🎯برای موفقیت در هر کاری نیاز به تمرین مداوم است.

قسمتی زیادی از موفقیت فرایند مربیگری به تمرین و استمرار در برگزاری جلسات اختصاص دارد.

#تمرین
#موفقیت
#مربیگری

📌@coaching_brain

🚨این پست را جدی و‌متمرکز مطالعه کنید.اگر فرصت ندارید  اصلا مطالعه این متن را شروع نکنید🚨

🧠پیش‌فکری (Overthinking) چیست؟

پیش‌فکری یا تفکر بیش‌ازحد به حالتی اطلاق می‌شود که فرد به‌طور مداوم و افراطی درباره یک موضوع، مشکل یا تصمیم به بازاندیشی می‌پردازد. تحقیقات روان‌شناسی نشان داده‌اند که این نوع تفکر مداوم می‌تواند به اختلال در عملکرد شناختی، افزایش اضطراب و کاهش کیفیت زندگی روزمره منجر شود .

📚اشکال بروز پیش‌فکری:

⭕1. نگرانی بیش‌ازحد:
افرادی که درگیر پیش‌فکری هستند، به‌طور مداوم درباره آینده، تصمیم‌گیری‌های مالی یا شغلی نگرانی نشان می‌دهند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند این نگرانی‌ها اغلب غیرواقع‌بینانه و غیرسازنده هستند ).


⭕2. مرور مداوم گذشته (Rumination):
این افراد تمایل دارند اشتباهات یا شکست‌های گذشته را بارها بازبینی کنند و خود را سرزنش نمایند. این الگو ارتباط مستقیمی با بروز افسردگی دارد


⭕3. تحلیل افراطی و بی‌پایان:
فرد بارها یک مسئله را از زوایای مختلف بررسی می‌کند، اما به تصمیم‌گیری نهایی نمی‌رسد. این پدیده در روانشناسی به نام فلج تحلیلی شناخته می‌شود.


📌@coaching_brain
#مربیگری
#احساسات
#افکار

4. تشویش و اضطراب:
پیش‌فکری، با افزایش بیش‌فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک، سطح اضطراب و استرس را بالا می‌برد و ذهن را از آرامش طبیعی محروم می‌سازد (APA, 2013).


📌چرا پیش‌فکری مضر است؟

1. افزایش اضطراب و افسردگی:
مطالعات نشان داده‌اند که تکرار افکار منفی و نشخوار ذهنی (Rumination) می‌تواند اضطراب را تشدید کرده و زمینه‌ساز افسردگی شود (Watkins, 2008).


2. اختلال در عملکرد روزمره:
افکار مداوم و تکراری منابع شناختی مغز را اشغال می‌کنند و در نتیجه تمرکز، تصمیم‌گیری و بهره‌وری در کارهای روزمره کاهش می‌یابد (Eysenck et al., 2007).


3. خستگی ذهنی:
درگیر شدن ذهن در چرخه‌ی بی‌پایان افکار منجر به کاهش انرژی شناختی و افزایش احساس خستگی و بی‌حوصلگی می‌شود.




✅ به‌طور خلاصه، پیش‌فکری اگرچه در ابتدا ممکن است با هدف حل مسئله آغاز شود، اما وقتی از کنترل خارج گردد، به‌جای راه‌حل، چرخه‌ای از اضطراب، افسردگی و کاهش کارکرد روزمره ایجاد می‌کند.


⁉️ الان نظرتون راجع به جمله هشداری ابتدای متن چیست؟
چه فکر هایی قبل از شروع داشتید

📌@coaching_brain
#مربیگری
#احساسات
#افکار

📌 هشدار مهم
تبلیغاتی که ذیل کانال درج می شود توسط تلگرام بارگزاری می گردد و ربطی به کانال ندارد!
لطفا مراقب کلاهبرداری باشید

🟦 کوچینگ درمان نیست.
در عوض، ما چیزی متفاوت اما به همان اندازه قدرتمند ارائه می‌دهیم:

➤ فضایی امن و بدون قضاوت.
➤ گوش‌دادن عمیق و حضور کامل.
➤ پرسش‌های توانمندساز و حرکت به‌سوی پیشرفت.
➤ ابزارهایی برای تأمل، تاب‌آوری و بازتنظیم مسیر.

🟧 تحلیل مفهومی و کوچینگی:

مرز میان کوچینگ (Coaching) و درمان (Therapy) است. هدف آن این است که مخاطب بداند کوچینگ جایگزین درمان روان‌شناختی نیست، بلکه مسیر متفاوتی برای رشد و خودآگاهی است.


📌@coaching_brain
#مربیگری
#تراپی

🎞 ما اونقدرها هم که فکر می‌کنیم در مرکز توجه نیستیم!

🎯اثر نورافکن (Spotlight Effect)

گاهی وارد جمعی می‌شیم و حس می‌کنیم همه چشم‌ها به ما دوخته شده.استرس می‌گیریم، عرق می‌کنیم و سعی می‌کنیم «بی‌نقص» رفتار کنیم.اما واقعیت؟ تقریباً هیچ‌کس اون‌قدرها حواسش به ما نیست!این خطای ذهنی به اسم اثر نورافکن (Spotlight Effect) شناخته می‌شه

.

📌ما فکر می‌کنیم زیر نورافکن توجه دیگرانیم، در حالی که هر کس بیشتر درگیر خودش و اضطراب‌های خودشه.یادآوری این نکته، می‌تونه اضطراب اجتماعی‌مون رو نصف کنه.



📕 @coaching_brain
#مربیگری
#ذهن

📌اکثر مراجعین مثل شخص دوم یا از شکست می
ترسند یا خیلی کمالگرا هستند .

📍 به همین دلیل انجام امور را به تعویق می اندازند!
اکثر افراد فکر می کنند که کمالگرایی خیلی خوبه !
ولی واقعیت این هست که ریشه اکثر اهمال کاری ها. اضطراب ها و ترس ها کمالگرایی هست

#کمالگرایی
#مربیگری
#اضطراب

📌@coaching_brain

مغز ما واقعاً «نمی‌دانم» را دوست ندارد.

برای اجداد ما، شنیدن یک صدای مشکوک از میان بوته‌ها دو حالت داشت: یا صدای باد بود، یا یک ببر گرسنه. اینجا بود که مغز یاد گرفت که ابهام یعنی خطر مرگ.

📌اگر فرض کنید ببر است و فرار کنید، زنده‌ می‌مانید (حتی اگر اشتباه کرده باشید)؛ اما اگر بگویید «نمی‌دانم چیست، بمانم تا معلوم شود»، احتمالاً خورده می‌شوید. به همین دلیل مغز ما تکامل یافته تا سریعاً نتیجه‌گیری کند، نه اینکه در وضعیت «نمی‌دانم» بماند.

مغز ما یک ماشین الگویاب است. دوست دارد نقطه‌ها را به هم وصل کند تا یک تصویر بسازد. وقتی ابهام وجود دارد، یعنی یک قطعه از پازل گم شده است.

این فضای خالی در پازل، باعث ترشح هورمون‌های استرس (مثل کورتیزول) می‌شود. درواقع فشار عصبیِ ناشی از بلاتکلیفی، دقیقاً همان نواحی از مغز را فعال می‌کند که هنگام درد فیزیکی روشن می‌شوند.

در دنیای سیاست، مسائل پیچیده‌تر از آن هستند که با یک جمله توضیح داده شوند. اما مغز از پیچیدگی فراری است. مغز ما دوست دارد مطمئن باشد، حتی اگر مطمئن بودنش غلط باشد. ابهام و بلاتکلیفی برایش دردناک است، و همین باعث می‌شود سراغ راه‌های میانبر و باورهای کاذب برود.

مقابله با این غریزه کار ساده‌ای نیست، چون انگار داری با تنظیمات کارخانه مغزت می‌جنگی.

در این قالب، به جای اینکه بپرسی «آیا جنگ می‌شود یا نه؟» یا «آیا بورس سقوط می‌کند یا نه؟»، به احتمالات فکر کن. به جای بله یا خیر، از درصد استفاده کن. مثلاً ۳۰ درصد احتمال دارد این اتفاق بیفتد، ۷٠ درصد نه.

یک خط بکش، چیزهایی که نمی‌توانی کنترل کنی (تصمیمات کلان، آینده دور) را در یک طرف، و چیزهایی که می‌توانی کنترل کنی را در طرف دیگر بنویس. وقتی مغزت روی دایره کنترل تمرکز کند، استرس کاهش پیدا می کند. این کار باعث می‌شود مغز از حالت انسداد خارج شود و بفهمد که زندگی در فضای خاکستری جریان دارد.

در این میان به دنبال تحلیل‌هایی باش که «اما و اگر» دارند، نه آن‌هایی که با اطمینان صد در صد از آینده حرف می‌زنند. کسی که با قاطعیت مطلق حرف می‌زند، یا نادان است یا کلاهبردار.

فرض کن کسی به تو می‌گوید:«فردا حتماً باران می‌بارد، شک نکن!» و فردا باران ببارد. در دنیای احتمالات، حتی یک ساعت خراب هم دوبار در روز زمان را درست نشان می‌دهد. درست درآمدنِ یک پیش‌بینیِ قطعی، لزوماً به معنای معتبر بودن روش آن شخص نیست.

ما معمولاً فقط آن‌هایی را می‌بینیم که پیش‌بینی‌شان درست درآمده (چون سر و صدا می‌کنند). اما هزاران نفر دیگر را که با همان قاطعیت حرف زدند و غلط از آب درآمده را فراموش می‌کنیم.

آدمی که کلاهبردار است، می‌داند که دنیا پیچیده است، اما این را هم می‌داند که تو تشنه‌ی قطعیتی. و در صورت درست بودن، دنبال مرید می‌گردد.

درحالی که آدم عاقل، می‌داند که هر لحظه ممکن است متغیر جدیدی وارد شود. پس می‌گوید:«بر اساس شواهد فعلی، به احتمال زیاد این اتفاق می‌افتد، مگر اینکه فلان اتفاق بیفتد.»

و در نقطه مقابل، آدمی که نادان است، از پیچیدگی‌ها خبر ندارد. او دنیا را ساده می‌بیند، پس فکر می‌کند همه چیز حتمی است.

درنهایت، در دنیای مدرن، اعتبار در قاطعیت نیست، بلکه در دقت است. و دقت واقعی هم همیشه با کمی احتمال خطا همراه است. یعنی هیچ چیزی صددرصد قطعی نیست. هیچ کسی نمی‌تواند همیشه مطمئن باشد. همیشه مقداری احتمال اشتباه وجود دارد، و این طبیعی است.

به نقل از AS

سلام وقت بخیر دوستان
بالاخره بعد از چندماه مجدد متصل شدم.
امیدوارم حالتون خوب باشه ❤️