تبریز، خیابان، اسنپ، ۰۲ شهریور ۱۴۰۴

Carlos Kleiber Conducts Mozart‘s Symphony No. 36 in C Major -Linz-, Fourth Movement.

مردی که در کنار خود، شمع روشنی نیز داشت.
تهران، تقاطع کارگر و کشاورز، ۰۶ شهریور ۱۴۰۴

Ich träumte von bunten Blumen, 
So wie sie wohl blühen im Mai, 
Ich träumte von grünen Wiesen, 
Von lustigem Vogelgeschrei.

Und als die Hähne krähten,
Da ward mein Auge wach;
Da war es kalt und finster,
Es schrieen die Raben vom Dach.

Doch an den Fensterscheiben 
Wer malte die Blätter da?
Ihr lacht wohl über den Träumer, 
Der Blumen im Winter sah?

Ich träumte von Lieb’ um Liebe, 
Von einer schönen Maid,
Von Herzen und von Küssen, 
Von Wonne und Seligkeit.

Und als die Hähne krähten, 
Da ward mein Herze wach; 
Nun sitz’ ich hier alleine
Und denke dem Traume nach.

Die Augen schliess’ ich wieder,
Noch schlägt das Herz so warm.
Wann grünt ihr Blätter am Fenster? 
Wann halt’ ich mein Liebchen im Arm?

Wilhelm Müller, Frühlingstraum

تهران، کارگر شمالی، روبه‌روی بازارچه لاله، ۰۷ شهریور ۱۴۰۴

تهران، خیابان شانزده آذر، ۰۸ شهریور ۱۴۰۴

(۰۱) آیا گوستاو مالر، هنگام نوشتن قطعه و شنیدنش (تخیلِ شنیدن یا تصویرسازی ذهنی (mental imagery)) -در آن هنگام که هنوز قطعه، ایده‌ای بیش نبود- دستانش را برای رهبریِ صداهای در ذهنش، حرکت می‌داد؟
آیا او، با تصورش از قطعهٔ در ذهنش، بدنش را به تعلیق در می‌آورد؟-(می‌رقصید؟)

تهران، رهساز، ۱۶ شهریورماه ۱۴۰۴، ۰۲:۲۶

(۰۲) آیا موسیقیِ مالر، زمینی است یا آسمانی؟

تهران، رهساز، ۱۷ شهریورماه ۱۴۰۴، ۰۲:۱۵

اَبوشکا، تهران، موزهٔ هنرهای معاصر، ۱۷ شهریور ۱۴۰۴

(۰۳) مالر در سیمفونی شمارهٔ یک خود، چه‌مقدار از ادراک صوتی و چه‌مقدار از ادراک مفهومیِ خود بهره گرفته؟
تهران، رهساز، ۱۹ شهریورماه ۱۴۰۴، ۰۰:۰۹

(۰۴) این اثر، از ادراک‌ صوتی به تولّد رسیده یا ادراک مفهومی؟
تهران، رهساز، ۱۹ شهریورماه ۱۴۰۴، ۰۰:۲۲

(۰۵) محرّکِ تولّد این اثر، نشأت گرفته از ادراک صوتیِ هنرمند (فرستنده) بوده یا ادراک مفهومیِ او؟
(ویرایش‌ شمارهٔ یک، ۱۹ شهریورماه ۱۴۰۴، ۰۱:۴۴)

(۰۶) آیا می‌توان گفت که گوستاو مالر، از رمانِ تیتانِ ژان پل، در جایگاه یک گیرنده، صرفاً به یک محتوای شخصی از آن اثر رسیده و سپس با موضوع قرار دادن تیتان، ادراک مفهومیِ خود را (به‌عنوان یک گیرنده) از آن‌چه که خوانده، تبدیل به اولین سیمفونی‌اش کرده؟
تهران، رهساز، ۱۹ شهریورماه ۱۴۰۴، ۰۲:۲۰

(۰۷) آیا می‌توان گفت که گوستاو مالر، در فرآیند خلق این اثر، ابتدا در جایگاه گیرنده (خوانندهٔ رمان) و سپس فرستنده (آهنگ‌ساز) با پیام برخورد کرده؟
(۰۸) آیا پیام، که ابتدا با آن به عنوان یک گیرنده برخورد شده و سپس یک فرستنده، همان پیام، با همان محتواست یا ادراک‌مفهومیِ آهنگ‌ساز نیز در آن دخیل شده؟
(۰۹) آیا فرستنده، به موضوعِ پیام (تیتان)، متعهد بوده؟
تهران، رهساز، ۱۹ شهریور ۱۴۰۴، ۰۲:۲۶

تهران، مقابل بازارچه لاله، ۱۹ شهریور ۱۴۰۴

شاید موسیقی، تنها مدیوم هنری است که گیرنده بدون اینکه تعبیری در ذهنش ایجاد شود، احساس و عواطف و هیجاناتش بیدار می‌شود!

۲۰ شهریورماه ۱۴۰۴
#تأمل

تهران، انقلاب، ۲۰ شهریور ۱۴۰۴

۱. چرا تصویر، باید به واژه نیاز داشته باشد؟
۲. چرا یک نقاشی یا یک قطعهٔ موسیقی حتی، باید عنوان داشته باشد؟
۳. عنوان یک نقاشی، موسیقی یا هر مدیوم دیگری از هنر، چقدر می‌تواند روی تخیلِ گیرنده، تأثیر بگذارد؟
۴. آیا الزامی بر این هست که هنرمند، برای اثر خود، یک واژه یا عنوان نیز خلق یا استفاده کند؟
۵. آیا استفاده از واژه (برای عنوان اثر یا حتی عنصری از اثر)، روی تصویر ذهنی گیرنده، از یک اثر، تأثیری خواهد گذاشت؟
۶. آیا نقاشی یا موسیقی‌هایی که از یک رمان، داستان یا شعری ریشه گرفته‌اند، همان تصویرِ ذهنی گیرنده هستند که حال، در امر خلقِ دوباره، به پیامی با مدیوم دیگری از هنر، پای بر وجود گذاشته‌اند؟

(از دفترچهٔ شمارهٔ ۰۵)
تهران، رهساز، ۲۰ شهریور ۱۴۰۴، ۱۹:۰۷