بیشتر از ۱۰ نفر به خصوص بعضی‌ها شخصاً پیام دادم این فرصتو براشون معرفی کردم جلوی چشمم ۵۰-۶۰ میلیون تومن زیر چند دقیقه پول گیرشون اومد دریغ از یه تشکر!!! چقدر بی‌شعورید بعضی‌هاتون. اصلاً من چی فکر می‌کردم چی شد... انگار که مثلاً بدهکار بودم یا چی؟! 😐

منتظر باشید آره بازم از این فرصتا براتون معرفی می‌کنم! زارت! منو باش هیچ‌وقت تک خور نبودم. لیاقت بعضی‌ها واقعاً همون فارمر موندنه.

سبک و کلاس کاری بالا لایق هرکسی نیست ظاهراً...

با دلار ۲۳۰ تومنی قدر این کارهارو هم نمی‌دونید... الحق که ج.ا مفت خوری رو خوب جا انداخته! از این به بعد وقعاً کاری با جامعهٔ فارسی وب ۳ ندارم، تو همون سطح فارم زندگی کنید خداتونم شکر کنید... سگ دو بزنید شاید چند سنت گیرتون بیاد.

گفتنش خوب نیست و نمی‌دونم چرا هم‌زمان با این نقدم شد...

خدای عالم شاهده همین لحظه که این پیام رو میدادم یه بنده خدایی شاید بالای ۶۰ سال زنگ خونه رو زد! دیدم داره از سطل زباله میوه‌های خراب رو بر داشته گاز می‌زنه... خدا شاهده پریدم جلوش گفتم چه می‌کنی... منتظر باش برگردم.

هرچی نقد داشتم تو کیفم و هرچی تو یخچال همرو بهش دادم به قدری که ناراحت می‌شم از این صحنه‌ها... کلی هم تشکر وکلی هم خوشحال شد! از این به بعد هم من کمکی به کسی بکنم خدا شاهده فقط به کسانی می‌کنم که خدارو شاکرن!

نظرم اینه هرچی از این فرصت‌ها پیدا کردین اگه می‌خواین کمکی به بقیه کنید برای افراد بیرون جامعه صرفش کنید، نه به کسی که حداقل پول اینو داره که آنلاین بشه! کسی که آنلاینه و کسی که بسته‌های خدا تومنی رو می‌گیره دستش به دهنش می‌رسه قطعاً.... پس برید بیرون و ببینید که مردم دارن چی می‌کشن اگه وجدانتون به درد نیومد مطمئن باش پولی که در میاری یه جاش ایرادی داره قطعاً...

طرف چشش میاد دو سنت پول خرج کنه عین گداها رفتار می‌کنه بعد انتظار داره پیشرفت هم کنه! نه عزیز من تا وقتی که همه چیرو برای خودت می‌خوای فقط هیچ پوخی نمیشی باید شاکر باشی باید بفهمی برکت یعنی چه. ولی خیلی‌ها من امتحان کردم فاقد چنین شعوری هستیم بعدشم می‌گیم چرا هیچی نمی‌شیم! دلیلش اینه چون چشم و دلت سیر نیست بدبخت همه چی که پول نیست گاهی فقط یه حرف روی زبون کلی امید میده به کسی و تو اثرش رو یه جای دیگه می‌بینی.

وقتی می‌گم اثرش رو می‌بینی بر مبنای علم و فلسفش می‌گم! خودم بارها و بارها تجربش کردم و ذره‌ای شک ندارم یه حرکت ساده طوری نتیجه رو جایی بهت نشون میده که حتی انتظارشم نداشتی.

https://t.me/compezeth/1660

اما باید در جای درست در مسیر درست و روی آدم‌های درست انجامش بدی نه برای کسانی که اصلاً تو باغ نیستن دنیا چطوری کار می‌کنه.

بر مبنای همین قائده می‌گم؛ یه فکر کوچیک همیشه کوچیک نمی‌مونه.

مثلاً شکرگزاری شاید فقط این باشه که چند ثانیه حواست رو ببری سمت چیزای خوبی که داری، ولی همون چند ثانیه می‌تونه حال ذهنت رو عوض کنه؛ حال ذهنت رفتارت رو؛ رفتارت واکنش بقیه رو؛ و اون واکنش دوباره برگرده روی خودت اثر بذاره.

نیکی هم دقیقاً همینه.

ممکنه یه کار خوب از نظر تو خیلی ساده باشه، ولی برای یکی توی زمان درست، مسیر یه تصمیم، یه رابطه یا حتی یه بخش از زندگیش رو عوض کنه.

اما نکتهٔ مهم‌تر اینه که نیکی با ساده‌لوحی فرق داره.

اینکه به هر کسی، تحت هر شرایطی، بی‌حساب خوبی کنی لزوماً کار درستی نیست. برای بارها و بارها این واسم ثابت شده! شاید طرف مقابل فکر‌های بدی در موردت کنه اما مهم نیست اون چی فکر می‌کنه.

گاهی نیکی به آدم اشتباه، فقط به آدم اشتباه قدرت بیشتری می‌ده! و این که می‌گن بی منت ببخش بره درست نیست! یه قاتل رو یه بار ببخشی بار دوم هم میره قتل می‌کنه! اشتباه همیشه از طریق نا آگاهی نمیاد گاهی از درون و ذات میاد و این رو نمیشه مبنا گرفت چون ممکن نیست تغییر کنه چون فقط احتمال هست نه قطعیت.

اگه یکی مدام از محبتت سوءاستفاده می‌کنه، بهت آسیب می‌زنه، دروغ می‌گه یا هر بار خوبی تو رو تبدیل به ابزار می‌کنه، ادامه دادن اون رفتار دیگه اسمش نیکی نیست؛ اسمش اینه که داری ورودی اشتباهی به یه چرخهٔ بد می‌دی و شما قطعاً در فرایند شکل‌گیری حالت‌های مزخرف مسئولی.

پس نیکی فقط «خوب بودن» نیست؛
تشخیص هم می‌خواد! گاهی با یه امتحان... با یه کمک یا هرچیزی... من شخصاً بارها امتحان کردم بارها هم گفتم می‌خوای یکی رو بشناسی یکم بهش پول بده یا یه موقعیتی چیزی بهش بده یکم ازش حمایت و تعریف کن خیلی زود ذاتشو نشونت میده.

همون‌طور که یه رفتار خوب می‌تونه یه زنجیرهٔ خوب بسازه، یه محبت بی‌جا هم می‌تونه یه رفتار بد رو تقویت کنه.

برای همین از نظر من:
- شکرگزاری یعنی ذهنت رو با ورودی بهتر تغذیه کنی.
- نیکی یعنی به دنیا ورودی بهتر بدی.
و عقل یعنی بدونی این ورودی رو کجا، به کی و تا چه اندازه باید بدی.

قرار نیست هر کاری نتیجهٔ عجیب و بزرگی بده؛
فقط باید بفهمیم که تغییرات کوچک، همیشه هم کوچک باقی نمی‌مونن.

بعد طرفی که نمی‌شناسمش حتی یه ذره شناختی به من نداره همینکه یه پیام از پول به مشامش خورده سریع میاد پر رو پر رو به من می‌گه یا کامل بگو شرط و شروط نذار یا وقت مارو نگیر! خب ابله من که تورو نمی‌شناسم چرا باید چشم بسته بهت لطف کنم؟ وظیفمه؟ دینی به گردن دارم ازت؟ بدهکارتم؟ اصلاً از کجا معلوم تو با این پول‌ها چه می‌کنی؟ شاید خرج ریخته شدن خون یکی بشه!؟ چرا باید من توش دخیل باشم؟!

معلومه که باید تشخیص بدم آدم مناسبی هستی یا نیستی! در اکثر مواقع هم برام ثابت شده من به هرکسی یه ذره لطف کردم خیلی سریع فراموش کرده ولی وقتی تو روش می‌گم این رفتارت اشتباهه از همون کینه به دل می‌گیره!

برای خودم میام می‌گم شرط من هولدر بودنه... از چه دیدی اینو میگم؟ چون دارم می‌بینم کسانی هستن که در بدترین شرایط ممکن در کنارم بودن بی منت! هم ضرر کردن هم اذیت شدن هیچ‌وقت هم نیومدن بگن که آقا تو پروژهٔ تو من ضرر کردم! چون درک و شعورش میرسه سازندهٔ خود پروژه حتی یک دلار ازش سود نکرده و با شرایط شخمی مملکتش داره تلاششو می‌کنه.

معلومه که چه ۱ سنت باشه چه هزاران دلار باشه رو من اولویت می‌ذارمش برای کسانی که لایقش هستن نه کسی که نه می‌شناسم نه می‌دونم کی هست.

اگر هم ناراحتی این مشکل خودته من آدم‌ها رو بر مبنای لیاقتشون می‌سنجم تحویل می‌گیرم و بر مبنای لیاقتشون باهاشون رفتار می‌کنم؛ قرار نیست به هرکسی دو لا بشی یا برای هرکسی ادب نشون بدی هرکی لایق هرچی بود همون!

خیلی‌ها هم هستن اشتباه کردن: منم اشتباه خیلی کردم! ولی کسی که ذاتش درست باشه؛ شکر‌گزار باشه و نه به خاطر پول آداب معاشرت می‌کنه همچین آدم‌‌هایی رو باید هواشونو داشته باشی و برعکس کسی که هرچقدر هم بهش محبت کنی بازم ناشکره اینارو باید خط بزنی بندازی کنار چون همیشهٔ خدا ناراضی هستن و همیشهٔ خدا هم به هیچ دردی نمی‌خورن.

خوب باش؛ خوب باشیم؛ در غیر این صورت ما بد نمی‌شیم فقط نادیده می‌گیریم اهمیتی نمیدیم. و این چرخهٔ همیشگی ادامه داره.

باور کن خیلی‌ها هستن فقط و فقط به خاطر پول سلام می‌کنن! از من بپرس دیگه پول خوب چیزیه اما ملاک خوبی هم هست آدمارو سریع بشناسی که هدفش از بل‌بل زبونی چی هست.

بوده من تو زندگیم در بدترین شرایط قرار گرفتم زنگ زدم به کسانی که ادعای دوستی داشتن؛ چندر غاز با پول امتحانش کردم درجا تو روم گفته نه! قطعاً انقدری آدم محکم و پر تلاشی هستم که ناراحت نمی‌شم از نه نشنیدن نه گفتن کسی نه فقط برای این مسائل بلکه در هر شرایطی.

نمونش بحث برنامه‌نویسی؛ من وقتی یاد گرفتم که نه هوش مصنوعی بود و نه کسی آدم حسابم می‌کرد! هر سوألی از هرکی می‌پرسیدم دماغ بالا بهم جواب پس میداد! انقدری که آخرش گفتم خودم چلاق نیستم که این چطور یاد گرفته منم یاد می‌گیرم.

ولی این مثال خوبیه که در شرایط بد زندگیت آدم‌ها رو بشناسی. در حالت عادی که همه دوستن... دوستی یعنی معیار دوستیت پول نباشه! دوستی یعنی معیارت دلی باشه؛ صد البته روش سختی هم هست چون همین معیار دلی طوری میزنتت زمین گاهی که پشیمون بشی به هیچ احدی ذره‌ای محبت نکنی. ولی می‌دونی نمیشه... آدم ذاتش قبول نمی‌کنه نمی‌دونم چرا.

من برای یه دوست خوب هرچقدر بتونم کمک و خرجش می‌کنم اما برای یه دوستی که نقشش رو بازی می‌کنه یک بار برای اولین و آخرین بار ممکنه انجام بدم که اونم صرفاً برای شناختنش هست.

این چیزا پیچیدست شاید از نظر بعضی‌ها هم منت به نظر بیاد ولی نه واقعاً بعد از اینهمه پستی بلندی توی زندگی بهت یاد میده که که انرژی خوب رو باید صرف آدم‌هایی با ذات خوب کنی. من نمی‌گم خدایی نکرده همه بدن ولی معتقدم یک آدم به ظاهر خیلی خوب اون پشت مشتا ظاهرش با باطنش خودش جور نیست... یه جایی ثابت خواهد کرد که اونی نیست که فکر می‌کردی.

صد البته برای خیلی‌ها من خوشحال می‌شم اگه خوشحالیشونو ببینم بارها هم ثابت کردم به خصوص در کمک به یادگیری و توسعه؛ اما در مقابل کسانی که ظاهرشون، حرف‌هاشون و حالت‌های چهرشون با باطنشون یکی نیست تعارفی ندارم.

مخصوصاً محیط اینترنت و چت که نه مشخصه طرف کی هست نه می‌بینیش نه صداشو داری... ممکنه پشت چت یا یه شناسهٔ به ظاهر خوب و مظلوم یه روانی به تمام معنا خفته باشه و ذره‌ای اثر گذاشتن روی اون منجر به یک اثر عجیب غریب در جای دیگه روی کس دیگه بشه.

سخت‌گیری در شرایط فعلی واقعاً لازمه؛ هرکسی هم گفت نه تو من می‌ذاری بگو چرند میگی... اجازه نباید بدی به اونی که هزار دلار هزار دلار تراکنش داره و یه روز ندیدی از یکی حمایت کنه یا یه هنری از کسی بگیره یا تشویقش کنه حتی به زبون ساده... انگار که از دماغ فیل افتاده بعد میاد واسه ما داستان می‌گه که من فلان قدر تراکنشمه... به درک که فلان قدر تراکنشته! چقدر برای آدم‌هایی که واقعاً لازم بوده خرجش کردی؟ خود‌خواه‌های فارمر.

از نظر من هیچ‌کدوم به تنهایی شمارو به جایی نمی‌رسانند. اما نرم‌افزار رو من به عنوان پایهٔ همشون الزامی می‌دونم.

باید سر رشته‌ای توی همهٔ حوزه‌های کامپیوتر داشته باشید؛ و اگرنه هزینه‌های زیادی باید صرف تکامل یک ایده، پروژه یا پیشروی کنید.

این تجربه رو هم اضافه کنم بهش:

۱) برای اپلای در خارج از کشور نباید over qualify بشید. زیادی دونستن سمِ خالصه!

۲) برای بازار ایران؛ رابطهٔ قوی‌تر، رانت و دسترسی به واسط‌های معاملاتی خیلی موثر‌تر از علم و دانش هست.

Fidelity! 😎

https://farcaster.xyz/compez.eth/0x4421b008

این هم یک ویدیو اسپویلر 😝 سرعت رو فقط ببین 😎😁😄 اون کجا ۹۰٪ پهنای باند رو فدای رندر کنی؛ این کجا که پرفرمنس رو GPU واست تأمین کنه.

وقتی همهٔ توسعه‌دهنده‌های فارکستر جمع شدن که یک فورک از نسخهٔ مزخرف TS بسازن، در این میان عشق است ++C عشق است Qt Quick! خداشون هم متفاوته چه برسه خروجیش.

فقط سرعت رو دریاب، بچم عینهوووو تلگرام سریع و تمیز با چندر پهنای بانی کار می‌کنه. 🥹

https://farcaster.xyz/compez.eth/0x385e2407

یه سوألی پیش میاد که تکلیف مینی‌اپ‌ها چی میشه؟ اونا که تحت وب هستن.

سادست! همین الآنش هم مینی‌اپ‌ها با WebView رندر میشن. پشتیبانی از این در Qt عین آب خوردنه. البته سمت موبایل کمی چالش داره.

ولی جنی‌کستر فراتر از فارکستره چون فقط وب رو پشتیبانی نمی‌کنه! می‌شه SuperApp توش تعبیه کرد. یعنی امکان اجرای یک برنامهٔ کاملاً native حتی یک بازی AAA 😐

ببین منووووو.... هنوز خیلی مونده دلایل اینکه من چرا همیشه با ++C برنامه‌نویسی می‌کنم رو متوجه بشی. کار کردن با بقیه ابزار‌ها خیلی ساده‌تره بی‌دردسرتره! ولی من سرم درد می‌کنه برای کار‌های پیچیده و سخت.

یکی از صد‌ها دلیلش همینه، یعنی Native خالص؛ یعنی به جای اینکه یه مرورگر برای من مهم باشه و از قدرت مرورگر استفاده کنم؛ از قدرت خالصِ CPU، RAM و GPU و هر قطعه و چیپ سخت‌افزاری که روی دستگا‌ه‌ها هست استفاده می‌کنم به جای اینکه مرورگر واسطهٔ بین من و سخت‌افزار باشه؛ سیستم‌عامل واسطمه.

فرقشون بسیار بسیار زیاده :) حتی در سی++ ما روش‌هایی داریم که می‌تونی سیستم‌عامل رو هم کنار بزنی و مستقیم خودت سخت‌افزار رو به دست بگیری.

اصلاً کاری کنی که روی یه دستگاه خیلی ساده هر ایده‌ای که داری با تمام توان اجرا بشه.

درک این چیزا از بعد تخصصی و مهندسی ممکنه؛ ولی نتیجش رو با UX و کارآی بهتر تجربه می‌کنید.

مثل فرق تلگرام و دیسکورد! دیسکورد شاید امکانات زیادی داره اما مزخرفی بیش نیست! چون تماماً با وب درگیره تلگرام رو دقت کن! با چند کیلوبایت اینترنت شخمی هم عین برق و باد کار می‌کنه! دلیلش همون معماریه که گفتم یعنی NATIVE.

روزی هرجا باشه نصیبت خواهد شد و اگه اوست کریم بخواد هیچ بنی بشری نمی‌تونه جلوش رو بگیره!

در هر صورت خیر و صلاح هرچی باشه همون. یکی از دلایلی که من کارم ایردراپ و فارم نیست همینه چون به زور چیزی رو دنبال نمی‌کنم؛ کسی رو مقصر نمی‌دونم! دنبال دعواهای اجتماعی و نمی‌دونم از سرو کلهٔ بقیه بالا رفتن نمیرم! می‌گم من راهمو میرم تلاشمم می‌کنم اگه قراره از یه جایی یه چیزی گیرم بیاد اگه روزی من باشه قطعاً گیرم میاد دیگه نمیام ناراحت بشم یا فحش بدم که فلانی بن کرد یا بهمانی نذاشت یا من شانس ندارم یا چه بدونم حقمو خوردن...

ول کن بابا مهم نیست! انقدر منو تحریم کردن بن کردن هزاران دلار توی همین فارکستر و توئیتر حقمو ضایع کردن تهش گفتم به درک قسمت من نبوده ولی یه جای دیگه یه چیزی خیلی بهتر جبرانش کرده. همه چی که پول نیست ولی تا وقعی که ذهنت رو آروم نکنی عذاب خواهی کشید.

به داشته‌هامون شاکر باشیم؛ من آدم ثروتمندی نیستم که بگید صداش از جای گرم بلند میشه خودم از خانوادهٔ ساده و متوسطم ولی نه جلوی کسی سر خم می‌کنیم و نه برای کسی التماس؛ هرچی شد شکر نشد باز هم شکر و صد البته اجازه هم نباید بدی کسی بهت زور بگه!

دنیا برای یک چیز حرمت قائله؛ گذر از رنج‌ها؛ یافتنِ راه حل.

شما برای این رنج چه راه حلی پیدا کردین؟ شمارو برای اون راه حل ستایش می‌کنن.