امشب دیگه نتونستم تحمل کنم چون بی‌اختیار به صندلی خالی گفتم “بابا کیف لازم دارم.”

سردرد بدی دارم.
در این زندگی، چیزی نیافتم.

چیز زیادی نمی‌خوام
حتی کیف هم نمی‌خوام
فقط بابامو میخوام که این کیف رو برام بخره
یا حتی نخره
بگه بزار برای بعد
ولی بگه.

چه رذل شدم که همچین حرف‌هایی رو اینجا می‌زنم. به چه حقارتی افتادم.

خیلی خسته‌ام.
قول بده یک روز چشمام رو ببوسی.

همه اینها برایم ضربه سختی بود.
اما خب چه‌ میشد کرد؟
راه خودم را ادامه دادم؛ در میان دگرگونی‌های جهان و خودم هم دگرگون شدم.

گفتی دوستت دارم و مرگ من به تعویق ‌افتاد.

دیگران رهگذر بودند و تو؟
تو ساکن این خانه‌ای.
- ناشناس

بگو
دوستم‌ داری
تا
زیباتر
شوَم!

اون من رو زنده نگه داشت تا میان کلمات دنبالش بگردم اما خودم رو جا گذاشتم.

‎
وای ثناجونم
من عاشق چنلت و وایبتم=)
تنها دختری هستی که میبینم انقدر قویه، درس خونه، دووم میاره و کتابارو انقدر خوب معرفیشون میکنه.
ممنونم که هستی..
😭❤️

خیلی خوشحالمم و اگر جدید هستید من رو میتونید اینجا پیدا کنید :>>