چطور هوش مصنوعی داره مدل تفکرمون رو عوض می‌کنه؟

کار کردن تو این روزها شباهت عجیبی پیدا کرده به شرکت تو یه مسابقه تلفنی پرسرعت. مدام باید بین پرامپت‌ها و چت‌های مختلف با ای‌آی سوئیچ کنی و سریع نظر بدی. مثلاً اینکه آیا این تغییرات دیتابیس درسته؟ این تست‌ها واقعاً انجام شده؟ کد کدوم مدل بهتره؟

این کار اصلاً بی‌مغز نیست و اتفاقاً مهارت زیادی می‌خواد که سریع خروجی‌ها رو بررسی کنی و تصمیم بگیری. اما مشکل اینجاست که دیگه خبری از تفکر عمیق و آروم نیست. همه‌چیز شده اسکیپ کردن سریع و قضاوت کردن خروجی‌های هوش مصنوعی.

حالا چرا سرعت رو کم نمی‌کنیم؟ چون خط به خط خوندن متن‌های تولیدشده با هوش مصنوعی واقعاً کلافه‌کننده‌ست و از طرفی فشار کاری و رقابت جوریه که اگه از این ابزارها برای سرعت دادن استفاده نکنی، عقب می‌افتی. نتیجه این شده که مغز ما داره به قضاوت سریع عادت می‌کنه و مهارت تفکر عمیق و خلاقیتمون داره کم‌رنگ میشه.

@codehalics | کدهالیک

چرا باید بدون هوش مصنوعی بنویسیم (روزمره نویسی نه اینکه کدمون رو با هوش مصنوعی ننویسیم !)؟

برای اینکه قدرت تفکر عمیق رو از دست ندیم، بهترین کار نوشتن به زبان خودمونه. اما نه با پرامپت دادن به هوش مصنوعی و ادیت کردن خروجی اون، بلکه نوشتن با کلمات و قلم خودمون.

وقتی مجبور می‌شی جمله‌ها رو خودت کنار هم بچینی، تازه مغزت شروع می‌کنه به شکل دادن افکار. ما خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم یه ایده‌ای تو سرمون داریم، اما تا وقتی شروع به نوشتن نکنیم، اون ایده فقط یه حس مبهمه. در واقع اصل ایده موقع نوشتن خلق میشه.

نوشتن بدون کمک ابزارهای هوش مصنوعی یه تمرین فوق‌العاده‌ست برای بازسازی همون بخش‌هایی از مغز که تو ریتم پرسرعت کاری امروزی فرصت فعالیت پیدا نمی‌کنند.

@codehalics | کدهالیک

کتاب خوندن به‌عنوان پادزهر سطحی‌نگری

راهکار دوم برای حفظ قدرت تفکر، خوندن کتاب‌های واقعی و جدیه. کتاب‌های غیرداستانی و عمیق دقیقاً نقطه مقابل محتواهای سطحی هوش مصنوعی هستند.

وقتی تمام روز با خروجی‌های سریع و سطحی هوش مصنوعی سر و کار داری، مغزت به صورت غریزی تشنه محتوای عمیق و متراکم میشه. درست مثل کسی که بدنش کمبود نمک داره و ناخودآگاه دلش غذای شور می‌خواد. هرچقدر آروم‌تر این کتاب‌ها رو بخونی، تاثیرش بیشتره.

ترکیب طلایی اینه که یه کتاب جدی بخونی و بعدش بشینی درباره‌اش یادداشت و خلاصه بنویسی. این کار دقیقاً همون عضلات فکری رو درگیر می‌کنه که تو برنامه‌نویسی و کار روزمره با ای‌آی داره ضعیف میشه.

@codehalics | کدهالیک

چرا نباید مهارت تفکر عمیق رو رها کنیم؟

شاید اون روزهایی که شرکت‌ها بابت ساعت‌ها فکر کردن و تامل عمیق بهمون حقوق می‌دادند رو به پایانه و الان ازمون می‌خوان مدام بین ابزارهای هوش مصنوعی بچرخیم و خروجی مدیریت کنیم. اما رها کردن کامل تفکر عمیق یه اشتباه بزرگه.

هنوز مسائل زیادی وجود دارند که هوش مصنوعی از پسشون برنمیاد. مثلاً ریفکتور کردن یه کدبیس بزرگ و پیچیده. ابزارهای فعلی شاید کد بدون خطا بزنند، اما هنوز سلیقه و ظرافت مهندسی ندارند. برای حل این جور مسائل لازمه که کل مسئله رو با مغز خودت تحلیل کنی.

حتی اگه تو محیط کار فرصت تفکر عمیق کم شده، باید بیرون از کار و با کتاب خوندن و نوشتن، این عادت رو زنده نگه داریم تا قدرت تحلیل و خلاقیت واقعی‌مون از دست نره.

در پایان مقاله بسیار خوبی بود که موقع خوندنش منو به وجد آورد واقعا اگر الان نتونیم این موضوع رو کنترل کنم از یه سمت ریلز اینستاگرام و از اینطرف این موضوع ai و پرامپت دادن و خروجی گرفتن و سرعت ماورایی تسک زدن ها باعث میشه خیلی زود از پا در بیایم ! مغز ما برای اینهمه سرعت واقعا ساخته نشده اندکی تامل بایدت !


@codehalic | کدهالیک

نتیجه‌گیری نهایی و راه فرار ما

خب، با همه این حرف‌ها، راه فرار ما تو این وضعیت چیه؟ واقعیت اینه که نمیشه هوش مصنوعی رو کنار گذاشت. تو دنیای امروز اگه نخوای از ابزارهایی که سرعت توسعه رو چند برابر می‌کنند استفاده کنی، خیلی زود از رقابت حذف میشی.

اما راه حل، مدیریت دقیق رژیم فکری و زمان ماست. ما باید بین تفکر سریع و تفکر کند یک مرز مشخص بکشیم. نوشتن کدهای تکراری، کانفیگ‌های اولیه و بررسی‌های سریع رو بسپاریم به ای‌آی و مهارت قضاوت سریعمون رو در این زمینه بالا ببریم. اما وقتی پای مسائل حیاتی وسط میاد، مثل طراحی معماری‌های پیچیده، تصمیم‌گیری درباره ارتباطات مایکروسرویس‌ها، یا تضمین امنیت تراکنش‌های حساس تو سیستم‌های مالی و سازمانی، باید ترمز رو بکشیم. اینجور جاها به همون سلیقه مهندسی و درک عمیق انسانی نیاز داریم که هوش مصنوعی هنوز بهش نرسیده.

راه فرار ما اینه که بخش‌هایی از روزمون رو عمدا و آگاهانه از این فضای پرسرعت جدا کنیم. به جای اینکه مستقیم بریم سراغ پرامپت نوشتن، یه کاغذ یا تخته وایت‌برد بذاریم جلومون و جریان داده‌ها رو با دست بکشیم. کتاب‌های مرجع و متون مهندسی عمیق رو با حوصله بخونیم و مفاهیم سخت رو با زبان خودمون بازنویسی کنیم. در نهایت، ما باید طراح و معمار سیستم باقی بمونیم، نه اینکه فقط تبدیل بشیم به اپراتور و تاییدکننده خروجی‌های ماشین.

و حالا پایان مقاله !

@codehalics | کدهالیک

سالسی یه اسکیل برای دستیارهای هوشمنده که کمک می‌کنه متن‌های فارسی رو پارسی‌تر بنویسید؛ بدون اینکه اصطلاحات تخصصی، کد یا اسم‌های خاص رو الکی دستکاری کنه.

داده‌های سالسی از واژه‌نامهٔ اوپن‌سورس پاسبان گرفته شده و بیش از ۲۰ هزار واژه و برابر پارسی‌شون رو در اختیارش می‌ذاره. بعد از نصب، کافیه به دستیار هوشمندتون بگید «این متن رو پارسی‌ کن»

سالسی برای Claude، Codex، Cursor و چند ابزار دیگه قابل استفاده‌ست و یه ابزار خط فرمان هم داره.

گیت‌هاب سال سی:
http://github.com/pooooooriya/salsi

یه دمو هم آماده کردم که دقیقاً ببینید سالسی چه چیزهایی رو تغییر می‌ده و چه چیزهایی رو دست نمی‌زنه:
https://pooooooriya.github.io/salsi

پ.ن : خلاصه که ایده اش همین امروز به ذهنم رسید و همین امروز پیاده اش کردم :)))

@codehalics | کدهالیک

خب بریم برای تستش من یکی از پست های کدهالیک رو بهش دادم :

نسخه ۴.۶ گراک معرفی شده و تمرکز اصلیش رو گذاشته روی ایجنت‌های طولانی‌مدت، کدهای سنگین و پیاده‌سازی سریع پروژه‌های بصری. با اصلاح فرایند آموزش و تقویت RL، توانسته توی بنچمارک‌های ایجنتی مثل CursorBench و DeepSWE ارتقای چشمگیری داشته باشه و توی شاخص کلی AA Intelligence دقیقاً پا‌به‌پای GPT-5.6 Sol جلو بیاد. ویژگی واقعاً کاربردیش اینه که موقع کار روی تسک‌های طولانی توانایی خودآزمایی و تایید کار خودش رو داره، یعنی ایده یک پروژه رو خیلی سریع‌تر به یک پروتوتایپ قابل استفاده تبدیل می‌کنه. در حال حاضر این مدل توی Cursor و Grok Build در دسترسه و قیمت پایه‌اش هم از ۲ دلار برای ورودی و ۶ دلار برای خروجی به ازای هر میلیون توکن شروع می‌شه.

و نتیجه ای که به من داد :‌

نگارش ۴.۶ گراک رونمایی شده و تمرکز اصلیش رو گذاشته روی ایجنت‌های درازمدت، کدهای سنگین و ساخت تندِ پروژه‌های دیداری. با پیرایش فرایند آموزش و تقویت یادگیری تقویتی (RL)، توانسته توی محک‌های ایجنتی مانند CursorBench و DeepSWE پیشرفت چشمگیری داشته باشه و توی شاخص کلی AA Intelligence دقیقاً پا‌به‌پای GPT-5.6 Sol پیش بره. ویژگی واقعاً کاربردیش اینه که هنگام کار روی کارهای درازمدت، توان خودآزمایی و بازبینی کار خودش رو داره، یعنی ایدهٔ یک پروژه رو خیلی تندتر به یک پیش‌نمونهٔ کارآمد تبدیل می‌کنه. هم‌اکنون این مدل توی Cursor و Grok Build در دسترسه و بهای پایه‌اش هم از ۲ دلار برای ورودی و ۶ دلار برای خروجی به‌ازای هر میلیون توکن آغاز می‌شه.

از جذابیت هاش اینه که کور کورانه هر چیزیو قبول نمیکنه ایجنت من اولا یه قضاوت میکنه کلمات رو برمیگردونه به کلمات فارسی و ایجنت بعدی میاد و دقیقا میبینه که چیا تعییر کردن و چرا تغییر کردن و ایا درست بوده تغییرش یا نه یه سریارو رد میکنه یه سریا رو اکسپت میکنه در نهایت متنی غنی تر از زبان فارسی براتون مینویسه این اسکیل !

@codehalics | کدهالیک

این ابزار deepsec یه security harness متعلق به vercel عه.
روی کدبیس تون یه vulnerability scan با هر مدلی که انتخاب کنید انجام میده و یه سری ریپورت خیلی خوب درست میکنه.

https://deepsec.sh

Mahdi MirMohamadi ✍️

@codehalics | کدهالیک

اگه با اکوسیستم خفن تن‌استک و ابزارهای معروفش مثل ری‌اکت کوئری آشنا باشین، حتما میدونین که چقدر ابزارهاشون کاربردی و دولوپر فرندلی هستن. حالا خبر خوب اینه که تن‌استک جدیدا یه پکیج خیلی جذاب به اسم TanStack Charts هم به مجموعه‌اش اضافه کرده. این پکیجِ تازه‌نفس در واقع یه کتابخونه سبک و کاملا مستقل از فریم‌ورک برای تایپ‌اسکریپت و جاوااسکریپته که بهتون اجازه میده داده‌های خام رو خیلی راحت به المان‌های بصری متصل کنین و محورهای مختلف نمودار رو بسازین. تن‌استک چارتس در نهایت این تنظیمات رو به یه خروجی کاملا ریسپانسیو تبدیل میکنه و به صورت پیش‌فرض با فرمت SVG که دسترس‌پذیری بالایی داره رندر میگیره، البته اگر برای سناریوهای خاص نیاز داشته باشین آپشن استفاده از Canvas هم براتون فراهمه.

https://tanstack.com/charts/latest

@codehalics | کدهالیک

یه اپ مسنجر به اسم Carrier Pidge برای iOS ساخته شده که به جای ارسال سریع پیام‌ها، اون‌ها رو با یه کبوتر نامه‌بر مجازی می‌فرسته. 😃

سرعت این کبوتر ۱۷۷ کیلومتر بر ساعته و زمان رسیدن پیام به فاصله واقعی شما و دوستتون بستگی داره. اگه گیرنده پیام نزدیک باشه چند ثانیه طول می‌کشه، ولی اگه اون سر دنیا باشه شاید چند روز زمان ببره.

می‌تونید مسیر پرواز کبوتر رو روی نقشه ببینید. البته یه ریسک هم وجود داره: کبوترها ۰.۲ درصد احتمال داره توی راه گم بشن یا بمیرن و پیامتون هیچ وقت به مقصد نرسه.

پ.ن: جامعه تک داره به سمت و سو های ترسناکی میره با ai !

https://apps.apple.com/us/app/carrier-pidge/id6762161637

Behrad Javed ✍️

@codehalics | کدهالیک

کلاد یه فیچر جدید داده بیرون که با فعال کردنش زمانی که وسط یک تسک به یوزیج لیمیت برسید و تسک متوقف بشه وقتی این لیمیت ریست بشه تسک رو از جایی که متوقف کرده ادامه میده !

@codehalics | کدهالیک

خوب پول میگیرید نه باریکلا !

@codehalics | کدهالیک

یه مقاله دیگ ای هم امروز از همین آقا منتشر شد با همین مضمون
که اتفاقاً لازم نیست برای نوشتن درباره یه موضوع، از همون اول متخصصش باشی. نویسنده میگه خودش عمداً درباره چیزهایی می‌نویسه که هنوز کامل نمی‌فهمتشون، چون نوشتن مجبورش می‌کنه تحقیق کنه، دقیق‌تر فکر کنه و حتی وسط کار نظرش رو عوض کنه. از نظرش نوشتن فقط انتقال دانسته‌ها نیست، یه ابزار برای یادگیری و فکر کردنه. حتی پیشنهاد می‌کنه به‌جای اینکه منتظر بمونی توی یه حوزه کاملاً مسلط بشی، درباره چیزهایی بنویسی که برات سوالن و واقعاً دوست داری بفهمیشون. نکته جالب‌ترش هم اینه که میگه اگه موقع نوشتن هیچ‌وقت نظرت عوض نشه، احتمالاً به اندازه کافی تحقیق نکردی.

قرابت زیادی با این ویدیو از سروش صحت داشت اتفاقا این روزا بیشتر دارم نوشتن رو تمرین میکنم واقعا یکی از راه های جلوگیری از سطحی نگر شدن مغزمون در این هایپ فجیع هوش مصنوعیه!

https://www.seangoedecke.com/blog-about-things-you-dont-understand-yet/

@codehalics | کدهالیک