توی نسخهٔ جدید موتور، تمام استثناء‌ها فاقد try و catch هستن و هیچ نوع throw وحشتناکی روی جاهای حساس ساطع نمیشه.

موتور به طور کامل با پرچم exceptions غیر فعال شده کامپایل و به صورت ایمنی دقیق امکان فراخوانی از توابع رو میده.

هر جایی که کد خطا داشته باشه، خروجی یا ورودی باهم هماهنگی نداشته باشن نخست در زمان کامپایل بهت میگه! اجازه نمیده کامپایل کنی؛ دوم در زمان اجرا یک خطای مشخص رو برای کاربر ساطع می‌کنه.

با این روش خیلی راحت می‌تونیم اشکال‌زدائی کنیم، بدون اینکه سیستم به قول معروف (کرش) بشه یا متوقف بشه.

این نوع توابع رو با ExceptedResult مشخص می‌کنیم، که اینطوری هم علت و هم محل وقوح حادثه مشخص می‌شه بدون درگیری با مشکلات گذشتهٔ زبان.

موضوع استثناء‌های جدید از استاندراد ۲۳ به بعد میاد وسط که من بخش مهمی از استثناء‌های موتور رو روی این استاندارد بازنویسی کردم به شدت خوش دست و خوش استفاده شده، هر گونه احتمالی رو تعیین و بازتاب می‌کنه.

این سرآیند توی کتابخانهٔ STL با نام expected شناخته می‌شه و چیزی که من پیاده کردم در بالاترین سطح ممکن کاربر رو از هرگونه خطا و بحران مطلع خواهد کرد.

در حالت عادی به این شکل:

import <expected>;

یعنی عملاً این ویژگی کمکتون می‌کنه که برنامه یا هستهٔ برنامهٔ شما خونریزی داخلی نداشته باشه، چیزی که قبل از این برنامه‌نویس‌های سطح پایین همیشه ازش ترس داشتن؛ حالا دیگه به راحتی قابل مدیریت هست.

تا حدودی به این لینکدینیا شک می‌کردما، طرف میاد به به چه چه می‌کنه میگه پروفایلتو بررسی کردم چقدر خوبه چقدر خفنه! تو می‌تونی گزینهٔ خوبی برای همکاری باشی! بعد می‌گی خب پیشنهادت چیه؟ پروپوزال رو می‌فرسته نگاه که می‌کنی می‌بینی هیچ ربطی به تخصص و تجربیات تو نداره! در واقع مطمئن شدم که اینا میان یه متن رو کپی می‌کنن اسپم‌وار ارسال می‌کنن به صد‌ها نفر شانسی یکی گرفت گرفت! 😐 لینکدینم شورش در اومده والا...

هنوز سر این حرفم هستم راجع به اهدافی که وجود داشت.

هیچ معامله‌ای انجام ندین، وضعیت بازار اصلاً برای معاملات مناسب نیست! هیچ آدم عاقلی این کار رو نمی‌کنه.

این خطرناک‌ترین توهم جمعیه که آدم‌هایی که «مثل گوسفند توی گله» زندگی می‌کنن، نه لزوماً بدجنس‌ان، نه الزاماً احمق؛
اغلب فقط ترجیح می‌دن نبینن.
سکوت رو با امنیت اشتباه می‌گیرن،
و عادت رو با نجات.

اما تاریخ یه چیز رو بارها ثابت کرده:

فاجعه با کسی قرارداد نداره.
بی‌صدا بودن، مصونیت نمیاره.

آدم می‌تونه سال‌ها سرشو پایین بندازه،
به خودش بگه «به من ربطی نداره»،
«من کار خودمو می‌کنم»،
«این موج هم می‌گذره»…

ولی وقتی موج تبدیل به سیل می‌شه، دیگه نمی‌پرسه:

تو موافق بودی یا مخالف
فهمیدی یا نفهمیدی
فریاد زدی یا ساکت بودی

اون‌جاست که
تر و خشک باهم می‌سوزن!

هکرها همچنان مشغول استفاده از آسیب‌پذیری WinRAR هستند!

با گذشت ماه‌ها از شناسایی و رفع آسیب‌پذیری خطرناک در WinRAR، هکرها همچنان از این نقص امنیتی برای حملات سایبری گسترده استفاده می‌کنند. این آسیب‌پذیری که در جولای ۲۰۲۵ (تیر و مرداد ۱۴۰۴) رفع شد به مهاجمان اجازه می‌دهد ازطریق فایل‌های فشرده‌ی آلوده، بدافزار را به مسیرهای حساس ویندوز منتقل کنند.

طبق اعلام GTIG، واحدهای نظامی و نهادهای دولتی اوکراین از اهداف اصلی حملات ازطریق WinRAR هستند و انگیزه‌ٔ اصلی مهاجمان، جاسوسی سایبری عنوان شده است. بااین حال، شرکت‌های تجاری در کشورهایی مانند اندونزی، آمریکای لاتین و برزیل نیز قربانی این روش شده‌اند.

من که خیلی وقته روی ویندوز از 7Zip استفاده می‌کنم فقط! اما اگه WinRAR روی سیستم شما نصب است، به‌روزرسانی فوری به جدیدترین نسخه می‌تواند از تبدیل‌شدن سیستم‌تان به هدف بعدی جلوگیری کند.

شاید بتونید پُز بدین برای یه مشت نادون که هیچی از فناوری سرش نمیشه؛ ولی برای من که برنامه‌نویس‌های گنده‌گوزتونو دیدم و کد‌هاشونم بارها خوندم و می‌دونم چقدر بی‌سواد و شخمی هستن تو ککم نمیره که چیزی حالیتونه!

همونقدر که با HTML سیستم‌عامل می‌نوشتین این آت‌آشغالایی هم که هر روز پزشو میدین هم قطعاً در همون حد و اندازه مسخرست.

داشتم یکم می‌رفتم تو دل جزئیات باینری‌های ویندوز و معماری جدید وسطاش رسیدم به ARM64EC!

یه ABI مخصوص ویندوزه که اجازه میده کد ARM64 و x64 توی یه فرایند کنار هم اجرا بشن؛

یعنی هم سرعت بومی رو داری، هم می‌تونی وابستگی‌های قدیمی x64 رو نگه داری.

خبر خوبش اینه که قراره از Qt 6.11 به بعد، ARM64EC رسماً پشتیبانی بشه و این یعنی مهاجرت اپ‌های بزرگ کیوت روی ویندوز خیلی منطقی‌تر و کم‌دردسرتر می‌شه.

امروز اگه اینترنت اجازه بده، سعی می‌کنم این معماری رو به موتور سیمرغ اضافه کنم.

خوبی این ساختار این هست که کاملاً بر مبنای ماژول‌ها ساخته شده.

برای مثال کلاس ساده‌ای از فارکستر که اجازه میده به واسطهٔ موتور با دستورات فارکستر ارتباط برقرار کنیم.

این مستندات ساده‌ترین نسخه ممکن هست که بعداً به مثال‌ها و جزئیات بهتری تبدیل خواهند شد البته به علاوهٔ بازطراحی پوستهٔ خروجی.

یه بخش خالص که دهنم صاف شد، ساختن یک کتابخانهٔ سبک درون موتور هست برای JSON.

در حالت فعلی سیمرغ هم از JsonCPP استفاده می‌کنه هم از boost::json و در حالت پیش‌فرض از کتابخانهٔ داخلی خودش که وابستگی خارجی ندارد. (سبک و شیک).