اولین کاری که پیدا کردم دقیقاً همین شکلی شد.

رفتم مصاحبه و بعدش منو اضافه کرد به یه کانال و گفت این تسک رو باید بزنین. توی کانال ۸۰ نفر بودن و فکر اینکه نهایت قرار یه نفر از اینجا زنده بیاد بیرون مغزمو نابود میکرد!

گذشت و تسک رو زدم. بعدش اسباب‌کشی داشتیم و بعد از جابه‌جایی حدود دو هفته گذشت و خبری نشد. یه پیام دادم بهش، یه پیام کاملاً ساده، چیزی که هزاران بار مغزم گفت نه انجامش نده ولی انجامش دادم!
در کمال ناباوری گفت عه چه خوب، خب فردا بیا شرکت با هم صحبت کنیم. و همون شد شروع کار من توی یه شرکت کاملاً جدید، پیدا کردن دوستای خوب، کلی یادگیری، سابقه و چیزای دیگه.

واقعاً نترسید، دنیا برای پرروهاست!

@codehalics | کدهالیک

هنوز بعد ۷ ۸ سال کانالشو نگه داشتم بعدشم ادمای دیگ ازش جذب شدن ولی هر موقع ناامید میشم و حس اضطراب اجتماعی و اینا بهم دست میده میام یه سر میزنم بهش که بدونم از چه مسیر سختی اومدم توی برنامه نویسی :))))))

ناامید نشید و به مسیر ادامه بدید !

@codehalics | کدهالیک

‏
‏یه اپ iOS و Android که با اجرای npx t3 connect تو ترمینال، می‌تونی Claude و Codex و… رو کامل از گوشی کنترل کنی.
‏رابط کاربری تمیز، ۱۰۰٪ رایگان، open source و بدون هیچ سرور واسط.

📝 کدلوژیست | codeologist

@codehalics | کدهالیک

این کتابچه جذاب انتروپیک که در مورد شیوه‌ی ساختن استارتاپ هست، به فارسی ترجمه و در کانالم قرار دادم، امیدوارم به کار بیاد.

Parsa Kharazmian ✍️

@codehalics | کدهالیک

اگر برنامه‌نویس باشید حتماً می‌دونید که بررسی کردن یه Pull Request گنده چقدر مکافاته و چقدر از تیم وقت می‌گیره! از اون طرف، تیکه تیکه کردن کارها تو چند تا برنچ مختلف و سر و کله زدن با Rebase کردن‌های دستی هم دردسرهای خودش رو داشت. حالا گیت‌هاب یه قابلیت خیلی خفن به اسم Stacked Pull Requests معرفی کرده که این مشکل رو از ریشه حل می‌کنه. با این فیچر، شما می‌تونید اون تغییرات بزرگ کدهاتون رو به چند تا PR کوچیک، مرتب و لایه‌لایه تقسیم کنید. خوبیش چیه؟ اینه که هم‌تیمی‌هاتون می‌تونن هر لایه رو خیلی سریع و جداگانه بررسی (Review) کنن و در نهایت شما می‌تونید کل این زنجیره رو فقط با یک کلیک تو پروژه اصلی Merge کنید! شرکت‌های خفنی مثل Vercel (توسعه‌دهنده Next.js) و TED هم تو این مدت ازش استفاده کردن و می‌گن سرعت و دقت کارشون حسابی بالا رفته. اگر می‌خواید امتحانش کنید، فقط کافیه با یه دستور ساده (gh extension install github/gh-stack) افزونه‌اش رو تو ترمینال نصب کنید و از کد زدنِ بدون دردسر لذت ببرید

https://github.blog/changelog/2026-07-30-stacked-pull-requests-are-now-in-public-preview/

@codehalics | کدهالیک

‏بنظرم خریدن کلاد مکس و gpt pro و ... تو این دوره که زندگی میکنیم همون خریدن بیت کوین توی سال ۲۰۰۹ بود که خیلیامون انجام ندادیم !

📝 ¥پاپاستا توپولوس¥


چقد باهاش موافقین ؟

@codehalics | کدهالیک

کلین دوباره حدود ۵۰ میلیون توکن رایگان داده.

چهار مدل رو از همون اول در اختیار می‌ذاره:
deepseek-v4-flash
GLM-5.2
step-3.7-flash
laguna-s-2.1
بدون نیاز به API key یا کارت اعتباری می‌تونید استفاده کنید.
نصبش هم ساده‌ست:
npm i -g cline

https://cline.bot/

ToPassTheTimee ✍️

پ.ن : البته من جاتون باشم جای گلوبالی نصب کردنش از اکستنشن خود vscode اش استفاده میکنم که خیلی ساده تر و gui در اختیارتون میزاره شبیه کوپایلت !

@codehalics | کدهالیک

تو این مقاله دارن توضیح می‌دن که گوگل چطور با کمک هوش مصنوعی و مدل‌های زبانی بزرگ امنیت کروم رو متحول کرده و تیم امنیتیشون تعریف می‌کنه که الان پروسه شناسایی، بررسی اولیه و رفع باگ‌ها تو مقیاس خیلی بزرگ کاملا خودکار شده. نویسنده‌ها اشاره می‌کنن که با اضافه شدن ایجنت‌های هوش مصنوعی پیدا کردن باگ‌های پیچیده خیلی سریع‌تر شده و سیستم خودش باگ‌ها رو فیلتر و بازتولید می‌کنه که نتیجش رفع بیشتر از هزار آسیب‌پذیری تو نسخه‌های اخیر بوده. اونا تو ادامه بیان می‌کنن که برای کم کردن فرصت هکرها دارن چرخه آپدیت‌های امنیتی رو به دو بار تو هفته می‌رسونن و قابلیتی رو شرح می‌دن که مرورگر بتونه بدون نیاز به بسته و باز شدن فرآیندهای پس‌زمینه رو به صورت آنی آپدیت کنه. در نهایت هم تاکید می‌کنن که استراتژی امنیت حافظه رو دارن تو دو لایه جلو می‌برن یعنی از یه طرف کدهای سی پلاس پلاس فعلی رو با تکنیک‌های جدید ایمن‌تر می‌کنن و از طرف دیگه دارن با مهاجرت به زبان برنامه‌نویسی راست برای بخش‌های حساس ریشه خیلی از مشکلات امنیتی رو به طور ساختاری از بین می‌برن.

لینک مقاله

@codehalics | کدهالیک

تقریبا روزی نیست که جلوی در آسانسور واینستم و به این فکر نکنم که الگوریتم این دستگاه‌ها دقیقا چه شکلی کار می‌کنه و چه منطقی پشتشه. همین امروز یه مقاله خیلی جذاب راجع به همین موضوع خوندم و واقعا برام جالب بود که چه دنیای عجیب و پیچیده‌ای پشت این چند ثانیه وایسادن تو هر طبقه پنهان شده. چون این موضوع برام خیلی جذاب بود تصمیم گرفتم برای شما هم بنویسمش تا تو این رشته پست تمام این الگوریتم‌ها رو به زبون ساده و گفتاری باز کنم. اینطوری شما هم دفعه بعد که منتظر رسیدن کابین هستین می‌تونین حدس بزنین که سیستم ساختمون شما داره از کدوم روش استفاده می‌کنه. مهندس‌ها سال‌ها وقت گذاشتن تا با کلی محاسبات ریاضی و منطقی زمان انتظار ما رو کمتر کنن و حالا می‌خوایم قدم به قدم ببینیم این سیستم‌ها از اون مدل‌های خیلی قدیمی تا این سیستم‌های هوشمند امروزی چطوری تکامل پیدا کردن و چه چالش‌هایی رو پشت سر گذاشتن.

https://john.fun/elevators

۱/

@codehalics | کدهالیک

برای شروع باید بریم سراغ ساده‌ترین روشی که از همون سال ۱۹۶۱ میلادی روی کار اومد و بهش الگوریتم scan میگن. تو این روش کابین آسانسور خیلی بی‌مغز عمل می‌کنه یعنی از طبقه همکف راه میفته و تا بالاترین طبقه ساختمون میره و برمی‌گرده و اصلا هم براش مهم نیست که کسی تو طبقات بالایی منتظرش هست یا نه. خب معلومه که این روش کلی وقت و برق رو هدر می‌داد و مسافرها رو حسابی کلافه می‌کرد. برای همین مهندس‌ها یه روش منطقی‌تر به اسم look رو ساختن که الان تو بیشتر ساختمون‌ها همون استفاده میشه. تو این سیستم جدید آسانسور فقط تا همون طبقه‌ای بالا میره که بالاترین درخواست ازش صادر شده باشه و بعدش سریع مسیرش رو برعکس می‌کنه تا به بقیه برسه و اینجوری کلی تو زمان همه صرفه‌جویی میشه.

همه اینا جذابه وقتی تک آسانسور توی خونتون باشه !

۲/

@codehalics | کدهالیک

داستان وقتی خیلی جذاب و البته پیچیده میشه که با یه ساختمون اداری بزرگ یا یه برج مسکونی طرفیم که چند تا آسانسور کنار هم دارن. اینجا دیگه اون روش‌های پایه جواب نمیده و باید یه سیستم مرکزی یا همون مغز متفکر وجود داشته باشه که بگه کدوم کابین باید کجا بره. تو ساده‌ترین حالت این سیستم مرکزی میاد هر درخواستی که ثبت میشه رو به نزدیک‌ترین کابین میده تا مسافر زودتر سوار بشه. ولی طراح‌ها خیلی زود فهمیدن که این روش همیشه هم خوب نیست چون ممکنه اون کابینی که نزدیک‌تره پر از آدم باشه یا تو مسیرش مجبور باشه ده جا نگه داره و اینطوری مسافر خیلی بیشتر از حد معمول معطل میشه. پس نیاز بود که یه سیستم خیلی هوشمندتر طراحی بشه که بتونه شرایط رو خیلی دقیق‌تر و همه‌جانبه‌تر بررسی کنه.

۳/

@codehalics | کدهالیک

اینجا بود که الگوریتم‌های خیلی پیشرفته‌ای مثل سیستم پاسخ نسبی اوتیس وارد بازی شدن تا مشکل ترافیک رو حل کنن. این سیستم به جای اینکه فقط فاصله فیزیکی رو ببینه میاد به هر کابین یه امتیاز میده و فاکتورهای خیلی زیادی رو هم در نظر می‌گیره. مثلا حساب می‌کنه که چقدر طول می‌کشه تا کابین برسه چقدر ظرفیت خالی داره یا حتی بررسی می‌کنه که دو تا کابین همزمان با هم به یک طبقه نرن تا ترافیک گره نخوره. جذاب‌ترین بخش این الگوریتم اینه که هر پنج ثانیه یک بار تمام این محاسبات رو برای همه کابین‌ها از اول انجام میده و اگه ببینه یه کابینی تو مسیر گیر کرده سریع درخواست شما رو می‌فرسته برای یه کابین دیگه تا کمترین زمان ممکن رو تو لابی معطل بمونین.

۴/

@codehalics | کدهالیک

واسه جمع‌بندی این رشته پست، بد نیست به این نکته خیلی جالب هم اشاره کنم که تمام این داستان‌های مدیریت کابین‌ها چقدر شبیه مفاهیم پایه تو دنیای نرم‌افزار و معماری سیستم‌های توزیع‌شده است.

وقتی ما از توزیع درخواست‌ها بین چند تا آسانسور حرف می‌زنیم دقیقا انگار داریم همون ایده معروف راند رابین یا الگوریتم‌های پیشرفته بالانس کردن بار رو توی کلاسترها پیاده می‌کنیم، همون‌طوری که ریکوئست‌های کاربرا بین پادهای مختلف پخش میشه تا هیچ سروری زیر فشار کم نیاره و کرش نکنه. تو این سناریوی دنیای واقعی کابین‌های آسانسور دقیقا نقش همون پادهای پردازشی مستقل رو بازی می‌کنن و مسافرها همون ریکوئست‌ها و داده‌هایی هستن که باید با کمترین زمان تاخیر یا همون لیتنسی به مقصد نهایی برسن.

حتی اون سیستم‌های کیوسکی که بالاتر گفتم هم دقیقا مثل یه روتر هوشمند یا لود بالانسر عمل می‌کنن که پکت‌های دیتا رو از قبل مسیردهی می‌کنه، ولی خب همونطور که تو شبکه‌های کامپیوتری هم دیدیم از دست دادن انعطاف‌پذیری تو شرایط ترافیک سنگین می‌تونه باعث افت شدید پرفورمنس کل سیستم بشه.

در نهایت قشنگی ماجرا اینجاست که می‌بینیم چطور منطق برنامه‌نویسی و مفاهیم پیچیده مهندسی نرم‌افزار از پشت صفحه مانیتورها بیرون اومدن و دارن فیزیک دنیای واقعی ما رو تو ساده‌ترین و تکراری‌ترین کارهای روزمره کنترل می‌کنن تا در نهایت خروجی بهینه‌تری داشته باشیم.

/پایان

@codehalics | کدهالیک

نمی‌دونم چقدر ریموشن رو می‌شناسین، ولی یه ابزار React بیسه که باهاش می‌تونین ویدیوهای داینامیک بسازین؛ مثل کاری که هر سال ویرگول می‌کنه و بهتون یه اینسایت از ویوهای مقاله‌هاتون میده و برای هر کدوم یه ویدیوی داینامیک درست می‌کنه.

عملا با ffmpeg و nodejs و react این فریم‌ورک رو درست کردن و خیلی چیز خفنیه!

حالا براش یه اسکیل خیلی خفن نوشتن که خود ریموشن هم معرفیش کرده و در واقع به شما کمک می‌کنه بتونین انواع و اقسام موشن‌گرافیک‌ها و ... رو عملا با کد بسازین و خروجی بگیرید. ایزیِ ایزی!

چی می‌خواین دیگه؟

پ.ن :‌همین ویدیو رو هم با همین اسکیل درستش کردن !

https://github.com/remotion-dev/remotion

@codehalics | کدهالیک

ویدیو ساخت همین موشن گرافیک با همین اسکیل که به تازگی معرفی شده فقط و فقط با Remotion به همراه Claude Code !

@codehalics | کدهالیک

وضعیت برنامه نویسی توی ایران :

✍️Amirreza & 42 others

@codehalics | کدهالیک

بعد از ۳۰ سال سر و کله زدن با آبجکت رو اعصاب Date، بالاخره جاوااسکریپت توی اسفند ۱۴۰۴ با معرفی Temporal (در استاندارد ECMAScript 2026) یه نفس راحت به دولوپرها داد؛ هرچند ما وسط قطعی‌های اینترنت اصلاً نفهمیدیم کی این اتفاق مهم افتاد! این جایگزین قدرتمند، تمام دردسرهای قبلی مثل mutable بودن و گیج‌کننده بودن تایم‌زون‌ها رو با یه ساختار کاملاً immutable و منطقی شسته و برده. اما شاه‌بیت ماجرا برای ما ایرانی‌ها اینه که Temporal به‌صورت کاملاً نیتیو و بدون نیاز به نصب هیچ لایبرری اضافه‌ای از تقویم شمسی پشتیبانی می‌کنه و بالاخره ایندکس ماه‌ها هم مثل آدم از یک شروع می‌شه؛ پس دیگه وقتشه با مکافات‌های Date خداحافظی کنید و این API تمیز و خفن رو به کدهاتون اضافه کنید.

https://developer.mozilla.org/en-US/docs/Web/JavaScript/Reference/Global_Objects/Temporal

Arian Ahmadi

@codehalics | کدهالیک

یه پلتفرم و ابزار خفن برای دسترسی به مدل‌های مختلف هوش مصنوعی پیدا کردم که از Fable 5 گرفته تا همین دیپ‌سیک فلش جدیده رو پشتیبانی می‌کنه و تا ۵۵ سشن رایگان میده. نسخه وبش تو آدرس freebuff.com در دسترسه و بچه‌های فنی هم می‌تونن با کامند npm i -g freebuff نصبش کنن. من خودم الان یک ساعته دارم بکوب با مدل فلش دیپ‌سیک کار می‌کنم و هنوز سشن‌هام تموم نشده. جالب اینجاست که مدل gpt 5.6 رو هم داره و تازگی یه نسخه دسکتاپ هم براش زدن که کار رو خیلی راحت‌تر کرده.


Sefid ✍️

@codehalics | کدهالیک

امروز میخوام Strix رو معرفی کنم بهتون که یه ابزار اوپن سورس تست نفوذه که با چندتا عامل هوش مصنوعی اتوماتیک کار میکنه و مثل یه هکر واقعی کدت رو اجرا میکنه تا باگ پیدا کنه و با ساختن PoC واقعی هم اون رو ولید کنه ، کلیت کارش اینه که یه CLI میدی به دست دولوپر، چندتا عامل باهم ارکستر میشن، ریکان میزنن، اکسپلویت میکنن و در نهایت یه پچ آماده merge هم تحویلت میدن، ضمنا با CI/CD و گیت هاب و گیتلب و جیرا هم ست میشه که هر بار دپلوی کردی خودش تست بزنه. خلاصه اگه دنبال یه پنتست همیشه روشن میگردی که باگ های واقعی پیدا کنه و رفعشون هم بکنه، Strix تقریبا همون چیزیه که میخوای.

https://github.com/usestrix/strix

@codehalics | کدهالیک

‏طرف موبایلشو تو آفیس گم میکنه. هرچی میگرده پیدا نمیشده. به Claude میگه اونم براش یه اپ درست میکنه که با سیگنال بلوتوث پیداش میکنه. ریپو را هم گذاشته. جالبه!

https://github.com/ben-z/findphone

@codehalics | کدهالیک

تا حالا براتون پیش اومده وسط یه پروژه سنگین یا دیباگ کردن کدها، یهو دلتون بخواد لپ‌تاپ رو ببندید و برید سراغ یه کار کاملا فیزیکی مثل نجاری یا باغبونی؟ این حس اصلا عجیب نیست. یه مقاله خیلی جالب تو مجله Noema منتشر شده که دقیقا دست گذاشته روی همین درد مشترک. نویسنده میگه خیلی از بچه‌های دنیای تک این روزا درگیر یه بحران معنا شدن. کار ما به شدت انتزاعیه و خیلی وقتا هیچ خروجی فیزیکی و ملموسی نداره. به خاطر همینه که خیلیامون ناخودآگاه به سمت کارای دستی کشیده میشیم تا فقط یه چیزی رو با دستای خودمون بسازیم و لمسش کنیم.

https://www.noemamag.com/why-is-everyone-in-tech-so-sad/

@codehalics | کدهالیک