کلاس آداب خیلی جالب میگذره
استاد یه سری کلیشه های روانشناسی میگه، ماهم جواب سوالاشو با یه سری کلیشه های دیگه جواب می‌دیم
درحالی که هم ما هم استاد می‌دونیم که زندگی واقعی فقط یه کنار اومدن و حل کردن ساده نیست

ولی چه باحاله وقتی از یکی که سخت گیر و خشکه یهو یه روی گودالو و اکلیلی میبینی

اون بغض از خوشحالی که نمی‌ذاره حرف بزنی »»»»

چقدر شخصیت یه آدم باید بزرگ و قوی باشه که همه رو به خودش جذب کنه و تا ابد همه یادشون بمونه و افتخارشون باشه که تونستن با چنین کسی آشنا بشن

چقدر این البوم مانسکینو دوست دارم

با هدفون یا هندزفری و صدای بلند توصیه میشه

وقتی ادمایی میبینم که به کوچکترین و ساده ترین چیزها هم توجه میکنن، باعث میشه یه لبخند گنده و ذوق بزرگی بیاد تو صورتم

عاشق ادماییم که وقتی داری باهاشون حرف میزنی و وقفه ای ایجاد میشه موضوع بحث و رشته ی کلام از دستشون درنمیره
یهو با لبخند میگن"داشتی میگفتی"
و با ذوق متنظر بقیه حرفات میمونن.

چرا اینقدر این عکسا گودالو ان
وای شبیه پارچه های چهل تیکه است

به قول بابام یاد بگیریم یک سری حرفا تو صحبتامون اطلاعات اضافه است، نه چیزی اضافه می‌کنه و هم نه ضروریتی داره

مدیونی فکر کنی خودمم چنین مشکلی دارم ولی خب