هنگامی که اکتیویژن به طور رسمی تایید کرد که ندای وظیفه قرار است به جنگ جهانی دوم بازگردد، شک و تردیدهایی وجود داشت. آیا این واقعا همان اکتیویژنی است که میلیون‌ها طرفدار خود را با نداهای وظیفه علمی تخیلی خود خسته کرده بود؟ آیا عقلش سر جایش آمده؟ یا طرفداران برایش مهم نیستند و فقط نخواسته جلوی بتلفیلد کم بیاورد؟ نمی‌دانیم جریان چیست، اما هر چه که هست، اتفاقی خوش‌آیند رخ داده و بازی به دورانی برگشته که در آن بی‌نظیر بود، در آن بی‌رقیب بود، و در آن، آن‌قدر تبحر داشت که هنوز هم لحظات فوق‌العاده نسخه‌های اولیه Call of Duty در ذهن‌مان جریان دارند و برای همیشه ثبت شده‌اند.
با بازگشت سری ندای وظیفه به این دوره خونین از تاریخ کره زمین، به این دوره‌ای که سالهای سال است اکتیویژن آن را فراموش کرده بود (یا حداقل دوست نداشت آن را نگاه کند و چشمانش را به روی آن بسته بود!) این فرصت نه به استودیو تری‌آرک و نه به اینفینیتی‌وارد، بلکه به استودیو اسلج‌همر رسید تا دست به ریسکی بزرگ بزند. ریسکی حیاتی نه از نظر بازگشت ندای وظیفه به ریشه‌هایش، نه از نظر بازگشت Call of Duty به روزهای اوج، بلکه ریسکی که باعث خواهد شد میلیون‌ها نفر باز هم به جای تماشای زرق و برق‌ها و جنگولک بازی‌های مضحکی که در نسخه‌های تخیلی اخیر این سری شاهد بودند، با بوی دود و گوگرد، فریادهای سربازان، خون، شکست، پیروزی و اسلحه‌های رنگ و رو رفته ملاقات کنند؛ همان چیزی که سالهای سال است از این بازی انتظار داشتیم.
با بازگشت سری ندای وظیفه به این دوره خونین از تاریخ کره زمین، به این دوره‌ای که سالهای سال است اکتیویژن آن را فراموش کرده بود (یا حداقل دوست نداشت آن را نگاه کند و چشمانش را به روی آن بسته بود!) این فرصت نه به استودیو تری‌آرک و نه به اینفینیتی‌وارد، بلکه به استودیو اسلج‌همر رسید تا دست به ریسکی بزرگ بزند. ریسکی حیاتی نه از نظر بازگشت ندای وظیفه به ریشه‌هایش، نه از نظر بازگشت Call of Duty به روزهای اوج، بلکه ریسکی که باعث خواهد شد میلیون‌ها نفر باز هم به جای تماشای زرق و برق‌ها و جنگولک بازی‌های مضحکی که در نسخه‌های تخیلی اخیر این سری شاهد بودند، با بوی دود و گوگرد، فریادهای سربازان، خون، شکست، پیروزی و اسلحه‌های رنگ و رو رفته ملاقات کنند؛ همان چیزی که سالهای سال است از این بازی انتظار داشتیم.
در حال حاضر بدبینی‌ها را کنار می‌گذارم به نیمه پر لیوان را نگاه می‌کنم. این اتفاق مهم که می‌توان آن را حتی یکی از مهم‌ترین اتفاقات دنیای بازی‌ها بدانیم (بله Call of Duty به خودش آمده و می‌‌خواهد مارا به جنگ جهانی ببرد، آن هم بعد از چند نسخه خسته کننده) باعث خواهد شد تا شاهد برگ تازه‌ای از سری ندای وظیفه باشیم. برگ کاملا سفید و خط نخورده‌ای که قلمش در دست اسلج‌همر است. اینکه آنها حالا روی این کاغذ سفید یک انشای دانش‌آموز ابتدایی را تحویل بدهند یا یک رمان درست و حسابی، خدا می‌داند. اما قرار شد نیمه پر لیوان را نگاه کنم. این اتفاق باعث شده تا اسلج‌همر، استودیویی که آثاری چون همکاری ساخت Call of Duty: Modern Warfare 3 را با استودیو اینفینیتی وارد دارد و بازی Call of Duty: Advanced Warfare را در کارنامه دارد، موقعیتی پیش رویش قرار بگیرد که خلاقیت‌های خود را نشان دهد. این استودیو تا به حال سراغ نبردهای قدیمی نرفته و همین امر می‌تواند باعث شود تا به این موضوع پی ببریم که آنها حالا که راهی جدید را پیش گرفته‌اند و آزادی عمل فراوانی در این زمینه دارند، می‌توانند از پتانسیل‌های مختلف این موقعیت استفاده کنند و نام Call of Duty را سر زبان‌ها بیاندازند (البته منظورم از نوع خوبش است!)
حال آنها از این که می‌توانند همه چیز را از ابتدا بسازند و آن کپی پیست‌های چند سال اخیر این سری را کنار بگذارند و این که می‌توانند اثری از بازه خاصی از تاریخ بسازند که طرفداران بی‌شماری دارد، نهایت استفاده را ببرند. اگر نگاهی به کارنامهاینفینیتی وارد بندازیم، آثاری که آنها ساخته‌اند بی‌نظیر و فراموش نشدنی است و گل سر سبد آنها هم Call of Duty: Modern Warfare 2 است. به کارنامه تری آرک نگاه بندازیم، Call of Duty: Black Ops ،Call of Duty 3 و حتی Call of Duty: World at War را شاهد هستیم. اما اسلج‌همر خالی از هر گونه افتخاری عظیم است که بتوان به آنها ۱۰۰٪ اعتماد کرد. اسلج‌همر در لبه تیغ قرار دارد؛ آنها Call of Duty را واقعا به روزهای اوج بازخواهد گرداند یا اثری تکراری، بی‌روح و خسته کننده تحویل خواهند داد.
اما اسلج همر چگونه قرار است سینه‌سپر و با سری بالا این کار را انجام دهد؟ خب آنها باید سه ماموریت طاقت‌فرسا را به صورت هم‌زمان، درست و دقیق انجام دهند. سه ستونی که از سه زاویه مختلف به هم متصل می‌شوند و یک Call of Duty جذاب را خلق می‌کنند. زاویه اول مربوط به بخش داستانی بازی است. بخشی که ما را به جنگ جهانی ببرد، یک داستان درست و واقعی را روایت میکند و تک تک اتمسفر و حس حال خونین آن زمان را در بند بند بازی رعایت کند. نکته مهم این است که جنگ جهانی یک بازی علمی تخیلی عجیب و غریب نیست که هر بلایی خواستند سر بازی بیاورند. جنگ جهانی روایت سربازان کشورهای مختلفی است که برای وطن خود مبارزه کرده‌اند و به قهرمانانی واقعی تبدیل شدند که معنای واقعی خون، خشونت و جنگ را به خوبی درک می‌کنند. نه تنها آن سربازها، بلکه حالا مخاطبین به لطف داستان‌های آن زمان، به لطف فیلم‌های جاودانه‌ای مثل نجات سرباز رایان، Band of Brothers ،Inglourious Basterds ،The Great Escape و بسیاری از موارد دیگر، با بسیاری از جنبه‌های مختلف این بازه زمانی آشنا هستند. کار سخت اسلج‌همر این است که داستانی واقعی و باشکوه خلق کند، اتمسفری گیرا و هیجان‌انگیز و در عین حال ملال آوری در بازی‌اش بگنجاند و در نهایت بازیکن را در میان بحبوحه و گیرودار خاک و خون و آتش رها کند.
اما اسلج همر چگونه قرار است سینه‌سپر و با سری بالا این کار را انجام دهد؟ خب آنها باید سه ماموریت طاقت‌فرسا را به صورت هم‌زمان، درست و دقیق انجام دهند. سه ستونی که از سه زاویه مختلف به هم متصل می‌شوند و یک Call of Duty جذاب را خلق می‌کنند. زاویه اول مربوط به بخش داستانی بازی است. بخشی که ما را به جنگ جهانی ببرد، یک داستان درست و واقعی را روایت میکند و تک تک اتمسفر و حس حال خونین آن زمان را در بند بند بازی رعایت کند. نکته مهم این است که جنگ جهانی یک بازی علمی تخیلی عجیب و غریب نیست که هر بلایی خواستند سر بازی بیاورند. جنگ جهانی روایت سربازان کشورهای مختلفی است که برای وطن خود مبارزه کرده‌اند و به قهرمانانی واقعی تبدیل شدند که معنای واقعی خون، خشونت و جنگ را به خوبی درک می‌کنند. نه تنها آن سربازها، بلکه حالا مخاطبین به لطف داستان‌های آن زمان، به لطف فیلم‌های جاودانه‌ای مثل نجات سرباز رایان، Band of Brothers ،Inglourious Basterds ،The Great Escape و بسیاری از موارد دیگر، با بسیاری از جنبه‌های مختلف این بازه زمانی آشنا هستند. کار سخت اسلج‌همر این است که داستانی واقعی و باشکوه خلق کند، اتمسفری گیرا و هیجان‌انگیز و در عین حال ملال آوری در بازی‌اش بگنجاند و در نهایت بازیکن را در میان بحبوحه و گیرودار خاک و خون و آتش رها کند.
شاید برای‌تان سوال پیش بیاید که یک استودیو که قصد ساخت یک بازی ارتشی واقعی را دارد، چطور می‌تواند بخش زامبی این اثر را با حال و هوایی ترسناک و جذاب به بازیکنان ارایه دهد؟ جالب است بدانید استودیو Sledgehammer با بازی‌های علمی‌تخیلی ترسناک غریبه نیست و آنها در ساخت نسخه اول Dead Space شریک بوده‌اند. بنابراین حداقل از این نظر می‌توان اسلج‌همر را کارکشته تر از دو دیگر استودیو کالاف دیوتی ساز اکتیویژن برشمرد.
اما آخرین زاویه‌ای که اسلج‌همر باید از آن به طور حتم پیروز بیرون بیایید، بخش چند نفره بازی Call of Duty: WWII است. دیگر بازی در آینده جریان ندارد، دیگر از جت‌پک‌ها، بوست‌ها، راه رفتن روی دیوار، لیزرها و از این جور چیزهایی که به مدت چندین سال سری Call of Duty را آشفته کرد، خبری نخواهد بود و استودیو سازنده بازی این موارد را در اختیار ندارد. حال آنها باید هسته اصلی بازی را بدون این موارد و آن هم به بهترین شکل ممکن بسازند. اما مانعی بزرگ سر راه آنها است، مانعی به بزرگی دیوار چین و آن هم چیزی نیست جز بخش چند نفره هیجان‌انگیز Battlefield 1. بسیاری از طرفداران گذشته سری ندای وظیفه به جنگ جهانی اول بازی بتلفیلد قدم گذاشته‌اند و حال اکتیویژن باید آن‌قدر مولتی‌پلیر قوی‌ای بسازد که بتواند این افراد را به سمت خود بکشاند. اسلج‌همر برای این کار راهی اندیشیده که سعی دارد حس و حالی تازه به بخش چند نفره سری Call of Duty بدهد و آن هم War Mode نام دارد که نگاهی مفصل به آن خواهیم داشت. اما آیا این که موفق شود یا خیر، مشخص نیست.
حال می‌دانیم که اسلج‌همر سه بخش مهم را باید به طور هم‌زمان و تمام و کمال به سرانجام برساند و همه طرفداران هر سه بخش را نیز راضی کند. پس با هم نگاهی دقیق‌تر به این سه بخش خواهیم داشت.
اما آخرین زاویه‌ای که اسلج‌همر باید از آن به طور حتم پیروز بیرون بیایید، بخش چند نفره بازی Call of Duty: WWII است. دیگر بازی در آینده جریان ندارد، دیگر از جت‌پک‌ها، بوست‌ها، راه رفتن روی دیوار، لیزرها و از این جور چیزهایی که به مدت چندین سال سری Call of Duty را آشفته کرد، خبری نخواهد بود و استودیو سازنده بازی این موارد را در اختیار ندارد. حال آنها باید هسته اصلی بازی را بدون این موارد و آن هم به بهترین شکل ممکن بسازند. اما مانعی بزرگ سر راه آنها است، مانعی به بزرگی دیوار چین و آن هم چیزی نیست جز بخش چند نفره هیجان‌انگیز Battlefield 1. بسیاری از طرفداران گذشته سری ندای وظیفه به جنگ جهانی اول بازی بتلفیلد قدم گذاشته‌اند و حال اکتیویژن باید آن‌قدر مولتی‌پلیر قوی‌ای بسازد که بتواند این افراد را به سمت خود بکشاند. اسلج‌همر برای این کار راهی اندیشیده که سعی دارد حس و حالی تازه به بخش چند نفره سری Call of Duty بدهد و آن هم War Mode نام دارد که نگاهی مفصل به آن خواهیم داشت. اما آیا این که موفق شود یا خیر، مشخص نیست.
حال می‌دانیم که اسلج‌همر سه بخش مهم را باید به طور هم‌زمان و تمام و کمال به سرانجام برساند و همه طرفداران هر سه بخش را نیز راضی کند. پس با هم نگاهی دقیق‌تر به این سه بخش خواهیم داشت.
یک کمپین کلاسیک
بازی Call of Duty: WWII بازیکنان را به مکانی آشنا، به کمپینی آشنا و حال و هوایی آشنا خواهد برد؛ اروپا، سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵. اکتیویژن سعی دارد در این بخش داستانی، تا جایی که می‌تواند تاریخ را به دقیق‌ترین شکل ممکن در قالب یک بازی ویدیویی پیاده کند. داستان بازی روی گروه کوچکی از سربازان تمرکز دارد. بازیکنان نقش سربازی به نام رونالد رد دنیلز «Private Ronald “Red” Daniels» را، پسر ۱۹ سالهای که پوتین‌های او نو است و هنوز یک نفر را هم نکشته، ایفا خواهند کرد. شما در گروهی داستان بازی را پیش خواهید برد که یا باید با هم از مخمصه نبردهای خونین جان سال به در ببرند، یا به صورت یک سرباز تک و تنها جان ببازند و به نجات دیگر هم تیمی‌های خود فکر کنند؛ داستان بازی Call of Duty: WWII شما را وارد گروهی میکند که هم‌پیمانی و دوش به دوش هم جنگیدن حرف اول را می‌زند.
بازی Call of Duty: WWII بازیکنان را به مکانی آشنا، به کمپینی آشنا و حال و هوایی آشنا خواهد برد؛ اروپا، سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵. اکتیویژن سعی دارد در این بخش داستانی، تا جایی که می‌تواند تاریخ را به دقیق‌ترین شکل ممکن در قالب یک بازی ویدیویی پیاده کند. داستان بازی روی گروه کوچکی از سربازان تمرکز دارد. بازیکنان نقش سربازی به نام رونالد رد دنیلز «Private Ronald “Red” Daniels» را، پسر ۱۹ سالهای که پوتین‌های او نو است و هنوز یک نفر را هم نکشته، ایفا خواهند کرد. شما در گروهی داستان بازی را پیش خواهید برد که یا باید با هم از مخمصه نبردهای خونین جان سال به در ببرند، یا به صورت یک سرباز تک و تنها جان ببازند و به نجات دیگر هم تیمی‌های خود فکر کنند؛ داستان بازی Call of Duty: WWII شما را وارد گروهی میکند که هم‌پیمانی و دوش به دوش هم جنگیدن حرف اول را می‌زند.