چون تو با مایی نباشد هیچ غم

-مولانا

من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم

-مولانا

دیدن این قاب، شیرین بود.

عزیز و دوست‌ داشتنی:

ما غمگینیم برای تهران
برای درخت‌های زیبای ولیعصر
برای ورق‌های کاهی انقلاب
برای هیاهوی تجریش
غمگینیم برای شیراز
برای تخت جمشید زخم خورده
برای عطر نارنج و حافظیه
غمگینیم برای نصف جهان
برای وجب به وجب نقش جهان
غمگینیم برای تمام «ایران».

تو جونمی، تنمی، وطنمی…

چشم مست یار من میخانه می‌ریزد به هم

-فیض اله نکویی

خُنُک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو

-مولانا

تو غم ماندگار منی…

اصل تو این دنیا نرسیدنه، اگه برسیه که عجیبه

-شهرزاد

مرگ همه‌ی معادلات رو به هم می‌ریزه

-شهرزاد

جایی که من وایسادم کی دووم میاره؟

نه بابا ادیت از سینا چیه