تیتر این مقاله بدجوری بانمک و هوشمندانه‌ست:

Zig Creator Calls Spade a Spade, Anthropic Blows Smoke

نویسنده دو تا اصطلاح خیلی باحال رو کنار هم گذاشته:

۱. Call a spade a spade
یعنی رک و پوست‌کنده حرف زدن (دقیقا یعنی به بیل بگی بیل!). داستان بامزه‌ش اینه که تو قرن ۱۶، یه مترجم معروف به اسم اراسموس کلمه یونانی «تشت» رو موقع ترجمه به اشتباه «بیل» معنی کرد و همین سوتی برای همیشه تو زبان انگلیسی موندگار شد! راستی این اصطلاح هیچ ربطی به خال پیک تو پاسور نداره و منظور همون بیل باغبانیه.

۲. Blow Smoke
یعنی لاف زدن، خالی بستن و حرفای توخالی زدن برای فریب دادن بقیه یا همون بازارگرمی الکی.
خلاصه که تیترش ترکیب خیلی جذابی از این دو تا اصطلاح خفنه!

@codehalics | کدهالیک

ری مایرز تو مقاله‌اش همون اول کار میاد یه خط بطلان می‌کشه روی ادعاهای انتروپیک و می‌گه: «بچه‌ها، گول این کمپین انتروپیک رو نخورید که راه افتاده می‌گه عمر مهندسی نرم‌افزار تموم شده.» نویسنده میگه انتروپیک ۱۳۲ میلیارد دلار پول جمع کرده و برای اینکه بتونه ارزش ۱ تریلیون دلاریش رو تو عرضه اولیه (IPO) توجیه کنه، مجبوره یه «آینده‌ی فضایی» رو به سرمایه‌گذارها و سیاست‌مدارها بفروشه. به خاطر همین، مدام تو بوق و کرنا می‌کنه که آره مهندسی نرم‌افزار قراره بمیره! مایرز می‌گه خیلی‌ها به خاطر ترس از اخراج شدن دارن تصمیمات اشتباهی می‌گیرن، پس بیاید یه کم با شک و تردید به قضیه نگاه کنیم.

@codehalics | کدهالیک

بعد خیلی بامزه میاد به BUN میپره که اگر یادتون باشه از زبان زیگ بازنویسیش کردن به زبان راست و بعدش گف زیگ اصلا زبان جالبی نبود !
توی مقالش می‌گه انتروپیک اومد این پروژه رو خرید و بعدش تیم Bun تصمیم گرفت با یه حرکت انتحاری، کل کدهاش رو با استفاده از ایجنت‌های هوش مصنوعی، از زبان Zig برداره ببره روی Rust. انتروپیک هم از این قضیه یه تیتر خفن ساخت که «ببینید هوش مصنوعی ما چقدر شاخه که تو چند روز کل کد رو بازنویسی کرد!»

اینجاست که مایرز با ذوق تعریف می‌کنه که اندرو کلی (خالق زبان Zig) چطور شاکی شد و رک‌وپوست‌کنده اومد گفت: «داداش، مشکل از زبان ما نبود! کدهای شما به خاطر مدیریت افتضاح، ارتباطات ضعیف و ول کردنِ کار به امانِ هوش مصنوعی، تبدیل شده بود به یه زباله‌دانی!» نویسنده می‌گه من وقتی این جوابیه رو خوندم، از خوشحالی تو اتاق بالا و پایین پریدم که بالاخره یکی حرف حق رو زد و جلوی اینا وایساد!

نویسنده تو ادامه می‌گه حالا این وسط ما با چند تا روایت طرفیم: انتروپیک می‌گه زبان Zig پر از باگ بود، اندرو کلی می‌گه مشکل از کدهای داغونِ خود Bun بود؛ اما روایت خود من (یعنی ری مایرز) اینه که: تیم Bun با مشکل باگ‌ها روبرو بود، اما مدیریت دید "اوه، چه فرصت تبلیغاتی خفنی! بیایم بدیمش به هوش مصنوعی بازنویسی کنه که پز بدیم مدل‌های ما چقدر کاردرستن." یعنی کلاً پای مارکتینگ وسط بود.

@codehalics | کدهالیک

در آخر

نویسنده حسابی مچ انتروپیک رو می‌گیره و دستشون رو برای دو تا سوتی خنده‌دار رو می‌کنه. اولیش اینه که اگه تیم Bun اینقدر با مشکل باگ حافظه درگیر بود، چرا مثل بقیه پروژه‌های موفق و بزرگ دنیا نیومد یه سری قوانین سخت‌گیرانه و اصولی مهندسی برای کدنویسی تعریف کنه؟ اونا خیلی راحت بی‌خیال راه‌حل‌های منطقی و انسانی شدن تا فقط بتونن اون تیتر جذاب بازنویسی با هوش مصنوعی رو برای رسانه‌ها بسازن و خودنمایی کنن.

سوتی و تناقض دومشون حتی جالب‌تره. تیم Bun تو مقاله‌اش ادعا می‌کنه ما ماه‌هاست اصلاً خودمون دست به کیبورد نزدیم و کد ننوشتیم، اما تو همون متن دارن غر می‌زنن که سینتکس فلان زبان خواناییش پایینه. مایرز اینجا خیلی قشنگ می‌پرسه اگه واقعاً قراره هوش مصنوعی جای مهندس‌ها رو بگیره و صفر تا صد کار رو خودش انجام بده، پس خوانایی کد برای انسان چه اهمیتی داره؟ همین نشون میده که کدهای تمیز و قابل نگهداری هنوز هم به شدت برای آدم‌ها مهمن، ولی این شرکت‌ها دوست ندارن زیر بار این واقعیت برن.

در نهایت، نویسنده داستان رو با این پیام جمع‌بندی می‌کنه که تمام این جنجال‌ها اتفاقاً ثابت می‌کنه هوش مصنوعی به تنهایی اصلاً کافی نیست. اونا مجبورن مدل‌هاشون رو تو قالب ایجنت‌ها بپیچن چون خود هوش مصنوعی به تنهایی کم میاره. مجبورن برن سراغ سیستم بررسی حافظه زبانی مثل Rust، چون هوش مصنوعی نتونسته باگ‌ها رو خودش پیدا و حل کنه. هدف اصلی این شرکت‌ها اینه که با فروختن توکن‌های بیشتر، جای تفکر عمیق و اصولی مهندسی رو پر کنن. پس بهتره از این حباب توهم هوش مصنوعی بیایم بیرون و به جای تولید یه مشت نرم‌افزار بی‌کیفیت و بازاری که دردی رو دوا نمی‌کنه، روی اصول مهندسی و درست ساختن تمرکز کنیم.

@codehalics | کدهالیک

اگه بخوایم از زاویه دید خودمون تو جامعه برنامه‌نویسی به کل این جریان نگاه کنیم، واقعیت اینه که هوش مصنوعی یه ابزار و دستیار فوق‌العاده قدرتمنده که قراره سرعت و کیفیت کار ما رو چند پله ارتقا بده، نه اینکه ما رو از میدون به در کنه.

خیلی از این خبرهای پر سر و صدا و تیترهای آخرالزمانی، بیشتر بازی مارکتینگ و جنگ رسانه‌ای شرکت‌های بزرگه تا بتونن سرمایه‌های میلیاردی جذب کنن و سهامشون رو تو بازار بالا ببرن. مهندسی نرم‌افزار هیچ‌وقت فقط تایپ کردن یه مشت سینتکس نبوده؛ اصل کار ما درک معماری سیستم، حل مسئله‌های پیچیده منطقی، فهمیدن نیاز واقعی کاربر و ساختن محصولیه که تو دنیای واقعی کار کنه. اینا چیزهایی نیستن که با چند تا پرامپت و ایجنت به این زودی‌ها قابل جایگزینی باشن.

پس اصلا نباید با دیدن این اخبار ناامید بشیم یا فکر کنیم که دوران مهندسی تموم شده. اتفاقا الان بهترین زمان ممکنه که سوار این موج بشیم و این ابزارهای جدید رو به خدمت بگیریم. به جای اینکه نگران باشیم، می‌تونیم از این تکنولوژی‌ها استفاده کنیم تا از درگیری‌های تکراری کدنویسی رها بشیم و تمرکزمون رو بذاریم روی خلق سیستم‌های بزرگ‌تر و مهندسی دقیق‌تر. آینده متعلق به مهندس‌هاییه که هنر و تخصص خودشون رو با قدرت هوش مصنوعی ترکیب می‌کنن، نه اونایی که تسلیم تیترهای تبلیغاتی و توهمات مارکتینگ میشن.

@codehalics | کدهالیک

یه نکته راجب فرانت اند امروز میخوام بهتون بگم :

اتربیوت aria-label در واقع یه ویژگی توی اچ تی ام ال هست که به وجود اومده تا برای المان هایی که متن ظاهری ندارن یه اسم و هویت بامعنی بسازه مثلا وقتی یه دکمه فقط آیکون داره و متنی روش نیست ما با این ویژگی به ابزارهای صفحه خوان میفهمونیم که کار اون دکمه چیه تا کاربرهای نابینا هم بتونن به درستی با سایت کار کنن اما با وجود این کاربرد حیاتی اگه بیاین روی المان های متنی ساده و ثابت مثل پاراگراف یا اسپن این ویژگی رو اضافه کنین دارین کار بیهوده ای میکنین چون اسکرین ریدرها طوری ساخته شدن که این ویژگی رو فقط روی المان های تعاملی پردازش میکنن و روی متن های معمولی کلا نادیده اش میگیرن پس راه اصولی برای اینکه یه متن خاص رو فقط به این ابزارها بدیم این نیست که به تگ های استاتیک aria-label بچسبونیم بلکه باید از کلاس های سی اس اس برای مخفی کردن بصری متن استفاده کنیم تا هم کدمون تمیز و استاندارد بمونه و هم دسترسی پذیری سایت کاملا حفظ بشه.

این مقاله این نکته رو به تفصیل براتون توضیح میده
https://benmyers.dev/blog/dont-use-aria-label-on-static-text-elements/

@codehalics | کدهالیک

توی نسخه جدید تیلویند یعنی Tailwind v4 یه قابلیت به شدت کاربردی و جذاب اضافه شده که کل سیستم کانفیگ و توسعه فریمورک رو بر پایه سی اس اس استاندارد بازطراحی کرده تا کار ما توی پیاده سازی دیزاین سیستم ها به مراتب راحت تر بشه. نویسنده داره توضیح میده که با دایرکتیوهای جدیدی مثل utility@ و custom-variant@ چطور میتونیم کلاس های کاستوم و شخصی سازی شده خودمون رو ثبت کنیم و تمام ابرقدرت های تیلوند مثل بریک پوینت های ریسپانسیو یا حالت هاور و دارک مود رو بهشون بدیم در حالی که کدهای اضافی هم توی خروجی نهایی بیلد نره. نکته هیجان انگیزترش اینه که با اضافه شدن سینتکس های داینامیک و پراپ ها میتونیم مقادیر متغیر رو به کلاس ها پاس بدیم و کامپوننت ها یا استایل های بسیار پیچیده مثل سایه های رنگی منعطف یا اشکال هندسی رو خیلی سریع خلق کنیم و حتی نویسنده اشاره میکنه که ترکیب این قابلیت های انتزاعی جدید با هوش مصنوعی چقدر سرعت کارش رو توی پروژه های واقعی برای نوشتن کدهای تمیزتر و خلاصه تر بالا برده.

https://dan-webnotes.com/posts/2026-07-14-joy-extending-tailwind/

@codehalics | کدهالیک

یه نکته رو من اینجا بگم راجع به این
اگر یادتون باشه ما قبلاً از دستور @apply استفاده می‌کردیم که تقریباً همین کار رو انجام می‌داد و بهمون اجازه می‌داد استایل‌ها رو ترکیب کنیم؛ اما مشکلش این بود که باعث می‌شد تمام استایل‌های اون کلاس‌ها حتی اگه استفاده نشده باشن توی خروجی نهایی بیلد قرار بگیرن و حجم فایل CSS رو الکی بالا ببرن. ولی با این دایرکتیو @utility تو تیلوند ۴، این پروسه به شدت بهینه‌تر شده؛ چون وقتی کلاسی رو با @utility ثبت می‌کنید، دقیقاً مثل بقیه کلاس‌های نیتیو تیلوند عمل می‌کنه و فقط و فقط در صورتی به بیلد نهایی اضافه می‌شه که واقعاً تو کدهای HTML ازش استفاده کرده باشید، پس هم انعطاف‌پذیری قبلی رو داریم و هم خروجی نهاییمون سبک و استاندارد باقی می‌مونه.

@codehalics | کدهالیک

دیروز رجیستری دامنه .me (همون @domainME) یهو دامنه معروف t.me تلگرام رو روی حالت تعلیق (serverHold) گذاشته و همه لینک‌های کوتاه t.me تو دنیا قطع شدن. مردم دیگه نمی‌تونن با t.me/channel برن تو کانال‌ها و بات‌ها. دووروف هم صبح امروز توییت زده و گفته «لینک‌های telegram.org کار نمی‌کنن، یه نگاه بنداز!» (هرچند خود telegram.org هنوز بازه و مشکل اصلی t.me بوده). دامنه تا ۲۰۳۵ پولش داده شده و انقضا نداره، ولی رجیستری DNSش رو خاموش کرده. حالا همه دارن با لینک‌های telegram.org دور می‌زنن و منتظرن ببینن چی می‌شه. یه جورایی تلگرام با یه دامنه ساده حسابی به دردسر افتاده!


https://x.com/durov/status/2076836338117046660?s=46

@codehalics | کدهالیک

اینم بامزه بود مخصوصا که t.me رو هارد کد کرده توی اپلیکیشن تلگرام یعنی عملا اگه ازش اینو میگرفتن به یه بحران خیلی عظیمی میخورد ولی خب کی فکر میکنه یه روزی ممکنه دامنمونو بدزدن ؟!

@codehalics | کدهالیک

امروز یه چیز جالب از دیزاین سیستم رسمی دولت انگلیس خوندم

دکمه خروج سریع یه راهکار طراحی وب هست که برای حفظ امنیت جانی و روانی کاربرها ساخته شده. ایده اصلیش خیلی سادست. وقتی یک نفر داره درباره موضوعات خیلی حساس مثل خشونت خانگی، سوءاستفاده‌های شخصی، یا مشکلات حاد خانوادگی تحقیق می‌کنه، ممکنه هر لحظه فرد آسیب‌رسان یا کنترل‌گر سر برسه. در این حالت، کاربر نیاز داره در کسری از ثانیه صفحه رو ببنده تا امنیتش به خطر نیفته. این دکمه دقیقاً همین کار رو انجام میده و مثل یه در اضطراری توی دنیای دیجیتال عمل می‌کنه.

بخش فنی و نحوه کارکرد این دکمه از چند بخش اصلی تشکیل میشه:

اول اینکه وقتی کاربر روش کلیک می‌کنه، فوراً به یه سایت بی‌خطر و خیلی معمولی مثل گوگل یا بخش اخبار هواشناسی منتقل میشه.

دوم اینکه برنامه‌نویس‌ها این دکمه رو جوری طراحی می‌کنن که تاریخچه مرورگر رو جایگزین کنه. این یعنی اگه اون فرد کنترل‌گر بیاد و دکمه بازگشت مرورگر رو بزنه، نمی‌تونه به صفحه حساس قبلی برگرده و ردپای دیجیتال کاربر توی اون لحظه کاملاً ناپدید میشه.

سوم اینکه این دکمه علاوه بر کلیک موس، با فشردن سریع کلید اسکیپ روی کیبورد هم فعال میشه تا سرعت عمل کاربر به بالاترین حد ممکن برسه. از نظر ظاهری هم این دکمه همیشه بالای صفحه به صورت شناور قرار می‌گیره تا با بالا و پایین رفتن توی صفحه گم نشه و جلوی چشم باشه.

درباره اهمیت و ضرورتش هم باید گفت که این موضوع مستقیماً با امنیت و سلامت آدم‌ها در ارتباطه. توی موقعیت‌های ترس و اضطرار، بستن عادی مرورگر یا پیدا کردن دکمه ضربدر بالای صفحه ممکنه چند ثانیه طول بکشه یا دستپاچگی کاربر باعث جلب توجه بشه. اما این قابلیت با یک کلیک ساده یا زدن یک دکمه روی کیبورد، در جا همه چیز رو عادی جلوه میده.

در نهایت از نظر قانونی، این موضوع یک قانون اجباری مثل قوانین حریم خصوصی و کوکی‌ها برای همه وب‌سایت‌های دنیا نیست. یعنی این‌طور نیست که اگه وب‌سایت‌های معمولی این دکمه رو نداشته باشن جریمه بشن. این بیشتر یک استاندارد طراحی اخلاقی، انسانی و مهارتی برای سایت‌های دولتی، مراکز مشاوره، خیریه‌ها و سازمان‌های حمایتی هست که مستقیماً با قربانیان آسیب‌های اجتماعی سر و کار دارن. نهادهای استانداردگذار مثل بخش خدمات دیجیتال دولت انگلیس، پیاده‌سازی این الگو رو برای این دسته از وب‌سایت‌ها لازم و حیاتی می‌دونند تا از امنیت آسیب‌پذیرترین افراد جامعه حمایت بشه.

https://design-system.service.gov.uk/patterns/exit-a-page-quickly/

@codehalics | کدهالیک

یه نمونه اش سایت https://vpd.ca هستش که برای پلیس ونکوور عه که شما میتونی داخلش جرم و جنایت و این چیزارو گزارش کنی و یه گزینه خیلی جالب پایین سمت راستش هست که اگر بزنی میره توی صفحه هواشناسی کانادا که اسمش رو گذاشته need to leave site for safety و دقیقا هم میره توی سایت هواشناسی و هم هیستوری مرورگر رو پاک میکنه که شما به دردسر نیوفتین اگر یه قاتل یا دزد یا یه کنترلگری بالا سرته !


@codehalics | کدهالیک

من پروداکت ایرانی ندیدم این گزینه رو داشته باشه و براش اهمیت داشته باشه همچین چیزی یا حتی سایت های دولتی ایران رو هم ندیدم این چیزارو رعایت کنن اگر نمونه ای دیدین توی کامنتا برام بنویسید بنظرم یه نکته خیلی جذاب و مهمیه که باید توی پروداکت های اینطوری حساس ببینیمش حتما

@codehalics | کدهالیک

اپلیکیشن دسکتاپ نیمروز به صورت اوپن سورس منتشر شد

یک چت بات هوش مصنوعی با Ui کاملا فارسی، قابلیت استفاده تمام مدل های openrouter و همینطور local از ollama و lm studio

کاملا بهینه برای فارسی، قابلیت شخصی سازی و دارای memory و همینطور رندر کاملا MD متن ها

https://github.com/xmannii/nimruz-desktop

@codehalics | کدهالیک

خبر به شدت داغه ، گراک بیلد که همون دستیار هوشمند برنامه‌نویسی شرکت اسپیس ایکس ای آی برای محیط ترمینال هست رسما اوپن سورس شد. قضیه از این قراره که این ابزار که دقیقا شبیه به کلاد کد عمل میکنه و مستقیم تو ترمینال میشینه تا کدهاتون رو بخونه و تسک‌های پیچیده رو انجام بده، همین چند روز پیش سر اینکه کل سورس کد و تاریخچه گیت کاربرا رو بدون اجازه میفرستاد رو سرورهای ابری خودشون حسابی جنجال به پا کرد و صدای همه دراومد. حالا شرکت برای خوابوندن این سر و صداها و جلب اعتماد دوباره برنامه‌نویس‌ها، اومده کل کدها رو تو گیت هاب به صورت متن باز منتشر کرده تا هر کسی بتونه با خیال راحت و کاملا لوکال با مدل‌های هوش مصنوعی دلخواه روی سیستم خودش اجراش کنه و دیگه نگران لو رفتن پروژه‌هاش نباشه. این حرکتشون واقعا اتفاق بزرگیه چون حالا یه رقیب فوق العاده قوی، شفاف و کاملا رایگان تو ترمینال داریم که میشه برای کدنویسی سریع‌تر و خودکارسازی کارها حسابی روش حساب کرد.

https://github.com/xai-org/grok-build

@codehalics | کدهالیک

یه خبر مهم از دنیای هوش مصنوعی داریم که به خصوص برای بچه‌های فرانت‌اند خیلی جذابه. استودیوی چینی Moonshot AI مدل جدیدش به اسم Kimi K3 رو معرفی کرده که با ۲.۸ تریلیون پارامتر فعلا غول‌ترین مدل تو این کلاسه. نکته‌ای که این مدل رو برای ما به شدت کاربردی میکنه اینه که تو بنچمارک‌های کدنویسی فرانت‌اند رتبه اول رو گرفته و حتی کلود رو هم جا گذاشته. قراره وزن‌های این مدل به زودی پابلیک بشه ولی با این حجم عظیم قطعا روی سیستم‌های لوکال قابل اجرا نیست و نیاز به سخت‌افزارهای سروری داره. فقط حواستون باشه که این مدل موقع پردازش، توکن‌های استدلال زیادی مصرف میکنه و هزینه نهاییش تو پروژه‌های واقعی نسبتا بالا در میاد، اما برای تست و بررسی قدرتش میتونید خیلی راحت از سرویس‌هایی مثل OpenRouter استفاده کنید تا ببینید تو توسعه کامپوننت‌ها چقدر میتونه سرعت کارتون رو بالا ببره.

https://simonwillison.net/2026/Jul/16/kimi-k3/

@codehalics | کدهالیک

پلتفرم OpenRouter در واقع یک API Gateway یا هاب واسطه است که به شما اجازه می‌دهد تنها با ساخت یک اکانت و دریافت یک کلید به بیش از ۴۰۰ مدل هوش مصنوعی مختلف از جمله محصولات OpenAI و Anthropic و Moonshot دسترسی داشته باشید در حالی که ساختار کدنویسی آن کاملا با API شرکت OpenAI سازگار است و فقط نیاز به تغییر آدرس پایه و نام مدل دارد. سیستم مالی این پلتفرم کاملا بر اساس مصرف واقعی و بدون حق اشتراک ماهانه است به طوری که برای مدل جدید Kimi K3 هزینه Input سه دلار و هزینه Output پانزده دلار به ازای هر یک میلیون توکن محاسبه می‌شود و هنگام شارژ حساب نیز یک کارمزد پنج و نیم درصدی روی تراکنش اعمال خواهد شد هرچند وجود مدل‌های ارزان‌تر قدیمی‌تر و حتی مدل‌های رایگان امکان تست و راه‌اندازی اولیه پروژه‌ها را با کمترین هزینه فراهم می‌کند.

https://openrouter.ai/

@codehalics | کدهالیک

مثلا اگر بخواین ویدیو بسازین خیلی راحت وصلش میکنین به مدل‌هایی مثل Sora و Veo و خروجی میگیرین. جدیدا هم احتمالا دیدین که برندهای معروفی مثل اسنپ و دیجی‌کالا رفتن سمت ساخت تبلیغات با هوش مصنوعی که اکثرا هم دارن از همین مدل Veo استفاده میکنن. حالا یه راه خیلی بی‌دردسر برای دسترسی به Veo همین پلتفرم OpenRouter هست که عملا شما رو از درگیری با ثبت‌نام‌های جداگانه تو سایت‌های مختلف بی‌نیاز میکنه. سبک کارش یه جورایی شبیه پلتفرم Avalai هست که پرداختش ریالیه ولی OpenRouter اگر امکان پرداخت دلاری داشته باشین واقعا براتون مثل بهشته چون دسترسی به مدل‌های به مراتب جدیدتر و جذاب‌تری رو بهتون میده.

@codehalics | کدهالیک

یه مقاله جذابی امروز خوندم که باهاتون میخوام شیرش کنم

اکثرا فکر میکنیم وقتی تو پروژه یا سازمان به یک چالش میخوریم تنها راهکارمون حل کردنشه. ولی مقاله میگه تیم‌ها معمولا سه تا واکنش دیگه هم به مشکلات نشون میدن که درک کردنشون برای هر کسی که درگیر توسعه یا مدیریت سیستمه کاملا واجبه.

واکنش اول پاسکاری مشکل یا Pushing problems around هست. خیلی وقتا تو شرکت‌ها می‌بینیم یک تیم برای اینکه کار خودش رو راحت کنه صورت مسئله رو جوری تغییر میده که بار اصلی میفته رو دوش یک تیم دیگه. به این حالت میگن بهینه‌سازی محلی. اینجا نباید به تیم‌ها خرده گرفت بلکه باید رفت سراغ لایه‌های بالاتر مدیریت تا ساختار و سیستم انگیزشی رو درست کنن.

واکنش دوم حفظ مشکل یا Preserving problems هست. یک اصل معروفی داریم به اسم Shirky Principle که میگه تیم‌ها یا آدم‌هایی که خودشون راهکار یک مشکل هستن ناخودآگاه سعی میکنن اون مشکل رو زنده نگه دارن چون جایگاه و کارشون به اون وابسته است. وقتی میخواین یک چالش عمیق رو حل کنین حتما باید حواستون به ذینفع‌های اون مشکل هم باشه.

واکنش سوم پروموت کردن مشکلات جدید یا Promoting new problems هست. قانون نانوشته سیستم‌ها اینه که وقتی مشکل شماره یک رو فیکس میکنی در واقع مشکل شماره دو رو به عنوان دغدغه اصلی و جدید پروموت کردی. این پروسه هیچوقت تموم نمیشه و چرخه حل مسئله پایانی نداره.

جمع‌بندی حرفش اینه که هنر یک مهندس سنیور یا یک لید فقط حل کردن باگ‌ها نیست. باید بپذیریم که قرار نیست همه مشکلات حل بشن و گاهی وقتا بهترین تصمیم برای حفظ تمرکز و پیشبرد پروژه اینه که بتونی یک سری از چالش‌ها رو کلا ایگنور کنی و از کنارشون بگذری.

https://improvesomething.today/responses-to-problems/

@codehalics | کدهالیک

این اصل Shirky Principle رو به وفور میتونید تو شرکت‌های دولتی یا ساختارهای سنتی ببینید. وقتی یک نفر استخدام میشه تا بازنشستگی همونجا بمونه، ناخودآگاه این دیدگاه تو سیستم رخنه میکنه که بعضی مشکلات هرگز نباید حل بشن. طرف با خودش میگه اگر این پروسه تبدیل به اتومیشن بشه پس من اینجا چیکاره‌ام و نکنه اخراج بشم. این دقیقا همون حرف معروف آپتون سینکلر هست که میگه فهماندن یک موضوع به کسی که حقوقش به نفهمیدن اون وابسته است کار به شدت سختیه. برای همین خیلی وقتا میبینیم یه عده دوست دارن همیشه یه گوشه کار بلنگه تا حضورشون الزامی بمونه.

تو دنیای مهندسی نرم‌افزار هم دقیقا همین بساط رو داریم و سیستم‌های لگسی بهترین مثالش هستن. کدهایی که یه روزی برای حل یک مشکل نوشته شده بودن، الان به خاطر پیچیدگی زیادشون خودشون جلوی نوآوری رو میگیرن و تیم به جای حل چالش‌های جدید، فقط درگیر زنده نگه داشتن همون ساختار قبلی میشه. تنها راه فرار از این تله اینه که مدام راهکارهامون رو بازبینی کنیم و جسارت این رو داشته باشیم که وقتی یک سیستم تاریخ مصرفش تموم شد، رهاش کنیم و بریم سراغ مسیرهای اصولی‌تر.

https://medium.com/@mesw1/the-shirky-principle-791046584763

@codehalics | کدهالیک

فرصت دریافت ۶ ماه اکانت رایگان Notion Business و دسترسی به قابلیت‌های Notion AI

پلتفرم نوشن امکان دریافت ۶ ماه اشتراک رایگان بخش تجاری (Business Plan) را به همراه دسترسی به ابزارهای هوش مصنوعی خود فراهم کرده است.

علاقه‌مندان می‌توانند از طریق لینک زیر جهت فعال‌سازی اقدام کنند:
لینک فعال سازی نوشن بیزینس

سورس توییت

حواستون باشه قبل از انجام همه این فلو ها یه دور مطمین بشین و تستش کنین من خودم تستش نکردم تا الان مسئولیتش با خودتون باشه !

@codehalics | کدهالیک