لیمپ بیزکیت و اسلیپنات (slipknot)

برمی‌گردیم به سال ۱۹۹۹
اون موقع اعضای لیمپ بیزکیت و کورن (korn) خیلی داداشی بودن. خیلی زیاد. حالا جلوتر می‌بینید چقدر زیاد.

اون موقع دیوید سیلوریا (David Silveria)، درامر کورن، مدل برند ناسالم Calvin Klein شده بود.
کوری تیلور (Cory Taylor)، خوانندهٔ اسلیپنات، وقتی قضیه رو فهمید کله‌ش خراب شد که این بی‌عفتیا چیه و نیومتال رو به ابتذال کشیدید و اینا.
چطوری ناراحتیشو بروز داد؟ با یک روش بسیار سالم. مجلهٔ تبلیغاتی مروج بی‌حیایی رو توی کنسرت اسلیپنات آتیش زد. جدی.
(فقط برای کسب دانش رفتم دنبال عکسای دیوید. در حدی نبود که بخوای آتیش به‌پا کنی. نمی‌دونم شاید گوگل داره چیزیو پنهان می‌کنه.)
لیمپ بیزکیت هم بهش برخورد که چرا با داداشیم این رفتارو کردی.
فرد یه جایی (نمی‌دونم کجا) برگشت گفت فنای اسلیپنات یه مشت بچهٔ چاق زشتن.
کوری تیلور هم در جوابش گفت: «اول اینکه من خودم بچهٔ چاق زشتم. دوم هم اینکه طرفدارای اسلیپنات لیمپ بیزکیت هم گوش می‌دن پس طرفدارای خودت چاق زشتن. آینه آینه آینه.» ویدیوی این واقعه موجوده. لینک در کامنت.

خلاصه کوری به همه‌مون گفت زشت. البته این اتفاق در سال ۲۰۰۰ افتاده و اصلاً من به دنیا نیومده بودم ولی دلیل نمی‌شه به خودم نگیرم.

بعداً کدورتا کم‌کم برطرف شد. اوج رفاقت اسلیپنات و لیمپ بیزکیت هم اون‌جا بود که سال ۲۰۰۹ فرد رفت پیش کوری گفت: «بچه‌هام اسلیپنات‌فنن و بی‌زحمت یه امضا بده دل پسرم شاد شه.»
کوری هم مرام به خرج داد و نگفت هاهاها الآن بچه‌های تو هم زشتن. (من بودم می‌گفتم.) امضا رو هم داد و تا آخر عمر به خوبی و خوشی باهم زندگی کردن.
پایان.

1998

این آهنگ یکی از نشانه‌های رفاقت کورن و لیمپ بیزکیته.
یه روز اعضای کورن و فرد نشسته بودن که به این نتیجه رسیدن خیلی بامزه می‌شه اگه یه آهنگ بخونن و همدیگه رو به فحش بکشن.
این کارو کردن
و این آهنگو ساختن.
جدی.
می‌گن جاناتان دیویس (Jonathan Davis)، خوانندهٔ کورن، خیلی از این آهنگ بدش میاد. یه‌جا گفته وقتی وقتی ایدهٔ اینو دادن و خوندنش، سیاه‌مست بوده و نفهمیده چی شده و به‌شدت پشیمونه. اینم گفت که اون لحظه خیلی خوش گذشت ولی بعداً دیگه اصلاً خوش نگذشت.

لیمپ بیزکیت و ناین اینچ نیلز (Nine Inch Nails)

راستش نفهمیدم یه دعوا از کجا شروع شد. چیزای مختلفی درباره‌ش گفته‌ن که نمی‌دونم کدومش به واقعیت نزدیک‌تره.
اون اولِ اولشو نادیده بگیریم، بقیه‌ش یه داستان ثابته.

ترنت رزنر (Trent Reznor تلفظ اسمشو بلد نیستم.)، خوانندهٔ ناین اینچ نیلز، توی یه مصاحبه یه لگدی به لیمپ بیزکیت زد که آره اینا هم خیلی مزخرفن.
فرد هم کله‌ش خراب شد نشست براش یه دیس‌ترک نوشت.
دیس‌ترکه هم براساس یکی از آهنگای خود ناین اینچه.
آهنگ Closer. مطمئنم اکثرتون شنیدید. اگه نشنیدید هم بشینید با یارتون گوش بدید کیف کنید. یا گوش ندید. نمی‌دونم.
توی آهنگ اصلی، یه‌جاش می‌گه که «تو به خدا نزدیکم می‌کنی». (همهٔ اعمال شنیع قبل و بعدش هم اعمالِ شنیعِ عرفانیه.) بعد مثلاً لیپ بیزکیت اینو به این تغییر داده که «هیچی نمی‌تونه تو رو بهم نزدیک کنه». :)) نمی‌دونم چرا ولی این تیکه‌ش واقعاً به‌نظرم جالبه.
حالا دعوا چطوری تموم می‌شه؟
با پاسخ ناین اینچ نیلز.
آیا دیسبک دادن؟ خیر.
آیا در مصاحبه‌ای دیگه بدوبیراه گفتن؟ خیر.
آیا چیزی آتیش زدن؟ خیر.
رفتن شکایت کردن که اینا بدون اجازه از آهنگمون استفاده کردن. :))
و بله
لیمپ بیزکیت مجبور شد غرامت بده.
پایان‌بندی ده از ده.

2000

خلاصه، لیمپ بیزکیت داستان زیاد داشته.
این ماجراها رو هم گفتم که برسیم به یه نکتهٔ آموزنده:

دفتونز بهترینه.

خب دیگه بنده با اجازه‌تون می‌رم بخوابم. شب و روزگار خوش.

دخترک دریا، کتابی از هانس کریستین آدرسن، اولین کتاب کانون پرورش فکریه. مترجم و تصویرگرش فرح بود. این همون داستانیه که براساسش انیمیشن The Little Mermaidرو ساختن.
نسخهٔ صوتی کتاب (که واقعاً هم زیباست) کامل موجوده ولی پی‌دی‌اف کاملش رو نتونستم پیدا کنم. به‌هرجال هردو رو در بخش کامنت می‌ذارم. دیدم تصاور همون چندصفحه هم خالی از لطف نیست.

#آهستگی در کتابخانهٔ سلطنتی نیاوران

عکس‌های بسیار زیبایی گرفتم ولی متأسفانه همه‌‌ش توی دوربین مطهره‌ست.🙏
در آینده در خدمتتون خواهیم بود.