مثل من موهاش کوتاهه.

نشسته‌ام در انتظار
در انتظار یک صدا
صدای جای پای تو
صدای خنده‌های تو
بنشین کنارم ای‌صبا
بنشین ، نوازش کن مرا
بنشین و از شبت بگو
از شب‌های بی طلوع

#برداشت دو

آزادی

آزادی همیشه برام یادآور پرنده بوده
پرنده ای که توی قفس نگه داری شده و الان داره توی آسمون پر میزنه
تا معنی حبس شدن رو نفهمیده باشه نمیتونه لذت آزادی رو بچشه.
رهایی بدون دغدغه و ترس حرکت کردن
جوری که طبیعت فرد باشه

شخصی تر از چیزیه که فکر میکنیم
گسترده تر از چیزی که فکر میکنیم
فقط نپوشیدن روسری به اجبار نیست
حتا فقط ازادی بیان نیست
گاهی یک حرکت یا یک کلمه اس
خیلی چیز ها رفتار و حرفامون از نیازمون به ازادیه و خودمون نمیفهمیم

آزادی دقیقا زمانیه که احساس آرامش بکنی.
وقتی که بفهمی الان میتونی بدون فکر کردن به تاوانش هرکاری که دلت بهت میگه رو انجام بدی .
زمانی که به هیچی جز خودت و روحت فکر نمیکنی و ذهنت اونقدر آزاده که انجامش میدی.
مهم نبست چی میشه تو انجامش میدی

تعلق به خود.

کلمه ای که ادعا می کند همه چیز رهاست اما خودش تو را به اسارت می کشد.

انسان ها آزادی را رسیدن به منافع خود می‌بیند،اما آزادی در گرو منافع ما نیست بلکه برای رسیدن به آزادی باید از خیلی چیزها گذشت.

اگر برداشت هرکس از آزادی رو کاری نداشته باشیم و راجع‌به اون چیزی که جامعه از آزادی می‌گه صحبت کنیم، چیزیه که وجود نداره و قرار هم نیست داشته باشه. حتی اگر حکومت هم تو رو کاملاً رها کنه، برای انجام دادن هرکاری، احساس می‌کنم همین‌که در قالب یک انسان به‌دنیا اومدی نمی‌ذاره آزاد باشی؛ درواقع فکر می‌کنم اون شرم، آگاهی یا هرچیزی که انسان رو انسان می‌کنه نمی‌ذاره به آزادی برسه.

و قلبم
در خلاء
تپیدن را آغاز کرد.

رفته است و مهرش از دلم نمی‌رود.
ای ستاره‌ها! چه شد که او‌ مرا نخواست؟
ای ستاره‌ها، ستاره‌ها، ستاره‌ها!
پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟

خواستم گریزی به شب بزنم طرد شدم.
پا بر مهتاب گذارم دور شدم.
بر آب راه روم آتش شدم.
خواستم رقصان شوم مرگ شدم.
خواستم خنده کنم غم شدم. غم شدم.

The more I learn about people, the more I like my dog.