بهتره یه چیز‌هایی رو هم اطلاع بدم که کاربران عام بتونن درک کنن که چرا هم‌زمان یه محصول در همهٔ پلتفرم‌ها منتشر نمی‌شه یا حداقل تأخیر می‌خوره! و چرا هنوز گوشی‌های تلفن همراه در اولویت برای من مهم نیست.

ببینید ساختن یک ابزار به خصوص وقتی در سطح شبکه و یا سیستم‌عامل شکل می‌گیره اینطوری نیست که ما یه رابط کاربری بسازیم با چهارتا کلیک کردن بگیم نرم‌افزار تمام است! اتفاقاً اینجا تازه شروع کاره!

ما وقتی می‌خوایم یک موضوعی مثل کنترل ترافیک رو بررسی کنیم هم سیستم‌عامل و روش‌هایی که یک سیستم‌عامل به کار می‌گیره مهمه هم موضوع نوع شبکه، سرور و حتی معماری!

برای همین من وقتی کدی می‌نویسم خروجی کدم باید در هر سیستم‌عاملی متناسب با روش‌ها و استاندارد‌های اون سیستم‌عامل اجرا بشه. برنامه‌نویس‌ها می‌دونن به این فرآیند می‌گن Cross-Platform که جزئیات برای مقاصد باید بهینه‌سازی بشه. برای همین بعضی اوقات گزارش‌ها متفاوته مثلاً کاربران ویندوز ۶۴ بیتی می‌گن روی حالت پراکسی ترافیک منتقل نمیشه اما روی مک آرم ۶۴ بیتی همه چیز به خوبی کار می‌کنه.

خب من برای این‌که این چیزارو حل کنم قبل از هر چیز باید بدونم توی هر سیستم‌عاملی معماری چطوریه! همه چیز فقط در سطح زبان برنامه‌نویسی خلاصه نمیشه؛ دانش شبکه، سیستم‌عامل، سخت‌افزار و کلی مباحث هست که همه اینارو باید ارزیابی کرد؛ چه از طریق مستندات، چه هوش مصنوعی و هر مراجعی که بشه کمک کرد تا خروجی یک کد در تمام سیستم‌عامل‌ها یکسان باشه.

مثلاً برای همین ساخت یه آداپتور مجازی پدرم در اومد!
چون روی هر سه سیستم‌عامل به صورت زیر متفاوته و هر کدومشون مکانیزم خودشون رو دارن:

VirtualAdapter
 ├─ Linux   = Tun
 ├─ macOS   = Utun
 └─ Windows = Wintun

چون این کار مستقیماً به kernel networking stack و driver model هر سیستم‌عامل وابستست پس شما باید در هر سه نوع سیستم‌عامل همرو جداگونه پیاده‌سازی کنی.

این‌ها مباحث خیلی تخصصی هستن در سطح شبکه و سیستم‌عامل توضیحش نیازی نیست اما خلاصه‌وار گفتم که بدونید کار ساده‌ای نیست برای همین زمان‌بر و پیچیده هست اما خروجیش قطعاً ارزشش رو داره. 👑

کلاً از اولش هم من عاشق برنامه‌نویسی چند-سکویی بودم چون ذهن شما محدود به یک قائده نمی‌شه و مجبوری خیلی چیز‌ها رو یاد بگیری و تعصبی به یک حوزه نگاه نکنی.

قبلاً هم گفتم کدی واقعاً ارزشمنده که فارغ از نوع سیستم‌‌عامل کار کنه که نیاز به یک مهندسی واقعی داره! واگرنه همه می‌تونن برنامه‌نویسی کنن اما در چنین سطوحی نیاز‌های تخصصی متفاوته.

فارغ از اینکه امیدوارم فیلترینگ در این مملکت برای همیشه ریشه کن بشه! اما هدف کلی من از ساخت جنی‌کانکت این‌ها هستن که حتی تو آزاد‌ترین کشور ممکن هم بهش نیاز خواهیم داشت:

۱) کنترل ترافیک مصرفی خودم
۲) ارزیابی نوع ارتباط، میزان کیفیت؛ امنیت و ...
۳) تنظیمات اختصاصی برای بهینگی بهتر برای نرم‌افزار‌ها و سایت‌ها با اهداف مختلف
۴) کنترل حریم خصوصی و دسترسی به چیز‌هایی که من تعیین می‌کنم و نه خدمات دهنده

این موارد لازمه چون تمام ابزار‌هایی که الان استفاده می‌کنیم همشون بی حساب کتابن! اتصال رو برقرار می‌کنن اما اینکه پشت سیستم چه غلطی می‌کنن خدا می‌داند!

بنابراین در بهترین حالت ممکن الآن روی سیستم‌ها و گوشی‌هامون ده جور نرم‌افزار نصب کردیم که فقط بتونیم این مکافاتی که برامون ساختن رو درستش کنیم؛ اما همه چیز اینجا خلاصه نمیشه! مافیای فروش وی‌پی‌ان بزرگترین مرحله‌ایه که بعدش باید بفهمیم چه بلایی سر سیستم و داده‌های ما میاد چون شما در ظاهر فقط یه حساب می‌گیری و واردش میکنی و بعد متصل می‌شی، از بعدش خبر نداری!

پس من اولویتم اینه شبکهٔ امن و خصوصی خودم رو داشته باشم. و این موضوع رو طوری برنامه‌ریزی می‌کنم که کاربران عادی هم بتونن فردا روزی با یک سرور اختصاصی و یک نرم‌افزار ویژه ارتباط مطمئن خودشون رو شکل بدن، گاهی با ارتباطات عمومی‌تر، رایگان و گاهی در بالاترین حساسیت ممکن ارتباط‌های اختصاصی‌تر و کاملاً ویژه.