هیچهای شیرین؛ هیچهای خاکستری
▪️درسهایی از مدرسه طبیعت
▫️عبدالحسین وهابزاده
كودكي دوران خاطرات به يادماندني براي همهي عمر است، چيزهاي به ظاهر كوچك كه اگر از شادماني ، سرخوشي و رهايي حکایت داشته باشند لذت يادآوريشان در روزهاي گرفتار بزرگسالي، روحانگيز و التيامبخش است و اگر در چارديواريهاي محبوس و لگامهای تنگ گذشته باشند روح را فسرده خواهند داشت. ٩٦ درصد مردم در همه جای دنیا ، در نظرسنجيها، شيرينترين خاطرات كودكي خود را مرتبط با بودن در طبيعت توصيف كردهاند. اين به ظاهر « هيچهاي شيرين» اما ، امروز براي كودكان ما ، اسير در چنبرهي كنترل خانواده ، مدرسه و حواشي مرتبط با آن ، جاي خود را به « هيچهای خاكستري» ميدهند .
بيایيد در مورد كودكي و نيازهاي واقعي آن بازانديشي كنيم. بيایيد به جمله نصب شده بر ديوار دفتر كار آلبرت انیشتين در دانشگاه پرينستون عميقتر بنگريم كه ميگويد: « نه هر چيز كه به شمارش آمد، به حساب آيد و نه هر چيز كه به شمارش نامد به حساب نيز نيايد.»
منبع:
https://t.me/madresehtabiat
عکس:
مدرسه طبیعت کوچار
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▪️درسهایی از مدرسه طبیعت
▫️عبدالحسین وهابزاده
كودكي دوران خاطرات به يادماندني براي همهي عمر است، چيزهاي به ظاهر كوچك كه اگر از شادماني ، سرخوشي و رهايي حکایت داشته باشند لذت يادآوريشان در روزهاي گرفتار بزرگسالي، روحانگيز و التيامبخش است و اگر در چارديواريهاي محبوس و لگامهای تنگ گذشته باشند روح را فسرده خواهند داشت. ٩٦ درصد مردم در همه جای دنیا ، در نظرسنجيها، شيرينترين خاطرات كودكي خود را مرتبط با بودن در طبيعت توصيف كردهاند. اين به ظاهر « هيچهاي شيرين» اما ، امروز براي كودكان ما ، اسير در چنبرهي كنترل خانواده ، مدرسه و حواشي مرتبط با آن ، جاي خود را به « هيچهای خاكستري» ميدهند .
بيایيد در مورد كودكي و نيازهاي واقعي آن بازانديشي كنيم. بيایيد به جمله نصب شده بر ديوار دفتر كار آلبرت انیشتين در دانشگاه پرينستون عميقتر بنگريم كه ميگويد: « نه هر چيز كه به شمارش آمد، به حساب آيد و نه هر چيز كه به شمارش نامد به حساب نيز نيايد.»
منبع:
https://t.me/madresehtabiat
عکس:
مدرسه طبیعت کوچار
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
شامگاه پنجم بهمن ۱۴۰۳ مراسم معرفی برگزیدگان نخستین دوره جایزه بنیاد علمی دکتر بسکی در شهر زیبای گنبدکاوس برگزار شد. در محور کودک و محیط زیست؛ مدرسه طبیعت ایده برگزیده اعلام شد و جایزه به کاویکنج به نمایندگی از مدارس طبیعت و همه کنشگران این حوز تعلق گرفت. سخنرانی عبدالحسین وهابزاده و محسن مشار زاده را در مراسم اهدای جایزه ببینید:
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
آیین اهدای جایزه دکتر بسکی | گنبد کاووس: بهمن ۱۴۰۳
کارگروه کودک و طبیعت تعاونی زیست پایدار مانا با همکاری« مطالعات کودک طبیعت» برگزار میکند:
نشست"گفتگوی مشارکتی پیرامون کتاب باغبان و نجار"
این نشست در روز پنج شنبه ۱۱ بهمن ماه ساعت ۱۳ تا ۱۶ در محل خانه کتابدار کودک و نوجوان به نشانی:خیابان ولیعصر،بالاتر از میدان منیره،خیابان اسدی منش، کوچه دهستانی، نبش بن بست دوم،پلاک ۲ برگزار خواهد شد.
در این نشست آقای محمد(بهمن) عظیمی پژوهشگر و فعال حوزه کودک و طبیعت ما را همراهی خواهند کرد. محتوای این جلسه طوری طراحی شده است که بدون مطالعه کتاب "باغبان و نجار" هم میتوانید در آن حاضر شوید.
جهت ثبت نام در نشست به شماره تلفن ۰۹۱۱۲۲۷۵۱۶۹ (شیرین احمدیان) پیغام بدهید. حضور در این نشست برای همگان آزاد و رایگان است.
همچنین حضور کودکان به همراه یکی از والدین در کتابخانه بلامانع است.
نشست"گفتگوی مشارکتی پیرامون کتاب باغبان و نجار"
این نشست در روز پنج شنبه ۱۱ بهمن ماه ساعت ۱۳ تا ۱۶ در محل خانه کتابدار کودک و نوجوان به نشانی:خیابان ولیعصر،بالاتر از میدان منیره،خیابان اسدی منش، کوچه دهستانی، نبش بن بست دوم،پلاک ۲ برگزار خواهد شد.
در این نشست آقای محمد(بهمن) عظیمی پژوهشگر و فعال حوزه کودک و طبیعت ما را همراهی خواهند کرد. محتوای این جلسه طوری طراحی شده است که بدون مطالعه کتاب "باغبان و نجار" هم میتوانید در آن حاضر شوید.
جهت ثبت نام در نشست به شماره تلفن ۰۹۱۱۲۲۷۵۱۶۹ (شیرین احمدیان) پیغام بدهید. حضور در این نشست برای همگان آزاد و رایگان است.
همچنین حضور کودکان به همراه یکی از والدین در کتابخانه بلامانع است.
Forwarded from نوبانگ اندیشه
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ما چقدر ویژگیهای بچهها را به رسمیت میشناسیم؟
👈🏻 برای ورود به کانال " نوبانگ اندیشه " روی لینک زیر کلیک کنید:
@NobangAndisheh
👈🏻 برای ورود به کانال " نوبانگ اندیشه " روی لینک زیر کلیک کنید:
@NobangAndisheh
▪️درسهایی از مدرسه طبیعت
«دليل اينهمه مسخ و از خود بيگانگي امروزي بشر آن است كه از تن خويش بيگانه شده . صد سال پيش ما نميتوانستيم لحظهيي از تن خود غافل باشيم . فرض كنيد اگر در جنگل مشغول چيدن قارچيم و گوش و چشم و بيني ما در خدمت تن ما نباشد لحظه بعد زنده نخواهيم بود. اما امروز ما، غافل از تن خويش ، محو صفحه مونيتور و گوش و چشم به حوادث دور و ديريم و لذا از خود بيگانه ؛ و اين براي موجود ميليون ساله كه هر لحظه با تن خويش بوده ، و آگاه از آن ، سرچشمه از خود بيگانگي شده است و راه برون رفت از اين معضل نيز بازگشت به تن خويش و احترام بدان است چرا كه اگر براي كل اين جهان نيز دلسوز باشيم نخست مي بايد ارتباط با خود را آغاز كنيم تا بتوانيم با جهان بزرگتر نيز مرتبط گرديم.»
▫️عبدالحسین وهابزاده
https://t.me/madresehtabiat
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
«دليل اينهمه مسخ و از خود بيگانگي امروزي بشر آن است كه از تن خويش بيگانه شده . صد سال پيش ما نميتوانستيم لحظهيي از تن خود غافل باشيم . فرض كنيد اگر در جنگل مشغول چيدن قارچيم و گوش و چشم و بيني ما در خدمت تن ما نباشد لحظه بعد زنده نخواهيم بود. اما امروز ما، غافل از تن خويش ، محو صفحه مونيتور و گوش و چشم به حوادث دور و ديريم و لذا از خود بيگانه ؛ و اين براي موجود ميليون ساله كه هر لحظه با تن خويش بوده ، و آگاه از آن ، سرچشمه از خود بيگانگي شده است و راه برون رفت از اين معضل نيز بازگشت به تن خويش و احترام بدان است چرا كه اگر براي كل اين جهان نيز دلسوز باشيم نخست مي بايد ارتباط با خود را آغاز كنيم تا بتوانيم با جهان بزرگتر نيز مرتبط گرديم.»
▫️عبدالحسین وهابزاده
https://t.me/madresehtabiat
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
«چنان از عالم طبیعت مسخ و بریده شدهایم که فقط معدودی از ما توان تشخیص یک گل یا حشره را در محیط پیرامون خود دارند و میتوانند نسبت به سرعت انقراض آنها توجه کنند»
▪️جیمز لاولاک | زمین یک موجود زنده
[منبع: بومشناسی علم عصیانگر؛ ترجمه عبدالحسین وهابزاده ؛ جهاد دانشگاهی مشهد: ۱۳۹۳]
▫️عکس: کانال موسسه کودکوطبیعت دامون
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▪️جیمز لاولاک | زمین یک موجود زنده
[منبع: بومشناسی علم عصیانگر؛ ترجمه عبدالحسین وهابزاده ؛ جهاد دانشگاهی مشهد: ۱۳۹۳]
▫️عکس: کانال موسسه کودکوطبیعت دامون
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▪️درباره بومشناسی علم عصیانگر
بومشناسی، علم عصیانگر مجموعه مقالاتی است که در این رشته جنبه کلاسیک یافته و نام اکثر آنها کموبیش در کتابها و متون مرتبط تکرار میشود.
تفکر واقعاً بومشناختی لزوماً با زمان و مکان آشتیناپذیر نیست. البته این تفکر عنصری از خضوع و فروتنی را در خود دارد که گرچه با شیوه تفکر ما بیگانه است، اما ما را به سکوت توأم با حیرت و سپس تأیید شادمانانه وامیدارد. این شیوه یک عامل اساسی پیرامون تمام برنامهریزیهای فنی، اجتماعی، شعر و تفکر ما را مطرح میکند، چیزیکه همچون ویتامین اساسی و ضروری است و آن اینکه بومشناسی فقط یکی است نه اینکه یک بومشناسی برای انسان و یکی برای مادون آن؛ هیچ مکتب، نظریه، طرح یا نهادی کنترل آنرا دراختیار ندارد. این برای ما بهمعنی نگریستن به موزائیک جهان از زاویهی انسان، اما بدون تعصب انسانی است. بایستی آنرا بدون واهمه در برخورد با مشکلات بزرگ فلسفی بشر یعنی فناپذیری، مفهوم انسان و محدودیت او بهکار گرفت. تأیید منشأ و جوهرهی ارگانیک انسان همانا آزمون نهایی تفکر اوست.
▫️شنیدن این کتاب کم نظیر را از دست ندهید👇
بومشناسی، علم عصیانگر مجموعه مقالاتی است که در این رشته جنبه کلاسیک یافته و نام اکثر آنها کموبیش در کتابها و متون مرتبط تکرار میشود.
تفکر واقعاً بومشناختی لزوماً با زمان و مکان آشتیناپذیر نیست. البته این تفکر عنصری از خضوع و فروتنی را در خود دارد که گرچه با شیوه تفکر ما بیگانه است، اما ما را به سکوت توأم با حیرت و سپس تأیید شادمانانه وامیدارد. این شیوه یک عامل اساسی پیرامون تمام برنامهریزیهای فنی، اجتماعی، شعر و تفکر ما را مطرح میکند، چیزیکه همچون ویتامین اساسی و ضروری است و آن اینکه بومشناسی فقط یکی است نه اینکه یک بومشناسی برای انسان و یکی برای مادون آن؛ هیچ مکتب، نظریه، طرح یا نهادی کنترل آنرا دراختیار ندارد. این برای ما بهمعنی نگریستن به موزائیک جهان از زاویهی انسان، اما بدون تعصب انسانی است. بایستی آنرا بدون واهمه در برخورد با مشکلات بزرگ فلسفی بشر یعنی فناپذیری، مفهوم انسان و محدودیت او بهکار گرفت. تأیید منشأ و جوهرهی ارگانیک انسان همانا آزمون نهایی تفکر اوست.
▫️شنیدن این کتاب کم نظیر را از دست ندهید👇
▪️کودکان هوشیار و یادگیرنده به دنیا میآیند.
وقتی سن آنها 8 یا 9 ماه است صاحب تواناییهایی بروزدادنی از قبیل تخیل، بررسی علت وقایع، تشخیص الگوها و حتی گمانهزنی میباشند. از همان ابتدا، کودکان مسئولیت آموزش، کاوش و یادگیری در مورد دنیای خود را بر عهده دارند. این مسئولیتپذیری متناسب با سرعت رشد تواناییهایشان بسط و پیشرفت مییابد. کودکان چیزها را امتحان میکنند، سؤالات بیپایان میپرسند، و عموماً به خاطر شناخت اشیاء با آنها تا جایی که امکان داشته باشند ور میروند. اما، اگر بزرگسالان طوری رفتار کنند که انگار حس شگفتی کودکان کماهمیت و بیاعتبار است یا بدتر با واکنش تهاجمی و رنجآور- همانطور که اغلب در مدارس معمولی اتفاق میافتد- با کودک برخورد شود، هم احساس مسئولیت و کارآمدی از بین می رود و هم تواناییها و ظرفیتهای کودک تحلیل میرود.
▪️پیتر گری؛ یادگیری خودراهبر چیست؟
▫️عکس: مریم قاسمی|کوچار
https://www.self-directed.org/sde/
https://www.youtube.com/watch?v=3g1zlU5vbMk
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
وقتی سن آنها 8 یا 9 ماه است صاحب تواناییهایی بروزدادنی از قبیل تخیل، بررسی علت وقایع، تشخیص الگوها و حتی گمانهزنی میباشند. از همان ابتدا، کودکان مسئولیت آموزش، کاوش و یادگیری در مورد دنیای خود را بر عهده دارند. این مسئولیتپذیری متناسب با سرعت رشد تواناییهایشان بسط و پیشرفت مییابد. کودکان چیزها را امتحان میکنند، سؤالات بیپایان میپرسند، و عموماً به خاطر شناخت اشیاء با آنها تا جایی که امکان داشته باشند ور میروند. اما، اگر بزرگسالان طوری رفتار کنند که انگار حس شگفتی کودکان کماهمیت و بیاعتبار است یا بدتر با واکنش تهاجمی و رنجآور- همانطور که اغلب در مدارس معمولی اتفاق میافتد- با کودک برخورد شود، هم احساس مسئولیت و کارآمدی از بین می رود و هم تواناییها و ظرفیتهای کودک تحلیل میرود.
▪️پیتر گری؛ یادگیری خودراهبر چیست؟
▫️عکس: مریم قاسمی|کوچار
https://www.self-directed.org/sde/
https://www.youtube.com/watch?v=3g1zlU5vbMk
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▪️با کودکان آنگونه رفتار کنیم که ذات و تمایل واقعی آنها حکم میکند نه میل و اراده ما.[عبدالحسین وهابزاده]
کودکی مرحله اثرات دیرپاست؛ دورانی که به خوب یا به بد بر همه عمر سایه میافکند. این دورانِ تأثیرگذار امروزه محور پیشرفت برای هر ملتی است که قصد توسعه واقعی داشته باشد و تلاش میشود که این مرحله سرنوشتساز زندگی هر چه پربارتر شود.
اما این پرباری نه در تبدیل کودک به انبانی از اطلاعات نظری بیارتباط با زندگی بلکه در توانا شدن او و تحقق همه استعدادهای حسی، حرکتی، عاطفی و شناختی است؛ نیز در رشد خلاقیت، قدرت تخیل، مهارتهای اجتماعیاش و تعامل با دیگران است. به بیان دیگر کودک نیازمند رشدی متوازن، سازواره و جامع است نه دستی بلند و حجیم بر پیکری نحیف آنچنانکه نظامهای آموزشی کنونی میپرورند.
کتاب پیشِ رو میتواند بهعنوان درسنامه و روش کار ساده تأمین تجربه طبیعت برای مربیان مهدکودکها، آموزگاران مدارس ابتدایی، والدین و تسهیلگران مدارس طبیعت، منبع مناسبی باشد.
▫️ تهیه کتاب:https://t.me/cnbooks
کودکی مرحله اثرات دیرپاست؛ دورانی که به خوب یا به بد بر همه عمر سایه میافکند. این دورانِ تأثیرگذار امروزه محور پیشرفت برای هر ملتی است که قصد توسعه واقعی داشته باشد و تلاش میشود که این مرحله سرنوشتساز زندگی هر چه پربارتر شود.
اما این پرباری نه در تبدیل کودک به انبانی از اطلاعات نظری بیارتباط با زندگی بلکه در توانا شدن او و تحقق همه استعدادهای حسی، حرکتی، عاطفی و شناختی است؛ نیز در رشد خلاقیت، قدرت تخیل، مهارتهای اجتماعیاش و تعامل با دیگران است. به بیان دیگر کودک نیازمند رشدی متوازن، سازواره و جامع است نه دستی بلند و حجیم بر پیکری نحیف آنچنانکه نظامهای آموزشی کنونی میپرورند.
کتاب پیشِ رو میتواند بهعنوان درسنامه و روش کار ساده تأمین تجربه طبیعت برای مربیان مهدکودکها، آموزگاران مدارس ابتدایی، والدین و تسهیلگران مدارس طبیعت، منبع مناسبی باشد.
▫️ تهیه کتاب:https://t.me/cnbooks
▪️«بازیهای مخاطرهآمیز» نقش مهمی در توسعۀ مهارتهای کودکان دارد .
بعضی از بازیها برای والدین ترسناک و برای کودکان هیجانانگیز است: بالا رفتن از سطوح شیبدار، پریدن از ارتفاع یا کاوش در گوشهوکنار پارک بدون نظارت مستقیم والدین. اگرچه ا ین لحظات گاهی برای والدین اضطرابآورند، اما مطالعات علمی نشان دادهاند که «بازیهای مخاطرهآمیز» به کودکان امکان ماجراجویی میدهند و نقش مهمی در توسعۀ مهارتهای شناختی، احساسی و اجتماعی آنها دارند.
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
{ادامه👇}
بعضی از بازیها برای والدین ترسناک و برای کودکان هیجانانگیز است: بالا رفتن از سطوح شیبدار، پریدن از ارتفاع یا کاوش در گوشهوکنار پارک بدون نظارت مستقیم والدین. اگرچه ا ین لحظات گاهی برای والدین اضطرابآورند، اما مطالعات علمی نشان دادهاند که «بازیهای مخاطرهآمیز» به کودکان امکان ماجراجویی میدهند و نقش مهمی در توسعۀ مهارتهای شناختی، احساسی و اجتماعی آنها دارند.
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
{ادامه👇}
«بازیهای مخاطرهآمیز» به فعالیتهایی گفته میشود که همراه با هیجان و عدم قطعیت هستند و ممکن است به آسیبهای جسمی کوچک یا گمشدن منجر بشوند.
▪️ مطالعاتی که طی دو دهه گذشته انجام شده، نشان میدهند که بازیهای مخاطرهآمیز، بهویژه در فضاهای باز، نه تنها استرس و اضطراب کودکان را کاهش میدهند، بلکه مهارتهای مدیریت هیجانات را نیز تقویت میکنند. دکتر هلن داد از دانشگاه اکستر انگلستان معتقد است که چنین فعالیتهایی کودکان را با واکنشهای جسمی مانند ترشح آدرنالین آشنا میکند و کودکان یاد میگیرند که چگونه با احساساتی چون ضربان قلب بالا و هیجان شدید کنار بیایند و آن را مدیریت کنند.
▪️سابقۀ پژوهش دربارۀ بازیهای پرریسک به ۱۹۹۶ بازمیگردد، زمانی که نروژ قانونی را در زمینۀ ایمنی زمینهای بازی تصویب کرد. این قانون الزام میکرد که تجهیزاتی مانند دستگیرهها و وسایلی که خطر آسیبدیدگی را به حداقل میرسانند، به زمینهای بازی اضافه شوند. چند سال بعد، الن سندستر روانشناس، متوجه شد که تجهیزات زمینهای بازی دارند حذف میشوند و امکان بازیهای مخاطرهآمیز کمتر و کمتر میشود. این موضوع از نظر او نگرانکننده بود. چرا که مطالعاتش نشان میداد کودکانی که فرصت ماجراجویی دارند، در آینده کمتر به رفتارهای پرخطر روی میآورند.
▪️فواید بازیهای مخاطرهآمیز حتی برای سازمانهای ایمنی نیز قابل چشمپوشی نیست. پملا فوسلی، رئیس یک سازمان پیشگیری از آسیب در کانادا، دربارۀ این نوع بازیها میگوید: مزایای اجتماعی، جسمی و روانی این بازیها بهقدری گسترده است که نمیتوان آنها را نادیده گرفت. با این حال، نگرشها نسبت به ریسک در کشورهای مختلف متفاوت است. در اسکاندیناوی، فرهنگ عمومی و نظام سلامت همگانی، به والدین اجازه میدهد به کودکان فرصت تجربههای بیشتری بدهند. اما در کشورهایی مانند انگلستان یا کانادا، نگرانیهای حقوقی و بیمهای مانعی جدی برای این موضوع است.
▪️در حالی که بسیاری از متخصصان بر اهمیت بازیهای مخاطرهآمیز تأکید میکنند، دنیای مدرن اغلب ایمنی را به حداکثر میرساند و فرصتهای ریسککردن را از کودکان میگیرد. قوانین سختگیرانه، طراحیهای بیشازحد ایمن در زمینهای بازی و نگرانیهای والدین، امکان ماجراجوییهای طبیعی را محدود کرده است. محققان، از جمله ماریانا بروسونی از دانشگاه بریتیش کلمبیا، معتقدند که تغییرات شهری، طراحی زمینهای بازی و آموزش والدین میتوانند نقش کلیدی در بازگشت به بازیهای آزاد و ماجراجویانه داشته باشند.
▪️طرفداران ماجراجویی وبازیهای مخاطرهآمیز شعارشان این است: «کودکان باید به اندازۀ لازم ایمن باشند، نه به اندازۀ ممکن». این به معنای فراهم کردن محیطهایی است که کودکان بتوانند مرزهای تواناییهای خود را کشف کنند. دکتر سندستر، که فرزندش پس از سه سال تمرین، سرانجام به بالای یک درخت بلند رسید، میگوید: این حس شادیآور و شجاعانه، نه تنها برای کودکان بلکه برای بزرگسالان نیز ضروری است.
📌 برگرفته از مطلب «Why kids need to take more risks: science reveals the benefits of wild, free play» که در تاریخ ۸ ژانویۀ ۲۰۲۵ در وبسایت نیچر منتشر شده است.
منبع: ترجمان
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▪️ مطالعاتی که طی دو دهه گذشته انجام شده، نشان میدهند که بازیهای مخاطرهآمیز، بهویژه در فضاهای باز، نه تنها استرس و اضطراب کودکان را کاهش میدهند، بلکه مهارتهای مدیریت هیجانات را نیز تقویت میکنند. دکتر هلن داد از دانشگاه اکستر انگلستان معتقد است که چنین فعالیتهایی کودکان را با واکنشهای جسمی مانند ترشح آدرنالین آشنا میکند و کودکان یاد میگیرند که چگونه با احساساتی چون ضربان قلب بالا و هیجان شدید کنار بیایند و آن را مدیریت کنند.
▪️سابقۀ پژوهش دربارۀ بازیهای پرریسک به ۱۹۹۶ بازمیگردد، زمانی که نروژ قانونی را در زمینۀ ایمنی زمینهای بازی تصویب کرد. این قانون الزام میکرد که تجهیزاتی مانند دستگیرهها و وسایلی که خطر آسیبدیدگی را به حداقل میرسانند، به زمینهای بازی اضافه شوند. چند سال بعد، الن سندستر روانشناس، متوجه شد که تجهیزات زمینهای بازی دارند حذف میشوند و امکان بازیهای مخاطرهآمیز کمتر و کمتر میشود. این موضوع از نظر او نگرانکننده بود. چرا که مطالعاتش نشان میداد کودکانی که فرصت ماجراجویی دارند، در آینده کمتر به رفتارهای پرخطر روی میآورند.
▪️فواید بازیهای مخاطرهآمیز حتی برای سازمانهای ایمنی نیز قابل چشمپوشی نیست. پملا فوسلی، رئیس یک سازمان پیشگیری از آسیب در کانادا، دربارۀ این نوع بازیها میگوید: مزایای اجتماعی، جسمی و روانی این بازیها بهقدری گسترده است که نمیتوان آنها را نادیده گرفت. با این حال، نگرشها نسبت به ریسک در کشورهای مختلف متفاوت است. در اسکاندیناوی، فرهنگ عمومی و نظام سلامت همگانی، به والدین اجازه میدهد به کودکان فرصت تجربههای بیشتری بدهند. اما در کشورهایی مانند انگلستان یا کانادا، نگرانیهای حقوقی و بیمهای مانعی جدی برای این موضوع است.
▪️در حالی که بسیاری از متخصصان بر اهمیت بازیهای مخاطرهآمیز تأکید میکنند، دنیای مدرن اغلب ایمنی را به حداکثر میرساند و فرصتهای ریسککردن را از کودکان میگیرد. قوانین سختگیرانه، طراحیهای بیشازحد ایمن در زمینهای بازی و نگرانیهای والدین، امکان ماجراجوییهای طبیعی را محدود کرده است. محققان، از جمله ماریانا بروسونی از دانشگاه بریتیش کلمبیا، معتقدند که تغییرات شهری، طراحی زمینهای بازی و آموزش والدین میتوانند نقش کلیدی در بازگشت به بازیهای آزاد و ماجراجویانه داشته باشند.
▪️طرفداران ماجراجویی وبازیهای مخاطرهآمیز شعارشان این است: «کودکان باید به اندازۀ لازم ایمن باشند، نه به اندازۀ ممکن». این به معنای فراهم کردن محیطهایی است که کودکان بتوانند مرزهای تواناییهای خود را کشف کنند. دکتر سندستر، که فرزندش پس از سه سال تمرین، سرانجام به بالای یک درخت بلند رسید، میگوید: این حس شادیآور و شجاعانه، نه تنها برای کودکان بلکه برای بزرگسالان نیز ضروری است.
📌 برگرفته از مطلب «Why kids need to take more risks: science reveals the benefits of wild, free play» که در تاریخ ۸ ژانویۀ ۲۰۲۵ در وبسایت نیچر منتشر شده است.
منبع: ترجمان
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▫️What Is Self-Directed Education?
تصور اغلب بزرگسالان در جوامع سرمایهداری غربی این است که وظیفه دارند کموبیش دائماً کودکان را سرگرم نگه دارند.
اما یکی از درسهای مهمی که جوانان باید بیاموزند این است که چگونه برای شکل دادن به زندگی خود تصمیم بگیرند. برای این اتفاق نیازی نیست که بزرگسالان ابتکار عمل کارها را بدست گیرند. موجودات زنده برای رشد، نیاز به فضا دارند. کودکان نیز فارغ از برنامهها، دخالتها، «کمکها» و قضاوتهای بزرگسالان، زمانیکه برای کشف و تعقیب علایق خود میکوشند، به زمان و فضای زیادی نیاز دارند.
مقدار زیادی از یادگیری، رشد، تجربیات و شکلگیری احساسات کودکان در بازی آزاد اتفاق میافتد. بخش بزرگی از پیشرفت افراد ذیل بازی آزاد رخ میدهد: حسی که از خودمان کسب میکنیم و فهمی که از روابط جهان اطرافمان بدست میآوریم.
▪️پیتر گری؛ یادگیری خودراهبر چیست؟
https://www.self-directed.org/sde/
https://www.youtube.com/watch?v=3g1zlU5vbMk
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
تصور اغلب بزرگسالان در جوامع سرمایهداری غربی این است که وظیفه دارند کموبیش دائماً کودکان را سرگرم نگه دارند.
اما یکی از درسهای مهمی که جوانان باید بیاموزند این است که چگونه برای شکل دادن به زندگی خود تصمیم بگیرند. برای این اتفاق نیازی نیست که بزرگسالان ابتکار عمل کارها را بدست گیرند. موجودات زنده برای رشد، نیاز به فضا دارند. کودکان نیز فارغ از برنامهها، دخالتها، «کمکها» و قضاوتهای بزرگسالان، زمانیکه برای کشف و تعقیب علایق خود میکوشند، به زمان و فضای زیادی نیاز دارند.
مقدار زیادی از یادگیری، رشد، تجربیات و شکلگیری احساسات کودکان در بازی آزاد اتفاق میافتد. بخش بزرگی از پیشرفت افراد ذیل بازی آزاد رخ میدهد: حسی که از خودمان کسب میکنیم و فهمی که از روابط جهان اطرافمان بدست میآوریم.
▪️پیتر گری؛ یادگیری خودراهبر چیست؟
https://www.self-directed.org/sde/
https://www.youtube.com/watch?v=3g1zlU5vbMk
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▪️«شب مژگان احمدیه»
به پاسداشت چند دهه فعالیت در حوزه فرهنگ،کودک و طبیعت ،صلح ، مجله بخارا با همکاری فصلنامه صنوبر و خانه اندیشمندان علوم انسانی شبی را به تجلیل از ایشان اختصاص دادهاند .
در این نشست که هشتصد و بیست وششمین شب از سلسله شبهای بخارا است و شنبه یازدهم اسفند ماه ۱۴۰۳ ساعت ۵در فرهنگسرای نیاوران برگزار خواهد شد . عبدالحسین وهابزاده ،شیوا دولتآبادی ، مینو مرتاضی لنگرودی ،کمال اطهاری،احمد محیط طباطبایی ، علی دهباشی و مانیا شفاهی سخنرانی خواهند کرد .
مژگان احمدیه متولد ۱۴مرداد۱۳۳۸ لاهیجان ،دانش آموختهٔ مهندسی جنگل و طراحی سبز از دانشگاه گیلان و اصفهان است . او سالها فعالیت در طراحی فضاهای سبز شهری وآموزش محیطزیست را در کارنامهٔ خود دارد . فعالیت محیطزیستی او در حوزهٔ کودک وطبیعت ازسال ۱۳۷۳ در موزهٔ حیاتوحش ایران آغاز و تاکنون نیز این فعالیت ،بویژه در جهت تامین تجربهٔ طبیعت برای کودکان ادامه دارد. آشنایی با استاد وهابزاده در موزه ، نقطه عطفی در زندگی او بوده به گونهای که با طرح ایدهٔ مدارس طبیعت و فعالیت چندین ساله در دو مدرسه طبیعت وارش در کیاشهر وباغ درباغ گیاهشناسی تهران، تجارب ارزشمندی را برای او به ارمغان آورد. اوهمچنین سالها بهعنوان عضو کمیته ملی موزههای ایران (ایکوم)در حوزه فرهنگ ومیراث طبیعی فعالیت کرده وبهعنوان موزهدار نمونه درسال ۷۶ انتخاب شده است. ایشان سالها بهعنوان یک مدیر باورمند در تهیه طرحهای سبز پایدار شهری مشغول وسپس بهعنوان مدیر ومسئول پروژه ، عضو هیئت مدیره و مدیرعامل در مهندسان مشاور معمار و شهرساز فرنهاد ،در تهیه طرحهای توسعهٔ شهری و محیطزیست پایدار فعالیت داشته است. او همچنین در چاپ ونشر چند کتاب مرجع محیطزیست چون شناخت محیطزیست ، تنوع حیات (وهابزاده) ، پستانداران ایران برای کودکان (ضیائی) اکولوژی نوجوانان (منصوری) مشارکت موثر داشته است.درسال ۱۳۹۸ تا۱۴۰۰ مژگان احمدیه بهعنوان مدیر توسعهٔ محلهٔ فرحزاد ،حامل دانش وتجربهٔ بیبدیلی در جلب مشارکت ذینفعان، برای توسعهٔ محله بوده است. اوهمچنین عضو نهاد مادران صلح ایران است ودر ترویج صلح و مدارا و دگرپذیری، فعالیت داوطلبانه داردو عضو هیئت مدیره وشورای آموزش انجمن حمایت از حقوق کودکان بوده ودر جهت تامین تجربه طبیعت برای کودکان تحت عنوان حق کودک وطبیعت وبهمنظور افزودن آن در پیمان نامهٔ جهانی حقوق کودک ، داوطلبانه فعالیت میکند.
فرهنگسرای نیاوران، خیابان پاسدارن، مقابل پارک نیاوران، سالن خلیج فارس برگزار خواهد شد .
▫️لطفا لیوان شخصی به همراه داشته باشید
@senobarmag
به پاسداشت چند دهه فعالیت در حوزه فرهنگ،کودک و طبیعت ،صلح ، مجله بخارا با همکاری فصلنامه صنوبر و خانه اندیشمندان علوم انسانی شبی را به تجلیل از ایشان اختصاص دادهاند .
در این نشست که هشتصد و بیست وششمین شب از سلسله شبهای بخارا است و شنبه یازدهم اسفند ماه ۱۴۰۳ ساعت ۵در فرهنگسرای نیاوران برگزار خواهد شد . عبدالحسین وهابزاده ،شیوا دولتآبادی ، مینو مرتاضی لنگرودی ،کمال اطهاری،احمد محیط طباطبایی ، علی دهباشی و مانیا شفاهی سخنرانی خواهند کرد .
مژگان احمدیه متولد ۱۴مرداد۱۳۳۸ لاهیجان ،دانش آموختهٔ مهندسی جنگل و طراحی سبز از دانشگاه گیلان و اصفهان است . او سالها فعالیت در طراحی فضاهای سبز شهری وآموزش محیطزیست را در کارنامهٔ خود دارد . فعالیت محیطزیستی او در حوزهٔ کودک وطبیعت ازسال ۱۳۷۳ در موزهٔ حیاتوحش ایران آغاز و تاکنون نیز این فعالیت ،بویژه در جهت تامین تجربهٔ طبیعت برای کودکان ادامه دارد. آشنایی با استاد وهابزاده در موزه ، نقطه عطفی در زندگی او بوده به گونهای که با طرح ایدهٔ مدارس طبیعت و فعالیت چندین ساله در دو مدرسه طبیعت وارش در کیاشهر وباغ درباغ گیاهشناسی تهران، تجارب ارزشمندی را برای او به ارمغان آورد. اوهمچنین سالها بهعنوان عضو کمیته ملی موزههای ایران (ایکوم)در حوزه فرهنگ ومیراث طبیعی فعالیت کرده وبهعنوان موزهدار نمونه درسال ۷۶ انتخاب شده است. ایشان سالها بهعنوان یک مدیر باورمند در تهیه طرحهای سبز پایدار شهری مشغول وسپس بهعنوان مدیر ومسئول پروژه ، عضو هیئت مدیره و مدیرعامل در مهندسان مشاور معمار و شهرساز فرنهاد ،در تهیه طرحهای توسعهٔ شهری و محیطزیست پایدار فعالیت داشته است. او همچنین در چاپ ونشر چند کتاب مرجع محیطزیست چون شناخت محیطزیست ، تنوع حیات (وهابزاده) ، پستانداران ایران برای کودکان (ضیائی) اکولوژی نوجوانان (منصوری) مشارکت موثر داشته است.درسال ۱۳۹۸ تا۱۴۰۰ مژگان احمدیه بهعنوان مدیر توسعهٔ محلهٔ فرحزاد ،حامل دانش وتجربهٔ بیبدیلی در جلب مشارکت ذینفعان، برای توسعهٔ محله بوده است. اوهمچنین عضو نهاد مادران صلح ایران است ودر ترویج صلح و مدارا و دگرپذیری، فعالیت داوطلبانه داردو عضو هیئت مدیره وشورای آموزش انجمن حمایت از حقوق کودکان بوده ودر جهت تامین تجربه طبیعت برای کودکان تحت عنوان حق کودک وطبیعت وبهمنظور افزودن آن در پیمان نامهٔ جهانی حقوق کودک ، داوطلبانه فعالیت میکند.
فرهنگسرای نیاوران، خیابان پاسدارن، مقابل پارک نیاوران، سالن خلیج فارس برگزار خواهد شد .
▫️لطفا لیوان شخصی به همراه داشته باشید
@senobarmag
[شب مژگان احمدیه]
با سخنرانی عبدالحسین وهابزاده، شیوا دولتآبادی، مینو مرتاضی لنگرودی، کمال اطهاری، احمد محیط طباطبایی، مانیا شفاهی و علی دهباشی
▪️شنبه یازدهم اسفندماه ۱۴۰۳
▫️تهران| فرهنگسرای نیاوران| سالن خلیج فارس
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
با سخنرانی عبدالحسین وهابزاده، شیوا دولتآبادی، مینو مرتاضی لنگرودی، کمال اطهاری، احمد محیط طباطبایی، مانیا شفاهی و علی دهباشی
▪️شنبه یازدهم اسفندماه ۱۴۰۳
▫️تهران| فرهنگسرای نیاوران| سالن خلیج فارس
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
مردی شبیه طبیعت
▫️فصلنامه طبیعت و محیط زیست صنوبر شماره 28 و 29 خود را با پرونده ای درباره عبدالحسین وهابزاده {حیران حیات} منتشر کرد. بخشهایی از مطالب این شماره صنوبر در فرسته بعدی بازنشر میشود.👇
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▫️فصلنامه طبیعت و محیط زیست صنوبر شماره 28 و 29 خود را با پرونده ای درباره عبدالحسین وهابزاده {حیران حیات} منتشر کرد. بخشهایی از مطالب این شماره صنوبر در فرسته بعدی بازنشر میشود.👇
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▫️حیران حیات: پروندهای درباره عبدالحسین وهابزاده
▪️محمد خواجهحسینی
« با گذراندن درس زیستشناسی عمومی بهویژه بخشی را که آقای وهابزاده تدریس کرده بود حالوهوایم بهطور کلی عوض شده بود… او گاهی لباس و کفش سادهای میپوشید و کولهپشتی برزنتیای داشت که روی شانهاش میانداخت و مشخص بود که دارد از طبیعت و بازدید میآید. وقتی در محوطۀ دانشکدۀ علوم به سمت ساختمان گروه زیستشناسی میرفت، من از پشت سر نگاهش میکردم، دنیایی از بینیازی و بریدگی از آنچه دیگران بدان مشغول بودند میدیدم…»
▪️پویا نیکجو
«شیفتگی دکتر عبدالحسین وهابزاده به مادر زمین تمام ابعاد زیست او را دربر گرفته و متأثر ساخته است. حالتی که برای یکیک معاشران، دوستان، شاگردان و همراهان ایشان تحفهای از عشق بهجا گذاشته و سهمی از این شیفتگی را به آنها نیز منتقل کرده است. ...»
▪️هادی صمدی
«وهابزاده شخصیتی الهامبخش است. علاوه بر آنکه زیستشناس و مترجمی نامآشناست، فیلسوف و مصلح اجتماعی است. ازجمله مهمترین جنبههای فعالیت وهابزاده، تلاش او برای آشتی دادن کودکان با طبیعت است. او میداند که نسل آینده باید با طبیعت پیوند برقرار کند تا بتواند از خودش و طبیعت محافظت کند. به همین دلیل، بخش بزرگی از زمان و انرژی خود را صرف طراحی برنامههای آموزشی و فعالیتهای عملی میکند تا کودکان را به بازی و جستوجو در فضای باز ترغیب کند. ...»
▪️ علیرضا کوچکی
« در واپسین ایام دهۀ ۴۰ مرا با او در قامت یاران دانشگاهی ملازمتی افتاد. روزها به شب و شبها را به امید روز خاک را به آب و آب را به سبزهها و سبزه را به آنچه در دشت شورهزار گوشهای از خوزستان در کنارۀ کارون مهربان بود پیوست میدادیم. جوانانی گوناگون از جنبههای ساختار فکری، اندیشههای فرهنگی و زمینههای تربیتی چنان تنیده بودیم که گویی همه در یک انبانیم رنگارنگ… حسین که ما «وهاب» هم مینامیدیمش در میانۀ این انبان بود، از دیار سربهداران چونان ستبر و باصلابت و بهرهمند از هوشی سرشار و ذکاوتی وصفناشدنی...»
▪️محسن مشارزاده، هانیه زحمتکش
« وقتی به دیدار عبدالحسین وهابزاده رفتم، گمان میکردم دارم به ملاقاتی رسمی با یکی از برجستهترین افراد در حوزۀ محیطزیست ایران معاصر و برندۀ جایزههای مختلف ملی میروم، اما وارد خانه که شدم دیدم خانۀ وهابزاده و خودش بسیار سادهتر از آنی بود که فکر میکردم. آن زمان گمان نمیکردم وهابزاده و خانهاش مأمن یک دهۀ آیندۀ زندگیام باشد. در آن روزها فکر و ذکر وهابزاده را ایدهای جدید به نام «مدرسۀ طبیعت» دربر گرفته بود…»
▪️حسین یوسفی
«عبدالحسین وهابزاده واحهای است در کویر. واحهای که حتی در بدترین شرایط محیطی و اجتماعی و در زمانهای که نابخردان تمام تلاششان را کردند تا او را محدود کنند، نهتنها از باروری نیفتاد بلکه پربازدهتر شد. این واحه سایهساری است گسترده در سرزمینی بیابانی که از خشکسالی، تنگسالی و بسیاری ناملایمات دیگر رنج میکشد. اما اینهمه تنها بخشی از کارهای ارزنده و ماندگار اوست. داشتن او غنیمتیست باورنکردنی و چه خوششانس بودیم و هستیم که این واحه در کنارمان بود تا در سایۀ او گام برداریم…»
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▫️کسب اطلاعات بیشتر:
https://senobarmag.com
▪️محمد خواجهحسینی
« با گذراندن درس زیستشناسی عمومی بهویژه بخشی را که آقای وهابزاده تدریس کرده بود حالوهوایم بهطور کلی عوض شده بود… او گاهی لباس و کفش سادهای میپوشید و کولهپشتی برزنتیای داشت که روی شانهاش میانداخت و مشخص بود که دارد از طبیعت و بازدید میآید. وقتی در محوطۀ دانشکدۀ علوم به سمت ساختمان گروه زیستشناسی میرفت، من از پشت سر نگاهش میکردم، دنیایی از بینیازی و بریدگی از آنچه دیگران بدان مشغول بودند میدیدم…»
▪️پویا نیکجو
«شیفتگی دکتر عبدالحسین وهابزاده به مادر زمین تمام ابعاد زیست او را دربر گرفته و متأثر ساخته است. حالتی که برای یکیک معاشران، دوستان، شاگردان و همراهان ایشان تحفهای از عشق بهجا گذاشته و سهمی از این شیفتگی را به آنها نیز منتقل کرده است. ...»
▪️هادی صمدی
«وهابزاده شخصیتی الهامبخش است. علاوه بر آنکه زیستشناس و مترجمی نامآشناست، فیلسوف و مصلح اجتماعی است. ازجمله مهمترین جنبههای فعالیت وهابزاده، تلاش او برای آشتی دادن کودکان با طبیعت است. او میداند که نسل آینده باید با طبیعت پیوند برقرار کند تا بتواند از خودش و طبیعت محافظت کند. به همین دلیل، بخش بزرگی از زمان و انرژی خود را صرف طراحی برنامههای آموزشی و فعالیتهای عملی میکند تا کودکان را به بازی و جستوجو در فضای باز ترغیب کند. ...»
▪️ علیرضا کوچکی
« در واپسین ایام دهۀ ۴۰ مرا با او در قامت یاران دانشگاهی ملازمتی افتاد. روزها به شب و شبها را به امید روز خاک را به آب و آب را به سبزهها و سبزه را به آنچه در دشت شورهزار گوشهای از خوزستان در کنارۀ کارون مهربان بود پیوست میدادیم. جوانانی گوناگون از جنبههای ساختار فکری، اندیشههای فرهنگی و زمینههای تربیتی چنان تنیده بودیم که گویی همه در یک انبانیم رنگارنگ… حسین که ما «وهاب» هم مینامیدیمش در میانۀ این انبان بود، از دیار سربهداران چونان ستبر و باصلابت و بهرهمند از هوشی سرشار و ذکاوتی وصفناشدنی...»
▪️محسن مشارزاده، هانیه زحمتکش
« وقتی به دیدار عبدالحسین وهابزاده رفتم، گمان میکردم دارم به ملاقاتی رسمی با یکی از برجستهترین افراد در حوزۀ محیطزیست ایران معاصر و برندۀ جایزههای مختلف ملی میروم، اما وارد خانه که شدم دیدم خانۀ وهابزاده و خودش بسیار سادهتر از آنی بود که فکر میکردم. آن زمان گمان نمیکردم وهابزاده و خانهاش مأمن یک دهۀ آیندۀ زندگیام باشد. در آن روزها فکر و ذکر وهابزاده را ایدهای جدید به نام «مدرسۀ طبیعت» دربر گرفته بود…»
▪️حسین یوسفی
«عبدالحسین وهابزاده واحهای است در کویر. واحهای که حتی در بدترین شرایط محیطی و اجتماعی و در زمانهای که نابخردان تمام تلاششان را کردند تا او را محدود کنند، نهتنها از باروری نیفتاد بلکه پربازدهتر شد. این واحه سایهساری است گسترده در سرزمینی بیابانی که از خشکسالی، تنگسالی و بسیاری ناملایمات دیگر رنج میکشد. اما اینهمه تنها بخشی از کارهای ارزنده و ماندگار اوست. داشتن او غنیمتیست باورنکردنی و چه خوششانس بودیم و هستیم که این واحه در کنارمان بود تا در سایۀ او گام برداریم…»
@cnstudy| مطالعاتکودکوطبیعت
▫️کسب اطلاعات بیشتر:
https://senobarmag.com
Forwarded from چکاوه
"ما به زیستگاه های کهن خود پاسخ می گوییم و تمام آن لذت ها و ترس ها را با خود حمل می کنیم.
5میلیون سال است درخت را که خانه ی ما بود ترک کرده ایم ولی هنوز کودکان ما دوست دارند از درخت بالا بروند و از درخت تاب بخورند."
"عبدالحسین وهاب زاده"
🌳 ۱۵ اسفند #روز_درختکاری گرامی باد.
@avresnatureschool 🌱🍃
5میلیون سال است درخت را که خانه ی ما بود ترک کرده ایم ولی هنوز کودکان ما دوست دارند از درخت بالا بروند و از درخت تاب بخورند."
"عبدالحسین وهاب زاده"
🌳 ۱۵ اسفند #روز_درختکاری گرامی باد.
@avresnatureschool 🌱🍃