تلخ‌ترین قسمت بزرگ شدن اینه که می‌فهمی بعضی
آدم‌ها قرار نیست بمونن، بعضی آرزوها قرار نیست
برآورده بشن بعضی زخما قرار نیس هیچوقت خوب
بشن و بعضی حسرت‌ها قراره همیشه باهات بمونن

مامان راست میگفت، همه چی بخاطر گوشیه.

یه روزی هم میرسه که دیگه برای هیچ‌کس توضیح نمیدی چرا ناراحت شدی، چرا ساکت شدی یا چرا رفتارت عوض شده؛ فقط میذاری هرکسی همون فکری رو بکنه که دلش میخواد.

واقعا آدم همه چی تمومی هستم،
همه چیم تموم شده.

آدم شکاکی نیستم، فقط مشکلم اینه که
هیچوقت شک‌هام اشتباه در نیومده.

اگه با یکی آشنا شدی صورتت جوش زد معده درد گرفتی سردرد گرفتی خوابت به هم ریخت از اون آدم دوری کن بدنت هیچوقت اشتباه نمیکنه..!

تنها کاری که از دستم برمیاد اینه که
برای نبودنت، نداشتنت، ندیدنت و تمام
بلاهایی که سرم آوردی گریه کنم.

واقعیت اینه که اون حتی بهت فکرم نمیکنه ولی تو
حتی وقتی اینو خوندی هم بهش فکر کردی.

کاش میشد یه بار یکی ازم بپرسه واقعا
خوبی؟ و من مجبور نباشم بگم آره.

بعضی آدم‌ها بعد از رفتنشون هم تموم نمیشن تبدیل میشن به یه خاطره که سال‌ها بعد با یه آهنگ، یه بو، یه خیابون یا حتی یه شب ساکت یهویی دوباره توی ذهنت زنده میشن انگار که هیچوقت نرفته بودن..