⁨ ⁨ ⁨گربه چاقی که برندت رو می‌خوره!
.
چند وقت پیش داشتم کتاب «دوباره فکر کن» آدام گرانت رو می‌خوندم که به مفهوم جالبی برخوردم؛ سندروم گربه چاق.
.
این مفهوم درباره چاقی گربه‌ها نیست؛ درباره رضایت‌زدگیه.
درباره زمانی که یه آدم، یه کسب‌وکار یا یه برند به جایی می‌رسه که از وضعیت فعلیش راضیه؛ اون‌قدر راضی که دیگه دلیلی برای تغییر، یاد گرفتن یا ریسک کردن نمی‌بینه.
.
اما چرا اسمش گربه چاقه؟
.
چون یه گربه خونگی که همیشه غذاش آماده است، کم‌کم مهارت‌هایی رو از دست میده که توی طبیعت برای زنده موندن بهش نیاز داره.
اون احساس امنیت می‌کنه، اما همین احساس امنیت باعث میشه کمتر خودش رو برای تغییرات و چالش‌های جدید آماده کنه.
.
برای آدم‌ها و برندها هم ماجرا تقریباً همینه.
گاهی موفقیت و آرامش، ما رو وارد یه منطقه امن می‌کنه که دیگه احساس نمی‌کنیم نیازی به رشد کردن داریم.
.
مشکل اینجاست که دنیا متوقف نمی‌شه.
.
رقبا متوقف نمی‌شن.
.
تکنولوژی متوقف نمی‌شه.
.
نیازهای مشتری هم متوقف نمی‌شن.
.
اما کسی که توی منطقه امن خودش نشسته، معمولاً آخرین نفریه که این تغییرات رو می‌بینه.
.
شاید بتونیم بگیم که نوکیا و کداک و بلک‌بری معروف‌ترین قربانیان این سندرومن، برندهایی که انقدر به نقطه امنشون اعتماد داشتن که همون‌جا خاک شدن و به فراموشی سپرده شدن.
.
شاید بزرگ‌ترین دشمن موفقیت، خود موفقیت و حس رضایت ازش باشه!
.
📚 دوباره فکر کن | آدام گرنت
.
.
#معرفی_کتاب #برندینگ #موفقیت⁩

دوستان یه پست درباره «روایتگری در آشکده کندوان» تو لینکدین گذاشتم که خوشحال می‌شم اگه بهش سر بزنید.

اینم لینکش👇🏼

https://www.linkedin.com/posts/parsakakooi_branding-storytelling-marketingstrategy-activity-7472581964806516738-wyT7?utm_medium=ios_app&rcm=ACoAACQFjvMBGKsKsaDwwR90yb5XVGoSTHXaWvU&utm_source=social_share_send&utm_campaign=copy_link

🎼 ✍🏼 🎸
یه دل می‌گه برم برم
یه دلم می‌گه نرم نرم
باور نداره دلم دلم…
.
آخرین لحظات کلاس گیتارم بود و منِ ۱۲ ساله داشتم تمام تلاشم رو می‌کردم تا بتونم این آهنگ رو درست بزنم و بخونم و شیش دونگ حواسم به حرکت انگشتام بود؛
از طرف دیگه واقعا «باور نداشت دلم» که معلم گیتارم که یه جوونِ شاید ۲۷-۲۸ ساله بود، بعد از آخرین تلاش ناموفقم برای اجرای آهنگ همچین حرفی بهم زده باشه.
.
“فقط یه شاگرد ضعیف‌تر از تو دارم، البته اون فلجه!”
.
این چهارمین جلسه‌ی کلاسم بود و هنوز هشت جلسه از کلاس باقی‌مونده بود، ولی همین یه جمله کاری کرد که من با تمام علاقه‌ای که به گیتار داشتم دیگه هیچوقت دست بهش نزدم و برای همیشه گذاشتم یه یاماها C40 کنار اتاق خاک بخوره و بعد راهی انباری بشه، تا جایی که نمی‌دونم در انتها سرنوشتش چی شد و کجا رفت؛ ولی اینو خوب می‌دونم که شوق و ذوق من تو اون لحظه کجا رفت!
به دورترین نقطه‌ای که می‌تونست، به تاریک‌ترین بخش جهانِ من.
.
چندین و چند سال بعد، وقتی پشت ویترین یه مغازه سازفروشی تو خیابون جمهوری وایساده بودم و داشتم سازدهنی‌هاشو نگاه می‌کردم، انگار اون شوق و ذوق از ته یه چاه عمیق داشت فریاد می‌زد که من اینجاااااام، کسی اون بیرون صدامو می‌شنوه؟؟
ولی،
یه صدای خفیف ته ذهنم گفت: تو از شاگرد فلج منم ضعیف‌تری!
.
پوزخندی زدم و هندزفریمو تو گوشم گذاشتم و یه آهنگ رو انتخاب کردم و حرکت کردم، موزیکی‌ که خواننده‌ش می‌گفت: “یه دل می‌گه برم برم…” و من رفتم!
.
نمی‌دونم خودآگاه یا ناخودآگاه، ولی اون جمله هنوزم که هنوزه همراه منه و هنوزم سهم من از موسیقی پوزخندیه که تحویل ویترین سازفروشی می‌دم، پوزخندی نه به سازها، بلکه به تصویر پسری که توی شیشه ویترین مغازه نقش بسته.
.
.

http://bit.ly/4wdDoP9

.
#فیدبک #انتقاد

🚀 فرصت همکاری در آژانس دیجیتال مارکتینگ کارنیک
برای تکمیل تیم‌مون به یک استراتژیست محتوا (سوشال مدیا) باانگیزه و خلاق نیاز داریم.

اگر:
✅ سابقه و تجربه خوب در حوزه سوشال مدیا و استراتژی محتوا دارید.
✅ ترجیحاً سابقه همکاری با آژانس‌های تبلیغاتی دارید.
✅ تجربه حضور در پروژه‌های تولید محتوا و روزهای ضبط را دارید.
✅ نمونه‌کارهای موفق و قابل ارائه دارید.
✅ فردی خلاق، خوش‌سلیقه، منعطف و مسئولیت‌پذیر هستید.
خوشحال می‌شویم رزومه‌تان را بررسی کنیم.

📍 محل همکاری: حضوری، تهران (محدوده سهروردی)

📩 لطفاً رزومه و نمونه‌کار خود را به آیدی @DMKARNIC ارسال کنید.

اگر کسی را می‌شناسید که مناسب این موقعیت است، ممنون می‌شویم این پیام را برایش ارسال کنید. 🌱

“ما دنبال یک فرد خلاق هستیم”
[ادامه پیام جذب نیرو]
[ادامه پیام جذب نیرو]
[ادامه پیام جذب نیرو]
[ایمیل شخصی برای ارتباط]
[پایان]

الان اون ‌«ما» یعنی‌ کجا؟
خب مشکل اسم شرکتتون‌ چیه؟
چرا با ما راحت نیستی؟
اسم شرکت رو بگو راحت کن خودتو!
من نمی‌فهمم چی می‌شه که یکی پیام جذب می‌ذاره بعد هیچی از اسم مجموعه نمی‌گه؟
دقیقا چه منطقی پشتشه؟

البته یه مدل دیگه‌ش هم داریم که می‌گه «یک شرکت بازرگانی بززززرگ» به دنبال استخدام فلانه!

خب این شرکت بازرگانی گنده اسم نداره؟

دوستان امروز یه مطلبی داشتم می‌خوندم که تو دلش یه سوال جالبی داشت که گفتم اینجا باهاتون مطرح کنم.

هوش مصنوعی خروجیِ کار شما رو بیشتر کرده یا بهتر؟

یعنی ترازو به کدوم سمت سنگینی می‌کنه؟
کیفیت یا کمیت؟

به نظرم موضوع جالبیه برای صحبت

@contentkade

اگه تو حوزه محتوا فعالیت می‌کنی لطفا این ویس رو گوش کن!


ما شدیم آشپزهایی که همش دنبال خرید و جور کردنِ ظرف و ظروفیم و وقتی بهترین ظرف‌ها رو تو آشپزخونه‌مون چیدیم تازه به فکر این میفتیم که حالا چی بپزم که تو این ظرف سرو کنم.

محتوا و بازاریابی محتوایی درباره یه اصله، پاسخ به سوال مخاطب، شما تو مرحله اول سوال و درد مخاطب رو پیدا کن و بهش جواب بده و بعد به هر شیوه‌ای بلدی این محتوا رو به دستش برسون.

با گذشت زمان و جمع شدن اطلاعات و نظرات مخاطب بهترین فرم رو پیدا می‌کنی.

تمام

دمتون گرم

@contentkade

«هم‌نظریم»
«هم‌فکریم»
«زبون مشترک داریم»
«همو می‌فهمیم»

تمام اینا می‌تونه جایگزین اصطلاح
On the same page
باشه.

مخصوصا وقتی قراره تو یه جلسه یه ساعته، به سه شیوه مختلف بگم:
On same page
On a same page
On the same page

دیگه خوددانی!

@contentkade

دوستان این کتاب رو بهتون پیشنهاد می‌کنم حتما بخونید.

آدام گرانت تو این کتاب درباره این می‌گه که چطور روی «تعصب نداشتن تعصب داشته باشیم» به مفهوم زیبای شک اشاره می‌کنه که چقدر مهمه بتونیم به افکار و عقاید و باورهامون شک کنیم و همین شک چه دستاوردهای ارزشمندی رو می‌تونه برام رقم بزنه.

این کتاب رو هم می‌تونید بخونید هم می‌تونید بشنوید.

📕 دوباره فکر کن
✍🏼 آدام گرانت

سلام، دوستان یه پست تو لینکدین نوشتم درباره «ایجاد حس گناه توسط دستگاه پروپاگاندا» که به این روزها مربوطه و ممنون می‌شم اگه بخونید و نظرتون رو بنویسید.

https://shorturl.at/AuRag

دعوت به همکاری | بازنگری هویت مجموعه لیلی 🍰

ما توی لیلی معتقدیم هیچ کسب‌وکاری نباید تو یه نقطه متوقف بشه. کسب‌وکار هم مثل یه موجود زنده، با تجربه‌هایی که پشت سر می‌ذاره رشد می‌کنه و هر از گاهی نیاز داره دوباره خودش رو مرور و بازتعریف کنه.
🍦
برای همین تصمیم گرفتیم پروژه بازنگری و توسعه هویت برند و Brand Book لیلی رو شروع کنیم و دوست داریم این مسیر رو کنار یه تیم یا استودیوی حرفه‌ای برندینگ پیش ببریم.

اگر توی این حوزه‌ها تجربه دارید:

• Brand Strategy
• Brand Identity Design
• طراحی و توسعه Brand Book
• طراحی سیستم هویت بصری
• طراحی گرافیک برند

و نمونه‌کارهایی در صنایع مشابه دارید که دوست دارید به ما نشون بدین، خوشحال می‌شیم باهاتون آشنا بشیم.

کافیه رزومه، نمونه‌کار و راه‌های ارتباطی‌تون رو از طریق دایرکت یا ایمیل برامون بفرستید.
اینم ایمیلمونه:
shirinileili@gmail.com

بی‌صبرانه منتظریم تیم‌هایی رو بشناسیم که بتونن کنار ما، فصل بعدی لیلی رو بسازن.

وقتی تبلیغ رو برای نمایش تو لینکدین و اینستاگرام نوشته باشن دقیقا همین در میاد ازش.
این دیگه نیاز به اجاره سازه هم نداشت با چندتا موکاپ و هزینه‌ی اجاره یه ماهِ یکی از بیلبوردهاشون می‌تونستن کل لینکدین و اینستا رو پر کنن.

بعد یه نکته دیگه اینکه به نظرم بهتر بود طراحی انقدر شبیه تبلیغات وس نمی‌شد چون حجم بالای اکران اون کمپین جوری بود که این ساختار رو تو ذهن نشونده، مگه اینکه این تصمیم عمدی بوده باشه که اینم به نظر منطقی نمیاد.

به لحظات ملکوتی “عوضش دیده شد” و “ولی برند اورنس داشت” نزدیک می‌شویم.

حالا من گزینه ویدیو یوتوب رو گذاشتم ولی شما رحم کنید، ویدیو گرفتن داستان داره😅

از نظر فنی منطق اینایی که می‌گن «عوضش دیده شد» و «برند اورنس داشت» با منطق امیر قلعه‌نویی تو یه سطحه که رفته حذف شده بعد می‌گه «ولی بدون باخت حذف شدیم»!

باور کنید مخاطب هدف خیلی کمپین‌های تبلیغاتی ما نیستیم! (منظورم جامعه تبلیغات و بازاریابیه)
انقدر با نگاه شخصی خودمون کمپین‌ها رو بررسی نکنیم و براشون فلسفه‌بافی و منطق‌سازی نکنیم و فکر نکنیم انقدر واسه مردم مهمیم که واسمون وقت بذارن و بهمون فکر کنن.

واقعیت اینه که مخاطب واقعی، اونی‌ که کف خیابون داره زندگی می‌کنه، خیلی از این تبلیغات رو نمی‌بینه و اصلا براش مهم نیست کی داره چی می‌گه.
خلاصه اینجوریه، حالا خودتون می‌دونید و خودتون.

می‌خوام یه سوتفاهم رو باهم جمع کنیم.
«عوضش دیده شد.»
«همه درباره‌ش حرف میزنن.»
این دو جمله نه KPI هستن، نه معیار موفقیت کمپین، نه هیچوقت تو علم مارکتینگ بودن.(این نکته آخر خیلی مهمه مخصوصا برای افراد جدید الورود به این حوزه)
اگر صرف دیده شدن ارزش بود، هیتلر هم یکی از موفق‌ترین برندهای تاریخ بود. هنوز بعد از دهه‌ها همه درباره‌ش حرف میزنن. پس چی؟ یعنی موفق بوده؟ دیده شدن فقط یعنی دیده شدی. همین.
موفقیت یعنی اون دیده شدن، رفتار مخاطب رو تغییر داده باشه. ترجیح ساخته باشه. اعتماد ایجاد کرده باشه. فروش، سهم بازار، وفاداری یا ارزش برند رو بالا برده باشه و حتی فرهنگ جدید ساخته باشه مثل: بابانوئل! وگرنه رسوایی هم دیده میشه. تصادف هم دیده میشه. فاجعه هم وایرال میشه.
اینکه چه کسی جمله «عوضش دیده شد» رو میگه هم هیچ اهمیتی نداره. آخر اسمش دکتر باشه، پروفسور باشه یا هر عنوان دیگه‌ای. (پس از عناوین هم نترسین) در علم، اعتبار حرف از عنوان گوینده نمیاد، از شواهد و روش اندازه‌گیری میاد. اتفاقا یکی از مشکلات جدی مارکتینگ ایران همین گزارش‌های بعد از کمپینه.
«۲۵ میلیون ایمپرشن.» / «۱۸ میلیون ریچ.» / «۴۰۰ هزار تعامل.»
خب که چی؟ این اعداد بدون روش اندازه‌گیری، بدون گروه کنترل، بدون خط مبنا، بدون آزمون معناداری آماری و بدون ارتباط با اهداف کسب‌وکار، فقط چند تا عددن.( تخصصی ترش رو عزیزان متخصص آمار و ریاضی بهتر می‌تونن اصلاح و تکمیل کنن).
از نظر علم آمار، هر عددی فقط وقتی ارزش داره که بدونیم چطور اندازه‌گیری شده، خطاش چقدره، نسبتش با خط مبنا چیه و آیا تغییر مشاهده‌شده واقعا ناشی از کمپین بوده یا نه. به همین دلیله که گزارش‌های پر از عدد، لزوما گزارش علمی نیستن. کمپین با اسکرین‌شات اینسایت موفق نمیشه. با نمودار رنگی موفق نمیشه.
با وایرال شدن موفق نمیشه. کمپین وقتی موفقه که خروجی کسب‌وکار رو تغییر بده. بقیه‌ش فقط قشنگ ارائه شده.
خیلی نوکرم، مشتی باشید و مشتی بمانید و سامورایی.

سلام به همگی
دمتون گرم
از یکی دو روز دیگه شروع می‌کنیم
بریم بترکونیم✌🏼