خیلی به این برگ احساس نزدیکی کردم.
#آهستگی

مردم‌گریز.
#آهستگی

تنه.
#آهستگی

دوست کوچولو.
#آهستگی

خسته و کهنه.
#آهستگی

این خانمه توی حیاط مدرسه زندگی می‌کنه.
#آهستگی
(احساس کردم زندگی painطوری داره و باید این رنگی بشه.)

گفتم روی همین عکس یه فیلتر سیاه و سفید می‌ندازیم و خیلی مفهومی می‌شه ولی متاسفانه جدی گرفته نشدم.
به نشانهٔ اعتراض همون کاری که گفتم رو کردم. البته جوراب‌ها زیادی خوش‌رنگ بودن و تن به خاکستری شدن ندادن.
#آهستگی

ایشون هم دوست عزیزمه؛ رستم.
قدش خیلی بلنده. خیلی.
#آهستگی

همسایهٔ رستم که باهم ارتباط خوبی داشتیم.
اون گوشه خود رستم هم معلومه.
#آهستگی

دوست کوچولوی ۲.
#آهستگی
(از حشرات به‌شدت می‌ترسم و نمی‌دونم این اصرار عکس گرفتن ازشون چیه.)

خب دیگه تمام شد.
باتشکر از صبوری شما.

پر‌نده‌ها هم پرواز میکنن

2015

2001

نِواجِش نواییه برای سوگ.

باد زوزه میکشد
برای زندگی زیادی کوچک و زیادی اضافه‌ام، هستی ای که در آن جای نمی‌گیرم.

چرا من باید نگران باشم بقیه در موردم چی فکر میکنن؟ چرا اونا نباید نگران باشن من در موردشون چی فکر میکنم؟

می‌رم اینو سرلوحهٔ زندگیم قرار بدم.