طی روندی که حال ندارم توضیح بدم، به Italian Futurism رسیدم. جنبشی که از ۱۹۰۹ شروع شد و تا ۱۹۴۴ ادامه داشت.
اگه جنگ‌طلبی، خشونت، زن‌ستیزی و چندچیز دیگه که توی مانیفستشون اومده رو نادیده بگیریم (!:)) به ایدهٔ جالب زیباشناسانه‌شون می‌رسیم. فیوچریسم (؟) زیبایی رو در سرعت و حرکت می‌بینه؛ مثل‌ حرکت ماشین‌ها و جنب‌وجوش انسان مدرن.

یکی از هنرمندای این جنبش Anton Giulio Bragaglia بود. (منم تا حالا سعی نکرده‌م اسمشو تا آخر بخونم.) عکس‌های بالا هم برای ایشونه.
در ادامهٔ اطلاعات به‌دردنخور بگم که کارگردان تنها فیلم باقی موندهٔ فیوچریسم (Thaïs) هم هست.

عکس آخر ۱۹۱۳
بقیه ۱۹۱۱
عنوان عکس سوم: تعظیم
ششم: سیلی
آخر: رز

#او_چه_دید

#آهستگی آخوندمحور