آدم دست‌آخر به همه‌چيز عادت می‌كند.

-بیگانه / آلبر کامو

امروز اگر نميری، فردا خواهی مرد، يا پس‌فردا.

-بیگانه / آلبر کامو

رفیق روزهای خوب، رفیق خوب روزها

چون تو با مایی نباشد هیچ غم

-مولانا

من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم

-مولانا

دیدن این قاب، شیرین بود.

عزیز و دوست‌ داشتنی:

ما غمگینیم برای تهران
برای درخت‌های زیبای ولیعصر
برای ورق‌های کاهی انقلاب
برای هیاهوی تجریش
غمگینیم برای شیراز
برای تخت جمشید زخم خورده
برای عطر نارنج و حافظیه
غمگینیم برای نصف جهان
برای وجب به وجب نقش جهان
غمگینیم برای تمام «ایران».

تو جونمی، تنمی، وطنمی…

چشم مست یار من میخانه می‌ریزد به هم

-فیض اله نکویی

خُنُک آن دم که نشینیم در ایوان من و تو

-مولانا