دلم پر بود یه لحظه سینم درد گرفت از دست بعضی‌ها که باعث شدن مردم اینهمه نا امید باشن. 😡

مهم‌ترین سوأل در حال حاضر که در پیام‌های صوتی و خصوصی برام ارسال میشه که تقریباً بین خیلی‌ها مشترک هست.

من برنامه‌نویس نیستم، تحلیل‌گر هم نیستم؛ به پست‌هات نگاه که می‌کنم واقعاً می‌بینم هیچی بلد نیستم و نا امید می‌شم. اما می‌خوام یاد بگیرم تا بتونم توی موج این جامعهٔ غیرمتمرکز پیش برم و موفق بشم. راهکار و پیشنهادت برای من مبتدی چیه؟

خب ببین دوست عزیز، اول از همه همه باید بپذیریم ما تو کشوری هستیم که به مراتب وضعیت و فشار‌هایی که تحمل می‌کنیم خیلی متفاوت‌تر از کسی هست که توی کشور جهان اولی زندگی می‌کنه. همین الآن که من دارم تایپ می‌کنم هیچ تضمینی نیست که ارتباطم با دنیای عالم قطع نشه! پس به صورت پیش‌فرض ما خیلی چیز‌ها رو باید در نظر بگیریم.

اگه فکر می‌کنی کلی اذیت شدی، کلی زحمت کشیدی و الآن نگرانی که وضعیت پیشرفتت خراب بشه و نتیجهٔ قابل قبولی نگیری، به نظرم سخت در اشتباهی! چون دقیقاً همون لحظه که نا امید میشی هیچ خبر نداری که ممکنه قدم بعدیت، دقیقاً خود موفقیت باشه. پس این رو جدی بگیر! هیچ گاه اجازه نده کسی یا حرفی یا عدم تسلط یا ندانستن یک راه و روش یا علم منجر به نا امیدیت بشه. دیگه از من که بیشتر مورد هجوم آدم‌های حسود قرار نگرفتید... باید محکم باشید! هیچ راهی نداره! می‌دونم حتی ۱ دلار هم برای یک ایرانی کلید برای حل مشکلاتش تو این کشور هست.


تنها کاری که باید بکنید این هست، از مسیر پیشرفت لذت ببرید؛ به درآمد داشتن در قدم اول فکر نکنید! این خوبه و انکار هم نمی‌کنیم! همهٔ ما برای پول زحمت می‌کشیم؛ اما باور کنید اگه چیزی نبخشید، هیچ‌چیزی به دست نمیارید. کل حقیقتی که من تو این سن بهش رسیدم همین هست. رمز موفقیت خودمم باور کنید همین هست نه چیز دیگه‌ای.

خودِ واقعیتون باشید و اون چیزی که توش حرفی برای گفتن دارید رو صرف کمک به جامعه کنید ببینید چطور ده برابرش به خودتون بر می‌گرده.

من هم کلی مشکلات دارم، جسمی، روحی، فکری و هزاران مورد دیگه! ولی چه کنیم؟ متوقف بشیم؟ قطعاً نه! اصلاً معنا نداره! این کار برای آدم‌های ضعیفه! اگه ضعیف باشی له میشی! لهت می‌کنن! طوری می‌شکننت که اصلاً از خودت هم متنفر میشی.

این حرفارو می‌زنم نه برای اینکه خوشم میاد... فقط چون می‌دونم، توی آمار و گزارشات جلسات هوش مصنوعی توی مراکز علمی چه خبره! به خاطر کنترل انگیزهٔ خود‌کشی تو جلساتی شرکت کردم که می‌دونم وضعیت چیه! می‌دونم تو چه وضعیت سرسام آوری قرار گرفتیم. راه حلش هم اینه به هیچ عنوان نباید نا امید باشی!

وسلام شد تمام دیگه در مورد این چیزا صحبتی نمی‌کنم، متمرکز باشیم روی اهداف همه چیز پیش میره، من به شدت امیدوارم چون می‌دونم چه فرصت‌هایی رو به شکوفایی هست، فقط باید صبور بود و درست پیش رفت همین و بس. 😎👊🏼🔥

شب شیک 🌙

صبح بخیر! 😎

https://warpcast.com/compez.eth/0x3deebdca

ما برای ادامه دادن هیچ‌کسی را نداریم به جز خودمان. و این کافیست. 👊🏼

آهان! یک سوأل خوب یعنی این!

در مورد هوش مصنوعی، چند تا نکته وجود داره که به نحوهٔ تعامل باهاش بر می‌گرده.
توی پست بعدی مفصل راجع به هوش مصنوعی و روشی که به کار می‌گیرم رو توضیح میدم.

هوش مصنوعی!!! خب فکر کنم سال پیش همین موقع بود یه توضیح مفصل راجع بهش داشتم اما نه زیاد مفصل. من سه سال پیش شروع کردم هوش مصنوعی رو شخم زدم! ۳۰ روز تمام کل ماه رمضون رو هر روز ۵ تا ۶ ساعت موقع سحری بیدار می‌شدم و تمام دستورات و روش‌هایی که می‌تونستم باهاش کار کنم رو به کار گرفتم. پارسال چند جلسه در مورد راهکار‌هاش توی مراکز علمی پزشکی کشور برای ایده‌پردازی جهت بهبود کیفیت زندگی مردم در موردش صحبت کردم. اما بگذریم...

خیلی از برنامه‌نویس‌ها و خیلی از افراد استرس این رو دارن که ای داد بیداد قراره شغلمون از بین بره! هرچند بله خیلی‌هاشون از بین خواهند رفت ... اما من حتی تا قبل از اینکه خودم با هوش مصنوعی کار کنم، هیچ چیزی رو نه تأیید کردم و نه رد کردم؛ چون باید آزمایش می‌کردم و بعد در موردش تصمیم می‌گرفتم. خوشبختانه چون علم عمیقی از سیر تا پیاز کامپیوتر داشتم قشنگ همه چیرو به چالش کشیدم، البته در موضوع خارج از علم هم همینطور خیلی باهاش کار کردم تا به یک نتیجهٔ عالی برسم و معتقدم این ابزار تهدید نیست، یک ابزار شیطانی نیست!!! یک فرصته طلائیه برای رشد هر تک تک انسان‌ها اگه دیدگاهشون رو عوض کنن!

بنابراین زمان، یکی از مهم‌ترین دارایی‌هاست، نمی‌تونیم حتی با کل بیت‌کوین‌های کرهٔ زمین حتی ۱ ثانیش رو بخریم. اما اگه یه ذره باهوش باشیم، با هوش مصنوعی می‌تونیم! باور کن بهم!!! ثابت می‌کنم چطور من زمان رو می‌خرم باهاش و از این بابت به اندازهٔ ۱۰ سال از زندگیم رو جلو انداختم.

توی دو حالت باهاش پیش رفتم:

۱) یک انسان کاملاً خنگ و بی‌دانش
۲) یک حرفه‌ای و به شدت سخت‌گیر

ابزار‌هایی که انتخاب کردم روی مدل‌های توسعه یاته تحت Gemini و ChatGPT و بخشی از Copilot بود.

در قالب حالت اول:
روش سوأل پرسیم خیلی عادی بود، انگار که توی گوگل جستجو می‌کردم، فارسی می‌نوشتم... سوأل‌ها رو طوری می‌پرسیدم که انگار هیچ علمی راجع بهش ندارم. عین این خنگا که حتی بلد نیستن سوأل رو درست بپرسن! قبلاً یه مقاله‌ای نوشته بودم که نحوهٔ سوأل پرسیدن خودش مهمه (اون زمان هوش مصنوعی وجود نداشت، مقصدم گوگل و همین گروه‌های تلگرامی بود).

هرچقدر سوأل رو سطحی و طوری بپرسی که هیچ تسلطی بهش نداری، هوش مصنوعی سر راست‌ترین پاسخ ممکن رو بهت میده. البته نه همیشه درست یا همیشه غلط! چون منابعی که برای یادگیری هوش مصنوعی ارائه شده علمی و مستند شده هستن! پس اگه شما با کمترین دانش ممکن سوأل‌هایی رو بپرسید که پاسخی در اینترنت براش وجود داره، خیلی راحت می‌تونه زحمت جستجو رو براتون بخره! (اینجا زمانی که صرف جستجو می‌کنید خیلی مهمه) من قبلاً توی گوگل خیلی جستجو می‌کردم تا بتونم به یک پاسخ نزدیک یا خود واقعیت برسم اما این کار دقیقه‌ها، ساعت‌ها و گاهاً هفته‌ها و ماه‌ها طول می‌کشید! چالش‌های برنامه‌نویسی مثلاً خیلی سخته بعضی اوقات مسائلی پیش میاد که اصلاً نه منابعی داری نه خودت تجربش رو داری پس طبیعتاً زمان‌گیر هست.

اما در لحظه‌ای که این میانبر توسط هوش مصنوعی زده میشه، شما برنده‌ای!!! چون زمانی که صرف جستجو می‌کردی رو الآن می‌تونی به حداقل برسونی به شرطی که سوألت رو درست بپرسی ازش.

توی این حالت ما خیلی عادی باهاش صحبت می‌کنیم، عین کسی که واقعاً هیچ دانش کافی راجع به چیزی نداره، مثل اینکه هوش مصنوعی معلم هست و هرچی بگه ما باید بگیم خب دیگه درست می‌گه همین رو یاد بگیر! هرچند ۹۰٪ پاسخ‌ها الآن درست هست اما پاسخ‌هاش فقط پاسخه نه رفع مسأله. از نظر من الآن دیگه دانشگاه بی‌معنی هست! تمام بار اطلاعاتی و حتی هزاران برابر بهتر از اساتید دانشگاهی دانششون رو هوش مصنوعی داره! شما حتی برای نوشتن یه مقاله هم می‌تونی باهاش طوری کار کنی که بهترین موضوع ممکن رو پیاده‌سازی کنی اما این بر می‌گرده به نحوهٔ تعامل با هوش مصنوعی.

مثال ۱)

مقاله‌ای بنویس که در مورد تأثیر بیت‌کوین بر جهان فناوری

مثال ۲)

کاغذ سفیدهٔ بیت‌کوین شامل یک راهکاری از روش P2P هست، من این رو خوندم و نحوهٔ حل مشکل رو می‌دونم و از نظر مکانیزم PoW کاملاً متقاعد کنندست که چرا بهترین رمزارز کل سیستم بلاک‌چین محسوب میشه. سطح برنامه‌نویسی منابعش متن‌باز و تحت استاندارد ۲۰ زبان برنامه‌نویسی ++C نوشته شده. اما می‌خوام با جزئیات بیشتری راجع به تأثیر‌گذاریش در خدمات و انقلاب پول دیجیتالی بنویسم.

وقتی مقاله رو می‌نویسی این موارد رو باید رعایت کنی، بعدش خودم بهت می‌گم که چه چیزی رو باید اصلاح یا بهتر کنی.

- استاندارد مقاله‌نویسی رو رعایت کن.
- عناوین، فهرست‌بندی و توضیحات بیش از حد طولانی یا بیش‌از حد کوتاه نباشه.
- موارد تکنیکی رو به همراه الگوریتم و بخشی به عنوان مثال کاربری توضیح بده.
- مراجع رو عنوان کن و صفحه‌نگاری رو در سطح (دکترا) تنظیم کن، این مقاله در سطح بین‌المللی منتشر خواهد شد.
- و ده‌ها گزینهٔ دیگه از جزئیاتی که ازش می‌خوام.

خب ببین توی مثال اول من بهش گفتم یه مقاله بنویس، هوش مصنوعی درجا تشخیص خواهد داد که با یه آدم ناشی سرو کار داره! الگوریتم‌هاش طوری تنظیم شده که کمترین توکن ممکن رو بسوزونه تا به شما پاسخ بده! چون هر واژه‌ای که بنویسه هزینه داره! مصرف انرژی داره! تولید گرما داره! خب شما باید بهش ثابت کنید که برتری‌های خودتون رو دارید و قراره مفید واقع بشید!

در حالت دوم یک توضیح نسبتاً طولانی‌تر دادم که متوجه باشه من کل کاغذ سفیده رو ازبرم! پس سر من شیره نمال! جزئیات رو ازش خواستم وقتی بهش می‌گم متن‌باز هست و با چه زبانی ساخته شده قشنگ متوجه میشه که با آدم هالو طرف نیست! احتمالاً من دانش برنامه‌نویسی رو دارم و رفتم تحلیلش کردم یا شاید یکی از توسعه‌دهنده‌هاش هم باشم!

در ادامه جزئیاتش رو خواستم که بر مبنای همین درخواست یک نتیجهٔ کاملاً متفاوتی رو برام تولید خواهد کرد.

پس موضوع اینه، چطور سوأل درستی ازش بپرسیم. ☝🏼

حالا در حالت دوم چطوریه؟ حالت دوم مسائل پیچیده، خلاقیت، و به کار گیری مفاهیم تخصصی برای رسیدن به سریع‌ترین نتیجهٔ ممکن هست! در این روش پدر هوش مصنوعی رو من در میارم، انقدر توکن می‌سوزونم ازش که عین یه ارتش صد نفرهٔ کلون شده از خودم رو تصور کنه.

چه می‌کنم؟ در واقع سعی می‌کنم یک سری موارد رو Unlock و به حافظش بسپارم! به جای اینکه من از اون یاد بگیرم، من بهش یاد میدم 😐 چطوری؟ میام اول در مورد خودم بهش توضیح میدم، اینکه کی هستم، به چی حساسم و انتظارم چیه. حتی لینک‌هایی از سوابق خودم و دانشی که دارم از فارکستر، از گیت‌هاب و امثالش میدم تا ابتدا مخاطبش رو بشناسه.

سپس ابزار‌ها و سبکی که برنامه‌نویسی می‌کنم رو براش تعریف می‌کنم، چند نمونه از مثال کد‌هام رو بهش میدم! و روش حرفه‌ای خودم رو براش تعریف می‌کنم.
وقتی اینارو بهش میدی قشنگ به خودش میاد... ازش می‌خوام وظایفی رو بهش تعریف می‌کنم می‌گم باید این کارهارو به این روش‌هایی که من بهت می‌گم باید بسازی. در واقع عین یه کارآموز باهاش برخورد می‌کنم! همین لحظست شما به هوش مصنوعی غالب میشی! من ساعت‌ها وقت گذاشتم بهش یاد دادم صفحه‌ها براش توضیح دادم و صد البته برای فعال‌سازی این ویژگیش هم ۲۰ دلار ماهانه پرداخت می‌کنم چون ۲۰ دلار میدم در عوض به اندازهٔ ۲۰ هزار دلار در ماه ازش کار می‌کشم.

یکی از دلایلی که دیگه هیچ‌وقت کارآموز ندارم و آموزش خاصی نمیدم هم همینه! وقتی به انسان آموزش میدم باید منتشو بکشم به هیچ دردی هم نمی‌خوره! تازه منت هم میذاره بعدش! خب چه کاریه میام روی چیزی سرمایه‌گذاری می‌کنم که باهاش یه ارتش صد نفره عین خودم می‌سازم. 😎 من خرید زمان رو فقط در چنین شرایطی تجربه کردم، با ۲۰ دلار ماه‌ها و سال‌ها تحقیق و یادگیری رو به طرز عجیبی چند برابر با ضریب وحشتناکی تو مغزم فرو می‌کنم و طوری به چالش می‌کشمش که از نسخهٔ قبلی خودم خیلی پیشرفته‌تر باشم. این رو هم نتیجش رو می‌بینم! به وضوح و به شدت هم راضی هستم.

ته ماجرا اینه هدفت رو مشخص کن، چی هستی؟ چی می‌خوای؟ یادته گفتم چیزی ندی چیزی به دست نمیاری؟! توی تعامل با هوش مصنوعی هم همینه! باید سعی کنی از خودت هزینه کنی تا بتونی هزینهٔ صرف شده رو به سود تبدیل کنی؛ و اگرنه هوش مصنوعی میشه ارباب تو و توام می‌شی بردهٔ اون و رفته رفته هم انگیزه‌هات رو از دست میدی هم امیدت رو... چرا؟ چون می‌بینی چیزی هست که بیشتر از تو می‌دونه و تو هیچ تأثیری روی نتایجش نداری! برای اینه ما داریم سعی می‌کنیم همه‌جا تأثیر ‌گذار باشیم سیستم فکر کردنمون همین شکلی هست.

از هوشت استفاده کن، هوش مصنوعی با ترکیب هوش انسانی + خلاقیت!
من معتقدم همهٔ فناوری زیاد نه بین بازهٔ ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ تمام راهکار‌ها رو در قالب ابزار در اختیار ما قرار میده تا شما با خلاقیت به بهترین نتیجه‌ها دست پیدا کنید.

اگه کدی بلد بودی بنویسی، یا دانشی داشتی الآن دیگه نباید به همون اکتفا کنی، خلاقیت ذهنی به خرج بده! ایده‌پردازی کن و از هوش مصنوعی هم برای بهبودش استفاده کن، در کمترین زمان ممکن به نتیجه میرسی.

وجود هوش مصنوعی منجر به شکسته شدن ساختار انسانی می‌شه اما موجب از بین رفتنش نمیشه! اتفاقاً‌ افراد باهوش قشنگ بلدن باهاش تولید ثروت کنن!
نکتهٔ مهم اینه که بتونی prompts نویسی بکنی! یعنی همین حالت دستوری پیشرفته رو به هوش مصنوعی برسونی که همش در تعامل نهفتست.

مثال بزنم از دنیای NFT، این دخترک Claire Silver رو شاید بعضی‌هاتون بشناسید، یکی از خفن‌های هنر‌های هوش مصنوعی هست! ۱۰۰ دلار هزینه کرد پارسال روی هوش مصنوعی به اندازهٔ ۱.۵ میلیون دلار در عرض ۸ دقیقه پول به جیب زد! بعد اونوقت ملت میان چهارتا دستور ساده می‌نویسن بعد باهاش عکس تولید می‌کنن یکی از یکی بی‌معنا‌تر بعد می‌گن آقا ما هنر تولید می‌کنیم شما مارو تحویل نمی‌گیری! خب عزیز من شما هنر ندیدی نمی‌دونی هنر چی هست! هنر به تفکر و خلاقیت ذهنی می‌گن که خودشو توی جزئیات نشون میده! و اونه که مستحق حمایت قرار میگیره نه حرف و ادعای شما.

یا همین پروژهٔ Clanker چیه توی فارکستر، طرف برنامه‌نویسه و بهت قول میدم شاید حتی ۱۰٪ من هم تجربه نداره! اما با هوش مصنوعی اومد یه ابزار ساخت که توی فارکستر به صورت هوشمند تعریفی که می‌کنی رو تحلیل و اون رو به توکن تبدیل می‌کنه.

پس می‌بینی، دانش + خلاقیت ذهنی تنها گزینه‌ای هست که به کار میاد، حالا هی زور بزنیم بگیم نه ما خوبیم اما کسی نمیخواد مارو ببینه! آخه چرا باید ببینه وقتی هیچ خلاقیتی نشون نمیدیم.

بعد تو ایران طرف میاد یه prompt می‌نویسه اسم OpenAI رو از نتایج هوش مصنوعی حذف می‌کنه، میاد به دولت می‌گه هوش مصنوعی بومی تولید کردم! دولت و بودجش رو می‌کشه بالا با یه مشت دروغ و جفنگیات! اینم یه مدل خلاقیت سمی و از بیخ کثافت هست که ماشا‌الله مردم ما تو حقه‌بازی زرنگ‌ترین هستن! به هر حال ذهن فارمر یعنی همین! یعنی یه چیزی رو مفت بالا کشیدن با ادعای از جلوبرآمدگی و پر رویی تمام!😐

زیاد صحبت کردم...
ابزار‌های پیشنهادی من به صورت زیر هستن:

۱) نسخهٔ رایگان ChatGPT خوبه اما نه برای سطح حرفه‌ای و تخصصی.
۲) نسخهٔ پیشرفته وپرمیوم ChatGPT روی مدل o3-mini-high بهترین گزینه برای تحلیل‌های عمیق و یاد دادن بهش هست.

۳) نسخهٔ v2 از Grok برابری می‌کنه با نسخهٔ پیشرفتهٔ ChatGPT‌ (نظر شخصیم).
۴) نسخهٔ v3 از Grok، خلاق باشی باهاش یه فارکستر رو میکوبی از اول می‌سازی.

من همهٔ مدل‌ها و همهٔ ابزار‌ها رو استفاده کردم، از نظرم Grok بهترین گزینهٔ ممکن هست.

وسلام علیکم و رحمت‌الله و برکاته. 😝

صحبت‌هایی که راجع به دیجن به گوشم میرسه، ظاهراً بعضی‌ها استرس این رو گرفتن که چیزی که قفل کردیم قراره فقط با کیف خود وارپکست قابل آنلاک باشه!

همین الآن من آزمایش کردم، مشکلی وجود نداره. امکان نداره مقادیر قفل شدهٔ شما رو محدود کنن به کیف وارپکست! چون کسانی که تحریم می‌شن در این صورت نمی‌تونن برداشت بزنن.

اگر هم چنین اتفاقی بی‌افته خود من اولین نفری هستم که دهن جیسک رو جر با جر می‌کنم.

فکر این چیزارو نکنید. 😉

موضوع اون ۵۰ دلار شارژ کردن کیف وارپ‌کست هم صرفاً برای شتاب دادن به امتیاز‌گیری هست ربطی به مجاز بودن به دریافت ریوارد نداره.

اگه پستی یا چیزی هست که من ندیدم بفرستید تحلیلش می‌کنم.

برخی از فریم‌ها رو سعی می‌کنم بیارم توی تلگرام.

https://t.me/genyframebot/DexScreenerApp

بعضی وقتا توی زندگی،
احساس می‌کنیم که رسیدیم به بن بست،
احساس می‌کنیم راه و گذشته‌ای که ما رو تا اینجا آورده اشتباه بوده،
غـافل از اینکه خوشبختی‌، همیشه پشت بلندترین دیوار انتظار مارو می‌کشه.
پرواز کنید. پَـر باز کنید، رد شید و عبور کنید از تمام محال‌ها و نشدنی‌های زندگیتون.

درود 👊🏼 روز بخیر!

https://warpcast.com/compez.eth/0x2eab67ad

سوألی بود که با چه نرم‌افراری این طرح‌ها رو ساختی! راستش اینا اصلاً نرم‌افزاری نیست، هوش مصنوعی هم نیست! همشون کد‌نویسی خالص و انتزاعی هستن که از ذهنم بیرون اومده. من گفتم کارهای سخت رو دوست دارم! حتی یادمه زمانی که این فارمر‌های کله نخودی در مورد این کار‌ها نقد می‌کردن و می‌گفتن چهارتا خط کشیده با هوش مصنوعی فکر کرده کیه... یا به اون دایره‌هارو از مجموعهٔ Spectral Tapestry رو مسخره می‌کردن... خب من هیچ‌وقت در مورد نحوهٔ ساخت اینا صحبت نکردم چون کسی که هنرمند یا کالکتور باشه یکم به منطق ساخت این چیزا اهمیت میده.

سبک این طرح هست Generative Art، هنر مولد بهش می‌گیم. به هنری که نه با قلم هست و نه با هوش مصنوعی، کاملاً با کد‌نویسی شکل می‌گیره. مثل نسخه‌های Fidenza و یا حتی خود پیکسل‌آرت‌های معروف Punk.

این سری مجموع برد‌های دیجیتالی Superboard نام داره و انحصاراً روی پلتفرم سوپر‌ریر مینت شدن که توی ۵ نسخه هستن. روشن، تاریک، آبی، قرمز و سبز.
دو نسخهٔ روشن با ۶۴ قطعه و نسخهٔ تاریک با ۱۲۸ قطعه روی سوپر‌ریر هم رونمایی شدن.

چطور ساختمشون؟
ساختن الگوریتم این طرح‌ها رو من پارسال شروع کرده بودم، وقتی که توی توئیتر بودم نه فارکستر! چیزی حدود ۲ ماه وقتم رو گرفته بود هر روز چند ساعت روی ایدش که تنوع و حالت‌هاش چطور باشه فکر کردم، آزمایش کردم از ساده‌ترین تا پیچیده‌ترین حالت‌های ممکنش رو بررسی کردم. حتی اوایل انقدر خطا داشت که نا امید می‌شدم... یکی از مهمترین خاصیت‌های این مجموعه اینه که هیچ‌وقت دو خط هم دیگه رو قطع نمی‌کنن.

خلاصه الگوریتم کاملاً خودکار هست و وقتی هر بار تولید میشه یک طرح منحصربفرد ایجاد می‌کنه.

با چه زبانی برنامه‌نویسیش کردم؟ الگوریتم اولیه رو روی ++C محک زدم اما به خاطر پیچیدگیش روی وب از JavaScript برای تولید نسخهٔ نهایی استفاده کردم، چون قرار بود کاملاً on-chain باشه.

در واقع کتابخانهٔ p5js که مختص هنر‌های برنامه‌نویسی هست.

با این مجموعه من خیلی کار‌ها دارم که قراره انجام بدم، تمام کسانی که اینارو خریدن روی پروژه‌های بعدی حتی توکن‌های احتمالی امتیاز ویژه بهشون خواهم داد به عنوان حمایت از مجموعه‌داران خودم.

نسخه‌های آبی، قرمز و سبز رو هم منتشر خواهم کرد اما در زمان مناسب، چون اصلاً فصلِ NFT نیست الآن.

قبل از مجموعهٔ برد‌ها، من یه قطعه اختصاصی داشتم به نام پردازندهٔ ۳۶۸۶۴ که پانک ۶۵۲۹ اون رو در سال ۲۰۲۱ خریداری کرد.
چون اون قطعه دقیقاً بر مبنای یک پردازنده طراحی شده بود، این برد‌ها رو هم برای تکمیل اون قطعه و معنا دهی بیشتر براش طراحی کردم.

که نتیجش میشه یه چیزی مثل همین تصویر که به وقتش اینارو مینت می‌کنم.

👀 BTC 😏

ممکنه تا دهانهٔ کادر فیروزه‌ای شیپور پیش بریم.

توی هر شبکه‌ای که هستید، نسبت Following باید نسبت به Followers خیلی پایین‌تر باشه.
اگه برعکس هست، بشین حسابتو پاکسازی کن هر چی نخاله هست رو بریز دور.

وسط پروژه برق میره، اینترنت قطع میشه! من با جفت دستام تا آستین توی کد دارم با ۰ و ۱ ور میرم و بعد یهو ضد حال! 😐

حالا تا برق بیاد سیستم روشن کنم ببینم تو کدوم خط داشتم چه غلطی می‌کردم باید بشینم همش مرور کنم که فلان خطا و فلان خط فلان موضوع رو چطوری داشتم بررسی می‌کردم!

دیروز هم اینطور بود امروز هم اصلا هر روز همینه!

مملکت همه چیزش عذاب‌آوره! اینارو تو‌ی فارکستر بگم که تو چه شرایطی داریم تلاش می‌کنیم، شاخ در میارن کلی تیپ میدن بهم! 🤣😬

این وضعیت تنها مزیتی که داره اینه که باعث میشه کتاب بیشتری بخونم.👊🏼 اینطوری میشه عصبی نشد و فحش نداد حداقل 🤣