تا‌این که به امری به‌نام «اهمیت مبانی» برخوردم. - این‌که: مبانی به‌چه مقدار در حیات جریان دارد و باعثِ بجریان رسیدنِ چه‌اموری می‌تواند شود؟
این‌که آیا مبانی به پایان می‌رسد؟
و بگذارید صادقانه اشاره کنم که این (درگیریِ با چیستیِ مبانی و اهمیت تسلطِ برآن) مرا به فراتر از آن برد.
به‌این که چگونه می‌توان -محکم‌تر- پای بر جای‌پای هم‌نوعان گذاشت؟ چگونه می‌توان (رها) شد؟ یآن که (رها بودن) چگونه است؟ یا این حجم‌از جرأت و آزادگی از چه نشأت می‌گیرد؟ هنر؟ ادبیات؟ شعر؟ چگونه می‌توان محض ‌نبود و مبانیِ امور جاری در زندگی را دانست و «درست» و «انسانی» زندگی کرد؟

۲/۲
تبریز، خانه، اتاق، ۰۲ اسفندماه ۱۴۰۴
(تهران، کتاب‌خانه مرکزی (پارک‌شهر)، ۰۲ اسفند‌ماه ۱۴۰۴)

گر مَردِ رهی، میانِ خون باید رفت
وز پای فتاده، سرنگون باید رفت

تو پای به ره درنِه و از هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت

عطار، مختارنامه، باب هشدهم

“Tchaikovsky’s music is at once hysterical and empty.”

Adorno, Theodor W. Moments musicaux. Frankfurt am Main: Suhrkamp, 1964.

درین روزهای نحسِ ملال‌آور و تکراری که هرچیزی که می‌خوندم و می‌دیدم و یادمی‌گرفتم رو به شرایط حاکم و وحشتناکِ در خیابون‌ها پیوند می‌زدم تا شاید تونستم کمی با چسبی که زده شده روی لب‌هام -تا مبادا صدایی غیر از آن‌چه که حق می‌دوننش در بیاد و اگر هم چنین اتفاقی افتاد، بزنن دخلت رو بیارن- کنار بیام و عصبانیتم رو فروکش کنم، -برای فرار یک‌روزه از مطالعهٔ کنکور، کتاب روان‌شناسی موسیقی از سوزان هلم (نشر ققنوس) رو شروع به خوندن کردم- و درش به‌یک‌چیز خیلی جالب برخوردم که کاملاً مشابه به چیزی بود که بیشتر از هرچیزی در این‌روزها گوش‌های من رو می‌خراشید. این پایین بازنویسیش می‌کنم:
قدرت موسیقی، در روشی بازتاب دارد که دولت ممکن است سعی در اعمال نفوذ بر آن داشته باشد.
موسیقی در آلمان نازی، به دقت برای استفاده در تظاهرات توده‌ای انتخاب می‌شد تا احساسات میهن‌پرستانهٔ (!!!) مطلوب را ایجاد کند.
(روان‌شناسی موسیقی، سوزان هلم، نشر ققنوس، ص ۲۰)

چهارشنبه، ۰۶ خرداد ۱۴۰۵، ۰۰:۵۶، خانه

Figurenlehre
(نظریهٔ شکل‌ها، آموزهٔ صورت‌های بیانی، پلی بین ریاضیات موسیقی و شعر و احساس(؟))

Figurenlehre?🤪

Bach’s Partita No. 2, Sinfonia - Les Swinger Singers, 1969

پرلود شمارهٔ ۲۲، در سی‌بمل مینور از کتاب اوّلِ (کلاویهٔ خوش‌کوک(؟)) با اجرای گلن گولد

انتخاب این قطعه برای نوازندگی که یک ماهِ قبل رخ داد، برای فردی مثلِ من که تواناییِ آن‌چنانی‌ای در نواختن ندارد البته که لقمه‌ای بزرگ‌تر از دهان بوده. امّا هدفی که از انتخاب این قطعه داشتم، بیش‌شناختِ موسیقی باروک (یا باخ)، موازی‌با غرقِ درآن شدن بود و همچنین متوجه اهمیت هریک صوت شدن و لزوم توجهِ به کم‌رنگ‌تر شدنش و همنشینیِ هارمونیک‌ها(صداهای فرعی)یش با دیگر صداهای نو زاد (که اتفاقاً چنین هم شد!)
اصواتی که در مکالمه‌اند و هم‌دیگر را مکمل‌اند و کامل می‌شوند. در امتداد هم و گاه با سکوتی کوتاه (شاید؟) فرصت حضور بر آن‌دیگری‌شان را می‌دهند.
نمی‌دانم یک‌نوازنده، چقدر با قطعه‌ای که درگیرش‌ست، جریان و زندگانی و آموخته‌هایش را پیوند می‌زند و نمی‌دانم‌هم که این پیوند زدنِ افراطیِ با هرچیز، به‌چه‌میزان می‌تواند مؤثر باشد. (مثل ربطِ دادنِ اضلاع قائمِ مثلثی که از قطر دو مربع می‌گذرد (در کلاسِ هندسهٔ امیر) به اصوات آلتو و تنورِ پرلود شمارهٔ ۲۲ در سی‌بمل مینور، در بَرِ سوپرانو و باس)
یا چه‌می‌دانم(؟) تأکید افراطی و قاطع باس بر تُنیک را بر آ(مدنِ) بهار پیوند زدن و صفتِ خلعت دادنِ بِآن را.

دوشنبه، ۱۱ خرداد ۱۴۰۵، ۰۰:۵۶، خانه

می‌توان نقاشی را نیز (در کنار خیاطی)، مثل موسیقی، هنری زمان‌مند دانست؟ آیا این زمان‌مندی‌ است؟

دوشنبه، ۱۱ خرداد ۱۴۰۵، ۰۹:۰۸ کتابخانهٔ سهند

Triptych in Motion 5

من که می‌دونم عناصر تدوین و موسیقی تا ناموس اشتراک دارن، ولی نمی‌تونم ثابت کنم (فعلاً)

دوشنبه، ۱۱ خردادماه ۱۴۰۵، ۲۰:۵۲، تبریز، حمام‌مردانهٔ متحرک

فوگ شمارهٔ ۲۲، در سی‌بمل مینور از کتاب اوّلِ (کلاویهٔ خوش‌کوک(؟)) با اجرای گلن گولد
(دی‌روز پرلودی بر امروز؟)

فوگ شمارهٔ - (تمرین شمارهٔ ۰۶)

شنبه، ۲۸‌ تیرماه ۱۴۰۴، تبریز، خانه، اتاق

دست‌نوشت یان(یوهان؟) سباستین باخ از میزان اوّل پرلود شمارهٔ ۲۲، در سی‌بمل مینور از کتاب اوّلِ (کلاویهٔ خوش‌کوک(؟))

صدای صبح
پنج‌شنبه، ۱۴ خردادماه ۱۴۰۵، ۰۸:۳۶، خانه، اتاق، زیر پنجره

Fis.sure
Daf.fo.dil