معماری این طراحی سیستم همچین چیزی هست. 😉

یک نکتهٔ آموزشی هم بدم برای اون دسته از کسانی که تازه وارد دنیای متن‌باز می‌شن و باید خیلی چیز‌ها رو رعایت کنن.

چرا بعضی پروژه‌های متن‌باز این متن را در ابتدای مخزن خود قرار می‌دهند؟

شاید در گیت‌هاب با جمله‌هایی مثل این روبه‌رو شده باشید:

This project is not affiliated with...

یا

This is an unofficial implementation...

به این نوع متن‌ها «سلب مسئولیت» یا «بیانیهٔ شفاف‌سازی» گفته می‌شود.

هدف آن‌ها این نیست که پروژه را کوچک جلوه دهند؛ بلکه می‌خواهند از همان ابتدا وضعیت پروژه را برای همه روشن کنند.

مثلاً اگر یک توسعه‌دهنده نسخه‌ای از یک نرم‌افزار، کتابخانه یا Design System متعلق به یک شرکت را برای پلتفرم دیگری پیاده‌سازی کند، باید شفاف اعلام کند که:

- این پروژه نسخهٔ رسمی شرکت نیست.
- شرکت سازنده در توسعه یا انتشار آن نقشی نداشته است.
- این پروژه مورد تأیید یا پشتیبانی آن شرکت نیست.

چرا این موضوع مهم است؟

چون متن‌باز بودن کد، به معنی آزاد بودن نام و نشان تجاری نیست.

ممکن است کد یک پروژه با مجوزی مانند Apache 2.0 یا MIT منتشر شده باشد، اما همچنان موارد زیر تحت قوانین مالکیت فکری محافظت شوند:

- نام تجاری (Trademark)
- لوگو
- فونت اختصاصی
- آیکون‌ها
- تصاویر و سایر دارایی‌های برند

به همین دلیل، در پروژه‌ای که اخیراً منتشر کردم این توضیح را اضافه کردم:

این یک پیاده‌سازی مستقل و آزمایشی است و هیچ وابستگی، همکاری یا تأیید رسمی از سوی Porsche AG ندارد. همچنین دارایی‌هایی مانند فونت، آیکون، لوگو و سایر مواردی که مجوز انتشار عمومی ندارند، داخل مخزن توزیع نشده‌اند.

این کار چند مزیت مهم دارد:

- احترام به حقوق مالکیت فکری
- شفاف بودن وضعیت پروژه برای کاربران
- جلوگیری از سوءبرداشت دربارهٔ رسمی بودن پروژه
- افزایش اعتماد توسعه‌دهندگان
- فراهم کردن زمینهٔ مناسب برای همکاری احتمالی با تیم اصلی در آینده

در دنیای متن‌باز، نوشتن کد فقط نیمی از مسیر است؛ نیم دیگر، رعایت مجوزها، حقوق برندها و شفافیت در نحوهٔ انتشار پروژه است.

#مجوز_نرم‌افزار #مالکیت_فکری #مهندسی_نرم‌افزار #Qt #Cpp #DesignSystem

اینو دقت کن!
همچین شرکتی کم چیزی نیست! حتی طرحی که از شما به عنوان یک پروپوزال پیشنهادی می‌بینه خودکار منتقلش کرد به بخش برنامه‌های پیشنهادی.

خب ممکنه واقعاً بهش اهمیت بدن! جدی بگیرن.

این‌ها همشون روش‌هایی هست که شما می‌تونید در کنار لذت بردن از کارهایی که می‌کنید، بذاریدش در مسیر درست که ممکنه واقعاً دیده بشه.

گیت‌هاب اینطوریه، شما به جای اینکه بری با صد نفر صحبت کنی، مستقیم طرحتو بکوب روی میز تیم اصلی.

دوست داشته باشه باهات ارتباط می‌گیره. 👋🏼 این روش خیلی فرق داره با اینکه بری رزومتو در قالب چند تا کاغذ ارسال کنی اینور اونور تهشم هیچ‌کس نبینتش.

هرچی شما می‌گین، من برعکسش رو در نظر می‌گیرم.
و کاملاً درست از آب در میاد، تا به امروز هم همینطور بوده. 👋🏼

یه بنده خدایی تماس گرفته بود می‌گفت، بازار خرابه! می‌خوام بیام برنامه‌نویسی یاد بگیرم سریع پول در بیارم ازش! همینجاست می‌گم یکم دست ترمزتو بکش!

واقعیت اینه، اینو باید در نظر بگیری ما سال‌ها طول کشید که بفهمیم که هنوز نمی‌فهمیم. 😒

می‌خنده فکر می‌کنه مسخرش می‌کنم! می‌گم نه ببین جدی می‌گم سال‌های سال طول کشیده ما بفهمیم که خیلی چیز‌ها هست که واقعاً هنوز نمی‌فهمیم. ولی خب ما بدون حضور هوش مصنوعی یاد گرفتیم و بیشتر زمان از ما گرفته! شماها می‌تونید خیلی سریع‌تر هم یاد بگیرید؛ فقط کافیه نحوهٔ فکر کردن برای ساختن رو درک کنید.

این توصیف من از دنیای برنامه‌نویسی؛ به هر حال خوش آمدید؛ همین کانال رو زیر رو کن ده‌ها بار اشاره کردم که چه چیز‌هایی رو باید یاد بگیری.

از ایده‌های خیلی ساده شروع کن، خیلی ساده :)

قهرمان‌ها متعلق به ایران‌اند؛ نه متعلق به هیچ جناح، حکومت یا روایت سیاسی که شما‌ها دوستش داری. 👎🏼 خفه شو رشادت شهدای هشت سال دفاع مقدس رو هم به اسم خودت تحریف نکن.

همهٔ اون‌ها میراث و دست پروردهٔ قبل از شماها بودن.

ارتشی که در روزهای اول جنگ جلوی ارتش اون صدام گور به گور شدهٔ حروم زاده ایستاد، یک‌شبه به وجود نیومده بود و به وجود آورندشم به دست شماها نبود.

خلبان‌ها، افسرها، تکنسین‌ها و بسیاری از فرماندهان حرفه‌ای همون ارتش، سال‌ها پیش آموزش دیده بودند؛ در همان ساختار نظامی پیش از انقلاب، با همان پایگاه‌ها، دانشگاه‌های نظامی، سامانه‌ها و جنگنده‌هایی که پیش‌تر خریداری و عملیاتی شده بودند.

اینکه بعد از انقلاب هم چه بلایی سرشون آوردین یا چه انگ‌هایی که به خیلی‌هاشون نزنید و به دست اون خلخلای حروم زادهٔ جلاد گور به گور شده همشونو حذف کردین مستندیه که هیچ‌جوره نمی‌تونید انکارش کنید.

با این حال بعد از حملهٔ عراق، همون ارتش تضعیف‌شده، همون خلبان‌ها و همون افسرای با وجود تمام آسیب‌هایی که دیده بودند، برخاستند و جلوی پیشروی دشمن ایستادند.

عملیات‌های بزرگ هوایی روزهای نخست جنگ رو کسانی انجام دادند که سال‌ها آموزش تخصصی دیده بودند. طوری عملیات انجام دادن که هنوز هم برای خیلی از خلبان‌های آمریکایی قفله! چی برای خودتون بلغور می‌کنید؟

جانفدایی با ثبت‌نام یا ادعا به دست نمیاد الاغ باید آموزش ببینی! شما چه آموزشی رو دادین یا دیدین جز حفظ کردن خزعبلاتی که فقط روی زبون می‌چرخه؟ ده بسه دیگه چقدر گنده‌تر از سرتون حرف میزنید که هیچ تازه همهٔ افتخارات تاریخ ایران رو هم به خودتون نسبت میدین! شما به جز گند زدن به این خاک کاری هم بلدین مگه؟ جانفدامممم جانفداممم هیچ کسی حق نداره خودشو وطن‌پرست بنامه جز من! یواششش! تو جان‌فدا باشی اونوقت اونایی که برای این خاک و مردمش خون دادن چی هستن؟ کشک؟!

همش بلدین برین رو اعصاب بقیه چهارتا حرف سطحی رو بهتون یاد دادن فکر می‌کنید جنگ اسباب‌بازیه! یا مشغولیته واسه آدما. احمقا 😐

باید روی چیزی ادعا کنی که واقعاً می‌تونی! با تعصب که نمیشه ادعا کرد! اینکه به بقیه می‌گی حق ندارین ادعای وطن‌پرستی کنید تقصیر شماست و از این حرف‌ها برادر من اینا حرف چرتیه! تو چه کاره‌ای که هم قدرت دستته هم مسئولیت دستته به جای حل کردنش دیگران رو مقصر می‌دونی؟ همین گند رو هم شما به سر ما آوردی نه مردم به سر خودشون! اعتراض همهٔ این ملت از اقتصاد و توانایی‌ها و پتانسیل‌هایی هست که ازشون بر میاد اما یا شما نمی‌ذارید یا اونا! از اینور شما زور می‌گی هرچی من بگم خفه شو از اونور اونا می‌گن هرچی ما بگیم شما خفه شو! موندیم دست شما دیوانه‌ها. من چرا باید در مورد سیاست بدونم آخه؟ من چرا باید تاوان باور‌های توی الاغ رو بدم؟ همه رو سیاسی کردین همه رو جنگی خشن و بد دهن کردین با این همه فشار روزی باید ده تا قرص اعصاب و روان بخوریم.

والا من تو سن ۱۰-۱۵ سالگی حتی نمی‌دونستم اخبار چی داره می‌گه الان کاری کردن که یه بچه ۵ ساله هم می‌دونه سیاست یعنی چی! این چه وضعشه!

ادعا هم با آموزش به یه اسلحه باز و بسته کردن یا ثبت‌‌نام کردن تو یه سایت نیست آموزش یعنی باید با پوست و گوشت و خونت چشیده باشیش بهش هم علاقه داشته باشی بتونی از پسش هم بر بیای.

من از خودم مثال میزنم توی برنامه‌نویسی و ساختن ادعا دارم؛ خوبشم دارم! چیز‌هایی می‌سازم که یه آمریکایی براش قفل باشه! به اسم ایران و ایرانی‌ها هم خیلی کارها کردم که هم خودم هم خیلی‌ها به کارهایی که گاهاً کردم افتخار می‌کنن. هیچ وقت هم نترسیدم هیچ وقت هم هویتم رو از این غربی‌ها قایم نکردم! تقریباً همیشه باهاشون جنگیدم اونم زیر اینهمه تحریم و فشار هم از داخل هم از خارج! با اینکه می‌دونستم بلاکم می‌کنن تحریمم می‌کنن از حقیقت فرار نکردم.

خیلی‌ها هم دیدن که جلوی این آمریکایی‌های خود خفن پندار چطور وایستادم چطور هم دهنشونو سرویس کردم هیچ وقت هم اجازه ندادم به ایران و ایرانی چرند بگن! عین سگگگ باید بترسن حرف دهنشونو بفهمن. هرجا زور گفتن صافشون کردم بدون هیچ ترسی. فقط چون مهارتش رو داشتم و سال‌ها آموزش دیدم! بلد بودم و می‌دونستم که چیکار دارم می‌کنم نه اینکه از هوا دهنمو باز کنم تعصبی بگم آره فلان فلانت می‌کنم. تو غلط کردی یا فلان! نمیشه اینطوری! حرف مفت یعنی حرف مفت! طرف اول براش ثابت شده که تواناییش رو دارم بعدش که گنده تر از دهنش حرف زده اومده گفته غلط کردم!

الآن برای این بحث‌های جنگی پنگی من شخصاً هیچ ادعایی ندارم! یه جون خالی دارم که فدای این خاک! اما واقعاً چی بلدم؟ خلبانم؟ اسلحه به دستم؟ تانک سوارم؟ چی هستم واقعاً آخه؟ بابا از دماغ یکی خون بیاد جلو چشم من استرس خفم می کنه! پس در این باره نمی‌گم من جان‌فدام بقیه خیخن! چون ممکنه یکی باشه که در مقابلش حرفی برای گفتن نداشته باشم! آقا جان هرکسی در حد و اندازه‌ای که بلده و از دستش بر میاد مدعی باشه فقط! یکی تو نظامی یکی تو نرم‌افزار، یکی توی اقتصاد، یکی توی آشپزی اصلاً چه بدونم! خب هرکسی یه مهارتی داره دیگه.

تویی که بدتر از من هیچی از کارهای نظامی نمی‌دونی فوقش یه خدمت رفتی یا فوقش کتاب دفاع مقدس رو تو دبیرستان پاس کردی هم گنده‌گوزی نکن!

از تو گنده‌تراشو زدن پودر کردن با اونهمه ادعا بعد تو فکر می‌کنی الکیه؟! اسباب‌بازیه که برای مردم خودت خودتو بالا می‌بینی بقیه رو بی‌وطن خطاب می‌کنی؟ اصلاً حق نداری همچین حرفی بزنی زشته بابا یعنی چی افتادین به جون هم این به اون می‌گه بی وطن اون به این می‌گه بی وطن! اون می‌توپه به مخالفان اون اینیکی می‌توپه به مسلمون بچه شیعه رو فحش میده.... همه چی قاطی هم شده! هرچی باشه همه توی یه کشور هستیم خفه خون بگیریم ببینیم با این گندی که زدن چه مکافاتی داره سرمون میاد. تر و خشک همه قراره بسوزیم و این رو هیچ کس نمی‌تونه انکار کنه.

من فقط می‌تونم از نظر خودم بگم بحران شدیدی قراره شکل بگیره، به خصوص منابع سوخت و ... چون بندرعباس نقش بسیار مهمی در تمام شریان‌های تأمینی کشورمون داره پس هر اتفاقی بیفته روی همهٔ ما تأثیر می‌ذاره. سیاست چیز بدیه! برای اینکه یکی برای اونیکی ثابت کنه که من قلدور‌ترم این وسط صاحبان اصلی اون خاکی که شده میدون مبارزه قربانی خواهند شد. چه مخالف خودی باشی چه مخالف ناخودی باشی هیچ فرقی نداره فقط این وضعیت نباید فرسایشی باشه.

به امید بهترین‌ها. 👋🏼

👌 خوب است! با اینکه تعداد پست‌هام حتی چند هفته یک بار هم نیست حداقل یه سری آدم حسابی جذب می‌شن.

این قدرت پست‌های هدفمنده! 😉

بعضی وقت‌ها پست‌هایی، مقالاتی می‌بینم که پر از غلط املائی، نگارش و کلی مسائل این شکلی! بعد ارشد و یا متخصص برنامه‌نویسی هم هست! مهندسه!

چجوریاست؟ چطوریاست؟ بابا حداقل بدین هوش مصنوعی این مشکلات رو حل کنه واستون زشته! الآن دیگه تنبل بازی در بیاری واقعاً خنده‌داره! فکرشو بکن توی همه‌جای این مملک همه چیز اینطور شخمی و چرت باشه!

می‌دونی من چرا حتی توی همین چت‌هام حتی به نیم‌فاصله‌ها هم اهمیت میدم؟ حتی خودمم متوجه نمی‌شم الآن چون دیگه یه عادته! درست نویسی باید عادت بشه. بعضیا می‌گن بابا حوصله داری! نه بابا اتفاقاً یکی از دلایلی که من طومار می‌نویسم تمرینی برای خودمه طی این سال‌ها که هر بار یه چیز جدید‌تری از توش پیدا کردم و اصلاح کردم.

این چیز‌ها رو باید رعایت کنید! نا خود آگاه باید رعایت کنید مخصوصاً از این به بعد که اصلاح کردنش راحت‌هم هست اما خودت باید رعایت کنی عادت بشه همون عادت درستش رو هم منتقل کنی به بقیه.

نا خود‌آگاه تأثیر می‌ذاره روی ذهن خواننده! غلط بنویسی غلط یاد می‌گیرن درست بنویسی درستشو یاد می‌گیرن. البته مهم نیست که همه باید همینطور باشن اما وقتی تو مدعی هستی چیزی رو یاد میدی یا قراره چیزی ازت یاد بگیرن حداقل درست بنویس.

به خصوص خیلی از برنامه‌نویس‌ها نمی‌دونم کلاس میان یا نمی‌دونم تنبلن یا چطوریاست که همیشه اصطلاحات خارجی رو به کار می‌برن بعد بالای مقالشونم می‌نویسن آموزش نمی‌دونم چی چی!

مثلاً یه جمله کد می‌خواد توضیح بده برا آدم نصف واژه‌هاش رو انگلیسی می‌گه. خب بابا اگه انگلیسی حرف زدن رو می‌خوای کلاس بدونی همونو صحبت کن البته اگه بلدی! اگه بلد نیستی برای چی کلاس می‌ذاری واسه ما فارسیت رو درست صحبت کن.

چه کاریه که ۹۰٪ جملات رو انگلیسی میگی! توی کتاب‌های من دیدی چطور ترجمه کردم؟ جاهای درستش نباید به فارسی ترجمه بشه!

مثلاً بله نباید Qt Quick رو بیای کیوت سریع ترجمه کنی! همون کیوت کوئیک درسته.
ولی دیگه نباید توسعه‌دهنده رو دولووووپر بنویسی!

یا مثلاً Loop چرا نباید حلقه معنا بشه؟ یا مثلاً constructor رو چرا سازنده نمی‌خونید؟

اینا غلطتن بندهٔ خدا یکی وقتی با من صحبت کنه نصف کلماتش انگلیسی باشه من حتی به اون جواب نمیدم چه برسه که بخوام تحلیلش کنم. نه اینکه ندونم چی می‌گه بلکه من نمی‌تونم بپذیرم که مترجم (کامپایلر) ذهنی من باید در لحظه باید اول از انگلیسی به سطح ماشین و بعد به زبان فارسی و بعد به زبان ترکی مادری من ترجمش کنه! داری یه لایهٔ اضافی ایجاد می‌کنی و این یعنی صرف انرژی پردازشی بیشتر توی مغز.

این موارد واژه‌ای نیستن که تو بگی نه نمی‌شه ترجمش کرد. تا جایی که می‌تونیم و عرف هست باید به فارسی بنویسی.

یا بدتر از اون کامنت؟ خب چرا نباید نظر یا دیدگاه باشه؟ بازخورد، چشه مگه؟ چرا توی محصولاتت فید‌بک ترجمش می‌کنی؟ یا مثلاً مرجع چشه؟ چرا رفرنس می‌نویسی زیر مقالاتی که فارسیه؟

بیخیال همونطوری که راحتین پیش برید دولووووپر‌های خفنی هستید حقیقتاً من قبلاً انقدر به این چیزا انتقاد کردم دیدم به جای اصلاح کردنش گارد می‌گیرن انگار که فحششون داده باشی. بعد ۱۰ سال می‌بینم طرف همون آش و همون کاسست تازه مدعی هم هست مدرس با سابقست.

بابا اول فارسی نوشتن رو یاد بگیر حداقل بعد ادعات زمین و آسمون رو پاره کنه. واقعاً‌ جای تعجب داره طرف تهران به دنیا اومده بند نافشو به زبان فارسی بریدن بعد کوچیک‌ترین ارزشی به نگارش زبان مادری خودش نمیده! من که زبان مادریم این نیست ولی رعایت می‌کنم چون زبان رسمی یک کشوره، هرچقدر سطح نوشتاریت بالا باشه کیفیت و سرعت انتقال منظورت هم بالاست به خصوص توی آموزش حتی یک نقطه هم مهمه که توش رعایت کنی چون خودت نه خواننده رو نباید به زحمت بندازی! توی انگلیسی هم همینطوره! طرف بعد از کلی کلاس انگلیسی I رو هنوز هم درست نمی‌نویسه وسط جمله i می‌نویسه! اینا ریزه‌کاری هستن ولی رعایتش نشون میده که تو چقدر تسلط داری. اگه مدعی هستی که آموزش میدی مقاله می‌نویسی یا از این کارا می‌کنی باید رعایتشون کنی چون نویسندگی الکی نیست.

اینارو می‌گم چون از داخل کتاب‌هام انقدری ایراد گرفتن انقدری بازخورد دریافت کردم که می‌دونم خواننده براش مهمه! هرچقدر نرم‌تر و روان‌تر بهتر! هرچقدر غلط‌تر و اشتباه‌تر بدتر. یه حرفه‌ای باید توی همهٔ جزئیات حرفه‌ای باشه، اگه نمی‌تونی حداقل از هوش مصنوعی کمک بگیر.

مثال اتفاقی همین الآن توی لینکدین! 😁

نه تنها ترجمه خوانایی نداره، حتی مواردی که نوشته رو هم غلط نوشته تازه نظرش هم همچین می‌گه تا ۲ سال آینده فلان چیزا می‌مونن هرکی نبینه میگه این خدای هوش مصنوعی ایرانه! بابا حداقل با همون AI نوشته‌هات رو اصلاح کن بعد خود خفن‌پندار شو.

آخه دبباگ چیه؟ خروچی چیه؟ یعنی اینهمه سخت بود نقطه‌هاشو درست بنویسی؟ حداقل یه بازنگری کن بعد از نوشتن.

بقیه چیز‌هایی هم که نوشتی به فارسیش بهترشو داریم، کسب‌و‌کار، مهارت‌های سخت مهارت‌های نرم! تحویل‌دهی، فول استک حالا رایج و جا افتادست چون خودش به تنهایی مثل یک اسم یا عنوان هست اما دقیقش میشه: توسعه‌دهندهٔ جامعِ نرم‌افزار.

تموم شد رفت!

هیچ چیزیرو رعایت نمی‌کنید بعد تازه برای ملت آموزش هم میدین. 🤨 بعد می‌گن چرا جامعهٔ ما کم هوشه!

وای به حال کد‌هایی که شماها می‌نویسید چه چرندیاتی رو که توی کد‌هاتوت تفت میدین.

از نظرم که غلط‌گیری عامل پیشرفته! من هیچ‌وقت به کسی که ازم ایراد می‌گیره گارد نمی‌گیرم بهش فکر می‌کنم که چرا ازم ایراد گرفت! مگر اینکه قصدش توهین یا تمسخر باشه نه ایراد برای اصلاح.

یادمه یه روزی یه مقاله‌ای ترجمه کرده بودم اون موقع AI هم نبود، با زور خودم و کمک از ابزار‌های ترجمه و لغت‌نامه‌ها که بسیار هم مهم بود که باید ترجمه می‌شد.

با کلی زحمت روی ترجمهٔ یک مقالهٔ بلند، یکی از دوستان (که اتفاقاً همشهری هم بود) وسط گروه چند صد نفره مسخرم کرد (بزرگترین لطفی که کرد این بود که گفت نویسنده و اسم نبرد ازم) واژهٔ فلان رو به فلان مورد ترجمه کرده زد زیر قح‌قحه مسخره کرد که چقدر سطح فارسی نویسیم ضعیفه.

انقدر از این چیزا دیدم همونجا گفتم من باید یاد بگیرم طوری که به همین بشر درس بدم! همون یه بار مسخره کردنش درسی شد واسم که دیگه اجازه ندم اشتباهاتم موجب تمسخر بقیه بشه.

هنوز هم کلی اشتباه دارم یا از بی‌حوصلگی یا از اهمیت ندادن و مشغله‌هایی که موجب فراموشی یا اشتباه می‌شه.

اما درست نویسی یا ترجمهٔ درست قبل از هر چیز به خودت احترام می‌ذاری بعد برای مخاطب این فرصت رو میدی که درست یاد بگیره و درست آموزش ببینه.

یکی از دلایلی که من هر کتاب فارسی یا هر مقالهٔ ایرانی رو نمی‌خونم اینه که همون ابتدای آغازش می‌بینم طرف تسلط درستی به زبان نوشتاری نداره پس این نمی‌تونه گزینهٔ مناسبی برای انتقال دانش برای من باشه. اینا مهمن! اگه جایی ادعایی برای انتقال تجربه یا دانش می‌کنیم باید اشتباهات خودمون در کمترین حد و حتی صفر باشه.

در غیر این صورت ما فقط انتقال‌دهنده هستیم اون هم به غلط.
جامعه غلط یاد بگیره، غلط پیش خواهد رفت و غلط هم منتقلش خواهد کرد.

یکی از دلایلی که بعد از دو کتابی که نوشتم هنوز فرصت نمی‌کنم نسخهٔ جدیدش رو شروع کنم همین موضوعاته، چون ابتدا باید خودت به یک سطحی از آمادگی برسی تا بعد بتونی منتقلش کنی به دیگران.

و اگرنه راه برای دیده شدن خیلی زیاده، انقدر چرند می‌تونی تولید کنی که مخاطبش اصلاً متوجه هم نشه تو اشتباه می‌کنی! اما اون متوجهش نخواهد شد.

مطالب علمی شوخی بردار نیستن، باید درست و با حوصله ثبت و منتقل بشن مخصوصاً اگه در جایگاه استاد یا منتور قرار می‌گیری.

یه موضوع دیگه‌ای که توی اجبار برای درست نویسی روی من زیاد تأثیر گذاشت حوزهٔ وب ۳ بود.
در این حوزه وقتی شما یه چیزی رو ثبت می‌کنید، اگر روی بلاک‌چین ایجاد شده باشه دیگه نمی‌تونی اون رو تغییر بدی! قابل بازگشت نیست قابل اصلاح نیست به خصوص قرارداد نویسی که این یکی از دلایلی بود که موجب شد چند ماه با حساسیت بسیار بالا روی قرداد جنی و کاغذ سفیدش وقت بذارم و نتیجش شد یک دفترچهٔ معرفی اکوسیستم جنی با کیفیت بسیار بالا که جلوی هرکی می‌ذارم با یه بار خوندن متوجه می‌شه که معماری پیاده شده به چه چیزی اشاره می‌کنه.

برای همین سطح اولویتِ صحیح نویسی، خود به خود به بالاترین درجه قرار می‌گیره؛ حتی توی همین شبکه‌های اجتماعی هم من به خیلی‌ها گیر دادم که زیر پست‌های من الکی یه چیزی رو از هوش مصنوعی بازنویسی نکنید که صرفاً نظر داده باشید! خیلی‌ها ناراحت شدن خیلی‌ها گذاشتن به حساب مغرور بودن یا برداشت‌های دیگه؛ اما هدف از ایراد گیری یعنی ببین این اشتباهه!

دیدی که یه ورودی توی یک فرم رو وقتی پرش می‌کنی اشتباه باشه بهت اخطار میده! خب این یک رفتار طبیعی هست باید باشه! و تا زمانی که کسی بهت ایراد نگرفته ممکنه متوجه ادامهٔ اون اشتباه نشده باشی.

همهٔ اینا مهمه، طرز صحبت کردن، نوشتن، حتی نحوهٔ آغاز یک جمله همشون اهمیت دارن. یک جملهٔ حرفه‌ای و علمی هیچ‌وقت به سبک یک نوشتار عامیانه و خودمونی نیست؛ جدی بودن و تمرکز بر یک مسأله دقیقاً با نحوهٔ انتقال نویسنده به مخاطب گره خورده. حالا این می‌تونه یک مکاتبهٔ ساده باشه، می‌تونه یک توضیحِ داخل کد‌ها باشه.

سال‌ها پیش وقتی من شروع کردم به به آموزش برنامه‌نویسی یک بنده خدایی بود به شدت رُک و بسیار بسیار توهین آمیز به من انتقاد می‌کرد. به دیگران می‌گفت این پسر به شدت به دنبال شهرت هست!

شروع کرد به این که چرا وب‌سایت زدی، چرا توی انجمن‌ها بقیه رو راهنمایی می‌کنی! نباید این کارو بکنی! سی++ مگه شوخی برداره که به هرکسی آموزشش میدی؟ چرا باید بقیه در موردش بدونن؟

تجربش خیلی بیشتر از من بود و فکر کنم الآن حتی ایران هم نیست گذاشته رفته برای شرکت‌هایی مثل NVIDIA کار می‌کنه.

اون موقع این شخص خیلی انتقادی و سخت به تک به تک محتواهای من می‌توپید! محتوای من غلط نبود‌ حتی از توشون ایراد منطقی نمی‌نونست بگیره ولی بعضی جاها اشتباهات تایپی یا عدم درک دقیق و عمیق از یک موضوع باعث می‌شد اینا به ریز‌ترین جزئیات هم گیر بدن.

من هدفم این بود یه چیزیرو یاد بدم بعد این میومد به طرز عجیب و توهین آمیزی می‌گفت نباید اینو منتشر می‌کردی! میزد بلاکم می‌کرد چهارتا هم فحش نثارم می‌کرد.

یه روز بهش گفتم فلانی این کتاب من رو یه بار بخون ببین نظرت چیه! برگشت بهم گفت من هر کتابی رو نمی‌خونم!

خب موضوع اصلی اینجاست که انتقاد‌ها هدف دارن! هر انتقاد می‌تونه مشوق باشه می‌تونه بازدارنده و نا امید کننده باشه.

یکیش برای اینه که بگه فقط من باید در اون سطح باشم نه کس دیگه، هرکسی به جز من لیاقتشو نداره و دیگرش برای این منظوره که هم خودش یاد بگیره هم دیگران رو در مسیر درست یاد گرفتن قرار بده.

اگه کسی از کسی انتقاد می‌کنه قبلش ببین خودش چه خیری به جامعه رسونده! اگه هیچ کاری نکرده و هیچ نویسه‌ای در موردش نداره مطمئن باش اون به شما حسادت می‌کنه و راضی نیست شما هم در یک مسیر درست قرار بگیری اینا فقط بلدن حرف مفت و زر اضافی بزنن.

برنامه‌نویس یک هنره! یکی می‌تونه بهتر از من باشه، چه بهتر! ولی اگه خودت هیچ دردی از جامه رو دوا نکردی و هیچ ایرادی هم از دانش طرف نمی‌تونی بگیری حق نداری چپول بازی در بیاری. اکثر اینا همون‌هایی هستن که فکر می‌کنن خیلی حالیشونه اما یکی از ویژگی‌های بارزشون اینه که به جز خودشون راضی نیستن کس دیگه‌ای هم چیزی یاد بگیره.