کلین دوباره حدود ۵۰ میلیون توکن رایگان داده.

چهار مدل رو از همون اول در اختیار می‌ذاره:
deepseek-v4-flash
GLM-5.2
step-3.7-flash
laguna-s-2.1
بدون نیاز به API key یا کارت اعتباری می‌تونید استفاده کنید.
نصبش هم ساده‌ست:
npm i -g cline

https://cline.bot/

ToPassTheTimee ✍️

پ.ن : البته من جاتون باشم جای گلوبالی نصب کردنش از اکستنشن خود vscode اش استفاده میکنم که خیلی ساده تر و gui در اختیارتون میزاره شبیه کوپایلت !

@codehalics | کدهالیک

تو این مقاله دارن توضیح می‌دن که گوگل چطور با کمک هوش مصنوعی و مدل‌های زبانی بزرگ امنیت کروم رو متحول کرده و تیم امنیتیشون تعریف می‌کنه که الان پروسه شناسایی، بررسی اولیه و رفع باگ‌ها تو مقیاس خیلی بزرگ کاملا خودکار شده. نویسنده‌ها اشاره می‌کنن که با اضافه شدن ایجنت‌های هوش مصنوعی پیدا کردن باگ‌های پیچیده خیلی سریع‌تر شده و سیستم خودش باگ‌ها رو فیلتر و بازتولید می‌کنه که نتیجش رفع بیشتر از هزار آسیب‌پذیری تو نسخه‌های اخیر بوده. اونا تو ادامه بیان می‌کنن که برای کم کردن فرصت هکرها دارن چرخه آپدیت‌های امنیتی رو به دو بار تو هفته می‌رسونن و قابلیتی رو شرح می‌دن که مرورگر بتونه بدون نیاز به بسته و باز شدن فرآیندهای پس‌زمینه رو به صورت آنی آپدیت کنه. در نهایت هم تاکید می‌کنن که استراتژی امنیت حافظه رو دارن تو دو لایه جلو می‌برن یعنی از یه طرف کدهای سی پلاس پلاس فعلی رو با تکنیک‌های جدید ایمن‌تر می‌کنن و از طرف دیگه دارن با مهاجرت به زبان برنامه‌نویسی راست برای بخش‌های حساس ریشه خیلی از مشکلات امنیتی رو به طور ساختاری از بین می‌برن.

لینک مقاله

@codehalics | کدهالیک

تقریبا روزی نیست که جلوی در آسانسور واینستم و به این فکر نکنم که الگوریتم این دستگاه‌ها دقیقا چه شکلی کار می‌کنه و چه منطقی پشتشه. همین امروز یه مقاله خیلی جذاب راجع به همین موضوع خوندم و واقعا برام جالب بود که چه دنیای عجیب و پیچیده‌ای پشت این چند ثانیه وایسادن تو هر طبقه پنهان شده. چون این موضوع برام خیلی جذاب بود تصمیم گرفتم برای شما هم بنویسمش تا تو این رشته پست تمام این الگوریتم‌ها رو به زبون ساده و گفتاری باز کنم. اینطوری شما هم دفعه بعد که منتظر رسیدن کابین هستین می‌تونین حدس بزنین که سیستم ساختمون شما داره از کدوم روش استفاده می‌کنه. مهندس‌ها سال‌ها وقت گذاشتن تا با کلی محاسبات ریاضی و منطقی زمان انتظار ما رو کمتر کنن و حالا می‌خوایم قدم به قدم ببینیم این سیستم‌ها از اون مدل‌های خیلی قدیمی تا این سیستم‌های هوشمند امروزی چطوری تکامل پیدا کردن و چه چالش‌هایی رو پشت سر گذاشتن.

https://john.fun/elevators

۱/

@codehalics | کدهالیک

برای شروع باید بریم سراغ ساده‌ترین روشی که از همون سال ۱۹۶۱ میلادی روی کار اومد و بهش الگوریتم scan میگن. تو این روش کابین آسانسور خیلی بی‌مغز عمل می‌کنه یعنی از طبقه همکف راه میفته و تا بالاترین طبقه ساختمون میره و برمی‌گرده و اصلا هم براش مهم نیست که کسی تو طبقات بالایی منتظرش هست یا نه. خب معلومه که این روش کلی وقت و برق رو هدر می‌داد و مسافرها رو حسابی کلافه می‌کرد. برای همین مهندس‌ها یه روش منطقی‌تر به اسم look رو ساختن که الان تو بیشتر ساختمون‌ها همون استفاده میشه. تو این سیستم جدید آسانسور فقط تا همون طبقه‌ای بالا میره که بالاترین درخواست ازش صادر شده باشه و بعدش سریع مسیرش رو برعکس می‌کنه تا به بقیه برسه و اینجوری کلی تو زمان همه صرفه‌جویی میشه.

همه اینا جذابه وقتی تک آسانسور توی خونتون باشه !

۲/

@codehalics | کدهالیک

داستان وقتی خیلی جذاب و البته پیچیده میشه که با یه ساختمون اداری بزرگ یا یه برج مسکونی طرفیم که چند تا آسانسور کنار هم دارن. اینجا دیگه اون روش‌های پایه جواب نمیده و باید یه سیستم مرکزی یا همون مغز متفکر وجود داشته باشه که بگه کدوم کابین باید کجا بره. تو ساده‌ترین حالت این سیستم مرکزی میاد هر درخواستی که ثبت میشه رو به نزدیک‌ترین کابین میده تا مسافر زودتر سوار بشه. ولی طراح‌ها خیلی زود فهمیدن که این روش همیشه هم خوب نیست چون ممکنه اون کابینی که نزدیک‌تره پر از آدم باشه یا تو مسیرش مجبور باشه ده جا نگه داره و اینطوری مسافر خیلی بیشتر از حد معمول معطل میشه. پس نیاز بود که یه سیستم خیلی هوشمندتر طراحی بشه که بتونه شرایط رو خیلی دقیق‌تر و همه‌جانبه‌تر بررسی کنه.

۳/

@codehalics | کدهالیک

اینجا بود که الگوریتم‌های خیلی پیشرفته‌ای مثل سیستم پاسخ نسبی اوتیس وارد بازی شدن تا مشکل ترافیک رو حل کنن. این سیستم به جای اینکه فقط فاصله فیزیکی رو ببینه میاد به هر کابین یه امتیاز میده و فاکتورهای خیلی زیادی رو هم در نظر می‌گیره. مثلا حساب می‌کنه که چقدر طول می‌کشه تا کابین برسه چقدر ظرفیت خالی داره یا حتی بررسی می‌کنه که دو تا کابین همزمان با هم به یک طبقه نرن تا ترافیک گره نخوره. جذاب‌ترین بخش این الگوریتم اینه که هر پنج ثانیه یک بار تمام این محاسبات رو برای همه کابین‌ها از اول انجام میده و اگه ببینه یه کابینی تو مسیر گیر کرده سریع درخواست شما رو می‌فرسته برای یه کابین دیگه تا کمترین زمان ممکن رو تو لابی معطل بمونین.

۴/

@codehalics | کدهالیک

واسه جمع‌بندی این رشته پست، بد نیست به این نکته خیلی جالب هم اشاره کنم که تمام این داستان‌های مدیریت کابین‌ها چقدر شبیه مفاهیم پایه تو دنیای نرم‌افزار و معماری سیستم‌های توزیع‌شده است.

وقتی ما از توزیع درخواست‌ها بین چند تا آسانسور حرف می‌زنیم دقیقا انگار داریم همون ایده معروف راند رابین یا الگوریتم‌های پیشرفته بالانس کردن بار رو توی کلاسترها پیاده می‌کنیم، همون‌طوری که ریکوئست‌های کاربرا بین پادهای مختلف پخش میشه تا هیچ سروری زیر فشار کم نیاره و کرش نکنه. تو این سناریوی دنیای واقعی کابین‌های آسانسور دقیقا نقش همون پادهای پردازشی مستقل رو بازی می‌کنن و مسافرها همون ریکوئست‌ها و داده‌هایی هستن که باید با کمترین زمان تاخیر یا همون لیتنسی به مقصد نهایی برسن.

حتی اون سیستم‌های کیوسکی که بالاتر گفتم هم دقیقا مثل یه روتر هوشمند یا لود بالانسر عمل می‌کنن که پکت‌های دیتا رو از قبل مسیردهی می‌کنه، ولی خب همونطور که تو شبکه‌های کامپیوتری هم دیدیم از دست دادن انعطاف‌پذیری تو شرایط ترافیک سنگین می‌تونه باعث افت شدید پرفورمنس کل سیستم بشه.

در نهایت قشنگی ماجرا اینجاست که می‌بینیم چطور منطق برنامه‌نویسی و مفاهیم پیچیده مهندسی نرم‌افزار از پشت صفحه مانیتورها بیرون اومدن و دارن فیزیک دنیای واقعی ما رو تو ساده‌ترین و تکراری‌ترین کارهای روزمره کنترل می‌کنن تا در نهایت خروجی بهینه‌تری داشته باشیم.

/پایان

@codehalics | کدهالیک

نمی‌دونم چقدر ریموشن رو می‌شناسین، ولی یه ابزار React بیسه که باهاش می‌تونین ویدیوهای داینامیک بسازین؛ مثل کاری که هر سال ویرگول می‌کنه و بهتون یه اینسایت از ویوهای مقاله‌هاتون میده و برای هر کدوم یه ویدیوی داینامیک درست می‌کنه.

عملا با ffmpeg و nodejs و react این فریم‌ورک رو درست کردن و خیلی چیز خفنیه!

حالا براش یه اسکیل خیلی خفن نوشتن که خود ریموشن هم معرفیش کرده و در واقع به شما کمک می‌کنه بتونین انواع و اقسام موشن‌گرافیک‌ها و ... رو عملا با کد بسازین و خروجی بگیرید. ایزیِ ایزی!

چی می‌خواین دیگه؟

پ.ن :‌همین ویدیو رو هم با همین اسکیل درستش کردن !

https://github.com/remotion-dev/remotion

@codehalics | کدهالیک

ویدیو ساخت همین موشن گرافیک با همین اسکیل که به تازگی معرفی شده فقط و فقط با Remotion به همراه Claude Code !

@codehalics | کدهالیک

وضعیت برنامه نویسی توی ایران :

✍️Amirreza & 42 others

@codehalics | کدهالیک

بعد از ۳۰ سال سر و کله زدن با آبجکت رو اعصاب Date، بالاخره جاوااسکریپت توی اسفند ۱۴۰۴ با معرفی Temporal (در استاندارد ECMAScript 2026) یه نفس راحت به دولوپرها داد؛ هرچند ما وسط قطعی‌های اینترنت اصلاً نفهمیدیم کی این اتفاق مهم افتاد! این جایگزین قدرتمند، تمام دردسرهای قبلی مثل mutable بودن و گیج‌کننده بودن تایم‌زون‌ها رو با یه ساختار کاملاً immutable و منطقی شسته و برده. اما شاه‌بیت ماجرا برای ما ایرانی‌ها اینه که Temporal به‌صورت کاملاً نیتیو و بدون نیاز به نصب هیچ لایبرری اضافه‌ای از تقویم شمسی پشتیبانی می‌کنه و بالاخره ایندکس ماه‌ها هم مثل آدم از یک شروع می‌شه؛ پس دیگه وقتشه با مکافات‌های Date خداحافظی کنید و این API تمیز و خفن رو به کدهاتون اضافه کنید.

https://developer.mozilla.org/en-US/docs/Web/JavaScript/Reference/Global_Objects/Temporal

Arian Ahmadi

@codehalics | کدهالیک

یه پلتفرم و ابزار خفن برای دسترسی به مدل‌های مختلف هوش مصنوعی پیدا کردم که از Fable 5 گرفته تا همین دیپ‌سیک فلش جدیده رو پشتیبانی می‌کنه و تا ۵۵ سشن رایگان میده. نسخه وبش تو آدرس freebuff.com در دسترسه و بچه‌های فنی هم می‌تونن با کامند npm i -g freebuff نصبش کنن. من خودم الان یک ساعته دارم بکوب با مدل فلش دیپ‌سیک کار می‌کنم و هنوز سشن‌هام تموم نشده. جالب اینجاست که مدل gpt 5.6 رو هم داره و تازگی یه نسخه دسکتاپ هم براش زدن که کار رو خیلی راحت‌تر کرده.


Sefid ✍️

@codehalics | کدهالیک

امروز میخوام Strix رو معرفی کنم بهتون که یه ابزار اوپن سورس تست نفوذه که با چندتا عامل هوش مصنوعی اتوماتیک کار میکنه و مثل یه هکر واقعی کدت رو اجرا میکنه تا باگ پیدا کنه و با ساختن PoC واقعی هم اون رو ولید کنه ، کلیت کارش اینه که یه CLI میدی به دست دولوپر، چندتا عامل باهم ارکستر میشن، ریکان میزنن، اکسپلویت میکنن و در نهایت یه پچ آماده merge هم تحویلت میدن، ضمنا با CI/CD و گیت هاب و گیتلب و جیرا هم ست میشه که هر بار دپلوی کردی خودش تست بزنه. خلاصه اگه دنبال یه پنتست همیشه روشن میگردی که باگ های واقعی پیدا کنه و رفعشون هم بکنه، Strix تقریبا همون چیزیه که میخوای.

https://github.com/usestrix/strix

@codehalics | کدهالیک

‏طرف موبایلشو تو آفیس گم میکنه. هرچی میگرده پیدا نمیشده. به Claude میگه اونم براش یه اپ درست میکنه که با سیگنال بلوتوث پیداش میکنه. ریپو را هم گذاشته. جالبه!

https://github.com/ben-z/findphone

@codehalics | کدهالیک

تا حالا براتون پیش اومده وسط یه پروژه سنگین یا دیباگ کردن کدها، یهو دلتون بخواد لپ‌تاپ رو ببندید و برید سراغ یه کار کاملا فیزیکی مثل نجاری یا باغبونی؟ این حس اصلا عجیب نیست. یه مقاله خیلی جالب تو مجله Noema منتشر شده که دقیقا دست گذاشته روی همین درد مشترک. نویسنده میگه خیلی از بچه‌های دنیای تک این روزا درگیر یه بحران معنا شدن. کار ما به شدت انتزاعیه و خیلی وقتا هیچ خروجی فیزیکی و ملموسی نداره. به خاطر همینه که خیلیامون ناخودآگاه به سمت کارای دستی کشیده میشیم تا فقط یه چیزی رو با دستای خودمون بسازیم و لمسش کنیم.

https://www.noemamag.com/why-is-everyone-in-tech-so-sad/

@codehalics | کدهالیک

نویسنده مقاله یه مفهوم جالبی رو مطرح میکنه به اسم کارگرایی. قضیه اینه که نسل‌های قبلی معنای زندگیشون رو از خانواده یا شغل‌های به شدت اثرگذار مثل تدریس یا پزشکی میگرفتن. اما ما تو دنیای نرم‌افزار داریم تلاش میکنیم این معنا رو از تسک‌ها و جلسات بی‌پایانمون بکشیم بیرون. خیلی از کارهایی که تو شرکت‌های بزرگ انجام میشه در واقعیت هیچ تاثیر بزرگی تو دنیای بیرون ندارن. ما بعضی وقتا فقط داریم فیچرهایی میزنیم که کسی نخواسته، یا سر چیزای کوچیک ساعت‌ها بحث میکنیم تا فقط حس کنیم کارمون و حضورمون مهمه.

حالا چی شده که این بحران الان انقدر پررنگ شده؟ ورود هوش مصنوعی. تا قبل از این، حداقل خودمون درگیر حل مسئله بودیم و برای چالش‌های معماری سیستم خلاقیت به خرج میدادیم. اما الان با ابزارهایی که کد میزنن، تست مینویسن و داکیومنت میسازن، ما کم کم داریم تبدیل میشیم به مدیر ربات‌ها. هوش مصنوعی ما رو یه لایه دیگه از اون تجربه مستقیم خلق کردن دورتر کرده. وقتی میبینیم همون کارهای قبلی رو هم یه ماشین میتونه تو چند ثانیه انجام بده، یهو اون توهم مهم بودن کارمون از بین میره و با خودمون میگیم اصلا هدف نهایی چیه.

این مقاله واقعا تلنگر عجیبی بود. از وقتی ابزارهای هوش مصنوعی تو پروسه توسعه ما پررنگ‌تر شدن، سرعت کارمون قطعا خیلی بالا رفته، اما آیا هنوزم اون لذت سابق رو از خلق کردن می‌بریم؟ دلم میخواد نظر شما رو هم بدونم. تا حالا این حس پوچی یا دور شدن از لذت برنامه‌نویسی و ساختن رو با ورود این ابزارها تجربه کردید؟

@codehalics | کدهالیک

خروجی‌های فرانت‌اند هوش مصنوعی معمولا خیلی جنریک و تکرارین. Taste Skill یه فریم‌ورک اپن‌سورسه که مستقیم روی ابزارهایی مثل Cursor یا Claude می‌شینه و مجبورشون می‌کنه دیزاین، تایپوگرافی و انیمیشن رو اصولی بزنن. خروجیش یه UI به شدت تمیز و استاندارده که اصلا بهش نمیاد کار AI باشه.

https://www.tasteskill.dev/

npx skills add Leonxlnx/taste-skill

@codehalics | کدهالیک

اگه از آنتی‌گرویتی گوگل، نمی‌تونید به دلیل ریجن ایران استفاده کنید ، یه بنده خدای روسی اومده یه پچر ساخته خیلی راحت میتونید آنتی‌گرویتی را پچ کنین و ازش استفاده کنید


✍️ مسعود کاویانی

https://github.com/AvenCores/open-antigravity-patcher

پ.ن: رو یه اکانتی تستش کنین که خطر بن شدن نداشته باشه کلا !

@codehalics | کدهالیک

اوپن اسپک در اصل یه فریم‌ورک سبک و متن‌باز برای برنامه‌نویس‌هاست که به عنوان یه لایه برنامه‌ریزی دقیق، قبل از شروع کدنویسی توسط دستیارهای هوش مصنوعی مثل کرسر یا کوپایلت وارد عمل می‌شه تا جلوی گیج شدن مدل‌ها و تولید کدهای غیرقابل پیش‌بینی رو بگیره. روند کار اینطوریه که به جای توضیح دادن مبهم خواسته‌ها توی چت، شما ایده خودتون رو مطرح می‌کنید و این ابزار قبل از نوشتن حتی یک خط کد، یه نقشه راه متنی واضح شامل نیازمندی‌ها، طراحی فنی و قدم‌های اجرا بهتون پیشنهاد می‌ده تا اول روی مسیر پیاده‌سازی با هم توافق کنید و بعد تازه کدنویسی شروع بشه.

https://github.com/Fission-AI/OpenSpec/

@codehalics | کدهالیک

من یه مثال بزنم بهتر متوجهش بشید
برای مثال فرض کنید می‌خواید قابلیت دارک مود رو به پروژه‌تون اضافه کنید، اینجا به جای اینکه هوش مصنوعی مستقیم بره تو دل فایل‌ها و شروع به تغییرات و آزمون و خطا کنه، اول یه سند مشخصات بهتون می‌ده که توش نوشته قراره به طور تمیز از متغیرهای سی اس اس استفاده کنه و انتخاب کاربر رو توی حافظه محلی مرورگر نگه داره، و فقط وقتی شما این برنامه و منطق رو تایید کردید، می‌ره دقیقا همون تسک‌ها رو به ترتیب و با کمترین میزان خطا روی کدهای شما پیاده می‌کنه.
یه طور plan mode عه ولی با قابلیت کاستومایزشن خیلی خیلی بیشتر و بهتر طوری که دقیقا بابت هر تسک میفهمین چه تغییراتی قراره انجام بشه و سولوشن هم بهتون میده !

@codehalics | کدهالیک

قبل از اینکه کلاد (Claude) یا هر ابزار هوش مصنوعی ای کدنویسی رو شروع کنه، بهترین کار اینه که با ابزار جذاب Squig شکل کلی صفحه رو مثل یک طرح دستی ساده بچینید؛ یعنی جای دقیق متن‌ها، دکمه‌ها و بخش‌های مختلف رو مشخص کنید و همون نقشه راه رو دست کلود بسپارید تا نسخه واقعی و بی‌نقصش رو براتون خلق کنه.

https://squig.sh/

@codehalics | کدهالیک