ای بابا! یه روز دیجن، یه روز ریر... یه روز کایتو نمی‌دونم چی چی ... این همه از این شاخه به اون شاخه نپرید! به شدت به ضررتون هست اگه خودتون رو Builder می‌دونید.
یا اسمتونو بذارید شکارچی ایردراپ و فارمر هر روز به هر سازی که می‌زنن برقصید یا همه سختی‌ها رو به جون بخرید و منتظر شکار‌های بزرگ و جانانه باشید.

یک روش رو هزاران بار تمرین کنی و حرفی برای گفتن داشته باشی بهتر از اینه هزاران روش رو یک بار امتحان کنی و تکرار بشی و چیزی برای گفتن نداشته باشی! ⚡️

چون از اولش هم هدفم بلند مدت بوده، نه ۳ ماه.

من اگه این چیزارو به اشتراک می‌ذارم برای اینه که روحیه بدم بگم تنها نیستید؛ واقعیت همیشه سر سبز نیست! برعکس بقیه که همش سود‌هاشونو می‌ذارن جلو چشتون من ضرر‌هامو بهتون می‌گم.

شما چند ده هزار یا چند صد هزار دیجن قفل کرده باشی من بیش از ۱ میلیون‌ توکن قفل کردم که ۳ ماه پیش ارزشش ده برابر الآن بود به هرکی بگی سکته می‌کنه!
اشتباهم رو هم به جون خریدم، کسی رو هم مقصر نمی‌دونم! اما دیگه تو سرم نمی‌زنم که چرا کردم... نکته اصلیش این بوده که با همین کد نویسی به دست آوردم، پول کسی رو نذاشتم توش که دو دستی بزنم تو سرم بگم بدبخت شدم! چون مطمئنم هزاران برابرشو باز می‌کشم بیرون.

شماهم اگه مازاد بوده دست نزن بهش بذار هر موقع روزی شما باشه بهش میرسی! من به کار‌هایی که می‌کنم ایمان دارم رفیق! 😉👊🏼

The rarest motivators light fires that never burn out.

https://warpcast.com/compez.eth/0x864db6f8

اگه شبکهٔ اتریوم یه چیزی مشابه pruned در بیت‌کوین داشت... 😒

بیایید فلسفهٔ عدد ۲۵۶ رو کمی براتون روشن کنم تا بعداً که باهاش مواجه شدین براتون غریبه نباشه!

عدد ۲۵۶ به خودی خود یک عدد خاص و مهمه. این عدد معادل ۲⁸ هست یعنی:

۲ × ۲ × ۲ × ۲ × ۲ × ۲ × ۲ × ۲ = ۲۵۶

در دنیای دیجیتال، این عدد مقدس هست چون:

- می‌تواند همهٔ اطلاعات پایه‌ای را رمزگذاری کند.
- به راحتی قابل تقسیم و توزیع است (۲، ۴، ۸، ۱۶، ۳۲...).
- در مغز پردازنده‌ها و سخت‌افزارها، همین ساختار باینری وجود دارد.
- خود عدد ۲۵۶ یک بایت کامل، بلوک سازنده‌ی تمام اطلاعات دیجیتال محسوب میشه.
- هر واحد از یک شیء مثل یک DNA باینری دیجیتال عمل می‌کنه، که از ۸ بیت اطلاعات قابل برنامه‌ریزی ساخته شده.

حالا هر بایت چقدر ظرفیت داره؟
یه بایت می‌تونه ترکیب‌های مختلفی از ۰ و ۱ داشته باشه:

00000000 = 0  
00000001 = 1  
...  
11111111 = 255

یعنی از ۰ تا ۲۵۵، جمعاً ۲۵۶ حالت ممکن داره (۱ بایت = ۲⁸ = ۲۵۶ حالت).

این می‌تونه نشون‌دهندهٔ هر چیز باشه: یه کاراکتر، یه رنگ، یه دستور و...

حالا این موضوع کجای برنامهٔ امروز من قرار گرفته بود... کم کم متوجهش می‌شید که چقدر شفاف‌سازی می‌تونه با همین مدل عدد نگاری شکل بگیره.

حالا فرض کن با زبان نسل کوآنتومی صحبت کنیم، یعنی فرض کنیم ۸ کیوبیت داشته باشیم، چون همه‌ٔ حالت‌ها به صورت هم‌زمان وجود دارن:

۸ کیوبیت = می‌تونه به صورت هم‌زمان در ۲۵۶ حالت کوانتومی باشه! این وحشتناکه! یعنی کامپیوتر کوانتومی توی یک لحظه می‌تونه ۲۵۶ مسیر محاسباتی رو با هم طی کنه، چیزی که تو دنیای کلاسیک باید یکی‌یکی انجام بشه.

عدد ۲۵۶، چیزی فراتر از یک عدد هست. این عدد، خودش نماد یک انقلاب هست. چرا؟ چون این عدد نشان‌دهنده‌‌ٔ توانایی ذخیره‌سازی و تقسیم‌پذیری بی‌نهایت اطلاعاته! وقتی می‌گیم عدد ۲۵۶، داریم از بلوک‌های اصلی دنیای دیجیتال حرف می‌زنیم.

حالا همین ۲۵۶ حالت ممکن رو ضرب در میلیون‌ها نفر کنیم، مثل اینکه داریم پردازش‌های محاسباتی عظیمی رو در یک لحظه انجام می‌دیم.

کسانی هم که رزومه قوی ندارن، خودم این فرصت رو میدم که رزومه قوی بسازن! اصلاً برای من مهم نیست کدوم شرکت گردن کلفت کار کرده باشی یا نه! چون این ملاک نیست! ملاک خلاقیت نفهته و اون مهارت‌هایی هست که می‌تونن به ما بگن چطور می‌تونیم بهتر از این باشیم!

به هر حال باید از یه جایی شروع کنن! خروجی از نظر کیفیت و خلاقیت مهمه! ادعا اصلاً مهم نیست! اینجا فضای بین‌المللی و وب ۳ این چیز‌ها معنا نداره! خروجی کارت مهمه. 😉

یا کدت رو نشونم بده یا طرحت یا هنرت رو نیازی به هیچ توضیحی نیست! کارت باید صحبت کنه که چه ارزشی می‌تونه به پروژهٔ ما اضافه کنه.

نمونه کار اولین فیلتر ورود هست! کافیه کار با کیفیت ببینم! وقتی تأیید بشه، بعدش یک نمونه برای اهداف پروژه انجام میدی تا ببینیم چقدر با نیازمندی‌های ما هماهنگی.

هوش مصنوعی هم در طراحی و کد رد میشه!