آدما خیلی وقتا می‌دونن دارن چیکار می‌کنن. می‌دونن حرفشون قراره ناراحتت کنه، می‌دونن رفتارشون قراره فکرتو درگیر کنه، ولی بازم انجامش می‌دن. شاید چون چیزی که برای تو مهمه، برای اونا اون‌قدر مهم نیست. و فکر کنم چیزی که بیشتر از خودِ اذیت شدن ناراحت‌کننده‌ست، اینه که بفهمی طرف می‌دونسته چه حسی پیدا می‌کنی و بازم براش مهم نبوده.

11✨
دو سال تمام زحمت کشیدم، از خیلی چیزا گذشتم و به امید یه نتیجه‌ی مشخص ادامه دادم؛ و حالا بعد از تموم این مدت، سرنوشت تمام اون تلاش‌ها به نظر یه نفر بستگی داره. یه نفر که شاید هیچ‌وقت نفهمه پشت این انتظار چقدر نگرانی، خستگی و امید جمع شده. عجیبه که آدم می‌تونه دو سال برای چیزی بجنگه، ولی آخرش برای به دست آوردنش هیچ کاری از دستش برنیاد، جز اینکه منتظر بمونه و امیدوار باشه تمام این زحمت‌ها بی‌نتیجه نمونن.

تقریبا هرررر مشکلی تو زندگیم پیش میاد اینطوری خودمو قانع میکنم که دیگه بالاخره “خوشگلی و هزار دردسر”

من فقط می‌خواستم بزرگ شم که هر وقت دلم خواست بستنی بخورم، نه اینکه این‌همه بدبختی بکشم.

راستشو بخواین یه جاهایی هم باید آدم بد داستان باشین و سعی نکنین عالم و آدمو راضی نگه دارین. بالاخره تو داستان یکی، یکی دیگه همیشه آدم بده؛ چه بهتر که حداقل این بار به خاطر خودتون باشه.

12✨

تن ظریفِ جان سخت :)

تمام سایدهای زندگیم رو هواست؛ عاطفی، تحصیلی، کاری، خلاصه که از هیچ طرفی خبر خوشی نمی‌رسه.

رازش اینه انقدر درگیر ساختن زندگیت باشی که فرصت نکنی به چیزایی که تو زندگیت درست پیش نمیره فکر کنی.

‏من فقط می‌خوام یه بارم که شده یه چیزی تو زندگیم بدون هزار تا استرس و کوفت و زهرمار پیش بره، واقعاً دیگه حوصله‌ی این همه داستانو ندارم.

من دیگه دنبال خوب شدن زندگیم نیستم، فقط دلم می‌خواد یه روزی انقدر سخت نباشه زندگی کردن. خسته‌ام از اینکه برای هر چیز کوچیکی باید بجنگم، از اینکه حتی روزای معمولی هم گاهی این‌همه انرژی ازم می‌گیرن. دلم می‌خواد یه مدت بدون فکر کردن به همه‌چی زندگی کنم، بدون اینکه مدام نگران فردا باشم یا بابت چیزایی که هنوز اتفاق نیفتادن، خودمو عذاب بدم. نمی‌خوام همه‌چی عالی باشه، نمی‌خوام همیشه خوشحال باشم، فقط دلم یه زندگی معمولی می‌خواد که توش مجبور نباشم این‌همه بجنگم.

روز ۱۵✨

امروز ری‌ گفت زیادش رفته کمش‌ مونده. امیدوارم واقعا همینطور باشه.

.