امروز تخصیص‌ها کمی تغییر پیدا کرد، ایردراپ از ۱۶ به ۳۲ میلیون افزایش یافت.
از ۶ درصد به ۱۲.۵ درصد.

درود! اینم یکم آتیش بزنید کم کم تعداد پست‌ها در مورد پروژه رو بیشتر می‌کنم. سایت فکر کنم تا ۴۸ ساعت آینده آماده باشه برای معرفی و تبلیغات برنامه.


https://warpcast.com/compez.eth/0xc7ac422e
https://x.com/thecompez/status/1922561308760686744

اگه کلنکر چیز خوبی بود دیوانه نبودم از صفر بشینم توکن رو بنویسم! چی فکر کرده این با خودش؟

به واسطه هوش مصنوعی هرکسی شده برنامه‌نویس! 😒

یه کلنکر ساختن هزارتا زیر شاخه از توش در اومده! هر نه نه قمری به اسم خودش توکن میده بیرون!

میم‌کوین هیچ کاربردی نداره، هزاران آیه بیارید حالا که ما فلان می‌کنیم بهمان می‌کنیم! میم‌کوین میم‌کوینه!

حالا کلنکر چی هست؟ یک میم‌کوین هایپ شدهٔ فارکستری بر مبنای هوش مصنوعی که امکان میده هرکسی با یه کست یه توکن ۱۰۰ میلیارد واحدی بسازه!!!
(من شاید طرفدار فارکستر باشم اما خیلی جاها هم با سیاست‌هاش مخالفم)! بعضی از کاراشون واقعاً مزخرفه! اصلاً معنا نداره تو فرض کن ۵۰۰ هزار تا کاربر داری قراره ۵۰۰ هزارتا توکن بسازی؟! بابا چه خبره مگه مردم همه مهندسن؟! 😐 نقل و نباته مگه؟!

دقیقاً همین آت‌آشغال‌ها هستن که تسلط اتریوم رو به این روز انداختن! چون تعداد توکن‌های مزخرف هر لحظه در حال افزایشه و مردم همشون رو به عنوان فرصت می‌بینن و سرمایه رو وارد چیز‌های جدید می‌کنن. حالا این زمان می‌بره مردم متوجهش بشن جریان چیه! اون موقع هم خواهید دید شبکه شاهد گورستانی از توکن‌های مرده خواهد بود.

حال گنده‌گوزان منطقه و حامیانش چطوره؟ خاک بر سرتون کنم با این مملکت داریتون!

Open, Borderless, and Web3-Native (به خصوص کشور خودمون)

خلاصه‌ای از صحبت‌های بیارنه استروستروپ، خالق ++C، در گفت‌وگو با DevClass اجلاس جهانی Qt

در اجلاس جهانی Qt در مونیخ، استروستروپ پیش از ارائه‌اش درباره «++C قرن بیست و یکم» با ما صحبت کرد. با وجود عنوان جلسه، او روی ویژگی‌های جدید C++ 26 مانند بازتاب (reflection) و قراردادها (contracts) تمرکز نداشت. او می‌گوید: «زبان فقط به ویژگی‌های جدیدی که به آن اضافه شده محدود نیست. برای نوشتن ++C امروزی باید ترکیبی از ویژگی‌های قدیمی و جدید را به کار برد... نکته اصلی من این نیست که ویژگی‌های جدید جذابی وجود دارند که باید حتماً استفاده شوند، بلکه باید از زبان همان‌طور که اکنون هست استفاده کرد. زبان اکنون منسجم‌تر، کارآمدتر، گویاتر و ایمن‌تر است.»

ویژگی‌های ضروری برای++C مدرن
استروستروپ می‌گوید: «بسیاری از این موارد به همکاری ویژگی‌ها با هم مربوط است. مثلاً برای نوشتن یک حلقه، نیازی به متغیرهای حلقه ندارید. 95 تا 99 درصد حلقه‌ها برای پیمایش یک ظرف (container) هستند، بنابراین می‌توانید به‌سادگی بنویسید 'for x in y' و مستقیماً هدف خود را بیان کنید. این کار بهینه‌سازی را برای کامپایلر آسان‌تر و اشتباه را برای برنامه‌نویس سخت‌تر می‌کند.»

او همچنین به برنامه‌نویسی عمومی (generic programming) اشاره می‌کند: «انواع معمولاً استنتاج می‌شوند، بنابراین همیشه نوع درست را دریافت می‌کنید.» مدیریت منابع نیز حیاتی است: «اگر از RAII (دریافت منابع هنگام مقداردهی اولیه) استفاده کنید، تضمین می‌شود که منابع حذف یا بسته شوند. هر منبع باید توسط یک دسته (handle) مالکیت شود و دسته باید در محدوده (scope) باشد، آن‌گاه بسیاری از نشتی‌ها (leaks) از بین می‌روند.»

کارهایی که توسعه‌دهندگان ++C مدرن نباید انجام دهند
استروستروپ می‌گوید: «هرگز از اشاره‌گر خام (raw pointer) به‌عنوان دسته منبع استفاده نکنید. هرگز مجموعه‌ای از عناصر را با یک اشاره‌گر خام مثل اشاره‌گر به آرایه منتقل نکنید، چون تعداد عناصر مشخص نیست و نمی‌توانید بررسی محدوده مناسبی انجام دهید. اما اگر یک vector منتقل کنید، تعداد و نوع عناصر مشخص است.»

او اضافه می‌کند: «من تقریباً دیگر از تبدیل نوع (cast) استفاده نمی‌کنم. این مربوط به برنامه‌نویسی عمومی است. اگر از تبدیل نوع استفاده نکنید، بسیاری از خطاهای نوعی را نمی‌توانید مرتکب شوید. به‌جای تخصیص حافظه در حافظه آزاد (free store) و انتقال اشاره‌گر، می‌توانید یک vector را منتقل کنید که معمولاً هزینه‌ای ندارد.»

استروستروپ همچنین به ماژول‌ها اشاره کرد که با دستور import استفاده می‌شوند، نه #include قدیمی. استفاده از #include باعث کامپایل مکرر و اشکال‌های ظریف می‌شود، اما import این مشکلات را ندارد. او همچنین به قالب‌ها (templates) و مفاهیم (concepts) که از C++ 20 اجباری شده‌اند، اشاره کرد: «استفاده از مفاهیم آسان‌تر از عدم استفاده از آن‌هاست.»

اجرای سبک مدرن ++C
استروستروپ می‌گوید اجرای سبک مدرن در کدهای بزرگ دشوار است: «نمی‌توانید دستورالعمل‌ها را در کدهای بزرگ به‌صورت دستی دنبال کنید. ما به ابزار نیاز داریم. من روی پروفایل‌هایی کار می‌کنم که مجموعه‌ای از تضمین‌ها را مشخص و اجرا می‌کنند.»

او معتقد است حذف ویژگی‌های «خطرناک و پیچیده» از زبان بی‌فایده است: «چیزهایی مثل اشاره‌گرها و آرایه‌ها برای پیاده‌سازی انتزاع‌های خوب لازم هستند. اما می‌توانید آن‌ها را از کدهای کاربردی حذف کنید، مثلاً عملگرهای new و delete نباید در کدهای کاربردی باشند.»

او از نبود پشتیبانی از پروفایل‌ها در استاندارد C++ 26 ناامید است: «کمیته استاندارد گیج شد و تضمین نکرد که این ویژگی در C++ 26 باشد.» اما ابزارهایی مثل Clang-Tidy می‌توانند کمک کنند: «این ابزار بخشی از بررسی دستورالعمل‌های هسته ++C را انجام می‌دهد که پروژه‌ای مشترک با Red Hat، مایکروسافت و دیگران است.»

نگرانی‌های هوش مصنوعی
استروستروپ درباره تأثیر هوش مصنوعی بر کدنویسی ++C نگران است: «هوش مصنوعی ممکن است به سمت روش‌های قدیمی هدایت کند که راه خوبی برای پیشرفت نیست. همچنین مردم ممکن است توانایی تشخیص مشکلات را از دست بدهند، چون به کمک هوش مصنوعی عادت کرده‌اند.»

زبان‌های جدید مبتنی بر ++C
درباره زبان‌های جدید مثل Carbon گوگل، او می‌گوید: «طراحی زبانی بهتر از ++C برای یک حوزه خاص آسان است، اما ++C در حوزه‌های متنوع قوی است. اگر این زبان‌ها موفق شوند، باید با ++C، پایتون و غیره تعامل داشته باشند. خطر این است که به‌جای یک زبان بزرگ مثل++C، ده زبان ناکافی داشته باشیم که هرکدام به‌سختی با دیگری تعامل می‌کنند.»

سرعت تکامل ++C
استروستروپ می‌گوید: «وقتی نیمی از مردم می‌گویند خیلی کند و نیمی دیگر می‌گویند خیلی سریع پیش می‌روید، احتمالاً سرعت مناسب است. من دوست دارم کمی سریع‌تر از کمیته استاندارد پیش بروم، اما برخی توسعه‌دهندگان ++C فکر می‌کنند سرعت فعلی هم زیاد است.»

تنوع در کامپایلرهای ++C
درباره تفاوت‌های کامپایلرهای ++C، او می‌گوید: «هر کامپایلر اصلی و حتی کامپایلرهای جاسازی‌شده، کاربران بیشتری از بسیاری زبان‌ها دارند. من از تک‌فرهنگی (monoculture) خوشم نمی‌آید. تک‌فرهنگی به یک اشکال یا یک نوع سم حساس است.» او اضافه می‌کند: «پیاده‌سازی‌ها کاملاً یکسان نیستند، اما بسیار نزدیک‌اند و روزبه‌روز نزدیک‌تر می‌شوند. وجود چند کامپایلر رقابت و نوآوری را تقویت می‌کند.»

این قسمت همون موضوعی بود که می‌گفتم هوش مصنوعی باعث میشه مردم خنگ‌تر و تنبل‌تر باشن! چون برمبنای یادگیری چیزی رو تکرار می‌کنه که شما ممکنه اصلاً تحلیلش نکنید که درسته یا غلط! در موضوعات تخصصی این مسائل واقعاً جدی هستن.

دیشب درباره ایردراپ WCT شنیدم و واکنش مردم واقعاً برام جالب بود. خیلی‌ها هنوز دارن ازم سوأل می‌کنن که چه کنیم برچسبمون درست شه! حقیقتاً خسته شدم از این همه سوأل راجع به برچسب‌ها!

من معمولاً کانال‌های فارسی رو درباره فارکستر از نظر نقد و بازخوردها دنبال می‌کنم :) اما چیزی که زیر پست‌ها می‌بینم پر از تهاجم، بدبینی و حتی نفرته!

ببینید، ما نمی‌تونیم با حرص خوردن، طلبکار بودن یا حتی بد و بیراه گفتن، خودمون رو به جلو ببریم. مطمئن باشید هرچقدر هم وقت و انرژی بذارید، اگر با این ذهنیت جلو برید، درجا می‌زنید و نتیجه نمی‌گیرید. وقتی دائم خودت رو با دیگران مقایسه می‌کنی، ذهنت از پتانسیل‌های واقعی خودت فاصله می‌گیره. حتی اگر پتانسیلت رو کشف کرده باشی، نمی‌تونی ازش درست استفاده کنی.

بعضی نظرات رو می‌خوندم مثل:

«چند ماهه زیر پست‌ها تعامل می‌کنم ولی برچسبم درست نمیشه.»

«ایردراپ‌ها فقط برای افراد قوی‌تر هست، ما شامل حال‌مون نمیشه.»

«بعضی‌ها فحش میدن چون ایردراپ به ما نرسید.»

«یکی میگه عمداً برچسب‌ها رو طوری زدن که ما شامل نشیم، باید حساب جدید بسازیم.»

«یکی دیگه میگه کلی روی حساب فعلی تلاش کردم چرا دوباره از اول شروع کنم.»

«فارکستر مرده، وب ۳ تموم شده!»

اما واقعیت اینه که این‌ها صرفاً توجیه‌هایی هستن که خودمون برای ناامیدی‌مون می‌سازیم. اینکه تلاش می‌‌کنیم درسته بله هر روز دارید تلاش می‌کنید، اما آیا متوجه هستی از خودت چی می‌خوای؟ اگه از چیزی جواب نمیگیری شک نکن یه جای کارت مشکل داره چرا همش خودتو حق می‌دونی؟

چند تا سؤال مهم از خودمون بپرسیم:

۱) چرا فکر می‌کنیم همه ایردراپ‌ها باید شامل حال ما بشه؟

۲) چرا فکر می‌کنیم کاربران نمی‌فهمن نیت ما چیه؟ صرفاً گذاشتن پست بدون هدف مشخص چقدر به رشد کمک می‌کنه؟

۳) چرا فکر می‌کنیم اسپم یعنی فحش، تحریم یا مشکل؟ در حالی که معنای اسپم خیلی ساده‌تره و قبلاً هم توضیح دادم.

۴) چرا فکر می‌کنیم فارکستر فقط برای ایردراپه؟ وقتی بازار ساکته، چرا نیستیم؟ آیا فقط وقتی سودی هست ارزشمندیم؟

۵) آیا واقعاً آماده‌ایم که مسئولیت رشد و پیشرفت خودمون رو قبول کنیم؟ یا منتظریم همه چیز آماده هلو بیا برو تو گلو و بدون زحمت به دستمون بیاد؟

جواب این سؤالات، مسیر درست رو نشون میده.
پس به جای غر زدن و مقصر جلوه دادن دیگران، بهتره انرژی‌مون رو بذاریم روی یادگیری، رشد و ساختن آینده‌ای بهتر.
اینجوری هر فرصتی، حتی یک ایردراپ، می‌تونه سکوی پرتاب واقعی ما باشه نه فقط یک جایزه تصادفی.

صرفاً جهت اطلاع، من با این حسابم هر هفته همون ۳ دلار رو از فارکستر می‌گیرم: مثل شما و مطمئنم خیلی از شما حتی بیشتر از من هم به دست میارید؛ حتی همین دیجنش روزانه کلی سهمیه دارم و ۱ درصدش رو هم در روز شاید دریافتی نداشته باشم... اما دیدین تا حالا بیام غُر بزنم فحش بدم؟
حتی این ایردراپ‌های اخیری که خیلی‌ها گرفتن شامل حال من نشده! اما نمیام نه پلتفرم و نه مردم رو مقصر بدونم. پروفایل من بیش از ۴۴ هزار نفر دنبال کننده داره که ۲۳ هزار نفرش اسپم لیبل ۲ هستن! خب با این حال خیلی چیز‌ها شامل حال من نشده... شما به جای من باشید همه رو جر با جر می‌کنید با این حساب! پس ربطی به حساب نداره عزیز من! این همه نسخه نپیچید برای هم دیگه.

همه چیز رو واقعاً توضیح دادم توی اون PDF ولی حیف که سر سریع و گذرا می‌خونید و در عمل کردن بهش معتقدین که صرفاً نوشتن پست و تعامل کردن یعنی تلاش! نه من قول میدم هزار بار بیشتر هم تلاش کنی جواب نمی‌گیری! مگر اینکه قصد و نیتت تأثیر گذاشتن روی بقیه باشه.

به هر حال فارکستر یک پلتفرم محتوا محوره و اگر هم اینهمه ایردراپ تعریف میشه هر روز یه چیزی میاد به خاطر اینه که تشویق کنه شما یه چیزی برای جامعه ارائه کنید! بابا حداقل اگه فحش هم میدین بیایین درست حسابی و سازنده در راستای ساخت و ساز انجامش بدین. باید تأثیر بذارید! باید تجربهٔ سازنده و مفید برای دیگران ایجاد کنید نه اینکه بشینی غر بزنی بگی من شاملش نشدم!

واقع‌بین باشیم! من الآن از شما ۱ ریال یا یک سنت بخوام؛ حاضرید بدون هیچ انتظاری به من بدینش؟ عمراً این کارو کنید! تعارف رو بذاریم کنار! من تا زمانی که برای شما تجربه یا خیری نرسونم عمراً شما ۱ ریال از مالتون به من ببخشید! هر چیزی هم تعارف کنید یا زبون بریزیم همش کشکه! پس منطقی باشید به جای اینهمه طلبکار بودن یکم با آرامش فکر کنیم.

من ده‌ها بار سمینار گذاشتم، روی سِن واسه صد‌ها نفر صحبت کردم... بعد از جلسات معمولاً میان ازم سوأل می‌پرسن چهارتا نظر میدن، چهارتا نظر می‌پرسن و شبکه سازی صورت می‌گیره! خیلی از افرادی که باهاشون ارتباط دارم حاصل همین ارتباطات واقعی بوده! مگه میشه کسی بدون تعامل واقعی بتونه نظر کسی رو جلب کنه؟ در فارکستر و دنیای اینترنت هم همینه؛ شما باید ارتباط واقعی، دلی و هدفمند برقرار کنید نه اینکه الکی بیای بگی من تلاش کردم پس نتیجش کو!

بدون تعارف! همه ما خوشمون میاد با هر فعالیتی سود کنیم؛ این یک واقعیته همه ما برای پول تلاش می‌کنیم. اما اینکه هدف نداشته باشیم و بخوایم تو هر فرصتی پول به دست بیاریم این به هیچ جایی نمیرسه بهت قول میدم همش میشه گذرا و خیال واهی! یه روز هست یه روز نیست...

اما اینکه واقعاً چه نوعی از شبکه‌سازی رو شکل می‌دیم به شدت مهمه! من تعجب می‌کنم که فرصت‌های به این بزرگی رو نمی‌بینیم! اگه توی حوزه‌های استارتاپی شرکت کنید متوجه می‌شید که مردم چقدر تلاش می‌کنن تا فرصت‌های سرمایه‌گذاری و کشف افراد حامی رو شناسایی کنن! اینکه چه فرصت‌هایی هست که ما بریم با کمترین هزینه از توش یک نتیجه بگیریم به شدت سخته!

اما توی فارکستر که عموماً با همین ذهنیت شکل گرفته؛ همهٔ کسانی که هر روز یه فرصت ایجاد می‌کنن همون کسانی هستن که در دنیای بیرون از اینجا برای پیدا کردنشون حاضریم کلی هزینه کنیم و تازه با کلی خجالت و استرس باهاشون صحبت کنیم تا شاید به ماهم توجه کنن! خب چرا این فرصت‌ها رو غنیمت نمی‌‌دونیم!؟ چرا ساده ازشون می‌گذریم؟! بابا طرف پست نوشته میگه Q/A بیا زیر پست من ازم بپرس! بعد تو میری می‌‌نویسی Thanks for sharing this؟ یا نمی‌دونم سلام چطوری؟ بابا والا بلا شماها واقعاً نمی‌دونید چه فرصت‌های طلائی رو دارید از دست میدین. همچین اشخاصی رو شما خارج از اینترنت هزاران دلار باید بابتش خرج کنی تا بری رو در رو بهش یه سلام بدی که تازه حالا بخواد ببینتت یا نبینه! بهتون قول میدم دقیقاً همین چیزاست که مهمه و شما ساده ازش رد می‌شید و با خودتون می‌گید خب ما پستمونو گذاشتیم بریم سراغ یکی دیگه!

خیلی خیلی دارید فرصت‌های خوبی رو از دست میدین از من گفتن از شما نشنیدن 😉

می‌پرسی که خب من برم زیر پستش چی بگم!
خب نمی‌دونی چی بگی!؟ اینهمه شکایت و فحش دادن بلدی اما بلد نیستی بشینی چند دقیقه فکر کنی ببینی چطور به شکل یک متشخص سوأل بنویسی برای طرف مقابل یا یه طرحی پیشنهادی ارائه کنی؟ حتی نقد کردن و فحش دادن هم سود آوره اگه بلد باشی چطوری باید مطرحش کنی.

من قول میدم اون انرژی‌ای که می‌ذارید برای حرص خوردن رو بذارید روی مطرح کردن چند تا سوأل یا چند تا نظر، همه مشکلاتتون راجع به برچسب‌هاتون هم حل میشه. چون تعامل واقعی دقیقاً همینه که مثل دنیای واقعی مکاتبه کنی.

فرض کن وقتی الکی با هدف حرف زدن زیر پست کسی نظر میدی یا نقل قول الکی می‌کنی مثل اینه که وسط جلسه نشسته باشی بعد یهو پارازیت بندازی! چطور حسی میگیره طرف مقابل؟ 😐 ندیدین توی این سمینار‌ها و جلسات گوش چنین آدمی رو می‌گیرن پرتش می‌کنن بیرون می‌گن داری جلسه رو بهم میزنی با حرف‌های چرت و پرتت.

واقع بین باشیم! 😉

اینم تأثیر واقعیش برای پست بعدیش!
واکنش ببین چقدر بوده؟ خیلی بیشتر از قبل! در حالی که فقط یه GM سادست با یه کار تکراری خودم.

پس نوع و جنس تعامل وقتی تجربی باشه و مردم احساس کنن که یه ارزشی داره و یه تجربه‌ای انتقال میشه بیشتر به سمت تعامل بر می‌گردن و سعی می‌کنن یجور ارتباطتشون رو باهات نگه دارن. ولی بیا حساب نشونت بدم ۳۰۰ هزار نفر دنبال کننده داره اما ۱۰ تا لایک هم نمی‌خوره!!!

یک موضوعی رو هم یادتون باشه!
اگه افرادی که حسابتشون خیلی قوی‌تر از شماست و یا شما رو دنبال نکردن، سعی نکنید نقل قول بزنید در عوض زیر پستش نظر بدین.

چون این گزینهٔ Priority برای همهٔ این حساب‌ها فعال هست؛ اگه نباشه واقعاً‌ مدیریت اعلان‌ها (نوتیفیکیشن‌ها) به شدت سخت میشه.

اطمینان میدم حتی خود dwr هم Read More رو می‌خونه، منم می‌خونم همه می‌خونیم!

اما روی نقل قول واقعاً نمی‌بینیم کی چی داره میگه مگر اینکه طرف مقابل رو دنبال کرده باشیم و یا حداقل حسابش برچسب سطح ۲ باشه.