برای حمایت از جنی‌کانکت واقعاً نیازی نیست به من پولی پرداخت کنید 💚

بهترین حمایت برای این پروژه:

- بازخورد دادن
- گزارش مشکلات
- ستاره دادن در گیت‌هاب
- بازنشر و معرفی به دیگران
- و کمک به بزرگ‌تر شدن جامعهٔ جنی‌لیپ است.

روی جامعهٔ جنی سرمایه‌گذاری کنید؛
هرچقدر این جامعه بزرگ‌تر شود، هم برای شما مفیدتر خواهد بود و هم برای من انگیزه و انرژی بیشتری می‌شود تا چیزهای بهتر، حرفه‌ای‌تر و آزاد‌تری بسازم.

چند روزی باید کمی استراحت کنم چون واقعاً خسته‌ام 😅
فعلاً:
نصب شود،
استفاده شود،
بلکه پسندیده شود ❤️

و اگر هر مشکلی، باگ یا پیشنهادی داشتید حتماً بازخورد بدهید؛
همه‌شان را بررسی می‌کنم 🫡

رعد و برق هم که حلال باشد... 😎 اصلاً حال میده همه چی ساخت خودت باشه! 😄

این هم حل شد به علاوهٔ یه سری جزئیات ریز.
همون نسخه رو دوباره دریافت و نصب کنید.

https://github.com/genyleap/GenyConnect/issues/7

دیگه نخواستم ارتقاء نسخه بدم.

😄 منظورش از C یعنی See، دیدن.

بعضی چیزها توی یک جامعه طبیعیه، ولی توی یک جامعهٔ دیگه هنوز شبیه رویاست یا حتی درکش سخت باشه!
این تفاوت خیلی فاصله داره و درکش دو نتیجهٔ متفاوت داره.

مثال این که آدم‌ها برای دانش، تخصص، کیفیت و خلاقیت ارزش قائل باشن.
یا بفهمن پشت هر محصول، هر برنامه، هر ایده و هر پروژه، ساعت‌ها فکر، آزمون‌وخطا، شکست و تلاش خوابیده.

این تفاوت، فقط فرق پول یا تکنولوژی نیست؛
فرق فرهنگیه که طی سال‌ها شکل گرفته... ما هزاران سال در این سرزمین فرهنگ ساختن و هنر کردن داشتیم! ولی چرا الآن دیگه مثل گذشته نیست؟

چون وقتی یک جامعه فرصت رشد، ثبات، آموزش درست و تجربهٔ واقعیِ توسعه رو داشته باشه، کم‌کم یاد می‌گیره:

- از تولیدکننده حمایت کنه،
- به حق سازنده احترام بذاره،
- و بدونه پیشرفت، بدون ساختن ممکن نیست.

ولی از لحظه‌ای که جامعه‌ای سال‌ها درگیر بقا، فشار و بی‌ثباتی بوده، طبیعیه که خیلی از این ارزش‌ها از یاد بره یا در نسل‌های بعدی حتی به صورت یک امر نا شناخته جا نیفتاده باشه.

این نه از کم‌هوشی مردمه، نه ذات یک کشور.
فرهنگ‌ها نتیجهٔ سال‌ها تجربه‌ان که باید کنار هم چیده بشن!

فرهنگ هم قابل تغییره، کافیه:

- به‌جای تمسخر، یادگرفتن رو تشویق کنیم،
- به‌جای فقط مصرف‌کردن، خلق‌کردن رو ارزش بدونیم،
- و به‌جای ناامیدی، به بهترشدن فکر کنیم…

آینده کم‌کم عوض میشه.

هیچ جامعه‌ای یک‌شبه پیشرفته نشده؛ همه‌چیز با تغییر نگاه آدم‌ها شروع شده.
کشورها وقتی نابود میشن که مردمشون رو از فکرکردن، ساختن و رشدکردن بترسونن.

ایران رو این مردم ساختن!
همون مهندس‌ها، کارگرها، معلم‌ها، پزشک‌ها، برنامه‌نویس‌ها، هنرمندها و آدم‌های عادی‌ای که با وجود همه فشارها هنوز دارن زندگی رو جلو می‌برن.

هیچ حکومتی صاحبِ مردم نیست.
هیچ قدرتی هم ابدی نیست.


شب شیک!

حالا فهمیدین چطور یه نماینده جرأت می‌کنه بگه ۹۰٪ ملت نیازی به اینترنت ندارند و راضی‌ هستن از این وضعیت همینه که هست و فلان! راست می‌گه! من آزمایشی هم که شده برنامهٔ روبیکارو نصب کردم و رفتم بخش اکسپلوررش! اگه فرقی در محتواش با اینستاگرام دیدین!!! حتی آزاد‌تر از اونجا :) بعدش که بیرون هم همین وضعیت رو دیدم دیگه برام ثابت شد که واقعاً چرند نگفتن همش واقعیت داره!

عادی سازی که شاخ و دم نداره بدبختا! کافیه یه سری نیاز‌هات و خواسته‌های پوچ و بی‌ارزشت رو عین استخون بندازن جلوت خیلی راحت می‌پذیری که نیازی به چیزی نداری! این یعنی فقر عجیب و غریب که هیچ طوره درمان نداره و با داشتنش خوشحال خواهی بود.

یه وقت‌هایی بیشتر که فکر می‌کنم با خودم می‌گم الحق در طول تاریخ ایران باستانی هرچی آدم حسابی و مشتی و با غیرت بوده همشون رفتن توی جنگ‌ها کشته شدن و ژن‌هاشون همونجا مدفون شده و آخرین نسل‌هاشون هم همون ۸ سال دفاع مقدس بود که ریششون رو خُشکوندن! و در نهایت اینی که برای این مملکت مونده یک ژنِ ضعیف شدهٔ رام شدهٔ ضعیفه که سیستم به راحتی می‌تونه کنترلش کنه.

حقیقتاً نا امیدکننده‌ست.

جامعه به چند دستگی تقسیم شده بخشی راضی و بخشی ناراضی؛ بخشی مجبور و بخشی خوشحال!
رسانه هم که مشخصه از کجا چه چیزی رو به تصویر می‌کشه.

خلاصهٔ کلام که بشینیم نون پنیر ماستمونو بخوریم بعید می‌دونم بعد از این بشه راحت‌تر نفس کشید حداقل برای ماهایی که صنفمون ارتباط مستقیم با دسترسی آزاد به دنیا داره بسیار دردآورتر خواهد شد. واگرنه مهم نیست برای بقالی سر کوچه که توی کدوم طبقهٔ اجتماعی قرار گرفته اون داره نون پنیر ماستشو به قیمت متورم می‌فروشه زندگیشم می‌چرخونه چون مردم خیلی وقته به تورم و حباب‌ها عادت کردن این بادکنک رو هرچقدر باد می‌کنی سطح پذیرشش هم بزرگتر می‌شه.

در این جنگل،
اگر کفتار باشی شاید چند روزی با هیاهو بترسانی،
اما هیچ‌وقت احترام نداری.

شیر بودن سخت‌تر است؛
تنها می‌مانی،
زخم می‌خوری،
اما نه زوزه می‌کشی،
نه از سایه‌ات فرار می‌کنی.

یه قابلیت جدید از Codex رو بررسی می‌کردم! از طریق گوشی نیازی نیست حتی بشینی پشت سیستم دیباگ‌کنی! یعنی سیستم رو ریموت می‌کنه روی گوشی و کافیه بیرون یا هرجایی که هستی دستورات و ارزیابی‌های لازم برای توسعه و یا اشکال زدائی رو بدی!

این امکان خیلی جالبه وقتی شما دسترسی کامل به سیستم بدی کدکس می‌تونه حتی برنامه رو اجرا و برات آزمایشش کنه. 😉 این یعنی من حتی وقتی پیاده‌روی هم برم می‌تونم برنامه‌نویسی کنم؛ محصولم رو توسعه بدم، ایراداتش رو بگیرم! دقیقاً روی سیستم توسعهٔ خودم! انگار که خودم نشستم پشت سیستم.

یه زمانی می‌گفتم AI رو باید طوری باهاش رفتار کنی که انگار خودت پشت سیستمی، الآن با این به‌روز رسانی‌های اخیر کم کم داره به همون مراحل میرسه! باور کنید هوش مصنوعی قرار نیست جای شغلی رو بگیره! کافیه یکم هوشمندانه ازش استقبال کنید! ابزار برای راحتی کاره.

فکرش رو بکن منِ توسعه‌دهنده خصوصیات، دانش و سبک برنامه‌نویسیم و سطح اطلاعاتم رو در یک الگوی از پیش تعریف شده میدم به AI و بهش می‌گم عیناً من باید رفتار کنی. به قول استراستروپ کد‌های تولید شده توسط AI هنوز باگ‌های زیادی دارن و متناسب با چیزی که از مرجع گرفتن رفتار می‌کنن؛ بنابراین قرار نیست عیناً چیزی که شما هستید رفتار کنن اما می‌تونه برای کسی که می‌دونه چیکار می‌کنه بسیار مفید باشه.

پس بهش باید بگم سبک کد نویسی من اینه، نحوهٔ نگارشم اینه! قوائد باید‌ها و نباید‌هایی که باید بهش توضیح بدم رو براش تعریف کن و بعد ببین نتیجش چیه! یه کارآموز ازش بساز اما در سطح یک clone از خودت! چه شخصیت عمومیت چه شخصیت حرفه‌ایت.

قدیما چیکار می‌کردیم وقتی یه کد تکراری رو برای هر پروژه جدید می‌نوشتیم؟ میومدیم الگوی قبلی خودمون رو باز نویسی می‌کردیم یعنی تایپ کردن‌های بیشتر، پشت سیستم موندن‌های بیشتر و کمر درد و گردن درد بیشتر برای چیزی که ازبر هستیم و فقط داریم تکرارش می‌کنیم!

شخصاً دیسک گردن دهنمو صاف کرده طی این سال‌ها سر این موضوع و من قطعاً برای بهره‌وری بالا و سلامتی بیشتر از AI استقبال می‌کنم چرا که نه! به این ابعادش واقعاً فکر کنید فناوری می‌تونه بهره‌وری رو ببره بالا و فرصت برای سلامتی بیشتر رو افزایش بده.

اگه بدونی چیکار داری می‌کنی واقعاً سر تا پاش طلاست!

البته این کیوت هم یه دستیار هوشمند داره (Qt AI Assistant) هنوز امتحانش نکردم! ممکنه روی QML درک درست حسابی نسبت به بقیه ابزار‌ها داشته باشه.

خوشحالم از اینکه ایرانی‌های اونر آبی به خصوص اونایی که آموزش وی‌پی‌ان فروشیو این چیزارو میدن اینو بازنشر نکردن!

از دلایلش پرسیدم یکی از دوستان گفت به خاطر عدم اعتماد! 😂 آخه نادان‌ها کل کد متن بازه و فرآیند کامپایل و ریلیزش هم شفافه!

ببین نادان، وقتی یه پروژه متن باز هست یه مجوزی داره! مجوز سورس کل جنی‌کانکت هم GPL هست. این از این!
بعد سورسی که شفاف و همه چیزش منتشر شده یه بخشی داره به عنوان Release که نسخه‌های منتشر شده رو اونجا قرار میدن.

نسخه‌هایی که برای دریافت قرار داده میشه به دو شیوه میشه قرار داد:

۱) دستی روی سیستم خودم کامپایل کنم و قرار بدم اونجا و اگه دوست داشتم یه کد مخرب هم بنویسم که دهن شمارو صاف کنه که این کار رو انجام نمیدم به دو دلیل:
- اول اینکه سرعت اینترنت درست درمونی ندارم چون صد بار باید آپلود کنم هر صد بارش هم رد میشه!
- دوم اینکه وقتی کد‌ها رومنتشر کردم مرض ندارم که بیام همه چیزو خود کار نکنم!

۲) این کارو نکنم، و بسپارمش به CI در قسمت action خود گیت‌هاب. وظیفش چیه؟ وقتی یه Tag روی گیت‌هاب بسازیم یعنی به این شکل

v1.3.800

گیت اکشن شروع می‌کنه تمام فرایند تحلیل، تفسیر و یا کامپایلر و انجام میده؛ دونه دونه روی بستر خود گیت‌هاب! خبری از هیچ دادهٔ تزریقی هم از سیستم شخصی توسعه‌دهنده نیست.

https://github.com/genyleap/GenyConnect/tree/refs/tags/v1.3.800

شماها با همون آت‌اشغال‌های خودتون سیر کنید جیب ملت رو بچاپید! من اینو ساختم برای خودم هرکس هم دوست داشت استفاده کنه هرکس هم نخواست فدای سرم.

این هم کد گیت‌اکشنی که نوشتم! سوادشو که ندارید عمق سوادتون در حد همون وی‌پی‌ان فروشیه اگر هم داشتین یا خودتون یا بدین که حرف حالیشه بخونه متوجه می‌شید گیت اکشن چطور کار می‌کنه و کل فرایند کامپایل چطور شکل می‌گیره.

https://github.com/genyleap/GenyConnect/blob/main/.github/workflows/ci.yml