بعد از اینکه اسپیس‌ایکس استارتاپ Cursor رو با قیمت فضایی ۶۰ میلیارد دلار خرید، OpenAI هم سریعاً واکنش نشون داد و اعلام کرد که قراره دسترسی کرسر به مدل‌های هوش مصنوعیش رو قطع کنه.

بلومبرگ گزارش داده اسپیس‌ایکس فقط چند روز بعد از این خرید، رفته سراغ شرکت Cognition (سازنده هوش مصنوعی برنامه‌نویس Devin). هرچند مدیرعامل این شرکت فروش رو تکذیب کرده، ولی ظاهراً مذاکراتی در جریانه تا حداقل بتونن از قدرت پردازشی و سرورهای عظیم اسپیس‌ایکس استفاده کنن.

پشت‌پرده این اتفاقات چیه؟ کرسر چون مدل و سخت‌افزار اختصاصی خودش رو نداشت، از نظر هزینه‌ها حسابی تحت فشار بود و اسپیس‌ایکس براش یه راه نجات عالی محسوب می‌شد. از اون طرف هم شنیده‌ها حاکی از اینه که ایلان ماسک بدجور گیر داده که بخش هوش مصنوعی اسپیس‌ایکس باید تا ماه سپتامبر، حتی بیشتر از بخش پرتاب موشک‌هاش درآمدزایی داشته باشه!

به طور خلاصه تقریبا بلایی که سر توییتر اومد داره سر کرسر هم میاد !

@codehalics | کدهالیک

این روزا با پررنگ شدن هوش مصنوعی تو برنامه‌نویسی یه چالش جدید درست شده. بچه‌های تازه‌کار و جونیور دیگه اون مسیر یادگیری تدریجی رو طی نمی‌کنن و چون ابزارها کدها رو سریع تولید می‌کنن، مجبورن یهو تو سطح یه معمار نرم‌افزار فکر کنن. دردسر اصلی وقتی خودش رو نشون میده که یه قطعی یا باگ سنگین پیش میاد و این مهندس‌ها چون درک عمیقی از زیرساخت و منطق سیستم ندارن، نمیتونن بدون اتکا به هوش مصنوعی مشکل رو پیدا و حل کنن. دقیقاً به همین خاطر مدیرای فنی میگن تو این دوره دیگه نباید فقط به سرعت کد زدن افتخار کرد و باید روی قدرت قضاوت و درک معماری تیم کار بشه تا بچه‌ها فقط یه اپراتور ساده برای خروجی‌های هوش مصنوعی نباشن.

https://leaddev.com/career-development/junior-engineers-are-skipping-straight-to-architect-level-thinking

@codehalics | کدهالیک

۹۰ میلیون خط تست برای ۱۶۰ هزار خط کد: عجیب‌ترین دیتابیس دنیا که کار دو مهندسه!

اس‌کیوال‌لایت (SQLite) که سال ۲۰۰۰ توسط ریچارد هیپ موقع کار روی نرم‌افزار ناو شکن‌های نیروی دریایی ساخته شد، الان با بیش از یک تریلیون نسخه فعال پرکاربردترین دیتابیس تاریخه و آمارش خیلی از MySQL و Postgres بالاتره. برخلاف دیتابیس‌های سنتی، این ابزار اصلا سرور نداره و مستقیما اطلاعات رو با ساختار B-tree روی یه فایل تک می‌خونه و می‌نویسه و برای تراکنش‌های امن و بدون خطا هم از روش WAL استفاده می‌کنه. جالب‌ترین بخشش اینه که کل موتور دیتابیس فقط حدود ۳۰۰ کیلوبایت حجم داره و با ۱۶۰ هزار خط کد C نوشته شده اما در کمال تعجب برای تست همین کدها ۹۰ میلیون خط کد تست دارن! این یعنی یه پوشش تست صددرصدی که حتی استاندارد ایمنی نرم‌افزارهای هواپیمایی رو هم گرفته. عجیب‌تر از همه اینکه کل این پروژه به این عظمت رو فقط دو نفر مهندس به صورت تمام‌وقت نگهداری و مدیریت می‌کنن.

@codehalics | کدهالیک

بازنویسی کامل pnpm 12 با Rust؛ سریع‌تر، بهینه‌تر و بدون دردسر مایگریشن!

نسخه ۱۲ پکیج‌منیجر pnpm بالاخره پایدار شد و خبر فوق‌العاده اینه که کل این ابزار از اول با زبان Rust بازنویسی شده.

برای ارتقا هیچ نیازی به تغییر کدها یا مایگریشن ندارید! تمام دستورات، تنظیمات و ساختار فایل‌های لاک (lockfile) دقیقاً مثل نسخه ۱۱ کار می‌کنن. البته چون نسخه پیش‌فرض هنوز همون ۱۱ هست، برای نصب این آپدیت فعلاً باید از تگ next-12 استفاده کنید.

تو این نسخه تغییرات و بهینه‌سازی‌های خیلی خوبی هم اتفاق افتاده. مثلا وابستگی‌های گیت حالا به جای SSH با لینک‌های استاندارد HTTPS کار می‌کنن. سرعت پردازش گراف وابستگی‌های تو در تو ، دو تا سه برابر بیشتر شده و تو پروژه‌های سنگین حدود ۲۵ درصد رم کمتری مصرف میشه.

یه ویژگی جذاب دیگه اینه که pnpm حالا می‌تونه بقیه پکیج‌منیجرها مثل npm و Yarn و Bun رو هم براتون مدیریت کنه و یه جورایی همه‌کاره شده.

یه سری محدودیت‌های امنیتی هم برای اجرای دستورات گلوبال با دسترسی sudo اضافه شده تا امنیت کار بالاتر بره.

https://pnpm.io/blog/whats-different-in-pnpm-12


@codehalics | کدهالیک

اینو اگه بخوام توضیح بدم یعنی اینکه
دیگه نیازی نیست پکیج‌منیجرهای مختلف مثل Yarn یا Bun رو به صورت سراسری رو سیستمتون نصب کنید و درگیر تداخل نسخه‌ها بشید.

تو pnpm 12 با قابلیت pnx و سیستم واسط جدیدش، وقتی وارد پروژه‌ای بشید که برای اجرا به نسخه خاصی از یه ابزار دیگه نیاز داره، pnpm خودش خودکار فیلد مربوطه رو از فایل package.json می‌خونه، نسخه دقیق همون ابزار رو تو پس‌زمینه دانلود می‌کنه و دستورات رو تحویلش میده.

قبلاً اگه روی سیستمت Yarn نصب نبود، با زدن دستور yarn install خطای command not found می‌گرفتی و مجبور بودی بری دستی با npm i -g yarn نصبش کنی.

با pnpm 12: بدون اینکه Yarn اصلاً روی سیستمت نصب باشه، مستقیم تو ترمینال می‌نویسی

yarn install

یا مثلا حوصله نداری bun نصب کنی که یه فایل باهاش اجرا کنی مینویسی :

pnx bun index.ts

همون لحظه Bun رو موقت میاره، کدت رو اجراش می‌کنه بدون نیاز به اینکه بان نصب بشه !

@codehalics | کدهالیک


@codehalics | کدهالیک

سلام رفقا. گاهی یه راهنمایی درست تو مسیر برنامه‌نویسی می‌تونه ماه‌ها وقتمون رو سیو کنه.

همین باعث شد بخش منتورینگ کدهالیک رو راه بندازم تا بخشی از روز رو بتونم مستقیم به شما کمک کنم. هزینه‌ها رو هم حداقل ۵۰ درصد کمتر از جاهای دیگه گذاشتم که تو این وضعیت نا به سامان اقتصادی اندازه ای نباشه که به خاطر هزینش ثبت نام نکنین! اما می‌تونم بهتون قول بدم خروجی این جلسات می‌تونه مسیرتون رو کاملا تغییر بده و خیلی خوب راهنماییتون کنه.

اگر مایل بودین خوشحال میشم سری به بخش منتورینگ کدهالیک بزنین حتی برای تست این فلو میتونه به من خیلی کمک کننده باشه !

https://codehalic.ir/mentorship

پ.ن :‌راستی این رو هم اضافه کنم که از نسخه جدید کدهالیک روی موبایل هم رونمایی کردم و این نسخه بسیار برای موبایل بهینه شده !

@codehalics | کدهالیک

وقتی ابزارهای هوش مصنوعی اکثر کدهای پروژه رو برامون می‌زنند، بزرگ‌ترین خطری که تهدیدمون می‌کنه اینه که به یه اپراتور و واسطه ساده بین پرامپت و کد تبدیل بشیم. تو این حالت شاید خروجی سریع‌تر بشه، اما چون فرایند برامون جعبه سیاه میشه، تو باگ‌های پیچیده قدرت حل مسئله رو از دست می‌دیم. راهکارش اینه که همیشه دید دوگانه داشته باشیم؛ از بالا حواسمون به معماری پروژه باشه و هروقت ایجنت‌ها تو لاگ‌ها و بیلدهای سنگین گیر کردن، زوم کنیم روی جزییات فنی و دستی مشکل رو حل کنیم. دقیقاً مثل ورزش روزانه، مغز برنامه‌نویس هم به تمرین نیاز داره و باید قبل از پرامپت زدن، صورت مسئله و قیودش رو خودش تعریف کنه. خلاصه‌ش اینه که کارهای تکراری رو بسپار به هوش مصنوعی، اما درک و تحلیل سیستم رو به هیچ وجه واگذار نکن.

این مقاله داره راجب همین موضوع صحبت میکنه و خیلی خوبه که مطالعه اش کنین
https://strategizeyourcareer.com/p/ai-assisted-software-engineering-skills

@codehalics | کدهالیک

این روزا تقریباً روزی دو سه تا مقاله و پست می‌بینیم که همه‌شون دارن درباره ترس از اپراتور شدن برنامه‌نویس‌ها و راه‌کارهای حفظ قدرت تحلیل صحبت می‌کنن. اما بیشتر از اینکه بخوایم عجولانه دنبال راه‌حل و فرمول بگردیم، واقعیت اینه که خودِ آینده مشخص می‌کنه دقیقاً چطوری باید از هوش مصنوعی استفاده کنیم؛ حتی اگه تهش قرار باشه ما فقط یه دستیار ساده و عادی برای اون باشیم.

تمام این توصیه‌ها و چارچوب‌هایی که الان متخصص‌ها ارائه میدن، لزوماً درست از آب درنمیاد. خیلیا اصرار دارن که حتماً باید درک عمیق فنی و جزییات کد رو حفظ کنیم تا از رده خارج نشیم، اما سرعت رشد AI نشون میده که به زودی به نقطه‌ای می‌رسیم که اصلاً نیازی نباشه اون جزییات رو بدونیم. هوش مصنوعی اون‌قدر کامل و بدون خطا سیستم‌ها رو مدیریت می‌کنه که دونستن یا ندونستن منطق زیرین کد برای انسان عملاً فرقی ایجاد نمی‌کنه و قطعاً همین اتفاق هم می‌افته بنظر من !

این که مینویسن که بشینید عمیق یاد بگیرین که چی به چیه مطمینم نهایت برای یک سال آینده جواب بده این موضوع هم قطعا انقد پیشرفت میکنه که ما باید روی جنبه های دیگ ای که هنوز برامون مشخص نیست زوم کنیم !

ما واقعاً تو یه وضعیت بلاتکلیفی و عدم قطعیت مطلق نسبت به هوش مصنوعی هستیم. شاید نابودی کامل این شغل یکی از گزینه‌های محتمل باشه، شایدم اصلاً این‌طوری نشه و مسیر دیگه‌ای بره؛ واقعاً هیچی مشخص نیست. فقط اینو یادتون باشه: هر وقت کسی با قطعیت درباره آینده شغلی برنامه‌نویس‌ها و هوش مصنوعی حرف زد، بی معطلی فرار کنید! چون شک نکنید شیاده.

@codehalics | کدهالیک

با این ابزار می‌تونید گردینت‌های فوق‌العاده‌ زیبا با ترکیب‌ رنگی‌های کاملاً هارمونیک بسازید. اگه در حال طراحی لندینگ پیج هستید، استفاده ازش شدیداً پیشنهاد میشه!

https://feralui.dev/gradients

@codehalics | کدهالیک

تو دنیای معماری نرم‌افزار یه توهم عجیب جا افتاده که فکر می‌کنیم هرچی دیاگرام سیستم شلوغ‌تر باشه و از ابزارهای توزیع‌شده و صف‌های پیام‌رسان بیشتری استفاده کنیم، یعنی معمار خفن‌تری هستیم! خیلیا به جای پیدا کردن مرزهای واقعی دامین، سریع سیستم رو به ده‌ها میکروسرویس خرد می‌کنن فقط برای اینکه بگن ما هم داریم تو اسکیل بالا کار می‌کنیم. اما واقعیت اینه که عیار یه مهندس سنیور به اضافه کردن زیرساخت‌های دهن‌پرکن نیست؛ بلکه دقیقاً اونجایی مشخص میشه که باید پیش‌بینی کنه وقتی سیستم زیر بار تراکنش‌های سنگینه، اگه یه سرویس تایم‌اوت داد، ایونتی دو بار ارسال شد یا دیتابیس تو خطاهای همزمانی گیر کرد، چطوری باید سیستم رو ریکاوری کرد. در نهایت، هنر معماری به خلق پیچیدگی‌های بی‌دلیل نیست، بلکه به طراحی ساده‌ترین و تمیزترین ساختاریه که بشه ساعت ۳ صبح روزِ بحران به راحتی دیباگش کرد.

رفرنستون میدم به اصل KISS که قبل تر راجبش صحبت کردیم !

https://blog.devgenius.io/microservices-are-not-a-sign-youre-a-senior-engineer-bd79bef44b20

@codehalics | کدهالیک

اگه تو زیرساختتون از Keycloak برای احراز هویت استفاده می‌کنید سریع‌تر دست‌به‌کار بشید چون یه آسیب‌پذیری خیلی بحرانی با نمره ۹.۱ کشف شده که تو این باگ، هکر بدون نیاز به هیچ دسترسی یا تایید ایمیل و فقط با دونستن یوزرنیم یا ایمیل ادمین، می‌تونه لاگین بازیابی رمز عبور رو دور بزنه و مستقیم پسوورد اکانت رو عوض کنه تا به تمام سیستم‌های پشت Keycloak دسترسی پیدا کنه. تمام نسخه‌های زیر ۲۶.۷.۲ آسیب‌پذیرن و اگه الان شرایط ارتقا به نسخه ۲۶.۷.۲ رو ندارید، حتماً همین امروز قابلیت Forgot password رو از تنظیمات Realm به صورت موقت خاموش کنید.

https://fireup.pro/news/keycloak-cve-2026-18963-critical-password-reset-flaw?via=dailydev

@codehalic | کدهالیک

تو نسخه ۱۹ پُستگرِس بالاخره یه قابلیت جدید و نجات‌بخش به اسم WAIT FOR اضافه شد که مشکل قدیمی و رو اعصاب تاخیر رپلیکیشن (Replica Lag) رو کلاً حل می‌کنه.

تا پیش از این وقتی دیتا رو روی پرایمری می‌نوشتی و بلافاصله از رپلیکا می‌خوندی، به خاطر تاخیر همگام‌سازی، دیتای قدیمی می‌گرفتی و راه‌کارهایی مثل Sleep زدن یا روت کردن دوباره کوئری به پرایمری هم واقعاً افتضاح بودن. حالا با این دستور، Session متصل به رپلیکا رو بلاک می‌کنی تا زمانی که پروسه Replay شدن WAL به یه LSN مشخص برسه و دیتا کاملاً آپدیت و قابل خوندن بشه؛ این کار کلاً ۱ تا ۲ میلی‌ثانیه اوورهِد داره.

البته چند تا نکته فنی هم داره؛ مثلاً چون این دستور نباید اسنپ‌شات نگه داره (تا جلوی آپدیت شدن WAL گرفته نشه)، تو سطح ایزولیشن بالاتر از READ COMMITTED یا داخل فانکشن‌ها اجرا نمیشه و پولرهایی مثل PgBouncer تو حالت Transaction Mode ممکنه سشن و کوئری رو بندازن رو کانکشن‌های مختلف و کار رو خراب کنن.

جالب‌تر اینکه پیشنهاد این قابلیت از سال ۲۰۱۶ مطرح بوده و ۳ بار ریورت شده تا بالاخره تو پستگرس ۱۹ به ثبات رسیده.

@codehalics | کدهالیک

اسنپ‌پی روی کدهالیک فعال شد! از این به بعد می‌تونید هزینه‌ها رو ۴ قسطه یا آخر ماه تسویه کنید.

به همین مناسبت، ظرفیت محدود ماک اینترویو و بررسی رزومه رو برای همین آخر هفته با ۵۰٪ تخفیف باز کردم.

اگر دارین برای مصاحبه فنی آماده میشین یا توی مسیر شغلی و معماری پروژه‌هاتون به یک فیدبک واقعی نیاز دارین، این فرصت رو از دست ندین:

🔹 ماک اینترویو فنی:
https://codehalic.ir/mentorship/book/mock-interview

🔹 بررسی رزومه و منتورینگ:
https://codehalic.ir/mentorship/book/resume-review

ظرفیت زمان‌های این آخر هفته محدوده.

@codehalics | کدهالیک

وقتی بک‌اند پروژه C# باشه و فرانت‌اند TypeScript، بزرگ‌ترین دردسر اینه که مجبوری ساختار دیتا (مثل DTOها) رو دو جا تعریف کنی و اگه فیلدی تو بک‌اند عوض بشه، تازه تو Runtime ارورها خودشون رو نشون میدن. اما با معماری Monorepo و ابزار Nx میشه یه Type Safety یکپارچه و فول‌استک ساخت! راه‌حلش اینه که به کمک OpenAPI موقع بیلد شدن پروژه‌ی دات‌نت، کانترکت‌های API به صورت اتوماتیک تولید بشن؛ بعد ابزاری مثل openapi-ts این خروجی رو می‌خونه و تایپ‌های فرانت‌اند رو دقیقاً از روش جنریت می‌کنه. شاهکارِ Nx اینجاست که با سیستم قدرتمند Task Graph خودش، این پروسه رو به هم زنجیر و هوشمندانه کش Cache می‌کنه؛ یعنی به محض اینکه یه پراپرتی رو تو کدهای C# تغییر بدی، Nx خودش جریان رو می‌فهمه، تایپ‌ها رو آپدیت می‌کنه و خطای ناهماهنگی فرانت‌اند رو همون لحظه تو زمان کامپایل نشون میده تا دیگه هیچ‌وقت باگ‌های ناشی از تغییر API به پروداکشن نرسن!

https://nx.dev/blog/dotnet-openapi-type-safety

@codehalics | کدهالیک

امروز رفتم الکامپ و تنها واژه‌ای که حق مطلب رو ادا می‌کنه یک کلمه‌ست: فاجعه!

بی‌خیال گلایه‌های تکراری درباره اختلالات چندماهه اینترنت؛ حرف سر فلسفه وجودیِ یک نمایشگاه فناوریه. شعار و تعریف رسمی الکامپ چیه؟ «بستری برای معرفی آخرین دستاوردها، خدمات و محصولات پیشرو در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات.»

اما واقعیتِ ویترین امسال چی بود؟

* فروش طلای آب‌شده!
* پکیج‌های «چگونه ریسلر آمازون شویم؟»
* کیبورد گیمینگ با برچسب ایرانی!
* و منت‌گذاشتن سرورهای ابری...

تو عصری که دنیای تکنولوژی با سرعت نور حول OpenAI، Anthropic و مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی می‌چرخه، ما هنوز اصرار داریم نسخه‌های کپی‌پیست، کم‌کیفیت و منقضی‌شده‌ی ۱۰ سال پیش دنیا رو بیاریم، اسمش رو بذاریم «فناوری بومی» و دور هم دست بزنیم.

برگزاری این شوهای نمایشی، درست بعد از ماه‌ها اختلال شدید اینترنت، هیچ دستاوردی رو معرفی نمی‌کنه؛ فقط مثل یک آینه عریض‌وطویل، عمق عقب‌افتادگی ما از جریان اصلی جهان رو به رخ می‌کشه.

گاهی برگزار نشدن یک رویداد، خیلی محترمانه‌تر از برگزاریشه. واقعاً جلوی غرفه فلان شرکت ابری ( اونم به ظاهر) چه حرفی می‌شه زد؟ بگیم دمتون گرم که قیمت‌ها رو سه برابر کردید و کیفیت رو نصف؟

@codehalics | کدهالیک

وقتی می‌گم الکامپ امسال تقلیل فناوری به سیرک بود، دقیقاً از چی حرف می‌زنم؟

از اینکه رسماً پوکه کپسول خریدی، تهش دو گرم طلا ریختی، سرش یه چیپ ۵۰ سنتی NFC چسبوندی و اسمش رو گذاشتی محصول فناورانه بومی!

از هوش مصنوعی پرسیدم کجای دنیا چسبوندن برچسب NFC روی قالب پلاستیک روتکنولوژی حساب می‌کنه؟

پ.ن : هنر میخواد بتونین کله جمنای رو خراب کنین از این وضعیت !

@codehalics | کدهالیک

تقریباً تو هدر تمام پروژه‌های وب عادت کردیم تکه‌کد
<meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">
رو کپی‌پیست کنیم، اما وقتشه که بالاخره initial-scale=1.0 رو بریزیم دور!
این عبارت سال‌ها پیش توسط اپل معرفی شد تا جلوی باگ‌های چرخش صفحه و زوم شدن‌های ناخواسته تو نسخه‌های خیلی قدیمی iOS رو بگیره. اما سال‌هاست که مرورگرهای مدرن اون مشکلات رو کلاً حل کردن و نوشتن <meta name="viewport" content="width=device-width"> به تنهایی برای ریسپانسیو شدن صفحه کفایت می‌کنه.

https://vale.rocks/micros/20260902-1350

@codehalics | گدهالیک

اوپن‌ای‌آی از مدل جدید خودش یعنی GPT-6 Astra رونمایی کرد که یه جهش غول‌آسا در هوش، Computer Use و امنیت سایبری به حساب میاد.

این مدل با ثبت رکوردهای فوق‌العاده‌ای مثل ۹۹.۹٪ تو بنچمارک ARC-AGI-3 و ۱۰۰٪ تو ExploitBench، نه‌تنها تو حل مسائل پیچیده ریاضی و کشف آسیب‌پذیری‌های Zero-day بی‌رقیبه، بلکه می‌تونه فرآیندهای واقعی مثل طراحی مدار PCB تو KiCad، ساخت صحنه‌های ۳بعدی تو Blender و Unreal Engine یا تست خودکار وب‌سایت‌ها رو مستقیماً پشت سیستم انجام بده.

برخلاف نسخه‌های قبلی، Astra تا ۶۵٪ توکن خروجی کمتری مصرف می‌کنه، سرعت به‌شدت بالاتری داره و مکانیزم Alignment جدیدش احتمال هالوسینیشن یا دور زدن قوانین دسترسی رو کاملاً صفر کرده

https://openai.com/index/gpt-6-astra/

@codehalics | کدهالیک

نکته جالب ویدیو رونمایی GPT-6 Astra ادای احترام به یکی از تاریخی‌ترین دموی‌های تاریخ علوم کامپیوتر بود !

کلیپی که اول ویدیو منتشر شد متعلق به پروژه‌ای معروف به نام "Put That There" محصول سال ۱۹۸۰ در آزمایشگاه MIT هستش.

در این دموی سال ۱۹۸۰، محققا برای اولین بار سیستمی رو نشون دادند که هم‌زمان صدای انسان و اشاره یا دستور حرکتی رو می‌فهمید.

کاربر با اشاره به صفحه و گفتن عبارت «یک دایره زرد اونجا بکش» یا «این را بگذار آنجا» با سیستم تعامل می‌کرد.

شرکت OpenAI این کلیپ ۴۶ ساله رو در ابتدای ویدیو قرار داده تا خط سیر تاریخ تعامل انسان و کامپیوتر رو نشان دهد

از روزهایی که کنترل یک دایره ساده با دستور صوتی یک رویای آزمایشگاهی بود، تا امروز که هوش مصنوعی میتونه به عنوان یک اپراتور تمام‌عیار بسیاری از کار هامون رو انجام بده !

#gpt6

@codehalics | کدهالیک

اگر در پروژه‌هاتون از ایجنت‌های کدنویسی مثل Cursor، Claude Code یا Codex استفاده می‌کنید و می‌خواهید ظاهری بسیار شیک و متمایز (مخصوصاً برای ابزارهای هوش مصنوعی) بسازید، این سایت فوق‌العاده کاربردیه.

سایت Libraries.dev مجموعه‌ای از افکت‌ها و کامپوننت‌های مدرن UI رو ارائه می‌ده که با ابزارهای AI سازگاری کامل دارن.

https://libraries.dev/

@codehalics | کدهالیک