و خدایی که تو را ببخشد
هرگز نمی‌تواند خدای من باشد.

اعلام پیروزی می‌کنم.

امروز در خواب میدیدم که چقدر علاقه دارم زودتر بمیرم و این مرگ یک بحث رمانتیسم‌ شده برای من بود که دلیلی بسیار منطقی براش داشتم. زندگی خیلی طولانیه که این یک مرحله از زندگیه. مثل دوران جنینی و کسی چه می‌دونه ما پیش از این دوره نیز مرحله دیگری داشتیم یا خیر؟ خب. بهتره از این مرحله زودتر عبور کنیم تا متوجه بشیم!
اینطور نیست؟

نمی‌خواستم باور کنم.

آخرین باری که به یاد تو بودم را به یاد ندارم.

و چه شیرین است بیماری فراموشی.

پروانه ی غمگین من
هیچوقت نبود تقصیر من.

نیازمند یک باران برای گریه کردن زیر آن.

چه کسی می‌داند
درد غنچه را
به هنگام شکفتن.

- عباس کیارستمی

در آخر
می‌دانم
کنارم نخواهی بود.

چگونه در این دنیای پر از رنگ، متنی بنویسیم که خواننده در میان راه هوس سیگار نکند؟
#یادگیری
گام اول
خود و کلماتتون رو تبدیل به تار عنکبوتی کنید و فرد رو به دام بیاندازید
مسائلی مثل عشق جنایت خیانت و هیجان در میان رمان قرار بگیرد. مانند یک معماری خوب مجموعه داستان که به کمک خواننده انجام میشود.
خواننده را در معماری سهیم کن و مسیر را نشان بده.
شروع داستان صدایی داره که انعکاس این صدا رو در پایان می‌شنویم و داستان هیچ اجزایی اعم از مقدمه بند و نتیجه نخواهد داشت پس نیاز هست با تداعی‌ها کار کنید.

ما.

روح من زیبا بود
تو در آن رنج کاشتی

آمده بودم بمانم
حیف وقت نشد بگویم.