همه اینها برایم ضربه سختی بود.
اما خب چه‌ میشد کرد؟
راه خودم را ادامه دادم؛ در میان دگرگونی‌های جهان و خودم هم دگرگون شدم.

گفتی دوستت دارم و مرگ من به تعویق ‌افتاد.

دیگران رهگذر بودند و تو؟
تو ساکن این خانه‌ای.
- ناشناس

بگو
دوستم‌ داری
تا
زیباتر
شوَم!

اما من رنجور نبودم
تو واقعا رَنجم می‌دادی.

بریم کنسرت بُمرانی؟

در کتاب خداحافظ گاری کوپر؛ رومِن به تمثیل بسیار جالبی نوشته "مردم ما، یعنی همه‌ی ما، همه‌مان اسیرِ تصویرها هستیم. ما خودمان نیستیم، ما همانی هستیم که دیگران فکر می‌کنند."

گفتم این کیست که پیوسته مرا می‌خواند؟
خنده زد از بُن جانم که منم، ایرانم

- ابتهاج

هزار بادهٔ ناخورده در رگ تاک است.

وقتی از تو دورم
از همیشه خوشحال‌ترم.
کاش می‌تونستم بهتر توضیح بدم.
کاش حقیقت نداشت.

امشب سوال تکراری می‌پرسم. لطفا ازم خسته نشید چون جواباتون برام جالبه :>
چه چیزی تو رو به راوی کشوند؟
ناشناس