#معرفی #کتاب
کتاب زوال بشری | اوسامو دازای

«زوال بشری» داستان یوزو اوباست؛ مردی که از کودکی احساس می‌کند با دیگران فرق دارد و نمی‌تواند با جامعه ارتباط برقرار کند. او برای پنهان کردن تنهایی و ترسش، نقش آدمی شوخ و بی‌خیال را بازی می‌کند، اما به‌تدریج به الکل، مواد و روابط ناسالم کشیده می‌شود. در نهایت، یوزو بیشتر و بیشتر از خودش و جامعه فاصله می‌گیرد و احساس می‌کند دیگر «انسان» نیست.

اگه می‌خوای با تاریک‌ترین بخشِ تنهایی انسان روبه‌رو بشی، «زوال بشری» رو بخون.

فایل کتاب زوال بشری

راوی

من برای ملتم می‌رقصم، ولی به جایش برای ملتم می‌ایستم سینه‌ام را هم سپر می‌کنم.

فریدون فرخزاد

ولی از آخرین صحبتمان زمان زیادی می‌گذرد. از آخرین آغوش، آخرین بوسه و آخرین احساس. دقت کردی؟

گفت
“تو باز خواهی گشت
مهربان‌تر از همیشه
در شبی از تاریخ که
این عشق دیگر نبضی نخواهد داشت.”
اما من
هیچگاه بازنگشتم
پیش از پایان این نبض، مرده بودم.

اما نمی‌شود آنگونه نگاه کرد و یک رهگذر بود.

سیمای تو را در رویا بسیار بوسیدم
صبحگاه لبانم را گلگون شده‌ دیدم.

کارگاه علوم 41 - فرزانگان یک تهران
ویدیو یوتیوب

این مدرسه یک بخشی از خاطرات خوش اما کوتاه زندگی من رو به همراه داشت و همواره باعث افتخارمه.

به گمانم ما هرچه بیشتر دوست بداریم؛ بیشتر از از ما دور می‌شود.
غیر این است؟

برای آن چشم‌ها که در آن‌ها هم رستگاری بود و هم سقوط
و من هر دو را انتخاب کردم.

عزیزکم ماه شبم خدا به همرات
زمین شود سقف نمیروی تو از یاد
در حسرت خواب میان شانه هایت
مرد دلم تا که شد سکوت فریاد

بمان‌ در ایمان حتی وقتی که چیزی نمیبینی

در شب کنکور، یادی کنیم از اون‌هایی که قرار بود فردا و پس‌فردا برن سر جلسه و کنکور بدن اما حالا دیگه بین ما نیستن… 🖤
یادشون گرامی و روحشون شاد.
فرزند ایران و جان فدای میهن.

چَشم باز کردم و دیدم
هیچ تو را نمی‌شناسم.
دیگر چیزی به یاد ندارم.
چه خوش بود آن لحظه
که ذوق آشنایی با تو نبود.
نه، تماشاگر تو نیستم
پرده افتاد و من رفتم.
چه خوش بود آن لحظه
که دانستم، نبودنت
سبک‌تر از بودنت است.

راوی

بزرگ‌ترین پشیمانی‌ام از انتخابی‌ست که یک‌بار از آن پشیمان شده‌ام.