هرچیزی که نوشتم توی دفترچهٔ راهنما رو عمیق در موردش فکر کن، نحوهٔ فکر کردنت راجع به عامل‌های هوش مصنوعی باید تغییر کنه.

بعضی‌ها می‌گن که گاهاً خروجی‌هایی از AI می‌بینیم که باور نمی‌کنیم با پرامپت ساخته شدن!
خب من باور می‌کنم چون شق‌القمر نکرده! چون شما وقتی در یک محیط IDE یا یک نرم‌افزار تخصصی سه‌بعدی یا مثلاً حتی بازی سازی کار می‌کنید، با یک لایهٔ میانجی‌گر بین برنامه‌نویس و رابط‌های برنامه‌نویسی و گرافیکی مواجه می‌شید.

عامل‌های هوش مصنوعی همون لایه هستن! اما در یک شکل و ظاهر متفاوت. برای همین باور کردنش برای من خیلی سادست چون دقیقاً همون کاری رو می‌کنه که یک محیط توسعه برای شما انجام میده اما با تفاوت اینکه اینجا دستور و تصمیم رو از قبل از شما دریافت کرده.

برنامه‌نویسی و ساخت یک محصول یک روند مشخص داره:

۱) ورودی (به شیوهٔ کد) اشیاء، مفاهیم و دستورالعمل‌های انسانی.
۲) پردازش جهت تفسیر، ترجمه و تبدیل به دستورالعمل قابل درک توسط CPU.
۳) خروجی و تعامل با انسان

هوش مصنوعی تنها مرحلهٔ ۱ رو داره برای شما ساده‌سازی می‌کنه! همش همین. چیزی غیر قابل باور نیست همون رونده و همون قوائد. فقط در مرحلهٔ یک به جای اینکه زمان بیشتری صرف کد نوشتن کنی، زمانت رو صرف برنامه‌نویسی می‌کنی.

فرق برنامه‌نویسی با کدنویسی خیلی بیشتر از چیزی است که معمولاً تصور می‌کنیم.

کدنویسی یعنی نوشتن مجموعه‌ای از دستوراتی که ماشین بتواند آن‌ها را اجرا کند.

اما برنامه‌نویسی یعنی فکر کردن پیش از نوشتن؛ یعنی فهم دقیق مسئله، شکستن آن به بخش‌های کوچک‌تر، طراحی راه‌حل، انتخاب معماری مناسب، پیش‌بینی خطاها، سنجیدن محدودیت‌ها و در نهایت تبدیل همهٔ این تصمیم‌ها به کد.

کد فقط خروجی نهایی این فرایند است؛ نه تمامِ برنامه‌نویسی.

نکتهٔ مهم) این قالب و مثالی که زدم ثابت می‌کنه که هر عامل هوش مصنوعی که باشه، چه ChatGPT چه Claude یا Codex و هر چیز دیگری، باید یک نقشهٔ مهندسی شده براش تعریف بشه.

نکتهٔ مهم‌تر) البته این قالب فقط یک مثال سادست، به این معنا هم نیست هرچیزی بهش تعریف کنی رو تبدیل کنه به یک محصول بی‌نقص و واقعی! مثلاً به این معنا نیست که بهش بگی یه چیزی مثل دیجی‌کالا می‌خوام بعد AI بیاد عینش رو برات پیاده کنه!

نه، محصول نهایی و درست حسابی که هزاران هزار دلار ارزش دارن اینطوری ساخته نمی‌شن؛ مرحله به مرحله، فاز به فاز مهندسی می‌شن! و این قالب فقط ذهن شمارو نسبت به این که چطور می‌تونم یک قرارداد بین خودم و عامل هوش مصنوعی بنویسم رو یاد میده.

فردا نری باهاش یه چیز بسازی خروجیش رو ببینی همون رو بکنی تو پاچهٔ ملت! صد‌ها برابر این چیزی که گفتم باید شما آگاه باشی این فقط یک قرارداد سادست برای آموزش تعامل با AI که از این روند عقب نمونید.

من شخصاً محصول نهایی رو اینطوری نمی‌سازم! ولی از هوش مصنوعی برای بهبود و مسیردهی بهتر و سریع‌تر توی کار‌هام استفاده می‌کنم. چه چیزی بهتر از این چنین دستیاری!!؟ اون هم با نوشتن قرارداد‌های حرفه‌ای که همون زمانی که برای کد‌نویسی می‌ذارم رو صرف نوشتن قرارداد می‌کنم.

اهوم! اما من اینطوری استفاده نمی‌کنم!
نمیام داخل print بنویسم n\ که بهش بفهمونم برو به خط جدید! من همچین چیزی می‌نویسم به جاش:

std::println(“Hello, World”);

هعی، ببین کی در مورد این صحبت کرده بودم. بعد خارجی تازه فهمیده همچین چیز‌هایی هم هست. 🥴

تلاش کن، طلاش کن.

هع!

داشتم خزانه‌داری رو می‌دیدم راجع به یه خبر عجیب در مورد رفع تحریم‌های نرم‌افزاری بود رو بررسی می‌کردم که به جاش با این خبر مواجه شدم.

https://home.treasury.gov/news/press-releases/sb0576

یه خبری هم دست به دست میشه که وزارت خزانه‌داری آمریکا با حذف تحریم‌های نرم‌افزاری موافقت کرده؛ از نظر من کذب است! عمراً در وضعیت فعلی اجرا بشه.

اون ابلاغیه مال سال ۲۰۲۳ بود که اجرا نشد الآن هم وسط جنگ معنایی نداره بیان همچین کاری کنن. اون بلاگر‌های متوهم هم برای دیده شدن خبر‌ها رو بازنشر می‌کنن. همش چرت است.

یک لایهٔ دانشی کامل برای مهندسی آیکون برنامه و هویت بصری چندسکویی اضافه شد به این مخزن. این تغییر یک «آیکون‌ساز خودکار» نیست؛ بلکه عامل هوش مصنوعی را وادار می‌کند آیکون را مانند بخشی از معماری، بسته‌بندی و فرایند تأیید محصول مدیریت کند.

https://github.com/thecompez/ai-for-modern-cpp

دردناک است، زندگی در مملکتی که مردمش، تاوان نفهمیِ عده‌ای را می‌دهند که حتی حاضر نیستند حقیقت را ببینند.

این ارزشمنده که مخاطب به پستت توجه می‌کنه و بعد بدون اینکه به من بگه میره ۷۴ صفحه تحلیل می‌سازه و در قالب یک ساختاری از پروژه که توی مخزن آموزش داده بودم برای من گزارش تهیه می‌کنه.

حالا AI کارش بده؟ بده که باعث می‌شه کارآموزی مدرن شکل بگیره؟ طرف مخزنی که ساختم رو تحلیل کرده و بعد نشسته با آموزه‌هایی که توش گذاشتم یه طرح ارائه داده.

خب چه چیزی بهتر از این؟! 😉 همه چیز با سرعت بسیار زیادی در حال تغییر هست؛ ساختن پیچیده و سخت نخواهد بود؛ فقط باید باهوش باشی و سریع.

من معتقدم خیلی طول نمی‌کشه افرادی که نا امید نیستن و شکست ناپذیرن حتی اگه در شرایط کنونی در وضعیت بحرانی اقتصادی قرار گرفتن؛ کسانی که تنبل هستن و به دنبال پول مفت در آوردن هستن رو حذف خواهند کرد.

این‌ها شما رو حذف خواهند کرد نه هوش مصنوعی شما رو.

زحمت کشیدن هزینه داره، باید هزینه کنی! یا از زمانت، یا از جیبت یا از دانشت بذاری! و اگرنه منم بلدم حرف مفت بزنم! هزینه نداره که! پولی هم بابتش نمی‌پردازم.

هیچ کس قرار نیست پول مفت بده به کسی اونم در قالب ایردراپ یا هر چیزی که خیلی‌ها بهش عادت کردن؛ این سیستمیه که در انتظار همست دست من و شما هم نیست.

صحبت سر این که واقعاً پروژه‌ها باید به چه زبانی باشن خیلی زیاده. من بعد از سال‌ها کار کردن روی پروژه‌های مختلف به پروژه‌های زیادی برخوردم که یا عموماً انگلیسی خالص بودن یا عموماً چینی یا روسی! حتی بوده طرف توضیحات کد رو هم خالص به روسی نوشته! این دیگه چه مسخره‌بازیه؟! تعصب به زبان داخل یک پروژهٔ جهانی؟ جهان روسی رو نمی‌فهمه! فارسی رو ترکی رو نمی‌فهمه! زبان علمی مهمه.

درستش اینه که شما زبان علمی رو پیش‌فرض قرار بدی که می‌شه انگلیسی.

بعد زبان‌های مهم دیگه رو بهش اضافه کنی و اگه خصومتی یا خورده شیشه‌ای چیزی نداشته باشی فارسی رو بهش اضافه می‌کنی! چون من دیدم حتی ایرانی‌های مقیم آمریکارو که معتقدن فارسی با این رسم‌الخط ربطی به ایران نداره! این غلطه! پس به چی ربط داره؟ تو دوست داری Persian ببینی ولی رسمش خط راست به چپ هست؛ طرف ۱۵۰ سال پیش گذاشته رفته از این مملکت هفت پشت با زبان فارسی غریبه دلیل نمیشه تو فارسی رو حذف کنی چون اون خوشش نمیاد! حال نمی‌کنه انگلیسی برای همین منظوره.

مستندات روی مخازن همیشه باید به صورت پیش‌فرض انگلیسی باشن و بعد به زبان‌های مختلف توسعه پیدا کنن.

در محیط محصولات هم انگلیسی باید پیش‌فرض باشه و زبان‌های دیگه گزینشی باشن.

اما اگه بخوای در سطح حرفه‌ای تر حرکتی بزنی که در هر کشور یا موقعیت جغرافیایی (یا حتی متناسب با VPN) و آی‌پی مخاطب محتوا بر مبنای همون موقعیت رندر بشه؛ در این شرایط می‌تونی حرکات حرفه‌ای تر بزنی یه ساختار مبتنی بر تشخیص وضعیت سیستم بدی که محصولات حرفه‌ای بهش توجه ویژه‌ای دارن.

مثلاً من می‌تونم بیام روی همین GenyConnect کاری کنم کسی که مثلاً توی چین هست، نرم‌افزار خودکار به زبان چینی رندر بشه! برای ایران فارسی و ب رای هرچیزی غیر این‌ها زبان‌های انگلیسی و ...

پس شد این:
برای مخازن، چند زبانه پیش‌فرض همیشه انگلیسی.

برای محصولات، باز هم پیش‌فرض انگلیسی در صورت لزوم چند زبانه به صورت انتخابی یا در بهترین حالت مبتنی بر موقعیت IP و مکان.

همهٔ این‌ها زمانی مهم نمی‌شه که محصول و مخاطب هدف شما فقط داخل ایران باشه به زبان فارسی باشه و مهم هم نباشه یه کاربر خارجی می‌بینتش یا نه باز هم من باشم برای مخاطب ارزش میدم چند زبان رو می‌ذارم با هر زبانی که دلش خواست استفاده می‌کنه.

این چیز‌ها رو معمولاً طوری ایجاد می‌کنن که قابل توسعه و گسترش باشه. همکاری برای ترجمه توسط خود مخاطبین و علاقه‌مندان به توسعهٔ متن‌باز شکل می‌گیره. ولی الآن با AI این کارها دیگه خیلی راحت‌تره نباید بی‌اهمیت شمرده بشه.