی در کنسول چاپ خواهد کرد. 🔢💻

https://t.me/csharp7

🔵 با عضویت در لیست تلگرامی جامع آموزش زبان زیر عضو بی نظیرترین‌ و کامل ترین مجموعه آموزش زبان انگلیسی تلگرامی شوید:

🟢 پادکست، کوییز، گرامر، آیلتس، تافل، ویدیو، آموزش زبان به کودکان، اصطلاحات انگلیسی، زبان کنکور و ... :

https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0
https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0
https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0

‏در توسعه اپلیکیشن‌های دسکتاپ با WPF، الگوی MVVM (Model-View-ViewModel) به سازماندهی کد و افزایش قابلیت تست‌پذیری کمک شایانی می‌کند. بخش View در این الگو، مسئول نمایش رابط کاربری و تعامل با کاربر است و معمولاً با استفاده از زبان XAML پیاده‌سازی می‌شود.

‏XAML (eXtensible Application Markup Language) یک زبان مبتنی بر XML است که برای تعریف رابط کاربری در WPF به کار می‌رود. با استفاده از XAML، می‌توانید عناصر بصری مانند دکمه‌ها، جعبه‌های متن، پنجره‌ها و طرح‌بندی‌ها را به صورت деклараانه تعریف کنید. این رویکرد، جداسازی منطق برنامه (ViewModel) از نمایش بصری (View) را تسهیل می‌کند.

‏برای پیاده‌سازی View در MVVM با WPF، معمولاً از موارد زیر استفاده می‌شود:

‏ کنترل‌های WPF: مانند `Window`, `UserControl`, `Button`, `TextBlock`, `TextBox` و غیره.
‏ Data Binding: مکانیسم قدرتمندی که امکان اتصال داده‌ها در ViewModel به عناصر UI در View را فراهم می‌کند. این اتصال می‌تواند یک‌طرفه (از ViewModel به View یا بالعکس) یا دوطرفه باشد.
‏ Command Binding: برای اتصال رویدادهای UI (مانند کلیک دکمه) به دستورات (Commands) تعریف شده در ViewModel.
‏ Templates و Styles: برای سفارشی‌سازی ظاهر و رفتار کنترل‌ها و ایجاد رابط‌های کاربری جذاب و یکپارچه.

‏به عنوان مثال، یک View ساده در XAML می‌تواند به این شکل باشد:

<Window x:Class="MyWpfApp.Views.MyView"
        xmlns="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml/presentation"
        xmlns:x="http://schemas.microsoft.com/winfx/2006/xaml"
        xmlns:d="http://schemas.microsoft.com/expression/blend/2008"
        xmlns:mc="http://schemas.openxmlformats.org/markup-compatibility/2006"
        xmlns:local="clr-namespace:MyWpfApp.Views"
        mc:Ignorable="d"
        Title="My Application" Height="450" Width="800">
    <StackPanel HorizontalAlignment="Center" VerticalAlignment="Center">
        <TextBlock Text="{Binding GreetingMessage}" FontSize="24" Margin="10"/>
        <Button Content="Click Me" Command="{Binding GreetCommand}" Margin="10"/>
    </StackPanel>
</Window>

‏در این مثال، TextBlock پیام را از GreetingMessage در ViewModel دریافت می‌کند و Button به GreetCommand در ViewModel متصل است. این جداسازی باعث می‌شود که تغییرات در ظاهر UI (View) کمتر بر منطق برنامه (ViewModel) تأثیر بگذارد و بالعکس. 🖼️✨

https://t.me/csharp7

‏ویژگی جالب #C 11: اینترفیس‌های Generic Math! ➕➗

‏اینترفیس‌هایی مثل `INumberBase<T>`, `IAdditionOperators<T, T, T>` و ده‌ها مورد دیگه، امکان تعریف عملیات ریاضی Generic رو فراهم می‌کنند.

‏با این قابلیت، میشه توابع و کلاس‌هایی نوشت که با انواع عددی مختلف (مثل `int`, `float`, `decimal`) کار می‌کنند، بدون نیاز به Overloadهای متعدد! 🤓

https://t.me/csharp7

🔵 دوست داری برنامه نویس حرفه ای بشی یا مهارت های کامپیوتری خودت رو افزایش بدی؟ با عضویت در لیست تلگرامی زیر در بی نظیر ترین کانال های برنامه نویسی ما عضو شوید:

🟢 پایتون، هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، سی ++، سی شارپ، دات نت، نود جی اس، جاوا اسکریپت، شبکه، علم داده، پایگاه داده، sql، nosql ، مهارت های ICDL، سیستم عامل، لینوکس، فتوشاپ، گرافیک، اندروید، جاوا، ساخت اپلیکیشن موبایل، ری اکت، جی کوئری، php و laravel، دروس رشته کامپیوتر، کنکور کامپیوتر و ...

عضو لیست جامع شوید:

https://t.me/addlist/_UjG99eD_E4zYzhk
https://t.me/addlist/_UjG99eD_E4zYzhk
https://t.me/addlist/_UjG99eD_E4zYzhk

📚 نکته #SQLite

🟣 موضوع : ‏بررسی و مقایسه انواع ذخیره‌سازی داده‌ها در SQLite
📖 سرفصل : ‏صفحات (Pages) و انواع آن‌ها

✨ نکته 1:
‏صفحات (Pages) کوچک‌ترین واحد ذخیره‌سازی و ورودی/خروجی (I/O) در فایل پایگاه داده SQLite محسوب می‌شوند و اندازه‌ای ثابت دارند.

✨ نکته 2:
‏اندازه یک صفحه از ۵۱۲ بایت تا ۶۵۵۳۶ بایت متغیر است و در زمان ایجاد پایگاه داده تعیین شده و در هدر (Header) فایل ثبت می‌شود.

✨ نکته 3:
‏هر صفحه با یک شماره صفحه (Page Number) منحصربه‌فرد آدرس‌دهی می‌شود که صفحه شماره ۱ همواره شامل هدر پایگاه داده و ریشه B-tree طرح‌واره (Schema) است.

✨ نکته 4:
‏صفحات از نظر نوع به طور عمده شامل صفحات B-tree برای داده‌ها و اندیس‌ها، و صفحات سیستمی مانند Freelist Pages هستند.

✨ نکته 5:
‏صفحات B-tree داخلی (Interior Pages) حاوی کلیدها و اشاره‌گرهایی به صفحات فرزند در سطوح پایین‌تر درخت هستند و هیچ داده کاربری را مستقیماً ذخیره نمی‌کنند.

✨ نکته 6:
‏صفحات B-tree برگ (Leaf Pages) پایین‌ترین سطح درخت B-tree را تشکیل می‌دهند و وظیفه نگهداری داده‌های واقعی سطرها در جدول یا مقادیر اندیس را بر عهده دارند.

✨ نکته 7:
‏صفحات Freelist برای ردیابی صفحاتی به کار می‌روند که حاوی داده‌های معتبری نیستند (مانند صفحاتی که تمامی سطرهای آن‌ها حذف شده‌اند) و آماده استفاده مجدد هستند.

✨ نکته 8:
‏هر صفحه دارای یک هدر صفحه (Page Header) در ابتدای خود است که شامل اطلاعاتی مانند نوع صفحه، نشانگرهای فضای آزاد محلی و اشاره‌گر به والدین یا فرزندان (بسته به نوع صفحه) است.

✨ نکته 9:
‏مدیریت حافظه پنهان (Cache Management) SQLite کاملاً بر اساس صفحات صورت می‌گیرد؛ یعنی، داده‌ها از دیسک به حافظه و بالعکس، به صورت واحد صفحه منتقل می‌شوند.

✨ نکته 10:
‏یکپارچگی و سازگاری صفحات در طول تراکنش‌ها با استفاده از مکانیزم‌های Journaling تضمین می‌شود که تغییرات موقت را قبل از دائمی‌سازی در صفحات اصلی ثبت می‌کنند.


ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

لطفا ما رو به دیگران هم معرفی کنید...

آدرس کانال اصلی :
https://t.me/Tu_24

آدرس وبسایت:
https://Tutorial24.ir

‏ObjectPool قالبی برای مدیریت اشیاء پرهزینه است. ♻️

‏به جای ایجاد و حذف مکرر این اشیاء، آن‌ها را در یک Pool نگهداری و دوباره استفاده می‌کنیم. 🧰

‏این کار، سربار ایجاد و حذف را کاهش داده و عملکرد را بهبود می‌بخشد. 🚀 برای مثال، در بازی‌سازی برای مدیریت گلوله‌ها کاربرد دارد.

https://t.me/csharp7

‏در C#، شما می‌توانید رویدادهای سفارشی خود را با قابلیت ارسال داده‌های خاص ایجاد کنید. این کار به شما امکان می‌دهد تا هنگام وقوع یک اتفاق در برنامه، اطلاعات مرتبط را همراه با اعلان رویداد به شنوندگان (event handlers) ارسال کنید.

‏برای این منظور، ابتدا باید یک کلاس برای داده‌های رویداد (Event Data) ایجاد کنید که از EventArgs ارث‌بری می‌کند. این کلاس می‌تواند شامل هر نوع داده‌ای باشد که می‌خواهید ارسال کنید.

public class MyCustomEventArgs : EventArgs
{
    public string Message { get; }
    public int Value { get; }

    public MyCustomEventArgs(string message, int value)
    {
        Message = message;
        Value = value;
    }
}

‏سپس، در کلاسی که رویداد را تعریف می‌کند، از این کلاس سفارشی برای تعریف نوع داده‌های رویداد استفاده کنید. تعریف رویداد معمولاً شامل یک delegate و یک event است.

public class EventPublisher
{
‏    // تعریف delegate برای رویداد سفارشی
    public delegate void MyCustomEventHandler(object sender, MyCustomEventArgs e);

‏    // تعریف رویداد با استفاده از delegate
    public event MyCustomEventHandler CustomEvent;

    public void TriggerCustomEvent(string msg, int val)
    {
‏        // ایجاد نمونه‌ای از داده‌های رویداد
        MyCustomEventArgs args = new MyCustomEventArgs(msg, val);

‏        // فراخوانی رویداد در صورت وجود شنونده
        OnCustomEvent(args);
    }

    protected virtual void OnCustomEvent(MyCustomEventArgs e)
    {
‏        // کپی کردن رویداد برای جلوگیری از رقابت وضعیت (thread-safety)
        MyCustomEventHandler handler = CustomEvent;
        handler?.Invoke(this, e);
    }
}

‏در نهایت، کلاس‌های دیگر می‌توانند با اشتراک در این رویداد، هنگام وقوع آن، داده‌های ارسالی را دریافت و پردازش کنند.

public class EventSubscriber
{
    public void Subscribe(EventPublisher publisher)
    {
        publisher.CustomEvent += Publisher_CustomEvent;
    }

    private void Publisher_CustomEvent(object sender, MyCustomEventArgs e)
    {
‏        Console.WriteLine($"رویداد دریافت شد! پیام: {e.Message}, مقدار: {e.Value}");
    }
}

‏این روش امکان انتقال اطلاعات دقیق و سفارشی را بین بخش‌های مختلف برنامه از طریق مکانیسم رویداد فراهم می‌آورد. 🚀💡

https://t.me/csharp7

‏CancellationTokenSource.CreateLinkedTokenSource دو یا چند CancellationToken را به هم وصل می‌کند. 🔗

‏با لغو شدن هر کدام از توکن‌های مبدأ، توکنِ خروجی هم لغو می‌شود. ⏱️

‏این روش برای مدیریت عملیات‌های وابسته به هم در C# کاربرد دارد. 👍

https://t.me/csharp7

🔵 با عضویت در لیست تلگرامی جامع آموزش زبان زیر عضو بی نظیرترین‌ و کامل ترین مجموعه آموزش زبان انگلیسی تلگرامی شوید:

🟢 پادکست، کوییز، گرامر، آیلتس، تافل، ویدیو، آموزش زبان به کودکان، اصطلاحات انگلیسی، زبان کنکور و ... :

https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0
https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0
https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0

‏در زبان C#، سه نوع حلقه اصلی برای تکرار اجرای کد وجود دارد: for، while و do-while. هر کدام کاربردها و ویژگی‌های خاص خود را دارند.

‏حلقه for زمانی استفاده می‌شود که تعداد تکرار از قبل مشخص باشد. این حلقه دارای سه بخش اصلی است: مقداردهی اولیه، شرط تکرار و گام افزایش/کاهش.

for (int i = 0; i < 5; i++)
{
‏    // کد تکرار شونده
‏    Console.WriteLine($"تکرار شماره: {i}");
}

‏حلقه while تا زمانی اجرا می‌شود که شرط آن برقرار باشد. اگر شرط اولیه غلط باشد، بدنه حلقه حتی یک بار هم اجرا نخواهد شد.

int count = 0;
while (count < 3)
{
‏    // کد تکرار شونده
    Console.WriteLine($"Count is: {count}");
    count++;
}

‏حلقه do-while شبیه به while است، با این تفاوت که بدنه حلقه حداقل یک بار اجرا می‌شود، سپس شرط بررسی می‌شود. اگر شرط برقرار بود، تکرار ادامه می‌یابد.

int j = 0;
do
{
‏    // کد تکرار شونده
    Console.WriteLine($"J value: {j}");
    j++;
‏} while (j < 0); // شرط اینجا بررسی می‌شود

‏تفاوت کلیدی بین while و do-while در این است که do-while تضمین می‌کند که کد داخل حلقه حداقل یک بار اجرا شود، حتی اگر شرط در ابتدا نادرست باشد، در حالی که while ممکن است اصلاً اجرا نشود. 🚀💡

https://t.me/csharp7

‏تفاوت `using declaration` و `using statement` در سی‌شارپ 🤔

‏`using declaration` (از C# 8.0) محدوده اعتبار شیء رو به انتهای scope فعلی محدود می‌کنه. دیگه نیازی به بلاک `{}` جداگانه نیست.

```csharp
void Foo() {
using var file = new FileStream("temp.txt");
// ...
‏} // file.Dispose() اینجا صدا زده میشه
```

‏در مقابل، `using statement` سنتی به یک بلاک کد `{}` نیاز داره و شیء داخل اون بلاک dispose میشه.

```csharp
void Bar() {
using (var file = new FileStream("temp.txt")) {
// ...
‏ } // file.Dispose() اینجا صدا زده میشه
}
```

‏انتخاب بین این دو بستگی به خوانایی و ساختار کد شما داره. 🧹💻

https://t.me/csharp7

🔵 کوییز #مفاهیم_کلی_برنامه_نویسی

🟣 موضوع : ‏کار با محیط‌های توسعه تست محور (TDD): مفهوم و چگونگی پیاده‌سازی

🟢 سوال :

‏یکی از چالش‌های احتمالی در پیاده‌سازی TDD برای مبتدیان چیست؟

گزینه ۱:
‏نوشتن کد برنامه بسیار سریعتر از نوشتن تست‌ها

گزینه ۲:
‏سخت بودن در تعیین اینکه چه چیزی را باید تست کرد و چگونه تست‌ها را نوشت

گزینه ۳:
‏اجرای تست‌ها زمان زیادی می‌گیرد

گزینه ۴:
‏ادغام تست‌ها با سیستم ساخت (build system) دشوار است



🔵 گزینه صحیح: 2

🟢 توضیح :

‏برای مبتدیان، ممکن است در ابتدا دشوار باشد که بدانند دقیقاً چه جنبه‌هایی از کد را باید تست کنند و چگونه تست‌های موثر و جامعی بنویسند که رفتار مورد انتظار را به درستی پوشش دهد.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

لطفا ما رو به دیگران هم معرفی کنید...

آدرس کانال اصلی :
https://t.me/Tu_24

آدرس وبسایت:
https://Tutorial24.ir

🔵 با عضویت در لیست تلگرامی جامع آموزش زبان زیر عضو بی نظیرترین‌ و کامل ترین مجموعه آموزش زبان انگلیسی تلگرامی شوید:

🟢 پادکست، کوییز، گرامر، آیلتس، تافل، ویدیو، آموزش زبان به کودکان، اصطلاحات انگلیسی، زبان کنکور و ... :

https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0
https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0
https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0

‏Reflection در C# ابزاری قدرتمند برای بررسی و دستکاری اشیاء در زمان اجرا است. یکی از کاربردهای جذاب آن، سریالایز و دی‌سریالایز کردن اشیاء بدون نیاز به تعریف صریح کلاس‌های سریالایزر است.

‏با استفاده از Reflection، می‌توانیم خصوصیات (Properties) و فیلدهای (Fields) یک شیء را بخوانیم و مقادیر آن‌ها را به فرمتی مانند JSON یا XML تبدیل کنیم. در فرآیند دی‌سریالایز کردن، برعکس این عمل انجام می‌شود؛ مقادیر از فرمت داده شده خوانده شده و برای ایجاد یا به‌روزرسانی خصوصیات و فیلدهای شیء استفاده می‌شوند.

‏این رویکرد انعطاف‌پذیری بالایی را فراهم می‌کند، به خصوص زمانی که با ساختارهای داده‌ای ناشناخته یا پویا سروکار داریم. برای مثال، می‌توانیم یک تابع عمومی بنویسیم که هر نوع شیئی را دریافت کرده و آن را به فرمت JSON تبدیل کند، یا از یک رشته JSON، شیئی از نوع مشخص شده بسازد.

‏مثال ساده‌ای از خواندن خصوصیات یک شیء با Reflection:

using System;
using System.Reflection;

public class MyClass
{
    public int Id { get; set; }
    public string Name { get; set; }
}

public class ReflectionExample
{
    public static void Main(string[] args)
    {
        MyClass obj = new MyClass { Id = 1, Name = "Test" };
        Type objType = obj.GetType();

        Console.WriteLine($"Type: {objType.Name}");

        foreach (PropertyInfo prop in objType.GetProperties())
        {
            Console.WriteLine($"Property: {prop.Name}, Value: {prop.GetValue(obj)}");
        }

        foreach (FieldInfo field in objType.GetFields(BindingFlags.Instance | BindingFlags.Public | BindingFlags.NonPublic))
        {
            Console.WriteLine($"Field: {field.Name}, Value: {field.GetValue(obj)}");
        }
    }
}

‏این قابلیت، پایه‌ای برای پیاده‌سازی مکانیزم‌های سریالایز و دی‌سریالایز سفارشی فراهم می‌کند، اما باید توجه داشت که استفاده نادرست از Reflection می‌تواند منجر به کاهش عملکرد و پیچیدگی کد شود. 🚀💡

https://t.me/csharp7

‏Complex numbers در C#‎! 🧮

‏با استفاده از `System.Numerics`، نوع داده `Complex` برای محاسبات با اعداد مختلط در دسترسه.

`Complex a = new Complex(3.0, 4.0);`
`Complex b = Complex.Conjugate(a);`

‏به سادگی مزدوج عدد مختلط `a` رو در `b` ذخیره کردیم. ✨

https://t.me/csharp7

🔵 با عضویت در لیست تلگرامی جامع آموزش زبان زیر عضو بی نظیرترین‌ و کامل ترین مجموعه آموزش زبان انگلیسی تلگرامی شوید:

🟢 پادکست، کوییز، گرامر، آیلتس، تافل، ویدیو، آموزش زبان به کودکان، اصطلاحات انگلیسی، زبان کنکور و ... :

https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0
https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0
https://t.me/addlist/hK74E7joz0ZiOGY0

‏🔍🚀 در C# 7 به بعد، `SearchValues<T>` برای جستجوی سریع چند مقدار در یک مجموعه داده بزرگ کاربرد داره. این ساختار داده، مجموعه‌ای از مقادیر رو پیش‌پردازش می‌کنه تا عملیات lookup بهینه‌تر انجام بشه.

‏به جای اینکه یک لیست بلند بالا از `if` یا `Contains` استفاده کنی، `SearchValues<T>` سرعت جستجو رو به شکل چشمگیری افزایش میده. مخصوصاً وقتی که با رشته‌ها یا اعداد سروکار داری، این تکنیک می‌تونه خیلی مفید باشه. 👌

https://t.me/csharp7