چهل روز شد که ما همگی باهم مرده‌ایم.
برخی بر خاک و برخی در خاک.

در طی کوچه‌های منتهی به دریا، رد خون است.

حالم:

بیا از ترسیدن نترسیم.

چقدر متاثر.

چهار اسفند چهارصدوچهار. سالن خلیج‌فارس دانشکده زبان دانشگاه تهران. یادبود رها بهلولی‌پور. دانشجوی ورودی چهارصدوسه زبان و ادبیات ایتالیایی. جاویدنام نوزده‌دی.

زیرا که مردگان این سال
عاشق‌ترین زنده‌ها بودند.

شاملو

زیرا که خون تو
جاری بر خاک
آدمی نو زاد
ز بی‌پروایی تو.

سینه‌ها گریان
چشم‌ها نالان
دست‌ها لرزان
ز بی‌پروایی تو.

نور آزادی از دور
میپیچد بر خشم
میبلعد زهر چشم
ز بی‌پروایی تو.

دستان سرد این غریبه‌ها برای شلیک آماده‌اند.

صبح میشه این شب
باز میشه این در
صبر داشته باش.

تبریک به همه!

.

بسيار كسان بدين سرزمين روی آوردند تا آن را از پای درآورند.
اما همۀ آنان رفتند و ايران برجای ماند.

تو بگو کی فکرشو میکرد؟

ترسم از اینه برگردم و چیزی از تو باقی‌ نمونده‌باشه.