این موضوع تلنت، Guild و بیس هم همهٔ تسک‌هاش رو انجام بدین خواهید دید چه چیز‌هایی می‌خواد و موانعش چی هست!

موضوع این نیست که مثل قدیم فقط دنبال کنی، مینت کنی یا چهارتا پست بزنی یا یه ذره پول تو حسابت داشته باشی یا پست‌هاشونو ریکست یا ریتوئیت کنی! اینا دیگه روش‌های قدیمی هستن.

موضوع اینه که محور و ماهیت یک فرصت رو اول باید بشناسید؛ ببینید چی می‌خواد ازتون! هیچ جای دنیا نمیاد چند هزار دلار رو همینطوری دو دستی تقدیم من و شما کنن اونم در این وضعیت شخمی اقتصادی دنیا.

مخصوصاً الآن با وجود هوش مصنوعی خب همه می‌تونن ادعا کنن! اتفاقاً حضور AI یعنی تلاش بیشتر برای ثابت کردن اینکه شما یک حرفه‌ای هستید و هر لحظه اگه AI رو ازتون گرفتن شما همون فرد خلاق، سازنده و مفید در جامعه باقی خواهید ماند.

مهمترین موضوع اینه توجه کنی وظایف باید در محور چه چیزی پیش بره. ولی چون عموماً به فکر سریع پول در آوردن هستن بعد یه مدت سر بلند می‌کنن می‌بینن شونصد تا پروژه مشارکت کردین ولی هنوز مشخص نیست سهمتون از اون مشارکت چیه؟!😉 اینجاست که می‌گم باید روی مهارت‌های خودت سرمایه‌گذاری کنی.

در این صورت هرچقدر هم می‌خوای فارم کن؛ تبلیغ کن! تبلیغ نیاز جامعست کسی با این مشکل نداره که! این کار ایرادی نداره اما زمانی بده که شما از خودت غافل شده باشی و تغییر رنگ و ظاهر بدی!

خیلی از پروفایل‌ها رو من می‌بینم هر روز یه ساز می‌زنن! خب لامصب تو آخرش چه کاره‌ای؟ هنرمندی؟ برنامه‌نویسی؟ بقالی‌ای؟ کلاه‌برداری؟ چی هستی آخرش من نفهمیدم اسمت چیه، کارت چیه! شغلت چیه...

خب چرا یکی باید پول بده به کسی که ثبات حرفه‌ای نداره؟! به اینش فکر کنید. بیشتر فکر کنید...!

شاید سن، شاید گذر زمان؛ اما وقتی بخش زیادی از عمرمان صرف اضطرابِ زندگی‌ای می‌شود که هر لحظه ممکن است تمام شود، آدم کم‌کم یاد می‌گیرد وقتش را خرج هر جدلی نکند.

یک ترفند فراموش‌شده در ترمینال‌ها (نقل قول از vrypan)

در ترمینال‌های قدیمی DEC مثل VT320 قابلیتی وجود داشت که امروز تقریباً فراموش شده است: خط وضعیت قابل‌نوشتن توسط برنامه.

ترمینال‌های قدیمی مثل VT102 و VT220 معمولاً صفحه‌ای ۲۴ خطی داشتند؛ همان چیزی که هنوز هم ریشه‌ی پیش‌فرض معروف 80x24 در بسیاری از ترمینال‌هاست. اما VT320 یک خط اضافه در پایین صفحه داشت؛ خط ۲۵ام، مخصوص نمایش وضعیت.

این خط می‌توانست مخفی باشد، توسط خود ترمینال برای اطلاعاتی مثل موقعیت کرسر یا وضعیت پرینتر استفاده شود، یا در حالت جالب‌تر، توسط برنامه‌ای که روی سیستم اجرا می‌شد نوشته شود.

یعنی یک برنامه می‌توانست بدون خراب کردن خروجی اصلی ترمینال، پایین صفحه چیزی مثل این نشان دهد:

Build running…

یا:

You are in production

این کار با کنترل‌سکانس‌هایی مثل DECSSDT و DECSASD انجام می‌شد؛ یکی برای فعال کردن خط وضعیت، و دیگری برای انتخاب اینکه خروجی به صفحه اصلی یا به نوار وضعیت برود.

ایده ساده است، اما هنوز هم بسیار کاربردی به نظر می‌رسد:
یک فضای جداگانه برای وضعیت، progress، hostname، job فعلی، debug state یا هشدارهای مهم؛ بدون اینکه خروجی اصلی برنامه شلوغ شود.

امروز همین مفهوم را دوباره در ابزارهایی مثل tmux، Zellij و prompt frameworkهایی مثل starship می‌بینیم. تفاوت اینجاست که آن‌ها ابزارمحور هستند، اما این قابلیت در VT320 بخشی از خود ترمینال بود.

به نظرم بازگشت چنین چیزی در ترمینال‌های مدرن می‌تواند بسیار مفید باشد؛ مخصوصاً برای build systemها، package managerها، ابزارهای deploy و محیط‌های توسعه.

گاهی یک ایده قدیمی، فقط قدیمی نیست؛ شاید هنوز راه‌حل تمیزتری برای یک مشکل امروزی باشد.

https://blog.vrypan.net/2026/06/13/260613-vt-host-writable-status-line/

ایران الآن در معادلات جهان کجاست؟
به این فکر کردین یا واقعاً فکر می‌کنید پیروز میدانید؟

فقط به این فکر کن که ایلان ماسک در طول یک روز به اندازهٔ ۱۰ سال از بودجهٔ ایران ثروتمند‌تر شده! حالا فهمیدی اینهمه خبر هم همش شیره مالیدن و خر کردن امثال این نفهما بود!؟

فقط در یک روز! دقت کن! فقط در یک روز! بدون اینکه شما گنده‌گوز‌ها اراده‌ای در بخشی از این معادلات جهان تأثیری داشته باشید اینطوری ثروت در جهان رو جذب می‌کنن نه با شعار و گنده‌گوزی.

عدد کلانش هم تلخه! IMF برای ایران در ۲۰۲۶ GDP چیزی حدود ۳۰۰ میلیارد دلار و رشد واقعی منفی ۶.۱٪ پیش‌بینی کرده؛ تورم مصرف‌کننده هم در همان صفحه ۶۸.۹٪ آمده است.

یعنی ایران از نظر جمعیت، منابع، موقعیت جغرافیایی و نیروی انسانی می‌توانست بازیگر جدی باشد، اما از نظر سرمایه‌گذاری، ثبات پولی، اتصال مالی، تکنولوژی و بهره‌وری، در وضعیت فرسایشی است.

جهان امروز با شعار نمی‌چرخد!

با سرمایهٔ انباشته، مالکیت فناوری، بازارهای عمیق، زنجیرهٔ تأمین، دانشگاه، شرکت، سرمایه‌گذار‌ها، قدرت نظام مالی و مقیاس‌پذیری می‌چرخد. آمریکا فقط بمب و ناو ندارد؛ NASDAQ، دلار، Nvidia، OpenAI، SpaceX، Apple، Google، بازار سرمایه، دانشگاه، شبکهٔ مهاجران نخبه و قدرت جذب سرمایه دارد.

چین هم با تولید، زیرساخت، باتری، مخابرات، زنجیرهٔ صنعتی و دولت توسعه‌گرا وارد بازی شده. اروپا با قانون، استاندارد، صنعت و بازار.

اما ایران عمدتاً با ژئوپلیتیک، انرژی، نیروی انسانی مهاجر/داخلی، توان موشکی، شبکه‌های منطقه‌ای و ظرفیت خام وارد بازی شدین؛ اما این‌ها وقتی به اقتصاد مولد و تکنولوژی جهانی وصل نشوند، تبدیل می‌شوند به ابزار بقا، نه ابزار جهش! می‌فهمی فرق بین بقا و جهش یا جلو‌رفت خیلیه.

در این معادله کشوری که باید روی AI، تراشه، انرژی نو، آب، کشاورزی دقیق، دارو، صادرات نرم‌افزار، حمل‌ونقل و زنجیرهٔ ارزش کار کند، بخش زیادی از انرژی‌اش را صرف ارز، فیلترینگ، ناترازی برق، بنزین، کسری بودجه، مهاجرت، تحریم بانکی، فرار سرمایه، و مدیریت بحران‌های تکراری می‌کند.

این یعنی عقب‌افتادگی فقط عدد GDP و اون پتانسیلی که وجود داره نیست؛ عقب‌افتادگی یعنی مسئله‌های پیش‌پا افتاده هنوز مسئلهٔ ملی‌اند!!!

تا وقتی جامعه فکر کند مشکل با «شعار»، «دشمن خیالی»، «افشاگری توطئه»، یا «قهرمان‌بازی ایدئولوژیک» حل می‌شود، هیچ چیز درست نمی‌شود و این رو از کسی که هدفش ویرانی باشه نمی‌شه انتظار داشت همش بی‌خوده.

انگار که از سیستم دو‌دویی بخوای برات کوآنتومی فکر کنه! 👋🏼

از هوش مصنوعی برای تقویت واقعیت استفاده کنید، نه برای ساختن یک واقعیت غیرواقعی.

استفاده از هوش مصنوعی برای ارائه بهتر محصولات، خلاقانه و ارزشمند است. اما اگر تصویری که می‌سازید بیش از چیزی را وعده دهد که محصول واقعی قادر به ارائه آن است، در حال ساختن اعتماد نیستید؛ بلکه در حال ساختن ناامیدی هستید.

https://farcaster.xyz/compez.eth/0x89391237

خب اگه فقط با تورم رسمی/CPI حساب کنیم:

۵ ریالِ سال ۱۳۴۵ ≈ حدود ۹۰٬۰۰۰ ریال امروز یعنی حدود ۹٬۰۰۰ تومان امروز.

اما اگر تا ۱۴۰۵ / ۲۰۲۶ با تورم ادامه‌دار حساب کنیم، عدد تقریبی می‌تواند حدود ۳۰ تا ۴۰ هزار برابر بشه.

چقدر پیروز میدان هستین شما گنده‌گوز‌های منطقه. 😆

غیر این هم نیستا! الان یه نوشابه خانواده چند می‌خری؟ همون موقع با همین ۵ ریالی‌ها که خورده پول حساب می‌شدن همونو می‌خریدی و حتی بهترشو تازه نه این آشغالایی که به خوردت میدن.

فکرشو بکن یه شونه تخم مرغ الان شده نیم میلیون تومن!

یعنی اگه کم کمش باشه ۵۰۰،۰۰۰ تومان یعنی ۵،۰۰۰،۰۰۰ ریال! تازه با قدرت شخمی همین ریال امروز که حتی به حساب نمیاد نه ارزش گذشته. 😆

با شنیده‌های خودم از قدیمیا یا مستنداتی که خوندم در آن زمان با همین ۵ ریالی خیلی راحت می‌شد یه ۱۰-۱۵ تا دونه تخم مرغ خرید کوفت کرد.

خلاصه که قله‌های فتح شده مبارک باد. 👌🏼 آدم خجالت می‌کشه بگه من گذشتم این بوده الان چی هستم… یعنی واقعا آدم خجالت می‌کشه روم نشد اینو بذارم تو پستای خارجیم بگم این سکه قدیمی ماست!

واقعا آدم روش نمیشه شماها نمی‌دونم چطور افتخار می‌کنید به چی افتخار می‌کنید من سر در نمیارم.

آهان فهمیدم! عوضش ثابت کردین امنیت داریم. 😎

جالبه الآن هرکی از خودشونه رفته بیرون اعتراض می‌کنه اغتشاش‌گر حساب نمیشه! کسی هم خون از دماغش نمی‌چکه! آخی... 😌 پاره کنید شکم هم دیگه رو حتی تکلیفتون با خودتون هم مشخص نیست بدبختا. ایت کوپییشاغه ایتتتت همه چیزتون آبرو ریزیه! مملکت رو کردین سیرک رسماً. گده نجه گیره گشمیشیخخخخ نجه قالمیشین موووصیبته بو مال یایانارین الینن.

گاهاً سوأل پیش میاد که چطور زیر ساخت‌های توسعم رو به‌روز نگه دارم؟ یکی از پیشنهادات من همیشه به روز موندن روی کامپایلر‌ی هست که از آخرین استاندارد تصویب شده از کیمتهٔ استاندارد سازی تبعیت می‌کنه خیلی زود به زود به‌روز رسانی میده.

الآن دیگه مدت زیادیه برای من ثابت شده LLVM/Clang مطمئن‌ترین گزینه بین کامپایلر‌هاست.

در عمل هم ثابت کرد روی هر پلتفرمی خیلی تمیز کار می‌کنه.

نمی‌گم GCC بده، اما هنوز مونده با پای این برسه.
نمی‌گم MSVC بده ولی جز سکوی ویندوز روی چیز دیگه‌ای روش حساب باز نکنید.