اینم شاید سوأل پیش بیاد که یک فریم‌ورک با یک موتور چه تفاوتی داره.

در نسخهٔ فعلی سیمرغ تا حدی نیمه‌ فریم‌ورک و نیمه موتور هست و چون هدف تولید یک خروجی محاسباتیه بنابراین از همین الآن من موتور خطابش می‌کنم.

خلاصش این میشه:

Engine = ابزار و سرویس
Framework = اسکلت و ساختار

یک موتور می‌تونه از فریم‌ورک‌های دیگه استفاده کنه اما یک فریم‌ورک خودش چهارچوب محدود شده به خودش رو داره.

مثلاً ما می‌تونیم انتظار داشته باشیم سیمرغ یه انشعابی به سمت کیوت داشته باشه و باهاش برنامه‌های گرافیکی رو بسازه اما از کیوت نمی‌تونی انتظار داشته باشی برای شما یه وب‌سایت بالا بیاره! تفاوتشون اینجاست که موتور تقریباً ساختار رو از قبل آماده کرده اما فریم‌ورک چهارچوبی از برنامه‌سازی رو برای شما ارائه می‌کنه.

اینا یکم خیلی تخصصی و پیچیده هستن اما در اصل ما به دنبال ساده‌سازی ساخت و سرویس دهی هستیم نه پیشنهاد یک ساختار.

تفاوت عمدهٔ سیمرغ با آنریل اینجاست.

من سیمرغ رو در سطح محصولات کاربردی در نظر گرفتم نه بازی‌سازی.
یعنی شما فرض کنید UE بتونه محصول نرم‌افزاری برای شما بسازه! یک چهارچوب از قبل تعریف شده داشته باشه که شما فقط ایده‌هاتون رو توش اجرا کنید و نه اینکه بشینید از اول به فکر این باشید که چطوری باید یه درخواست به فلان api بفرستید! 😐

همه چیز بدون وابستگی به نوع پلتفرم (سکو) اختصاصی تعبیه می‌شه و شما از خروجی این می‌تونید چیزی که دوست دارید رو منتشر کنید.

این کار در حالت عادی پیچیدست اما ساده‌سازی اون امکان‌پذیره.

ساده‌ترین خروجی موتور سیمرغ می‌شه این.
کل سیستم شما آمادست برای توسعهٔ محصولتون! بدون دغدغهٔ پیکربندی سیستم‌عامل، کامپایلر، ساختار، ویژگی‌ها و کلی کوفت و زهره‌مار دیگه.

سبک و نحوش هم کاملاً مدیرنیزه از استاندارد ۲۰ بعد تبعیت می‌کنه.

همیشه یه جایی تو شخصیت نیگان (سریال مردگان متحرک) یه حسی بهم می‌گفت این بشر ممکن نیست اینهمه به هیچ و پوچ خشن باشه! مگه میشه؟! قطعاً یه دلیلی داره!

تا وقتی که بعدش شخصیت لوسی رو دیدم و فهمیدم داستان چی بود!
یادتونه همسر معروف نیگان رو؟! چه چیزی باعث شده بود که چنین مرد مهربون و بی‌آزاری تبدیل به کسی بشه که کل عالم ازش وحشت کنن حتی زامبی‌ها که خودشون عامل وحشت بودن.

پیشنهاد می‌کنم اگه کسی این سریال رو ندیده حتماً ببینه، البته صحنه‌های دلخراش زیادی هم داره اگه با روحیتون سازگار نیست پیشنهاد نمی‌کنم؛ اما در دل این سریال چیز‌هایی هست که ثابت می‌کنه چطور یک مظلوم به یک انتقام‌جوی بی بدیل تبدیل می‌شه!

حالا فهمیدین چرا پکیج‌فروش‌ها، رویا‌فروش‌ها و توهم فروش‌ها، سیگنال فروش‌ها و دزد‌های پول مردم رو نمی‌گیرن، بازداشت نمی‌کنن و نمی‌کُشن! 😉

اگر خبری شنیدین در مورد تحریم صرافی‌های داخلی؛ تنها حساسیت در رابطه با این خواهد بود که دلار در قالب USDT یا USDC از کیف اصلیتون، مثلاً فارکستر، تراست، ربی، متامسک و غیره به صرافی داخلی منتقل نکنید.

در واقع کیف اصلیتون رو هیچ‌وقت مستقیم به صرافی داخلی وصل نکنید (اگه تا به حال مستقیم به صرافی داخلی از آدرس کیف اصلیتون چیزی ارسال نکردین) همین کافیه و نیازی به نگرانی نیست و دارایی‌هاتون هرچی باشه جاش امنه.

اگر هم نیازی بود، چند تا آدرس میانجی داشته باشید که به صورت سلسله‌مراتبی بزنید به Uniswap و از اونجا منتقل کنید به صرافی ایرانی.

فقط اگه با کیف اصلیتون قبلاً با صرافی داخلی تعامل داشتین، بهتره سریع یه کیف جدید بسازید (با IP متفاوت) و از کیفی که بهش اعتماد ندارید به یه صرافی خارجی یا یونی‌سوئپی چیزی بزنید و بعد منتقل کنید به کیف جدید.

تمام شد رفت، زیاد اخبار دنبال نکنید و اقدام به کاری نکنید که بعداً نشه جمعش کرد.

با توجه به دامپ‌های شدید همهٔ ارز‌ها و توکن‌ها در شرایط نوسان و ریزش شدیدی هستند؛ قبلاً هم گفتم هیچ انسان عاقلی در این شرایط نه معامله می‌کنه نه به خودش استرس میده! بازار همیشه هست فرار نمی‌کنه نترسید...

یک موضوع مهم! شخصاً هیچ یک از کیف پول‌هام رو با vpn‌هایی که الآن باهاشون وصلم باز نکردم و نمی‌کنم! مگر اینکه با VPN اختصاصی از روی سرور خودم به پایداری برسم که فعلاً اصلاً شرایطشو نمی‌بینم برای همین هم زیاد فعالیت بلاک‌چینی ندارم.

کیف‌هاتون رو مستفیم با این وی‌پی‌ان‌هایی که توی این وضعیت شخمی مملکت تهیه کردین باز نکنید! بعداً نگید آی کیفم پرید، آی سیستمم هک کردن فلان کردن! الآن هرکی هرکی شده دشمن درون دشمن شعله‌وره کسی هم رحمی نداره تو این وضعیت.

احتیاط کنید خلاصه، لینک‌ها و کیف‌هاتون رو قبل از انتقال و یا تبدیلات چند بار بررسی کنید تا اشتباهی رخ نده.

اینم منتخب‌ترین DNS‌هایی که داخل ایران جواب میدن، صرفاً اگه نیاز شد بدون VPN دسترسی داشته باشید به برخی از خدمات گزینهٔ بدی نیستند.

Parspack

NS1: 45.159.149.19
NS2: 185.164.72.97

Radar

NS1: 10.202.10.10
NS2: 185.55.226.25

Shekan

NS1: 178.22.122.100
NS2: 185.51.200.2

نحوهٔ تنظیم : https://t.me/compezeth/1612
و پست تأکیدی برای توجه بیشتر: https://t.me/compezeth/1613

یک عدد، تا وقتی فقط یک رقم است، خنثی است.

اما به‌محض اینکه دیده می‌شود، تکرار می‌شود و درباره‌اش حرف زده می‌شود و تابع موجش فرو می‌ریزد و از میان هزار احتمال، یک واقعیت تحمیلی متولد می‌شود.

در اثر کوانتوم، مشاهده‌گر بی‌طرف نیست؛ دیدنِ ما، نتیجه را تغییر می‌دهد.

در جامعه هم همین است:
وقتی عددی مدام دیده می‌شود، ذهن جمعی ناخواسته در ساخت معنایش شریک می‌شود.

در دنیای محاسبات، عددها بی‌صدا می‌آیند، اما آرامش را با خود نمی‌آورند. آن‌ها فقط نمی‌شمارند، جهت می‌دهند. فقط گزارش نمی‌دهند، روایت می‌سازند.

یک عدد، اگر به‌درستی تکرار شود، می‌تواند ترس جمعی بسازد؛
عدد دیگر می‌تواند امید دروغین تزریق کند؛

و عددی دیگر، فقط با جا گرفتن در زمان و مکان درست، ذهن میلیون‌ها نفر را به لرزه بیندازد و قدرت عدد در سادگی‌اش است؛ مغز انسان به عدد اعتماد می‌کند، چون آن را «واقعی» می‌پندارد. اما همین اعتماد، نقطهٔ آسیب‌پذیری ذهن جمعی است. وقتی عددی بی‌وقفه تکرار می‌شود، ذهن دیگر دنبال معنا نمی‌گردد؛ فقط واکنش نشان می‌دهد.

در تاریخ، عددها بارها جای حقیقت را گرفته‌اند؛
نه چون درست بوده‌اند، بلکه چون زیاد دیده شده‌اند.
ذهن جمعی با عدد اقناع می‌شود، حتی اگر پشت آن، انسانی گم شده باشد.

اعداد می‌توانند آمار باشند، می‌توانند ابزار باشند، و گاهی سلاح.
و وقتی عدد به‌جای فهم، احساس را هدف بگیرد، دیگر فقط یک رقم نیست؛
می‌شود ماشه‌ای برای آشوب درون.

داشتم فکر می‌کردم این سال‌ها که همش رفتیم جلو، حتی یه لحظه هم عقب بر نگشتیم! حتی وقتی هیچ نتیجه‌ای نداشت، حتی وقتی اوضاع بدتر شد و هیچ‌وقت شاهد بهتر شدن نبودیم اما همیشه پیش رفتیم به امید اینکه بهتر بشه...

چه دوره‌هایی با ذوق و شوق برای سرنوشت مملکتمون تلاش کردیم! هم‌صدا شدیم، باور کردیم، حمایت کردیم، تلاش کردیم… بهمون گفتن اعتماد کنید و ما باور کردیم، حمایت کردیم! همیشه امیدوار بودیم؛ به نظام، به وطن، به خودمون! من شخصاً چقدر امید داشتم وچقدر خوشحال می‌شدم! از بچگی هرچی بهمون گفتن، گفتیم چشم… ذوق داشتیم! اما دیگه هیچ کدومشو ندارم! نه ذوقی، نه امیدی و نه اعتمادی چون از تنها داشتهٔ ما که ایمان و اعتماد بود سوء استفاده شد، نه به نفع ما به نفع خودشون.

ما چیز زیادی از دنیا نمی‌خواستیم، بدی کسی رو هم نمی‌خواستیم؛ نه هم‌صنف، نه هم‌صدا، نه حتی هم‌نظر. اصلاً تو ذات ما نیست که ذلت کسی رو بخوایم چون به انسانیت باور داریم. مطمئنم خیلی‌ها مثل ما هستن.

تو این سال‌ها، مخصوصاً تو وب۳، خیلی چیزها فهمیدم؛ زخم و درد مردم رو دیدم… ولی هم‌زمان فهمیدم مردم ما واقعاً یه چیز دیگن، هیچ‌گاه برچسب‌های قلمبه سلمبهٔ تروریست یا جنایت‌کار بهشون نمی‌چسبه حتی در عصبی‌ترین و شاکی‌ترین وضعیت ممکن! مهربونن، مظلومن، بی‌دفاعن، تنهان! این چیزارو وقتی در دنیای خارج از این مرز‌ها زندگی می‌کنی متوجه می‌شی، وقتی بهشون فضا بدی متوجه می‌شی که تک تک مردمان این مملکت همشون تنهان، تنهایی این نیست که کسی گوشه‌گیر باشه!...

این مردم لیاقتشون خیلی بیشتر از خیلی‌هاست! فراتر از همهٔ مردم دنیا که نه تمدنشون و نه تاریخشون به گرد پای این ملت هم نمیرسه! این‌ها داستان نیست، واقعیته! اینو نمی‌گم که پُز کشورم رو بدم! اینو می‌گم چون به حقه! اصلاً باید بگیم!

درسته خیلی‌ها از خودی‌ها اذیتمون کردن، آدم‌های بدجنس هم کم نداریم! ولی من آدمایی رو دیدم که برخلاف ظاهر، عمق وجودشون پاک و پر از انرژی بوده و هست! چقدر حامی، چقدر امیدوار، چقدر چشم‌انتظار... چقدر حامی حتی با دست‌های خالی! اینارو من دیدم! حداقل در مورد خودم هربار که زمین خوردم یکی از دلایل امیدواریم همین مردم بودن! چطور میشه به این مردم گفت تروریست؟! شاید باورها و نگاه‌هامون فرق داشته باشه، سیاسی، علمی، فرهنگی یا شخصی… اما دل‌ها مطمئنم مشترکه. اصلاً نیازی نیست چیزی رو مخفی کرد! همه چیز روشنه!

خواستم بگم، افتخار می‌کنم که با شما هم‌وطنم. 🔥🫡
شب خوبی داشته باشید.

بعد از ۲ سال دوری از Qt و QML حالا با نسل ۶.۱۰ ساخت چنار… دستم واقعا به کار نمیره ! یکم اسپویل بدم… خودم نیستم انگار! 😔

اثر ظلم محال است به ظالم نرسد!

غافل مشو ظالم، مظلوم خدایی دارد
هر عمل اجری و هر کرده‌ای جزایی دارد

حق مظلوم را مخور، خون آن مریزان
آن مخلوق هم نزد خالقش بهایی دارد.

خب بعد از چند روز تلاش سایت مرجع سی‌پلاس‌پلاس ایران رو تمدید و وارد سرور داخلی کردم.

حالا می‌تونید بدون وی‌پی‌ان بهش دسترسی داشته باشید.

https://iostream.ir

بخش چتش در‌خصوص موضوعات تخصصی فعال هست و می‌تونید باهام در ارتباط باشید.