بزرگ‌ترین پشیمانی‌ام از انتخابی‌ست که یک‌بار از آن پشیمان شده‌ام.

اجازه بدید ترجمه کنم
شما یک انتخابی می‌کنید و پشیمون میشید؛ بعدا ها از اینکه چرا راجع بهش پشیمون شده بودید؛ پشیمون میشید.
یک مسیر رفت و برگشتی بی‌فایده. به همین سادگی.

چه رهگذر غریبی
هربار که میرفتی من بیشتر میماندم.

نوشته بود “اینکه می‌گویند زن باید مطیع مرد باشد بسیار مسخره هست. آیا خالق می‌تواند مطیع مخلوق خود باشد؟"

داستان کنکور چهارصدوپنج نیز تمام شد و باعث افتخارمه چند تن از کنکوری‌های امسال دانش‌آموزان من بودند. این نامه یادگاری از طرف یکی از شما به من بمونه به یادگار✨

خیلی خسته‌ام و تنها می‌خواهم یک عمر بخوابم.
اگر پیشانی‌ام را ببوسی.

She's waiting for your text, you're waiting for hers.
That's how love dies in silence.

دچار چیزی شدم که نباید.
هرزمانی از این قضیه گذر کردم اعلام پیروزی خواهم کرد.

و چه وفادار است غم در این وطن .

بیاید اینجا و نامه بنویسید.
نیازی به جوین نیست. نامه بنویسید و بخوابید.

تورا باختم و
دیگر
هیچ چیزی
رنگ
نداشت
حتی
چشمانِ قهوه‌ایِ
زیبایت.

ناشناس

کوهی از درد بودی بر شانه‌هایم و باز با این حال تورا از خود عزیزتر میدانستم.

در این خاک
شبانگاه به خواب می‌رویم
و صبح ناگهان می‌بینیم
تن بی‌گناهی در گوشه‌ای
از طناب دار آویخته شده است
با آنکه
همه را از پیش می‌دانستیم.

آهوان گم شدند در شبِ دشت
آه از آن رفتگان بی‌برگشت.

ـ هوشنگ ابتهاج