چیزای خوب به اشتراک بذارید یکم دیجن پخش کنیم موندم دستش!

https://warpcast.com/compez.eth/0xf4026cf0

توی گروه توسعهٔ دیجن، پیام:

«انعام دادن (Tipping) از بین نرفته — فقط Farcaster ساکت‌تر شده و هیجان ماجرا فروکش کرده.

مردم زمانی بیشتر به انعام دادن هیجان‌زده می‌شن که سروصدا باشه و احتمال ۱۰۰ برابر شدن (ارزش چیزی) وجود داشته باشه. همچنین، Warpcast هیچ‌وقت دکمه‌ی درست‌وحسابی برای انعام دادن نذاشت، برای همین انجامش یه‌جورایی دست‌وپاگیره.

ما که داریم اپلیکیشن Degen رو می‌سازیم، خیلی داریم به این موضوع فکر می‌کنیم. انعام دادن هنوزم قدرتمنده — فقط نیاز به ابزارهای بهتر و انرژی تازه داره.

زندگی آن‌قدر بی‌رحمانه ضربه زد که درد دیگر هیچ معنایی ندارد؛ نه حس، نه زخم، فقط تهی‌ای که استخوان را می‌شکند.

هر ضربه، تکرارِ خرد شدن بود، شعله‌ای که مرا خاکستر کرد، جهانی که مرا به زانو درآورد. آن‌قدر آسیب خوردم که آینه دیگر جرئت نشان دادنم را ندارد؛ چهره‌ای غریب، تاریک، که حتی کابوس از آن فرار می‌کند.

هرچه بیشتر سعی کردم انسان باشم، وحشیانه‌تر دریدندم. مهربانی‌ام آتشی شد که خودم را سوزاند، صبرم دژی که در سکوتی مرگبار فرو ریخت. آن‌قدر که روحم از ماندن در این جسم ترس دارد، گویی این بدن قفس است و او را خفه می‌کند.

اما از این همه ضربه، چیزی که از درونش بیدار شد. نه آن انسان شکننده، نه حتی سایه‌ای از آنچه که بود. آن ویرانی درون، همان تاریکی دفن‌شده که در این دنیا آن را به خواب رفته بود، از خواب برخاست. درونم نه شعله است، نه یخ؛ طوفانی است که هر چیزی را از هم می‌پاشد. لبخندم؟ تیغی است آغشته به مرگ. قلب؟ خاکستری که زیر خاک پنهان شده. نیاز؟ کلمه‌ای که هیچ وقت نفهمیدم. زندگی؟ طنزی که دیگر مرا نمی‌خنداند. بخشش؟ خاکی که در باد می‌رود. صبر؟ یادگاری سوخته.

حال، آن چیزی که از خاکستر ضربه‌ها برخاسته، نه قربانی است، نه بازمانده. او نیرویی است بی‌پایان، نگاهی است که نه می‌سوزاند، نه می‌بخشد؛ فقط نابود می‌کند. سکوتی که همه‌چیز را می‌بلعد و تنها اشتیاقی ابدی برای بازگشت به دلیل خود است، جایی که این ویرانی، در یک لحظه، به آرامش تبدیل می‌شود. چیزی که همه‌چیز را در خود می‌بلعد، همان‌طور که پس از طوفان، خورشید دوباره می‌درخشد. اما این بار، دیگر هیچ‌چیز به همان شکل قبل نخواهد بود. همه‌چیز تغییر کرده است، و این تغییر، تنها در سکوت و قدرتی که باقی می‌ماند نمایان خواهد شد.

همان‌طور که ایمانی سوزان در توست، اثری جاودان به جای بگذار، رنجت را به دنیای اکنون بسپار و به سوی حقیقت اوج بگیر. چرا که این دنیا و مردمانش، هرگز خانه‌ات نبوده‌اند.

و صد البته خوش به حال همه کسانی که من تو فارکستر دنبالشون کرده باشم! 👊🏼

حتی اگه ۱ بار از فریم‌هایی که ساختم استفاده کرده باشی، آدرس کیف پولت رو برای محاسبات دریافت پاداش به لیست سفید اضافه خواهم کرد. یک سری قوائد داره باید اینا رو تأیید کنیم روی کیف پول‌ها.

- همهٔ کسانی که توی ۱ سال اخیر در دایرهٔ فعالیتی من و خدماتی که دادم فعال بودن شامل پاداش خواهد شد.
- همهٔ کسانی که هولدر NFT‌های من هستن، پاداش ویژه خواهند داشت.
- همهٔ کسانی که توکن فعلی رو هولد دارن، شامل پاداش خواهند بود به علاوه معادل که برای توکن فعلی دارند رو بهشون توکن اختصاص می‌دیم.
- توضیحات زیاده، همه چیز رو به وقتش توضیح میدم هم به انگلیسیش هم ترجمه اختصاصی به فارسیش.

کادو‌ها هم جاشون هستن نگران نباشید من چیزی رو دبه نمی‌کنم 😄، حتماً در زمان رونمایی بخشی از توکن‌ها رو میفرستم برای کسانی که کادو قول داده بودم.

باید بیاد روی شبکه اصلی تا بتونم اختصاص بدم. البته با توجه به بازنویسی قرارداد جدید پارتی بازی از سمت من به صفر میرسه، باید ببینم چطور تو بخش ایردراپ‌ها یا پاداش‌های جامعه می‌تونم براتون ارسالش کنم؛ اما قطعاً ارسال خواهد شد.

خب خب! این نمودار هش‌ریت شبکهٔ بیت‌کوین هست! و یک خبر خوب حساب میشه.

الآن که می‌بینم به بالاترین نرخ خودش در طول عمر بازار رسیده.

هرچقدر نرخ هش‌ریت شبکه افزایش پیدا کنه، فاصلهٔ بین احتمال حملات ۵۱ درصدی کاهش پیدا می‌کنه.

هش‌ریت بالاتر = امنیت بیشتر + حمله ۵۱٪ سخت‌تر + تمرکززدایی بیشتر

هش‌ریت بالاتر = سیگنال قوی برای ثبات و اعتماد به شبکه

هرجور حساب کنی می‌بینی نمیشه چیزی که بر مبنای PoW هست رو به جز سی++ با چیز دیگه‌ای بسازی. 😉

چرا؟ چون PoW مستقیماً با CPU و GPU و حتی ASIC‌ها سر و کار داره. باید بدون واسطه بتونی با حافظه، رجیستر، تردها و... کار کنی، از این رو ++C دقیقاً همینو می‌ده، نه یه لایهٔ اضافی مثل Python یا JS.

تو PoW میلیاردها هش در ثانیه می‌زنی. فقط زبانی مثل ++C با کامپایل به کد ماشین می‌تونه همچین سرعتی بده. حتی Go یا Rust هم به این سطح از micro-optimization نمی‌رسن.

باشد که ایمان بیاورید!

با هدف اینکه Artists از این پس زیر مجموعهٔ بیشتری رو دربر خواهد گرفت، یعنی... چه برنامه‌نویس، چه نقاش، چه ایده‌پرداز، چه مدیا کار و ...
همهٔ این مجموعه به عنوان Creators تو اکو سیستم ما یاد خواهد شد.

نوع اول
فرآیند تبدیل ایده‌ها، احساسات و کدها به فرم‌های قابل لمس از آفرینش.

نوع دوم
تکامل فردی و جمعی خلاقیت و نوآوری.

من معتقدم دوران تعامل تموم شده و هیچ ارزش آفرینی‌ای در این عصر جز ایجاد فرصت فارم نداره!
پس سازندگی فردی و حرفه‌ای اولویت گزینهٔ جایگزین خواهد بود. چون هدف توکن حمایت از رشد هست نه حمایت از تولید محتوای بی‌ریشه!

اگه چیزی ساختی، یا می‌سازی، اگه از کسی حمایت می‌کنی، کالکتوری یا هرچیزی برمبنای رفتار سازنده.
توی این اکو سیستم بالاترین امتیاز رو خواهی گرفت.

نکتهٔ به شدت مهم اینه، واحد تیم با ۱۲.۵٪ از کل توکن‌ها رو سهیم میشن؛ تمام اعضای تیم (هرچند توکن بهشون تعقل می‌گیره) به مدت ۹ ماه حداقل بعد از اجرای پروژه نمی‌تونن به توکن‌هاشون دست بزنن و سپس به مدت ۴ سال به صورت خطی و Cliff به سهم خودشون خواهند رسید.

این به دو موضوع اشاره مستقیم داره:

۱) تیم به دنبال ساخت و هندل کردن برنامه‌ها و نقشهٔ راه خواهد بود.
۲) هدفش برای انگیزهٔ بلند مدتی و رشد دائمی هست‌.

این موضوع روی واحد سرمایه‌گذار‌ها (Investors) هم صدق می‌کنه، دقیقاً ۱۲.۵٪ و با همین شرایط ۹ ماه و آزاد‌سازی خطی در ۲ سال بعد از اجرای پروژه.

بزرگترین بخش تهدید کننده پروژه‌ها همیشه بخش ایردراپشونه که موجب فشار فروش عظیمی میشه و دامپ قیمت شدید تجربه می‌کنن! مثل دیجن، ماکسی و امثالشون که با کوچکترین بی‌اعتمادی فشار قطعی هست.

خوشبختانه ما فقط ۶.۲۵٪ از کل توکنومیکس رو به ایردراپ تخصیص میدیم که وقتمونو با کنترل این بخش نگیریم! هرچقدر هم آزاد بشه در نهایت وارد موضوع نقدینگی خواهد شد که اون رو هم به شیوهٔ Merkle سیستم توزیع خواهیم کرد.

دقیقاً ۱۶ میلیون توکن در طی ۱ سال قابل پخش هست.

مدیریتش بر مبنای ماه یا فصل شکل می‌گیره یعنی هر ۱ ماه یا هر ۳ ماه یک بار (به احتمال قوی مثل ریر فصلی باشه).
البته من معتقدم دوران ایردراپ شیرین‌ترین و جذاب‌ترین موضوع برای شبکه‌سازی خواهد بود که در طول چند فصل تجربه خواهیم کرد.

ماکسی 😄 اون ۱٪ رو هم کوتاه بیا دیگه ناز نکن ...