گفته بودم صوتی یا تصویری صحبت می‌کنم؛ اما تلگرام برای جلوگیری از سوء استفاده اجازه نمیده، حسابی که باهاش کانال رو ساخته بودم رو دوباره بسازم؛ روز شمار گذاشته فکر کنم باید ۲ هفته‌ای بگذره تا بتونم باهاش وصل شم! ولی یه جلسه می‌ذارم برای آخر هفته یک دوره همی صوتی داشته باشیم در خصوص بعضی از مهم‌ترین نکته‌ها صحبت خواهم کرد.

چرا FreeBSD (فری بی‌اِس‌دی) رو به جعبه‌ابزارم اضافه کردم؟

قبلش بهتره یک معرفی کنم از این اکوسیستم که شاید کاربران غیر فنی تا به حال در موردش نشنیده باشن.
به طور کلی و خلاصه، freeBSD یک سیستم‌عامل قدرتمند و آزاد (Open Source) از خانوادهٔ یونیکس (Unix-like) است که اولین بار در اوایل دهه ۹۰ میلادی توسعه پیدا کرد و تا امروز به عنوان یکی از امن‌ترین و پایدارترین سیستم‌عامل‌های جهان شناخته می‌شود. بر خلاف لینوکس که تنها یک هسته (Kernel) است و توزیع‌های مختلفی بر اساس آن ساخته می‌شوند، freeBSD یک سیستم‌عامل کامل است؛ یعنی هسته، ابزارها، مستندات و همه اجزای اصلی توسط یک تیم واحد توسعه پیدا می‌کنند.

مسیر انتخابی من تا رسیدن به این اکوسیستم
وقتی اولین بار وارد دنیای مهندسی کامپیوتر شدم، مثل خیلی‌ها، با ویندوز شروع کردم؛ جایی که همه‌چیز با چند تا کلیک حل می‌شد و فکر می‌کردیم خیلی حرفه‌ای هستیم! اما هرچی جلوتر رفتم، بیشتر حس کردم این اکوسیستم مثل قفسه؛ باید دقیقاً طبق قواعد مایکروسافت پیش بری و هیچ اختیاری نداری. اون دوران بحث‌هامون سر نسخه‌های ویندوز و نرم‌افزارهای کرک‌شده بود، و واقعیتش الآن که نگاه می‌کنم می‌بینم صرفاً مصرف‌کننده بودیم، نه خالق!

با گذشت زمان و بیشتر شدن تجربه، تازه فهمیدم بردگی یعنی چی؛ این‌که باید طبق قواعد یک شرکت، نرم‌افزار بنویسی و اجرا کنی. البته ناگفته نماند جامعهٔ عظیمی پشت این پلتفرم هست و توسعه برای ویندوز اجتناب‌ناپذیر بود. وقتی از پشت پنجرهٔ اتاقی که توش حبس شدی و بیرون از دنیای محدود رو می‌بینی، خود به خود می‌گی قطعاً یه چیز دور از این محیطی که درونش هستم از دید من مخفی شده یا مخفیش کردن! اگه کنجکاو باشی مثل من میری دنبالش... تا اون پنجرهٔ لامصب رو نشکونی نمی‌تونی متوجه بشی بیرون چه خبره!

من هم ذاتاً آدمی نبودم که زیر بار محدودیت‌ها برم، پس کم‌کم اون پنجرهٔ به ظاهر زیبا رو شکستم و سراغ لینوکس رفتم و به واسطهٔ اون دنیای اندروید دنیای منبع‌باز، آزادی، کنترل و امنیت بیشتر… اما باز هم از نظر تجربه کاربری و راحتی، برای کار روزمره قانع نشدم. مثل این بود که بیرون از خونه باشی اما جات راحت نباشه هرچند آزادی عمل خاصی هم داری که هرکجا دلت خواست بری.

بعدش با macOS آشنا شدم، سیستم‌عاملی که از نظر زیبایی، پایداری و امنیت یکی از بهترین تجربه‌های دسکتاپ من شد و به واسطهٔ اون iOS تا امروز هم هنوز برای توسعه و طراحی و آرتیست‌بازی انتخاب اول منه.

اما همیشه یک چیز کم بود؛ می‌خواستم ریشه‌ای‌تر، آزادتر و مهندسی‌تر سیستم‌عاملم رو بسازم. اینجاست که freeBSD وارد ماجرا شد. سال‌ها اسمش رو شنیده بودم اما هیچ وقت جدی نگرفتم تا امروز، که بالاخره تصمیم گرفتم این سیستم‌عامل رو به عنوان ستون فقرات محیط توسعه‌ام انتخاب کنم.

شاید خیلی‌ها اسم این غول قرمز یعنی (Beastie) رو حتی نشنیده باشن! اما جالبه بدونید بخش بزرگی از دنیاهای اپل (macOS و iOS)، کنسول‌های پلی‌استیشن، سرورهای آمازون و Netflix یا خیلی پروژه‌های خفن دیگه، و زیرساخت‌های دیتاسنتر‌های حساس دولتی و نهاد‌های بسیار حساس! همه با هستهٔ freeBSD سرپا هستن اما هیچ‌وقت در موردش صحبت نمی‌کنن درسته؟! :) توی کانال قدیمی خودم یه بار یه طومار نوشتم که چرا شرکت‌هایی بزرگ نمیاد بگن از ++C استفاده کنید، نمیان بگن از فلان سیستم‌ها یا پلتفرم‌ها استفاده کنید... چون اون موقع بی‌شمار کاربر آگاه از واقعیت رقیب‌های حرفه‌ای برای خودشون می‌سازن. پس طبیعیه طرف بیاد بگه من iOS سیستم‌عامل خفن گوشی‌های گرون قیمت من هست... یا سونی بیاد بگه من پلی‌استیشن رو می‌سازم با بهترین کیفیت گیمینگ کنسولی ولی هیچ‌جا نمی‌گه Powered by BSD یا freeBSD چون سیاست تبلیغاتی اینه که اصل طلای ناب رو برای خودشون نگه‌دارند.

بله که این سیستم‌عامل برای کاربر عادی نیست؛ برای کسیه که عاشق مهندسی و کدنویسیه و می‌خواد کنترل واقعی داشته باشه، نه صرفاً کاربر یک پلتفرم. نصب و پیکربندی‌ش راحت نیست، اما وقتی راهش بندازی، سخت‌افزارت دیگه شکست‌ناپذیر میشه! صفر تا صد سخت‌افزار در اختیار شماست مثل اینکه جسم شما کاملاً با روحت در ارتباط باشه، یعنی روح خودت در بدن خودت.

از این نظر freeBSD یه سنگ محکم و قابل اطمینانه با هماهنگی به شدت بالاست؛ معماری فایل‌سیستم ZFS با اسنپ‌شات‌ها و فشرده‌سازی فوق‌العاده، مدیریت داده‌ها رو لذت‌بخش می‌کنه. خطاهای عجیب ویندوز یا لینوکس رو اینجا نمی‌بینی. هرچی بخوای رو دقیقاً همونطور که لازم داری، بدون اضافه‌بار و بدون آشفتگی اجرا می‌کنی.

امنیت و پایداریش؟ بی‌رقیب.
اتفاقاً دلیل اصلی ثبات macOS هم همین ریشه FreeBSDشه!

قیمت؟. هع! صفر‌... :)
- یعنی ارزشش رو باید با دانش و تجربه‌ات به دست بیاری، نه با پول
- پس نسخه‌ای که نصب می‌کنیم اورجینال هست؟ شک نکن! متن‌باز هست عین بیت‌کوین خالص و ۱۰۰٪ در دسترس اما برای به دست آوردنش باید دانش درست حسابی داشته باشی چون میلیاردی پول هم بابتش بدی ولی نتونی زبونش رو بفهمی انگار که هیچی نداری.

شعارش؟ به انگلیسی (The Power to Serve) و به فارسی روان میشه «قدرت واقعی، یعنی توانایی خدمت‌رسانی به دیگران»

خلاصه که سلام بر کارخانهٔ جدید، افکار جدید، امکانات بی‌نظیر...

بذار کمی بیشتر تحلیل بدم که چرا این ویژگی‌های پنهان این غول نرم‌افزاری برای شرکت‌های رقیب تبلیغ نمیشه و چطور به کمک همین هستهٔ درست حسابی کاربران رو راضی نگه می‌دارند.

مثال می‌زنم از دنیای بازی‌ها و کنسول‌ها و حتی گوشی‌هایی که دستتون هست... 👇🏼

خیلی‌ها شاید تصور کنن وقتی پای کنسول‌های بازی وسط باشه، همیشه اون کنسولی برنده‌ست که سخت‌افزار قوی‌تری داره. مثلاً تو بیشتر نسل‌ها، Xbox روی کاغذ از پلی‌استیشن قوی‌تر بوده؛ اما چرا همیشه تجربه‌ٔ گیمینگ پلی‌استیشن برتر، محبوب‌تر و حتی “روان‌تر” احساس میشه؟

واقعیت اینه که برتری سونی فقط به قدرت سخت‌افزارش نیست؛ بلکه ریشهٔ ماجرا به انتخاب سیستم‌عامل و فلسفهٔ عمیق “هماهنگی ۱۰۰٪ سخت‌افزار و نرم‌افزار” برمی‌گرده.

پشت صحنه‌ٔ کنسول‌های پلی‌استیشن، یک سیستم‌عامل مبتنی بر FreeBSD وجود داره (که سونی اون رو با اسم Orbis OS شخصی‌سازی کرده). این یعنی:
کدهای هسته و مدیریت منابع از ابتدا برای هماهنگی بی‌نقص با سخت‌افزار اختصاصی کنسول نوشته شده.

مثل ویندوز یا حتی بسیاری از توزیع‌های لینوکس، خبری از بخش‌های اضافه، سرویس‌های اضافی یا سازگاری برای میلیون‌ها قطعه‌ی مختلف نیست. هر بیت و بایت OS دقیقاً با همون سخت‌افزار سازگاره.

فلسفهٔ یونیکسی و ساختار BSD به سونی اجازه می‌ده رفتار حافظه، پردازشگر و ورودی‌خروجی رو با دقت میلی‌ثانیه کنترل کنه، و این یعنی latency (تأخیر) پایین‌تر، مصرف رم بهینه‌تر، و بالاترین پایداری رو ارائه بده.

نتیجهٔ این انتخاب؟
- پایداری افسانه‌ای: پلی‌استیشن می‌تونه روزها و هفته‌ها بدون ریبوت کار کنه، بدون اینکه هنگ کنه یا نیازی به رفرش داشته باشه.
- یکپارچگی: توسعه‌دهنده‌ها همیشه می‌دونن دقیقا چه محیطی تحویل می‌گیرن؛ هیچ چیز تصادفی یا ناسازگار وجود نداره.
- عملکرد واقعی: حتی اگر اکس‌باکس کاغذی ۱۰٪ قوی‌تر باشه، پلی‌استیشن همیشه اون ۱۰٪ رو با بهینه‌سازی OS و هماهنگی سخت‌افزاری جبران یا حتی بهترش رو ارائه می‌ده یعنی هزینهٔ کمتر، مصرف بهینه‌تر و خروجی بهتر!

مثال بیشتر، چرا آیفون هیچ‌وقت مثل گوشی‌های اندرویدی هنگ نمی‌کنه؟ من طرفدار این محصول نیستم اما یکی از دلایل انتخابم اینه که اگه ابزاری که دستم هست هنگ کنه یا کم بیاره اعصابم خرد میشه! از نظر من برنامه‌نویس سیستم باید با کمترین تأخیر جواب بده.

باز هم جواب، سخت‌افزار تنها نیست!
سیستم‌عامل iOS (برپایه هستهٔ Darwin، مشتق‌شده از FreeBSD) برای تک‌تک مدل‌های آیفون دقیقاً تنظیم و بهینه‌سازی شده:
- مدیریت حافظه، مدیریت باتری، و حتی سرعت خواندن و نوشتن روی حافظه‌ی داخلی همه با هم “دوخته” شده‌ان.
- هر به‌روز رسانی، هر تغییر و حتی هر اپلیکیشن تو محیطی با پیش‌بینی‌پذیری کامل اجرا می‌شه.
- این یعنی حتی اگر گوشی شما پر از ویدیو و عکس باشه، سیستم‌عامل دچار فروپاشی نمی‌شه، فایل‌سیستم همیشه سالم و یکپارچه می‌مونه، و حس سنگینی یا باگ مثل اندروید تجربه نمی‌کنی.

از مثال‌های تحت شبکه و اینترنت میشه به موارد بیشتری اشاره کرد که افسوس در ایران زیاد بهش اهمیت نمیدن! و عموماً سرور مهمترین بخش‌ها مثل بانکداری‌ها و امثالش همه تحت ویندوز سرور و مزخرفات IIS مدیریت میشه.

۱. نتفلیکس (Netflix)
- کل زیرساخت سرورهای استریم و کش نتفلیکس (Open Connect) روی FreeBSD ساخته شده.
دلیل: پایداری بالا، سرعت شبکه بی‌رقیب، و توانایی شخصی‌سازی عمیق کرنل برای انتقال داده با کمترین تأخیر و بالاترین throughput.
نتیجه: استریم ویدیو با کیفیت 4K به میلیون‌ها کاربر همزمان، با حداقل قطعی و تاخیر.

۲. سرویس‌های مالی و بانکی
- خیلی از بانک‌های بزرگ اروپا و آمریکا، خصوصاً برای بخش transaction processing و دیتابیس‌های حیاتی، از FreeBSD و OpenBSD استفاده می‌کنند.
دلیل: امنیت ساختاریافته، audit trail عالی، و یکپارچگی فایل‌سیستم که برای عملیات مالی حیاتی است.
نتیجه: تراکنش‌های میلیاردی بدون downtime و خطر corruption.

۳. روترها و فایروال‌های پیشرفته (pfSense, OPNsense)
ابزارهای معروف مدیریت شبکه و فایروال مثل pfSense و OPNsense مستقیماً روی FreeBSD ساخته شده‌اند.
دلیل: ماژولار بودن کرنل، پایداری، پشتیبانی از هزاران کارت شبکه و قابلیت بالای شخصی‌سازی و مانیتورینگ.
نتیجه: شبکه‌های بزرگ، دیتاسنترها و حتی ISPها روی این محصولات برای مدیریت امنیت و شبکه حساب می‌کنند.

۴. سرویس‌دهنده‌های ایمیل (Mail Servers)
خیلی از mail serverهای بزرگ و معروف مثل Yahoo Mail، قدیماً Hotmail و حتی بخشی از سرویس‌دهی گوگل، مدتی از FreeBSD برای مدیریت queue و پایداری سرورها استفاده می‌کردند.
دلیل: مدیریت حافظه کم‌نظیر و توانایی سرویس‌دهی پایدار تحت ترافیک‌های سنگین.

۵. سرویس‌دهنده‌های CDN (Content Delivery Network)
یا Akamai، بزرگ‌ترین CDN جهان، هسته‌ٔ زیرساخت خودش رو سال‌ها بر پایه FreeBSD نگه‌ داشته بود.
دلیل: سازگاری عالی با شبکه و فایل‌سیستم، و امنیت در مقیاس بسیار بزرگ.

۶. سرویس‌دهنده‌های DNS ریشه اینترنت (Root DNS Servers)
بعضی از سرورهای مهم DNS ریشه، سال‌ها بر پایه BSD اجرا شدند و هنوز هم بعضاً این رویکرد ادامه داره.
دلیل: پایداری شبانه‌روزی و حفاظت در مقابل حملات DDoS.

و کلی مورد دیگه که بدون شک دلیل مهمی در پایداری و کاهش خطرات و آسیب‌پذیری‌هاست.

این چیز‌ها فنی هستن اما اگه یه جایی تجربهٔ نرم‌افزاری خوبی داری مطمئن باش ارتباط مستقیمی با ریشهٔ اون داره که عموماً کاربر عادی ازش بی‌خبره.

خب خب خب... خیلی‌هاتوت راجع به Base App پرسیدین یا خیلی‌هاتوت در حال قرار گرفتن و درخواست ثبت در لیست مجاز (White List) هستید. اما واقعیتِ Farcaster و Base App؛ بدون تعارف از نظر من این شکلی هست که در ادامه می‌گم، چه قبول کنی چه نکنی! قبلاً هم گفتم اگه تفکر سادهٔ پست بازی و ایردراپ‌بازی و رسیدن به سود تو ذهنت باشه تا یه حدی موندگار می‌شی، بعدش دیگه رنگی نخواهی داشت.

این چیزی که من تحلیلش کردم یه چیز ماورای اپلیکیشن‌هایی هست که تا به الآن دیدیم! فکرش رو بکن یک شبکهٔ اینستاگرامی، تلگرامی رسمی، عمومی، خصوصی و ترکیبی از پیچیده‌ترین شبکه‌های دیگه رو داشته باشی که مبتنی بر بلاک‌چین کار می‌کنه.

الآن هم می‌گم؛ اگه دنبال فارکستر و اپلیکیشن جدید Base هستید، یه لحظه وایسید و واقعاً فکر کنید چی قراره بشه بعد از ورود به محیطش واقع‌گرایانه شروع کنید. پست دیشب من هم صرفاً برای آزمایش بود که ببینم اساساً به چه شکلی کار می‌کنه و متوجه خیلی چیز‌ها در پس زمینهٔ فنیش شدم و تا قبل از اینکه دیر متوجه بشید بهتره در جریان پس زمینه هم باشید.

همه جا دارن جار می‌زنن که «قراره پست بزنی پول در بیاری!» بله تا حدی درسته، ولی اصل قضیه رو خیلی‌ها نمی‌گن که اون پشت مشت‌ها چه خبره!

اینجا هر پستی که بزنی، هر چیزی که بنویسی، برای همیشه روی بلاک‌چین ثبت میشه.
نه پاک میشه، نه می‌تونی بعداً بزنی زیرش! پس اگه پستت تکراری باشه یا با هدف فارم و کلاه‌برداری یا تبلیغ یا سوء استفاده یا هر چیز چرت و پرت دیگه‌ای باشه مطمئن باش بر مبنای همون خیلی راحت قضاوت خواهی شد، حتی اگه حسابتو حذف کنی دوباره بسازی!

یعنی اگه یه روزی یه حرف عجیب بزنی یا همین‌طوری یه پست چرت بذاری، تا آخر عمرت همون می‌مونه عین یک لکهٔ ننگ روی پیشونیت. فردا پس‌فردا اگه بخوای حرفه‌ای کار کنی یا جای مهمی شبکه سازی کنی، همین سابقه‌هات قابل بررسی هست!

ویژگی مهم فارکستر و Base چیه؟

۱) پست‌هات (کست‌هات) مثل یه توکن روی بلاک‌چین ذخیره میشن، دقیقاً با آدرس خودشون!
۲) همه چیز شفاف و دائمیه، یعنی نه میشه پاک کرد نه میشه مخفی کرد.
۳) برای اولین بار، هویت دیجیتالی واقعاً جدی گرفته میشه؛ هر کاری می‌کنی، نشونه شخصیت و برند خودته.

حالا واقعاً قراره از این پول دربیاد؟
آره، ولی نه اونجوری که فکر می‌کنی!

پاداش‌ها و درآمد قراره به کسی برسه که واقعاً فعالیت باارزش داشته باشه، نه فقط کسی که پست‌های بی‌ارزش و تکراری می‌ذاره.
هرچی حرفه‌ای‌تر و خاص‌تر باشی، آینده‌ت تضمین شده‌تره. اینجا دیگه مثل اینستاگرام یا تلگرام نیست که با جعل‌بازی و پاک‌کردن سابقه بتونی همه‌چی رو تغییر بدی!

احتمالاً چی میشه؟

۱) کسایی که فقط دنبال ایردراپن و پست بی‌خود می‌ذارن، خیلی زود حذف میشن از چرخه و هیچ جایی در آینده این فضا ندارن.
۲) کم‌کم اعتبار دیجیتال هرکس میشه بزرگ‌ترین دارایی‌ش و توکن‌هاش در قالب پست ارزش‌گذاری بر مبنای همون شخصیتش می‌شن.
۳) ایردراپ‌های سنتی کم‌رنگ میشه و سیستم میره سمت پاداش واقعی برای آدم‌های باکیفیت و فعال.

پس اگه واقعاً هدفت پیشرفت و موندگاریه، از الان رو ساختن شخصیت و نشان تجاریت یا اون هاله‌ای که از خودت بازتاب می‌کنی کار کن. هر پستی که می‌ذاری رو جدی بگیر، چون ممکنه چند سال دیگه هم همین پست جلوت قرار بگیره.

درضمن، حرکت کاربران فقط به نیت ایردراپ و پول گرفتن (farm کردن)، در نهایت هم پرریسک میشه هم تقریباً بی‌اثر، چون این نسل جدید اپلیکیشن‌ها بیشتر به هویت حرفه‌ای، تعامل معنادار و رفتار واقعی اهمیت می‌ده تا صرفاً کمیت پست یا کست. حتی صراحتاً در راهنماها و کمپین‌ها نوشته شده که "فقط فعالیت باکیفیت و حرفه‌ای در لیست دریافت پاداش و شناسایی باقی می‌مونه."

خلاصه؟
دنیای بلاک‌چین و نسل جدیدی از شبکه‌های اجتماعی در حال شکل‌گیری هست؛ هم می‌تونه سکوی پرتابت باشه هم می‌تونه بشه طناب دار اعتبارت باشه! قطعاً با یک فرصت به شدت سازنده و تعاملی مواجه خواهیم بود.

انتخاب با خودته کدوم سمت بری.

نکته) قبل از ورود بهش، سعی کن به این نکته‌ها توجه کنی:

۱) یک کیف پول جدید و کاملاً خام بساز که هیچ تراکنشی روی فارکستر یا دیگر صرافی‌ها نداشته باشه.

۲) پروفایلت همون پروفایل فارکستر هست (از نظر اعتباری اعتبارت متکی به همون حسابت هست) البته اختیاریه یعنی اگه قبلاً گند زدی به حسابت در فارکستر اینور همون گند کاری‌هات رو روی شبکه تأیید خواهی کرد.

۳) با VPN وارد اپلیکیشن بیس شو، ترجیحاً موقعیت یکی از ایالت‌های آمریکا یا کشور‌های اروپایی یا حوزهٔ خلیج فارس؛ از Outline VPN استفاده کن و به شدت توصیه می‌کنم، تأکید می‌کنم حتی از نسخه‌های پولی v2ray استفاده نکن!

۴) هر پستی که از طریق برنامهٔ بیس بنویسی قبلش فکر کن، چون هر پست یعنی استقرار‌سازی یک قرارداد رسمی روی شبکهٔ بیس اتریوم با تعداد ۱ میلیارد واحد توکن قابل ارزش‌گذاری!

این تحولات یعنی واقعی‌سازی تعاملات! یعنی سیستم شبکه‌های اجتماعی داره به سمت واقعی‌گرایانه شدن حرکت می‌کنه تا رد و سوابق افراد حرفه‌ای در جامعه قابل اثبات باشه. که اتفاقاً اگه برعکسش رو پیش بگیری به شدت به ضررت هم هست.

مثال از پست دیشب من به عنوان Genesis Cast شده این:

https://basescan.org/token/0x7cd1261ac5988841091b8df64b2d38fa93485a90

یعنی حرف‌های شما واژه به واژه‌ای که به کار می‌گیرید، یا کارهای هنریتون، یا انتقاداتون یا تعریف‌هاتون همشون قابل ردگیری، قابل معامله (ترید) و کلی ویژگی‌های دیگه هست!


پنج‌شنبه با این عنوان که چطور روی این سبک از شبکه‌های اجتماعی فعالیت کنیم، صحبت خواهیم کرد! 😉

از دو جهت من خوشم اومده از این حرکت! ولی از یک بعد دیگه به دلم ننشسته، البته هنوز!

خوشم اومده چون:
۱) سوابق از این به بعد صحبت خواهد کرد (چه تازه وارد باشی چه قدیمی، همه برابر واقعی خواهند شد) نه چرب زبونی یا ادعای الکی یا فعالیت‌های زیر جلدی و زیر آبی رفتار کردن. کلاه‌بردار باشی و یا مفت‌خور خیلی راحت دستت رو خواهد شد؛ سازنده و آدم حسابی هم باشی باز خیلی راحت قابل اثبات خواهد بود خیلی راحت میشه از این به بعد به قول عامیانهٔ فنیش (Snap Shoot) گرفت.

۲) آرزو داشتم یه روزی شاهد شبکه‌های اجتماعی از جنس واقعی بلاک‌چین باشیم که به همهٔ مردم در دنیای واقعی اجازهٔ تعامل و به اشتراک‌گذاری محتوا رو بده، درسته که فارکستر خودش همچین ویژگی‌ای داره اما محتوای شما صرفاً روی Superchain‌ها ثبت می‌شن نه روی بلاک‌چین! که بشه روش اعتباردهی کرد.

از نظر اقتصادی خوشم نیومده هنوز (البته هنوز) تردید دارم و باید ببینم چطور پیش میره، چون:
- هر کست (پست) که ساخته میشه یعنی یک قرارداد CA روی شبکهٔ بلاک‌چین! و این یعنی تولید سرسام‌آور میلیون‌ها و میلیارد‌ها توکن‌ِ محتوا محور که منجر به بیرون رفتن نقدینگی از شبکهٔ خود اتریوم اصلی خواهد شد! فرض کنیم به هر پست به درد نخوری بیاییم پول بدیم! و تهش هم هیچ فایده‌ای نداشته باشه! این یعنی آتیش زدن نقدینگی اتریوم برای چرت و پرت! اما در کل بد نیست، باید ببینیم این موضوع چطور کنترل و مدیریت می‌شه. برای همین هم خیلی چیز‌ها هنوز آزمایشی هستند.

اولین بید روی فارکستر رو آزمایش کردم.
مثل بید‌هایی که روی NFT می‌زنیم، روی کست‌های شما می‌تونن بید بزنن.

درواقع همونطور که انتظار داشتیم، آینده به سبک ان‌اف‌تی تازه داره شروع می‌شه.

https://farcaster.xyz/compez.eth/0x234f3edb

به شدت توصیه می‌کنم باید نویسندگی یاد بگیرید…👀

نکته) بید‌ها فقط بر مبنای USDC هستند.

نکتهٔ قابل توجه برای آرتیست‌ها!

اگر هر پیشنهادی که روی پستی از شما که شامل تصویر یا ویدیو باشه بزنن، به معنای بید (پیشنهاد) خوردن روی کار هنری شما نیست! این موضوع فقط مکانیزم مشابه NFT روی کست‌های شماست، اشتباه نگیرید.

https://farcaster.xyz/compez.eth/0x68838882

RM

https://wallet.coinbase.com/post/0xe1491067cef35ff61c6e5295629ef9910d059ec6

https://farcaster.xyz/compez.eth/0xe1491067

اشتباه نکنم اولین RM ای بود که روی بلاک‌چین ثبت شد! 😄😎

ماهیت هر پست (کست) برابر است با یک قرارداد! 😑 فکرشو بکن مثل اینستاگرام شرو ور تولید کنن! اونوقته که گند می‌زنن به ETH.D 😭

شیطونک‌های من! 😭