‏یه قسمت‌هایی از وجودم خاموش شدن که واقعا دوستشون داشتم. متاسفم برای خودم که نتونستم ازشون در برابر بزرگسالی و بقیه آدما محافظت کنم.

برای گذروندن این روزا، به چیزی بیشتر از اون تفریحاتی نیاز دارم که همیشه میگفتم وقتی بیکار شدم انجامشون میدم

اى امان از اين جبر! امان از طبيعت! درد اينجاست كه آدميزاد روى زمين تنهاست. پهلوانى روسى بود كه عربده زد: روى اين خاک يک آدم زنده پیدا می‌شود؟! من پهلوان نيستم، اما همين را می‌پرسم و هيج جوابي نمی‌آید. می‌گویند خورشيد همه‌چيز را جان دوباره می‌دهد. حالا ببينيد خورشيد را، انگار خودش هم مرده، مگر نه؟ همه‌چیز مرده، هر جا را نگاه كنى جز نعش نمى‌بينى. فقط يک مشت آدم مانده‌اند و دورشان جز خاموشی هيج نیست؛ اين است دنيا. چه كسی می‌گفت: آدم ها، آهای آدم ها، همدیگر را دوست داشته باشيد؟ اين حرف را چه كسی زد؟

نازنین | فیودور داستایوفسکی

یکی از چیزایی که این روزا خیلی داره اذیتم میکنه احساس هدر رفتنه. هدر رفتن جوونیم،کاراییم، روزها و زمان. انگار همشون دارن هدر میرن و من هیچ کاری از دستم برنمیاد.

هیچ ایده ای ندارم ۵ ماه اخیر زندگیم چطور گذشت، انگار ازم دزدیدنش.

تلگرام دلگیر شده عادت کردم به همون "بله" و "روبیکا"ی مسخره اینجا انگار دیگه هیچکس نیست...

چقدر بهترین روزای جوونیمون دارن در نهایت ناامیدی و غم میگذرن واقعا حقمون نبود.

‏یه وقتایی یه غم انقدر طولانی میشه
‏دیگه روت نمیشه به کسی بگی هنوز بابتِ اون غمگینی...

واقعا دلم برای اینجا تنگ شده ولی همون طور که گفتم، این طوری هم حسشو ندارم
امیدوارم همگی حالتون خوب باشه

سلام زندگی

خدایا باورم نمیشه الان بدون اینکه یک ثانیه ای وصل شم یا برم تا دانشگاه از اکانت دوستم استفاده کنم اینجام

سریع استوریارو شروع کنید که خیلی عقبیم.

دیگه نگران این نیستم ریکشن بزنم بپره 😭😭😭

حالا کی حال داره اون همه پیامو از سیومسیج بله منتقل کنه اینجا 🤣🤣🤣

آقا من نمی‌دونم فعالیت اینجامو از کجا شروع کنم اصلا
واقعا انگار هنوز غریبه ام با تل و برام عجیبه
هی می‌خوام بیام بیرون برم تو بله :))

من قرار بود تا قبل اینکه وصل بشیم حداقل یک نقاشی بکشم

باورم نمیشه میتونم تو دو روز پشت هم پیام بذارم اینجا