داره جالب میشه...

https://base.blockscout.com/token/0x9bd0fa999113869684acc662Ee6Dd629d2C71BDB

https://warpcast.com/compez.eth/0x02b9af91

۲ تا از این‌ها رو بهم بگید بوست 2x می‌زنم بهشون (به جز مال خودم که Creators هست).
هر بوست ۰.۰۰۰۲۵۶ اتریوم هست.

مزیت بوست اینه که هم باعث میشه سطح واژهٔ شما بهبود پیدا کنه و سریع‌تر به مرحله نهایی خودش برسه و بخش کلیم پاداش برای شما باز بشه.

مثال، ضریب ۲ خورده.
این اگه به سطح ۳ یعنی ۶۴ مینت برسه هم کلیم‌ها براش باز میشه هم جنسیس اون (مینت کننده اول) ۱۰٪ از کل هزینه‌ها رو برنده میشه.

باقی ۶۰٪ پاداش بین مینت کننده‌ها و بوستر‌ها تقسیم میشه.

هر موقع درد این ناحیه رو کشیدی و صدات در نیومد، تازه متوجه می‌شی برنامه‌نویسی یعنی چی. 😉

بهش می‌گن سندرم تونل مچی یا «Carpal Tunnel Syndrome» یک حالت دردناک است که به دلیل فشار زیاد بر روی عصب مچ دست ایجاد می‌شود. این عصب به نام عصب مچی (Median Nerve) نامیده می‌شود و از طریق تونل مچی (که محل موقعیت دقیقی بین استخوان مچ و لیگامانت‌ها است) عبور می‌کند. این تونل حاوی انواع اعصاب و پیچیدگی‌های دیگر است.

علائم شایع این سندرم شامل درد، احساس سوزش یا گرمی، احساس بی‌احساسی یا چسبندگی در انگشتان میانی و شصتی، و حتی ضعف عضلات دست می‌شوند. عواملی مانند استفاده مکرر از صفحه‌کلید و ماوس، کارهایی که نیاز به حرکات تکراری دست دارند، فشار زیاد بر روی مچ (به عنوان مثال، فشار مستقیم یا انحراف مچ)، یا حتی بارداری ممکن است باعث ایجاد این سندرم شود.

برخی از راهکارها برای کنترل یا بهبود سندرم تونل مچی شامل استراحت دادن به دست، استفاده از اسپلینت‌ها یا دستبندها، تغییر در الگوی حرکتی، فیزیوتراپی، و در موارد شدیدتر، درمان‌های دارویی یا حتی جراحی ممکن است.

والا حوصله ساخت این ایده‌ها رو ندارم... 😪 چرا باید توی فارکستر صلوات شمار داشته باشیم آخه... 😁 در مورد Quote مرجع خوب بهم معرفی کنید، api براش می‌نویسم.

Your minted words are now available on marketplaces.
- OpenSea, Rarible and MagicEden.

https://warpcast.com/compez.eth/0xe402c1e5

خروجی 👊🏼 همه چیز از وضعیت واژهٔ مینت شدهٔ شما خودکار اعمال میشه، نیازی به نوشتن چیز خاصی نیست.

موضوع بعدی که برام خیلی جالب هست، اینه که وقتی شما بخشی از سهام شرکت یا توکن‌هاتون رو با هدف سرمایه‌گذاری یا پاداش توزیع می‌کنید، باز هم بهتره با کیف پول شخصی یا تک امضائی شکل نگیره! بابا شاید من افتادم مردم آخه چرا باید به خاطر مردن من ملت تکلیفشون مشخص نباشه!؟

همیشه یه نفر پشتشون تأیید کرده و هیچ‌وقت هم شفافیت عمل در این خصوص روی یک صفحه مشخصی برای جامعه یا اکوسیستم اشتراک‌گذاری نشده.

چیزی که تو ذهنم میاد اینه که یک صفحهٔ اختصاصی و حتی یک اپلیکیشن تمیز برای خود توکن طراحی کنم، که تمام جزئیات در مورد وضعیت توزیع رو شفاف‌سازی کنه، سرمایه و هر چیزی که در مورد ساختار حیاطی پروژه باید شفاف باشه رو به زبان ساده‌تری به نمایش بذاره.

هزینه‌داره برای ما اما ارزشش رو خواهد داشت. ⚡️

در مورد موضوع ایردراپ هم مکانیزم توزیع Merkle Tree به نظرم جالبه (نهایی نکردم هنوز).

کارکردش این‌طوری هست...

فرض کن یه لیست بلندبالا داریم از آدما که قراره بهشون یه چیزی (مثلاً توکن) بدیم. حالا نمی‌خوای کل این لیست رو هر بار دستی چک کنی یا تو بلاکچین ذخیره کنی، چون هم گرون می‌شه (هزینهٔ گاز می‌ره بالا) هم شلوغ‌پلوغ می‌شه. اینجا Merkle Tree میاد وسط مثل یه مدیر باهوش که همه‌چیز رو مرتب و کم‌هزینه نگه می‌داره.

برگهٔ Leafs)
پایین‌ترین لایه که اطلاعات اصلی رو داره. مثلاً تو ایردراپ، هر برگ می‌تونه شامل اسم یه نفر، آدرس کیف‌پولش و مقدار توکنش باشه (مثلاً "compez.eth 0x1234، 100 توکن").

برگهٔ گره‌ها Nodes)
این برگ‌ها دوتا‌دو‌تا باهم ترکیب می‌شن و یه کد رمزنگاری‌شده (هش) درست می‌کنن. مثلاً هش "compez" و "dwr" با هم یه گره می‌سازه.

برگهٔ ریشه Root)
این ترکیب کردن همین‌جوری بالا می‌ره تا یه کد نهایی به اسم "Merkle Root" به‌دست بیاد که کل درخت رو نمایندگی می‌کنه.

فرض کن تو می‌خوای ثابت کنی جزو لیست ایردراپ هستی. به‌جای اینکه کل لیست رو نشون بدی، فقط چندتا کد (Merkle Proof) از گره‌های مسیرت تا ریشه رو می‌دی. قرارداد هوشمند این کدها رو با ریشه‌ای که از قبل داره چک می‌کنه. اگه درست باشه، می‌گه "آره، تو تو لیست هستی" و توکنت رو می‌ده.

لیست: کامبیز (100)، هادی (200)، دن (150)، فلانی (300).
دوتا‌دو‌تا هش می‌شن، بعد اون هش‌ها دوباره ترکیب می‌شن تا یه ریشه بسازن.
تو (مثلاً هادی) فقط یه مسیر کوتاه از کدهای هش رو می‌فرستی، قرارداد چک می‌کنه و می‌گه "درسته، 150 توکن مال توئه".

از نظر فنی این باعث میشه هزینهٔ مدیریتش بیاد پایین و سبک‌تر باشه، از طرفی بر مبنای مکانیزم زنجیره‌ای مطمئن باشه که دستکاری نمیشه. کسی نمی‌تونه بگه بعداً منو فلانی رفته بن کرده!!! قبل از نهایی شدن هرچیزی که توی لیست سفید بوده دیگه نهایی شدش میره توی این ریشه که نمیشه روش دبه کرد!

این قسمت هم که قطعاً خوراک Qt Quick خواهد بود.
هم نسخهٔ WASM هم نسخهٔ دسکتاپ و موبایل.😩 خیلی کار دارم خیلیی...

یکی از اهدافم این هست که فناوری کیوت کوئیک رو بیارم توی بلاک‌چین، به زودی خروجی‌های جالبی نشونتون خواهم داد. 😎

در مورد مملکت خودمون، من راضی هستم که همه چیز در شرایط فعلی یخ بزنه هیچ حرکتی نکنه! چون دیگه بدتر از این نمی‌دونم چی می‌تونه باشه!!!
حتی با این نرخ دلار و شرایط وحشتناک اقتصادی فقط این وضعیت بدتر نشه، نخواستیم بهتر بشه.

یک واقعیت رو بپذیریم؛ در بهترین حالت هر توافقی صورت بگیره، حتی اگه مملکت رو بکوبن از اول بسازن، باز سال‌ها طول می‌کشه که بخواد تأثیرش رو روی سفره‌های مردم نشون بده به خصوص امثال ما که جوونیمون تباه شد رفت پی کارش.

پس از فرصت‌ها برای پیشروی و پیشرفت خودتون استفاده کنید، امیدوارم هیچ اتفاق ناخوش‌آیندی شامل حال کسی نشه و به خیر و سلامتی بگذره. 👊🏼

خیلی از برنامه‌نویس‌های ++C می‌دونن که ماکرو‌ها توی این زبان خاص هستن و معمولاً استاندارد‌های از قبل رجیستر شده در داخل استاندارد زبان رو با نام‌گذاری‌‌های خاص تعریف می‌کنن که نمونه‌هاش اینطوریه:

__cplusplus
__cpp_constexpr
__has_cpp_attribute

و صد‌ها مورد دیگه... که همشون یه کنوانسیون استاندارد تو استاندارد زبان (C++ Standard) و پیاده‌سازی‌های کامپایلرها (مثل GCC یا Clang)‌ هست.

خب توی Solidity این موضوع و نام‌گذاری‌ها رو داریم که از سی و سی پلاس‌پلاس به ارث برده.
اولاً که باید بگم Solidity یه زبان سطح بالاتره و به JavaScript و قراردادهای هوشمند نزدیک‌تره تا به خود ++C؛ پیش‌پردازنده یا ماکرو به سبک سی++ رو نداره، اما به‌خاطر تأثیر C و ++C تو بلاک‌چین (مثلاً تو کد اتریوم)، بعضی کنوانسیون‌ها از اونجا می‌تونیم ببینیم.

_mint(allocationAddresses[i], allocationAmounts[i]);

به طور کلی، توابع داخلی (Internal/Private): با _ شروع می‌شن (مثل burn_ یا mint_) برای نشون دادن این که فقط داخل قرارداد یا وراثت استفاده می‌شن.
پارامترها: گاهی با _ شروع می‌شن (مثل amount_ یا to_) برای جلوگیری از تداخل با متغیرهای حالت (State Variables).