اگه حافظه‌م گولم نزنه، توی موزیک‌ویدیو خواننده نشسته یه جایی که تاریکه و فقط خودش توی یه پیراهن صورتی معلومه. تا آخرش نه حرکتی می‌کنه و نه اتفاقی می‌افته. هیچی.
عجیب دوستش دارم. به‌نظرم کاملاً به آهنگ می‌خوره: ماجرایی رو از سر گذروندم و حالا با آرامش برات روایتش می‌کنم. بدون هیچ حرف و حرکت اضافه‌ای.
https://t.me/lonelywhale_literature/147

فکر کنم همینه.

برام نماد آرامش بعد از طوفانه.
ضمناً، ۱۹۶۶.

2002

تا همین الان نمی‌دونستم ایشون هم هتل کالیفورنیا رو خونده.:)
ضمیرها هم عوض شده‌ن. :))

1990

به این یکی باید توجه ویژه کرد.

نور و روییدن.

عاشق بینی‌های باریک ولی قوزدارم.

فکر کنم کلاس پنجم بودم.
دوتا از همکلاسام خیلی جدی داشتن دعوا می‌کردن که کدومشون قشنگ‌تره. بعد یکیشون گفت اصلاً این (من) از هردو زشت‌تره. دماغش هم شبیه جادوگراست.
حالا من اون گوشه نشسته بودم داشتم نون‌ و پنیرمو می‌خوردم و کاری بهشون نداشتم.

حالا می‌خوام برم پیداشون کنم بگم ببینید، می‌تونه معیار زیبایی باشه.
(البته نمی‌دونم توی باریک طبقه‌بندی می‌شه یا نه ولی خب همینه که هست.)

درس بخونم مودم بهتر شه.
درس:
#او_چه_گفت

دلم می‌خواست بهش بگم حالا غصه نخور، درست می‌شه.