این خطرناک‌ترین توهم جمعیه که آدم‌هایی که «مثل گوسفند توی گله» زندگی می‌کنن، نه لزوماً بدجنس‌ان، نه الزاماً احمق؛
اغلب فقط ترجیح می‌دن نبینن.
سکوت رو با امنیت اشتباه می‌گیرن،
و عادت رو با نجات.

اما تاریخ یه چیز رو بارها ثابت کرده:

فاجعه با کسی قرارداد نداره.
بی‌صدا بودن، مصونیت نمیاره.

آدم می‌تونه سال‌ها سرشو پایین بندازه،
به خودش بگه «به من ربطی نداره»،
«من کار خودمو می‌کنم»،
«این موج هم می‌گذره»…

ولی وقتی موج تبدیل به سیل می‌شه، دیگه نمی‌پرسه:

تو موافق بودی یا مخالف
فهمیدی یا نفهمیدی
فریاد زدی یا ساکت بودی

اون‌جاست که
تر و خشک باهم می‌سوزن!

هکرها همچنان مشغول استفاده از آسیب‌پذیری WinRAR هستند!

با گذشت ماه‌ها از شناسایی و رفع آسیب‌پذیری خطرناک در WinRAR، هکرها همچنان از این نقص امنیتی برای حملات سایبری گسترده استفاده می‌کنند. این آسیب‌پذیری که در جولای ۲۰۲۵ (تیر و مرداد ۱۴۰۴) رفع شد به مهاجمان اجازه می‌دهد ازطریق فایل‌های فشرده‌ی آلوده، بدافزار را به مسیرهای حساس ویندوز منتقل کنند.

طبق اعلام GTIG، واحدهای نظامی و نهادهای دولتی اوکراین از اهداف اصلی حملات ازطریق WinRAR هستند و انگیزه‌ٔ اصلی مهاجمان، جاسوسی سایبری عنوان شده است. بااین حال، شرکت‌های تجاری در کشورهایی مانند اندونزی، آمریکای لاتین و برزیل نیز قربانی این روش شده‌اند.

من که خیلی وقته روی ویندوز از 7Zip استفاده می‌کنم فقط! اما اگه WinRAR روی سیستم شما نصب است، به‌روزرسانی فوری به جدیدترین نسخه می‌تواند از تبدیل‌شدن سیستم‌تان به هدف بعدی جلوگیری کند.

شاید بتونید پُز بدین برای یه مشت نادون که هیچی از فناوری سرش نمیشه؛ ولی برای من که برنامه‌نویس‌های گنده‌گوزتونو دیدم و کد‌هاشونم بارها خوندم و می‌دونم چقدر بی‌سواد و شخمی هستن تو ککم نمیره که چیزی حالیتونه!

همونقدر که با HTML سیستم‌عامل می‌نوشتین این آت‌آشغالایی هم که هر روز پزشو میدین هم قطعاً در همون حد و اندازه مسخرست.

داشتم یکم می‌رفتم تو دل جزئیات باینری‌های ویندوز و معماری جدید وسطاش رسیدم به ARM64EC!

یه ABI مخصوص ویندوزه که اجازه میده کد ARM64 و x64 توی یه فرایند کنار هم اجرا بشن؛

یعنی هم سرعت بومی رو داری، هم می‌تونی وابستگی‌های قدیمی x64 رو نگه داری.

خبر خوبش اینه که قراره از Qt 6.11 به بعد، ARM64EC رسماً پشتیبانی بشه و این یعنی مهاجرت اپ‌های بزرگ کیوت روی ویندوز خیلی منطقی‌تر و کم‌دردسرتر می‌شه.

امروز اگه اینترنت اجازه بده، سعی می‌کنم این معماری رو به موتور سیمرغ اضافه کنم.

خوبی این ساختار این هست که کاملاً بر مبنای ماژول‌ها ساخته شده.

برای مثال کلاس ساده‌ای از فارکستر که اجازه میده به واسطهٔ موتور با دستورات فارکستر ارتباط برقرار کنیم.

این مستندات ساده‌ترین نسخه ممکن هست که بعداً به مثال‌ها و جزئیات بهتری تبدیل خواهند شد البته به علاوهٔ بازطراحی پوستهٔ خروجی.

یه بخش خالص که دهنم صاف شد، ساختن یک کتابخانهٔ سبک درون موتور هست برای JSON.

در حالت فعلی سیمرغ هم از JsonCPP استفاده می‌کنه هم از boost::json و در حالت پیش‌فرض از کتابخانهٔ داخلی خودش که وابستگی خارجی ندارد. (سبک و شیک).

ک کلاس ThreadSafe تمیز برای به‌کار گیری در برنامه‌ها! این کلاس تضمین می‌کنه دسترسی مشترک به منابع ایمن و مطمئن هست. 😎

یکی از خفن‌ترین بخش‌هایی که تقریباً هیچ موتور برنامه‌سازی نداره، بخش ترجمهٔ نرم‌افزار در زمان اجراست.

این کلاس به خودی خود یک واحدی از درون انجین حساب میشه.

کاراییش این هست که به شما اجازه میده در آن واحد به هر زبانی که بخواین نرم‌افزار رو تبدیل کنید؛ یعنی فارسی و راست به چپ، و زبان‌های لاتین و چپ به راست.

چیزی که بدون این مجبورید هزاران لایه و هزاران فایل و کوفت و زهره‌مار رو بازنویسی کنید =)))

علاوه بر پشتیبانی از ماژول‌های درونی یا خارجی؛ بخش‌هایی داریم زیر مجموعهٔ موتور به این صورت:

import engine.class.{WHAT}

یک سری کلاس‌های کمکی مثل همیت تبدیلات محتوا! مثلاً تبدیل یه متن به باینری، اسکی و انواع مختلف.

عاشق این ویژگی داینامیکس هستم با عشق ساختمش! 😭

این امکان رو میده در زمان اجرا هر ویژگی‌ای که بخواین رو به نرم‌افزارتون اضافه کنید.

اونایی که با محصولات ادوبی کار کردن، مثل فتوشاپ و امثالش می‌دونن نصب یه افزونه یعنی چی!

یا در سطح وب نصب یه افزونه روی ورد‌پرس و ... امکان گسترش محصول رو میده.

البته سیمرغ نه تنها پلاگین (افزونه) داره، بلکه ماژول هم داره!

پلاگین‌ها ویژگی‌هایی با جزئیات ریز رو فراهم می‌کنن؛ ولی ماژول‌ها به خودی خود یه ویژگی گسترده هستن که بعداً بهش اضافه می‌کنیم.

یه سری انواع خاص هم داریم مثل ‌BigNumber با حوزهٔ پشتیبانی ۶۴ و ۱۲۸ بیتی که در استاندارد سی++ وجود نداره و شما باید از کتابخانه خارجی استفاده کنید.

سیمرغ بدون وابستگی این ویژگی رو ارائه می‌کنه. برید کیف کنید! کجا به درد می‌خوره و چرا ساختمش؟ وقتی روی بلاک‌چین با سالیدیتی کار می‌کردم اعداد ارقامی که تجزیه می‌کردم روی سی++ اصلاً هم خونی نداشت! شما نمی‌تونید اعداد با بازهٔ بزرگ رو که خارج از حد و توان حافظه کامپیوتر واقعی هست رو محاسبه کنید.

این یک ضعف نیست؛ چون سی++ با دقت و توانایی واقعی سخت‌افزار محاسبه می‌کنه ولی زبان‌های اسکریپتی میان اینو به صورت رشته‌ای ومجازی به خصوص سالیدیتی روی ماشین مجازی اتریوم محاسبه می‌کنه.

سیمرغ این شبیه‌سازی رو انجام میده و شما نیازت نسبت به پردازش‌هایی با اعداد ماورایی ممکن میشه.