از قیطریه تا اورنج کانتی

در این دوران نکبتی سر سوزنی از چیز هایی که در مدرسه و دانشگاه یادتان داده اند، بدردت نخورده

آخ که چقدر عادی بودن طعم شیرینی داشت

حتی اگر خودتان آنچه بر سرتان آمده را نادیده بگیرید، نگاه اطرافیان خاطرنشان می‌کند که چه بلایی سرتان آمده

چرا بیشتر درگیری ها را آدم های نیم وجبی راه می اندازند؟ و هم یک دنده تر

اکنون خوب درمیابی که آدم هایی که در دهکده ها، شهر ها و در کنار خانواده هایشان به سر می‌برند، عملا جایی نیستند که روز ها و شب ها را در آن سپری می کنند؛ بلکه جایی اند که آرزویش را دارند. بی آنکه آگاه باشند.