هنگامی که اکتیویژن به طور رسمی تایید کرد که ندای وظیفه قرار است به جنگ جهانی دوم بازگردد، شک و تردیدهایی وجود داشت. آیا این واقعا همان اکتیویژنی است که میلیون‌ها طرفدار خود را با نداهای وظیفه علمی تخیلی خود خسته کرده بود؟ آیا عقلش سر جایش آمده؟ یا طرفداران برایش مهم نیستند و فقط نخواسته جلوی بتلفیلد کم بیاورد؟ نمی‌دانیم جریان چیست، اما هر چه که هست، اتفاقی خوش‌آیند رخ داده و بازی به دورانی برگشته که در آن بی‌نظیر بود، در آن بی‌رقیب بود، و در آن، آن‌قدر تبحر داشت که هنوز هم لحظات فوق‌العاده نسخه‌های اولیه Call of Duty در ذهن‌مان جریان دارند و برای همیشه ثبت شده‌اند.
با بازگشت سری ندای وظیفه به این دوره خونین از تاریخ کره زمین، به این دوره‌ای که سال‌های سال است اکتیویژن آن را فراموش کرده بود (یا حداقل دوست نداشت آن را نگاه کند و چشمانش را به روی آن بسته بود!) این فرصت نه به استودیو تری‌آرک و نه به اینفینیتی‌وارد، بلکه به استودیو اسلج‌همر رسید تا دست به ریسکی بزرگ بزند. ریسکی حیاتی نه از نظر بازگشت ندای وظیفه به ریشه‌هایش، نه از نظر بازگشت Call of Duty به روزهای اوج، بلکه ریسکی که باعث خواهد شد میلیون‌ها نفر باز هم به جای تماشای زرق و برق‌ها و جنگولک بازی‌های مضحکی که در نسخه‌های تخیلی اخیر این سری شاهد بودند، با بوی دود و گوگرد، فریادهای سربازان، خون، شکست، پیروزی و اسلحه‌های رنگ و رو رفته ملاقات کنند؛ همان چیزی که سال‌های سال است از این بازی انتظار داشتیم.
با بازگشت سری ندای وظیفه به این دوره خونین از تاریخ کره زمین، به این دوره‌ای که سال‌های سال است اکتیویژن آن را فراموش کرده بود (یا حداقل دوست نداشت آن را نگاه کند و چشمانش را به روی آن بسته بود!) این فرصت نه به استودیو تری‌آرک و نه به اینفینیتی‌وارد، بلکه به استودیو اسلج‌همر رسید تا دست به ریسکی بزرگ بزند. ریسکی حیاتی نه از نظر بازگشت ندای وظیفه به ریشه‌هایش، نه از نظر بازگشت Call of Duty به روزهای اوج، بلکه ریسکی که باعث خواهد شد میلیون‌ها نفر باز هم به جای تماشای زرق و برق‌ها و جنگولک بازی‌های مضحکی که در نسخه‌های تخیلی اخیر این سری شاهد بودند، با بوی دود و گوگرد، فریادهای سربازان، خون، شکست، پیروزی و اسلحه‌های رنگ و رو رفته ملاقات کنند؛ همان چیزی که سال‌های سال است از این بازی انتظار داشتیم.
در حال حاضر بدبینی‌ها را کنار می‌گذارم به نیمه پر لیوان را نگاه می‌کنم. این اتفاق مهم که می‌توان آن را حتی یکی از مهم‌ترین اتفاقات دنیای بازی‌ها بدانیم (بله Call of Duty به خودش آمده و می‌‌خواهد مارا به جنگ جهانی ببرد، آن هم بعد از چند نسخه خسته کننده) باعث خواهد شد تا شاهد برگ تازه‌ای از سری ندای وظیفه باشیم. برگ کاملا سفید و خط نخورده‌ای که قلمش در دست اسلج‌همر است. اینکه آن‌ها حالا روی این کاغذ سفید یک انشای دانش‌آموز ابتدایی را تحویل بدهند یا یک رمان درست و حسابی، خدا می‌داند. اما قرار شد نیمه پر لیوان را نگاه کنم. این اتفاق باعث شده تا اسلج‌همر، استودیویی که آثاری چون همکاری ساخت Call of Duty: Modern Warfare 3 را با استودیو اینفینیتی وارد دارد و بازی Call of Duty: Advanced Warfare را در کارنامه دارد، موقعیتی پیش رویش قرار بگیرد که خلاقیت‌های خود را نشان دهد. این استودیو تا به حال سراغ نبردهای قدیمی نرفته و همین امر می‌تواند باعث شود تا به این موضوع پی ببریم که آن‌ها حالا که راهی جدید را پیش گرفته‌اند و آزادی عمل فراوانی در این زمینه دارند، می‌توانند از پتانسیل‌های مختلف این موقعیت استفاده کنند و نام Call of Duty را سر زبان‌ها بیاندازند (البته منظورم از نوع خوبش است!)
حال آن‌ها از این که می‌توانند همه چیز را از ابتدا بسازند و آن کپی پیست‌های چند سال اخیر این سری را کنار بگذارند و این که می‌توانند اثری از بازه خاصی از تاریخ بسازند که طرفداران بی‌شماری دارد، نهایت استفاده را ببرند. اگر نگاهی به کارنامهاینفینیتی وارد بندازیم، آثاری که آن‌ها ساخته‌اند بی‌نظیر و فراموش نشدنی است و گل سر سبد آن‌ها هم Call of Duty: Modern Warfare 2 است. به کارنامه تری آرک نگاه بندازیم، Call of Duty: Black Ops ،Call of Duty 3 و حتی Call of Duty: World at War را شاهد هستیم. اما اسلج‌همر خالی از هر گونه افتخاری عظیم است که بتوان به آن‌ها ۱۰۰٪ اعتماد کرد. اسلج‌همر در لبه تیغ قرار دارد؛ آن‌ها Call of Duty را واقعا به روزهای اوج بازخواهد گرداند یا اثری تکراری، بی‌روح و خسته کننده تحویل خواهند داد.
اما اسلج همر چگونه قرار است سینه‌سپر و با سری بالا این کار را انجام دهد؟ خب آن‌ها باید سه ماموریت طاقت‌فرسا را به صورت هم‌زمان، درست و دقیق انجام دهند. سه ستونی که از سه زاویه مختلف به هم متصل می‌شوند و یک Call of Duty جذاب را خلق می‌کنند. زاویه اول مربوط به بخش داستانی بازی است. بخشی که ما را به جنگ جهانی ببرد، یک داستان درست و واقعی را روایت میکند و تک تک اتمسفر و حس حال خونین آن زمان را در بند بند بازی رعایت کند. نکته مهم این است که جنگ جهانی یک بازی علمی تخیلی عجیب و غریب نیست که هر بلایی خواستند سر بازی بیاورند. جنگ جهانی روایت سربازان کشورهای مختلفی است که برای وطن خود مبارزه کرده‌اند و به قهرمانانی واقعی تبدیل شدند که معنای واقعی خون، خشونت و جنگ را به خوبی درک می‌کنند. نه تنها آن سربازها، بلکه حالا مخاطبین به لطف داستان‌های آن زمان، به لطف فیلم‌های جاودانه‌ای مثل نجات سرباز رایان، Band of Brothers ،Inglourious Basterds ،The Great Escape و بسیاری از موارد دیگر، با بسیاری از جنبه‌های مختلف این بازه زمانی آشنا هستند. کار سخت اسلج‌همر این است که داستانی واقعی و باشکوه خلق کند، اتمسفری گیرا و هیجان‌انگیز و در عین حال ملال آوری در بازی‌اش بگنجاند و در نهایت بازیکن را در میان بحبوحه و گیرودار خاک و خون و آتش رها کند.
اما اسلج همر چگونه قرار است سینه‌سپر و با سری بالا این کار را انجام دهد؟ خب آن‌ها باید سه ماموریت طاقت‌فرسا را به صورت هم‌زمان، درست و دقیق انجام دهند. سه ستونی که از سه زاویه مختلف به هم متصل می‌شوند و یک Call of Duty جذاب را خلق می‌کنند. زاویه اول مربوط به بخش داستانی بازی است. بخشی که ما را به جنگ جهانی ببرد، یک داستان درست و واقعی را روایت میکند و تک تک اتمسفر و حس حال خونین آن زمان را در بند بند بازی رعایت کند. نکته مهم این است که جنگ جهانی یک بازی علمی تخیلی عجیب و غریب نیست که هر بلایی خواستند سر بازی بیاورند. جنگ جهانی روایت سربازان کشورهای مختلفی است که برای وطن خود مبارزه کرده‌اند و به قهرمانانی واقعی تبدیل شدند که معنای واقعی خون، خشونت و جنگ را به خوبی درک می‌کنند. نه تنها آن سربازها، بلکه حالا مخاطبین به لطف داستان‌های آن زمان، به لطف فیلم‌های جاودانه‌ای مثل نجات سرباز رایان، Band of Brothers ،Inglourious Basterds ،The Great Escape و بسیاری از موارد دیگر، با بسیاری از جنبه‌های مختلف این بازه زمانی آشنا هستند. کار سخت اسلج‌همر این است که داستانی واقعی و باشکوه خلق کند، اتمسفری گیرا و هیجان‌انگیز و در عین حال ملال آوری در بازی‌اش بگنجاند و در نهایت بازیکن را در میان بحبوحه و گیرودار خاک و خون و آتش رها کند.