تا دست یافتن ، رو اسب تاختن !
کاخ‌ها رو سوزوندن و دخمه قصر ساختن
اما این دفعه پی چی می‌گردن؟
از لج هم گل‌ها رو قیچی می‌کردن
رسید به استخون کارد، نقطه شد غار
منتها کاسبِ خبر، از هنجره به حجره نون داد
هر سو به منفعت خودش مشت اون داد
تا یادمون بره کی زیر مشت اون داد
تُف به زندگی فقط به شرط نون
چوبِ چارچوبشو می‌کنه اع نردبون
کلاه سرمون شکست، آستین دستمون
اما از خشم تو بیشتره اعتبار ترسمون
اینا که اینقدر موندن نفت شده کف خاکشون
محاله ممکنه کنی با نفت خامششون
هشیارا بیدار موندن تا رفت خوابشون
ما که تو دوخان فرو رفتیم، برو هفت‌خوانشو
این جمعیت به دنبال کورسویی از آینده‌ان
وسط جنگ کف خیابونا پناهنده‌ان
بدون حتی نیم‌نگاه به پشت سر
یکی میون این بگائی وسط نقطه زد
اون قدیم هر خونه‌ای کمِ کمش
صدای پنج شیش تا بچه می‌ومد از قد و نیم‌قد
الان ولی پدر تک‌فرزند
زندگی همون یکی یدونه بچه رو قطع و امید کرده
قبضه رو دست و با تاول زبون
این چیزی که جلو چشممه آخرِ زمونه
تنی یخ‌زده و دوباره داغتر از تنور
اون موقع که اینا رو گفتم کسی داوطلب نبود...

0xa53887f7e7c1bf5010b8627f1c1ba94fe7a5d6e0

بچه ها میگن که مربوط میشه به یه سازمانی که قراره دارو ارزون به مردمش بده یا یه همچین چیزی خطر از بیخ گوشمون گذشت